Saturday, December 31, 2005

Καλή χρονιά σε όλους!




(είμαι πολύ χαρούμενος που σας έχω στη ζωή μου - έστω και με αυτόν το ιδιότυπο τρόπο, μέσω blogs,

έστω και αν δεν γνωριζόμαστε - με όλους τουλάχιστον...

έστω και αν μερικές μέρες μας βρίσκουν μαλλί με μαλλί για σοβαρούς και λιγότερο σοβαρούς λόγους

Σας φιλώ πολύ, να περάσετε τέλεια απόψε

και αύριο και μεθάυριο

και αυτή η χρονιά να είναι γεμάτη καλά και συμφέροντα για τις ψυχές σας!

να χαίρεστε τους ανθρώπους που αγαπάτε και τις οικογένειες σας...

μπε μπεεεεεεεε

γελαστός προβατάκος - guest star στο ρόλο του πρωτοχρονάτικου γιορταστικού πνεύματος ο καινούργιος ανήψις!)

Capote



Ο Phillip Seymour Hoffman στον ρόλο του Truman Capote είναι καταπληκτικός

Κεντάει - είναι μεγάλος υποκριτής!

Αν μπείτε στο site της ταινίας θα ακούσετε μία μεσήλικη γυναίκα να μιλά και να λέει διάφορες ατάκες από το έγο... η φωνή ανήκει στον Phillip.

Από αυτό και μόνο θα καταλάβεις πόσο καλά παίζει το ρόλο.

Το σενάριο επικεντρώνεται όχι σε μία συνολική εξιστόρηση της ζωής του Αμερικάνου συγγραφέα αλλά στα γεγονότα που οδήγησαν στο να γράψει το πιο επιδραστικό και επιτυχημένο βιβλίο του, το In Cold Blood. (το οποίο δεν το έχω διαβάσει, παρόλο που ο manifesto μου είχε μιλήσει πολλά χρόνια πριν για αυτό και το πόσο σπουδαίο είναι).

Ωραία ιδέα - διότι δείχνοντας τις συμπεριφορές και τις αντιδράσεις του Capote σε συγκεκριμένα γεγονότα σου δείχνει τελικά όλη του την ζωή και σε κάνει να υποθέτεις πράγματα τόσο για τα όσα προηγήθηκαν της περιόδου που εμείς βλέπουμε, όσο και για τα μετά.

Ο χαρακτήρας εξάλλου, είναι το πεπρωμένο του ανθρώπου - αυτό νομίζω είναι αυτό που δείχνει περισσότερο από οτιδήποτε άλλο η ταινία.

Η παραγωγή πολύ καλή, οι δεύτεροι ηθοποιοί άψογοι, η ατμόσφαιρα της ταινίας όπως πρέπει να είναι... σε κάνει να σκεφτείς το έργο, άρα είναι καλό έργο...

Να πάτε να το δείτε, λέει...

(λοιπόν, ξεκινάω για το σταθμό του τρένου που θα με πάει στη Βοστώνη - εκεί θα μπω στο μετρό που θα με πάει στο south station όπου στις 1 και 45 τοπική ώρα θα ξεκινήσει το τρένο με προορισμό την Νέα Υόρκη και το ρεμάλι... να περάσετε καλά, να μου φιλήσετε το 2006 που θα το συναντήσετε πρώτοι και να προσέχετε.... μπε μπεεεεε)

Thursday, December 29, 2005

Αμερικανιές (σναπσοτς φρομ ενάδερ κάντρι)

Είμαι αραχτός στο χωλ μίας μονοκατοικίας κάπου στα Βόρεια της Βοστώνης.


Έξω το έχει στρώσει, αλλά μέσα έχουμε, δόξα τω Θεώ, πολύ ζέστη.


Απ' το μέσα δωμάτιο, το σαλόνι, ακούγεται η τηλεόραση - στο Abc προβάλλουν σε επανάληψη επεισόδια του Lost, το ένα μετά το άλλο. Στους καναπέδες κοιμούνται εξουθενωμένοι ο γαμβρός και η αδελφή μου.

Στο παραδίπλα δωμάτιο το μωρό κοιμάται. Ωραίο πράγμα να είσαι μωρό, το μόνο που σε νοιάζει είναι το δίλλημα αν θα χέσεις τώρα και θα κλάψεις αργότερα ή θα κλάψεις τώρα και θα χέσεις αργότερα...


Εγώ διαβάζω το βιβλίο μου, τρώγοντας γαριδάκια με γεύση τυρί τσένταρ, που αποτελούνται από 89% συντηρητικά και 11% αλεύρι και που όταν λήξουν τα ξαναδιοχετεύουν στην αγορά ως σκυλομπισκότα...

...και πίνοντας χυμό, ανάμεικτο, από ένα ποτήρι τόσο μεγάλο που θα μπορούσα να πλύνω το σώβρακό μου μέσα...

αύριο θα πάω να δω, πρώτα ο Θεός το Capote, μεθαύριο το Breakfast on Pluto του Neil Jordan (μπορεί και να αντιστρέψω την σειρά, βέβαια...) και την Παρασκευή θα φύγω για την Νέα Υόρκη με το τρένο...

...όπου θα συναντήσω το ρεμάλι και θα περάσουμε παρέα την Πρωτοχρονιά και την πρώτη βδομάδα του 2006...

Αυτά για τώρα, επιστρέφω στο βιβλίο μου (τέλειο πράγμα η μόνιμη σύνδεση στο internet και μάλιστα με υψηλή ταχύτητα...)

Wednesday, December 28, 2005

Πιτθιλίκια: H Μπέι-μπέι, η Τζινγκ-Τζiνγκ, η Χουάν-Χουάν, η Γινγκ-Γινγκ και η Νί-Νί



.... είναι οι επίθημες μαθκότ των Ολυμπιακών Αγώνων του Πεκίνου

και μου φαίνονται πολύ θυμπαθητικά πιτθιλίκια!!!

Η Μπέι-Μπέι έχει τον χαρακτήρα πθαριού

Η Τζινγκ-Τζινγκ είναι το πάντα

Η Χουάν-Χουάν θυμβολίζει την ολυμπιακή φλόγα (γειά σου ρε Ελλαδάρα με τους συμβολισμούς σου...)

Η Γινγκ-Γινγκ είναι η Θιβετιανή αντιλόπη

Και η Νι-Νι είναι ο θπουργίτηθ! (αυτή είναι η αγαπημένη μου...)

Τα πιτθιλίκια είναι 5, γιατί τόθοι ακλιβώθ είναι οι Ολυμπιακοί κύκλοι και υποτίθεται ότι είναι πιτθιλικοπαλέα, δηλαδή δεν χωρίδουν ποτέθ!

Τα ονόματά τουθ αποτελούνται από την επανάληψη θυλλαβών γιατί αυτός είναι ο παραδοθιακός τρόπος να απευθύνεσαι στα κινεζάκια χαιδευτικά!

και να θου πω το καλύτερο;

Αν πεις τα ονόματά τους στην σειρά (χωρίς την επανάληπθη των θυλλαβών..)

δηλαδή Μπέι-Τζινγκ-Χουάν-Γινγκ-Νι....

....έχεις πεις στα κινέζικα την φράση "Καλώς ήρθες στο Πεκίνο"

Super ε;


(πο πο σαν χτες μου φαίνεται που άρχιζαν οι δικοί μας Ολυμπιακοί, και τώρα όπου να 'ναι θα αρχίσουν του Πεκίνου....)

Αναμνήσεις μίας Γκέισας - κριτική από τον Gay σας



(ήθελα σαν τρελλός να το κάνω αυτό το λογοπαίγνιο... μπε μπεεεεε ...με νιώθεις έτσι δεν είναι;)

Λοιπόν, ο Ken Watanabe (το αντικείμενο του πόθου της geisha) είναι κούκλος

Η πρωταγωνίστρα ως παιδάκι είναι τέλεια, με κάτι φοβερές ματάρες (δεν καταλαβαίνω όμως γιατί σουρομαδιούνται όλοι για πάρτη της όταν μεγαλώνει, στον Σκλαβενίτη να πας βλέπεις πολύ πιο sexy girls)

η μουσική τα σκηνικά και τα κουστούμια δεν παίζονται (εντάξει όμως, δεν τα λες και οσκαρικού επιπέδου...) - χτίζουν απόλυτα ρεαλιστικά αυτό που υποθέτεις ότι είναι η ιαπωνία του μεσοπόλεμου

η ιστοριά είναι πολύ "το-έχω-ξαναδεί-έτσι-ακριβώς-όταν-ήμουν-μικρός"

οι χαρακτήρες θα μπορούσαν να είναι πιο ρεαλιστικοί

η Ζαν Γιμού πρέπει να κάνει, ΕΠΕΙΓΟΝΤΩΣ όμως, μαθήματα αγγλικών (παίζει όμως πάρα πολύ καλά, ομολογουμένως...)

και η διάρκεια θα μπορούσε να είναι κατά τι μικρότερη

κοντολογίς την ταινία να πάτε να τη δείτε, σε σινεμά με καλό pop corn αφού και όμως...

μπε μπεεεεε

Πρόκειται για ένα από τα εξαιρετικότερα Links που έχω ποτέ δει...

απαντάς σε μία σειρά ερωτήσεων σχετικά με το θέμα της "ύπαρξης" του Θεού (είναι και επίκαιρο - 12 points fror laughing_sheep) και σου λέει αν υπάρχουν λογικές ανακολουθίες στις απόψεις και στα πιστεύω σου...


τσέκαρε το, αξίζει τον κόπο, πέρασα ώρες να το εξερευνώ....


εδώ κλικάρεις

ένα παιχνίδι για όλα τα ετεροφυλόφυλα παιδάκια...

το δώρο μου σε αυτά για τις γιορτές - τα γκεάκια προειδοποιούνται να μην κλικάρουν...


χιχι μπε μπεεεεεε


τα γκεάκια να κλικάρουν εδώ καλύτερα

πρέπει να βρεις δύο ίδιες εικόνες, είναι εύκολο

Tuesday, December 27, 2005

και βέβαια η κλασική δωρεά προς την εταιρία που θα φέρει το brokeback mountain στην ελλάδα

αφού την είδα την ταινία ας κάνω και το σενάριο για την διαφήμισή της...

(σκεψ σκεψ σκεψ σκεψ... μούμπλε μούμπλε... σκεψ... μούμπλε... α! κάτι μου ήρθε...)

Λοιπόν, καταρχήν η διαφήμιση της ταινίας δεν θα γίνει με trailer με σκηνές από το έργο - θα κάνουμε την επανάσταση και για πρώτη φορά μία ταινία θα διαφημιστεί με παραγωγή ανεξάρτητου διαφημιστικού spot... Έχουμε και λέμε:

ανοίγουμε σε εικόνα που θυμίζει αριζόνα... βράχοι, έρημος, ήλιος που γέρνει πίσω από το βουνό...

η κάμερα ταξιδεύει για λίγο δείχνοντας μας το περιβάλλον σε όλο το μεγαλείο του και καταλήγει σε ένα μικρό καταυλισμό με δύο σκηνές. ανάμεσα τους μία μικρή φωτιά είναι αναμένη - φωτιά στην οποία βράζει το μικρό τσουκάλι...

Δύο πολύ αρρενωποί καουμπόιδες περιμένουν να ετοιμαστεί αυτό που μαγειρεύουν - είναι αμίλητοι, βαριοί και ασήκωτοι... ένας από αυτούς παίρνει με γυμνό χέρι ένα κάρβουνο από την φωτιά και ανάβει το στριφτό τσιγάρο του...

παίρνει μία βαθιά τζούρα ατενίζοντας το άπειρο και γυρίζει και λέει στον συνάδελφο του γελαδάρη... "Τζακ, πιστεύω ότι είναι έτοιμα..."

Ο άλλος ρίχνει μία ματιά μέσα στο μικρό τσουκάλι... αναστενάζει και λέει..."όχι Τζιμ, δεν είναι ακόμα έτοιμα - θέλουν τουλάχιστον πέντε λεπτά ακόμα... αλλιώς οι μπούκλες μας το πολύ σε μία ώρα θα πέσουν... "

Η κάμερα κάνει κοντινό και βλέπουμε ότι μέσα στο τσουκάλι οι δύο καουμπόιδες βράζουν ροζ ρόλει....

καθώς η κάμερα κάνει πανοραμικό στην κοιλάδα ακούμε την εκφώνηση: "Δείτε τον καουμπόι με άλλο μάτι - Brokeback mountain... οι πιο sexy κάουgay που είδατε ποτέ... στους κινηματογράφους, από την πισωγλεντική..."

Brokeback Mountain - ανέβηκα και έχω να σου πω...


Ωραία μέρα σήμερα, κατάφερα με τον γαμβρό μου να φτιάξουμε τα settings τοy computer του σπιτιού εδώ και έτσι θα μπορώ να γράφω στα ελληνικά!!!
Super που λέμε και στο Βόλο, μπε μπεεεε...

Λοιπόν δε μου αρέσει να κάνω τον φιγουρατζή αλλά θα τον κάνω (χε χε...) - απόψε (εδώ η ώρα είναι 11 και 40 το βράδυ...) είδα το πολυσυζητημένο Brokeback Mountain.

Μου άρεσε πολύ. Παρά το γεγονός ότι τα αμερικάνικα που μιλάνε είναι τόσο πολύ rodeo που πολλούς διαλόγους τους κατάλαβα ξώφαλτσα, και το ότι διαφώνησα ριζικά με πολλά από τα κλισέ στα οποία πατά η ταινία...

Οι δύο πρωταγωνιστές, αν και δεν τους το είχα, είναι πολύ ταιριαστό ζευγάρι! Και παίζουν πολύ καλά.

Το καλύτερο της ταινίας είναι ο ρυθμός της: αργός, υποβλητικός και βαρύς, ό,τι πρέπει για μία ιστορία που δεν είναι πρωτότυπη στην ουσία της και βασίζεται σε αρχέτυπα που όλοι γνωρίζουμε, λιγότερο ή περισσότερο, και έχουμε ξαναδεί - στο "τα πουλιά πεθαίνουν τραγουδώντας" για π.χ. (αγόρι γνωρίζει κορίτσι, δεν μπορούν να είναι μαζί, αλλά συναντιούνται κρυφά και ζουν το πάθος τους, παράλληλα με την "κανονική" ζωή τους, μέχρι να τους χωρίσει ο θάνατος... μόνο που στην προκειμένη περίπτωση το αγόρι συναντά όχι κορίτσι αλλά άλλο αγόρι...).

Από την άλλη σκέφτομαι ότι ένα τόσο "αντικομφορμιστικό" και ασυνήθιστο, ακόμα και για τα δικά μου μάτια, θέαμα όσο δύο άντρες να φιλιούνται στην χώρα του μάλμπορο μόνο μία "αρχετυπική" ιστορία θα μπορούσε να το στηρίξει - και ένας σκηνοθέτης ντελικάτος σαν τον Λι, που ούτε μία στιγμή δεν με έκανε να νιώσω αμήχανα με αυτό που έβλεπα...

Α, με εξέπληξε που η σκηνή του sex είναι πολύ ρεαλιστική και καθόλου ωραιοποιημένη ή μασκαρεμένη ή υπαινικτική - για κάποιο λόγο δεν περίμενα να δω αυτό που είδα... θέλω να πω, η ταινία θα βγει σε ευρεία διανομή στις 6 του Ιανουαρίου και εδώ είναι Αμερική, δεν είναι παίξε γέλασε... δεν τα σηκώνει εύκολα αυτά!

Να τη δείτε - εγώ όταν με το καλό γυρίσω ίσως να ξαναπάω γιατί μου έφυγαν μερικά διαλογάκια που νομίζω ότι είχαν πολύ ζουμί.

Κουτσομπολιό: η αίθουσα ήταν γεμάτη αδελφές αμερικανίθρες, όπως μπορείς να φανταστείς - και πρέπει να σου πω ότι είναι ακριβώς όπως τις έβλεπες στο queer as folk, και ως guest στο Sex and the city. Όλες εντελώς ίδιες... Απίστευτο - δεν σου μιλάω για το styling ή την γκαρνταρόμπα, όσο για το ύφος... "κασέτα νούμερο 43 - ξυνισμένη και ευγενικιά συνάμα..."

Μπε μπεεεεε