Pet Shop Boys και Χαριτοδιπλωμένος/Άντζελα Δημητρίου. Δύο ντουέτα με βίους παράλληλους.

Σε λίγο καιρό οι Pet Shop Boys βγάζουν ένα cd που όλοι λένε ότι είναι σούπερ τέλειο.

Το cd λέγεται Yes (δηλαδή Ναι) και εδώ είναι ένα σάμπλερ του


δυστυχώς όμως οι PSB έρχονται δεύτεροι και καταιδρωμένοι. Δυστυχώς. Αν και ίσως να μην είναι τόσο δυστυχώς με την έννοια ότι απλά τα μεγάλα πνεύματα συναντώνται...

Ενηγουέη, δυστυχώς ή μη δυστυχώς το θέμα είναι ότι 16, ναι 16 (ολογράφως δέκα έξι) ολάκερα χρόνια πριν ο μεγάλος αρχιερέας της πχιοτικής παπ Κώστας Χαριτωδιπλωμένος και η μεγάλη ηγερία της πχιότητας Άντζελα Δημητρίου τραγουδούσαν "Ναι"!

δηλαδή Yes... όπως ακριβώς οι Pet Shop Boys 16 ολάκερα χρόνια μετά. Πόσα ρησπέκτια να πέσω να παίρνω πραγματικά δεν ξέρω. Δες εδώ:


Να σου πω κάτι; η ελληνική παπ είναι η μάνα όλων των τεχνών. τέλος

αναρωτιέμαι όμως: άραγε... συντρέχει λόγος μηνύσεων για αντιγραφή; τι θα έλεγε ο Πίκος Απίκος για αυτό;

Πιάσε και μία πορτοκαλάδα χωρίς ανθρακικό για το βλαμμένο....

Είμαι στο γραφείο και φίλος μου στέλνει σούπερ γκέη βηντεάκοι με βογκητά, ουζ και αααααζ, μουσική σούπερ ντούπερ χάη ένερτζη που κάνει τους άμπα να μοιάζουν μπαρόκ, διαλόγους που είναι η αποθέωση του καλιαρντού στα αγγλικά, γενικά ένα ροζ χάλι από αυτά που τα βλέπεις και ανεβαίνουν τα γκεόνιά σου 1123%.

Ο φίλος που μου το έστειλε μου λέει ότι είναι νατ σέηφ φορ γουόρκ αλλά να το δω οπωσδήποτε ΟΠΩΣΔΗΠΟΤΕ (γκρ γκρ γκρ γκρ γκρ γκρ γκρ γκρ γκρ γκρ) οπότε τι να κάνω κι εγώ, επειδή τιμώ και σέβομαι τα φιλαράκια μου που φάγαμε ψωμί και αλάτι μαζί στο στρατό, πάω και δανείζομαι από συνάδελφο τα ακουστικά του για να ακούσω το βίντεο στο προσωπικό μου χώρο.

Βαζω τα ακουστικά στο βύσμα, πατάω με σοβαρότητα και κύρος το πλέοι, αρχίζει να ακούγετεα η μουσική και πατάω πατάω πατάω πατάω πατάω πατάω το κουμπί της έντασης για να ανέβει ο ήχος να ακούσω σε φούλ γκλόρη το βιντεάκοι.

Τσιτώνει ο ήχος στα ακουστικά, "αχ ωραία λέω θα απολαύσω την πχιότητα και την κουλτούρα".

Ακούγονται τα βογκητά στερεοφωνικά, ακούγονται οι μουσικές που τις ακούς και βγάζεις ψεύτικες βλεφαρίδες, ακούγονται και οι κουλοί αμερικάνικοι σούπερ γκέη διάλογοι, ναι ναι αυτό είναι που λένε ακόμα μια βουτιά στην πχιότητα!

Καθώς το βίντεο του Ταρκόφσκι φτάνει στο τέλος βγάζω τα ακουστικά από το βύσμα για να τα επιστρέψω στον συνάδελφα... και αντί να μεταφερθώ στην ηχητική μπάντα του κόσμου γύρω.... ΟΧΙ ΡΕ ΠΟΥΣΤΗ μου διαπιστώνω ότι η κουλή ηχητική μπάντα συνεχίζει να ακούγεται το ίδιο δυνατά, το ίδιο ρεζίλικα όσο και όταν τα ακουστικά ήταν βυσματωμένα....

ΓΟΥΝΤΑΦΑΚ?????????????

... λοιπόν για να μην σε κουράζω, είχα βάλει το βύσμα των ακουστικών στην υποδοχή για το μικρόφωνο και όχι για τα ακουστικά, άρα όλη αυτήν την ώρα δεν άκουγα την μουσική από τα ακουστικά, αλλά από τα κανονικά ηχεία του κουμπούτερ τα οποία τα είχα τσιτώσει τα οποία έπαιζαν πολύ δυνατά πολύ πολύ πολύ όχι θέμου δεν είναι δυνατόν να έχει ακούσει όλος ο όροφος αυτό το πράγμα, όχι όχι, και να ξέρει ότι έρχεται από το κομπγιούτερ μου αααααααχ για αυτό, για αυτό ΓΙΑΥΤΟ με κοιτάγανε όση ώρα έβλεπα το βίντεο, όχι επειδή είχα χαρωπό ύφος και όταν έχω χαρωπό ύφος είμαι ομορφούλης.

ααααααααχου!!!!!
ΑΑΑΑΑΑΑΧΟΥ!

τι έπαθα ο δύσμοιρος, ευτυχώς είναι απόκρια και τα αξιοπρεπόνεια του κόσμου είναι πεσμένα λίγο ελπίζω μέχρι την τρίτη να με έχουν ξεχάσει. πλιζ γκάντ, λυγμ.

ΑΑΑΑΑΑΑΑΧΟΥΟΥΟΥΟΥΟΥΟΥΟΥΟΥ

Καταραμένη κιου-ρίση ρε πούστη μου αστωδγιάλω

Πολύ γλέντι σου λέω, πολύ.

Είμαστε μία μεγάλη χαρωπή παρέα, γεμάτη δημιουργικότητα και φαντασία... τι να πω... ΤΙ ΝΑ ΠΩΩΩΩ.... γκρ γκρ γκρ γκρ γκρ γκρ γκρ γκρ!

ας πάρω όμως τα πράγματα από την αρχή. αφού ηρεμήσω λίγο (οοοομ οοοοομ οοοοομ οοοοοομ οοοοομ οοοοομ οοοοομ οοοοομ φιου φιου φιου φιου φιου φιου φιου φιου)

μία από τις συνέπειες της οικονομικής κιου-ρίσης είναι ότι όλες οι εταιρίες που δραστηριοποιούνται στον τομέα υπηρεσίες ζουν με έναν απίστευτο πανικό ότι θα χάσουν κάποιον πελάτη, κάποιο μπάτζετ...

Οι διαφημιστικές, δε, ζουν αυτόν τον εφιάλτη επί χίλιες φορές, πράγμα λογικό, γιατί από που θα κόψει ο Μπάρμπα Μήτσουος έξοδα όταν βλέπει ότι το ψιλικατζίδικο δεν τραβά; μα φυσικά από το μπάτζετ της διαφήμισης πρώτα από οτιδήποτε άλλο.

Προκειμένου λοιπόν να καταφέρουν οι διαφημιστικές να εγγυηθούν, όσο περισσότερο είναι δυνατό, ότι δεν θα χαλάσουν οι σχέσεις με τον πελάτη που του ήδη έχει περάσει από το μυαλό να κάνει οικονομία, του κάνουν όλα τα χατήρια του Μπάρμπα Μήτσουοου, δηλαδή αφήνουν την κοπέλα στην ρεσεψιόν να κάτσει στα πόδια του, του δίνουν κώλο, αν τον φάει το αρχίδι του την ώρα της παρουσίασης του το ξύνουν...

και φυσικά... ντα νταν!!!!

φροντίζουν να μην διανοηθούν να προτείνουν κάποια ιδέα που ίσως να ξενίσει λίγο, ίσως να φανεί, έστω και ελάχιστα, προχωρημένη.

ΕΛΑ ΟΜΩΣ που στην διαφήμιση οι ιδέες που έχουν ελπίδα να προσεχτούν, άρα και να έχουν αποτέλεσμα είναι αυτές που ξεχωρίζουν από τον συρμό.

Έλα που η κοινότυπη ιδέα, η ασφαλής, που είναι σαν να πετάς τα λεφτά σου από το παραθύρι είναι αυτή που δεν σε εκπλήσσει...

Πράγμα που σημαίνει ότι ελάχιστες πια εταιρίες κάνουν τον κόπο να προτείνουν ιδέες προχωρημένες, οι οποίες μπορούν να φέρουν αποτέλεσμα, διότι το λίγο "άβολο" που θα προκαλέσουν στον μάρκετιγκ νταηρέκτορ, πιχι, ακριβώς επειδή είναι προχωρημένες βάζει σε κίνδυνο την ήδη εύθραυστη σχέση με την εταιρία.

Και έτσι.... αχ, και έτσι αγαπημένε αναγνώστη, σέξυ βγιούερ, τον τελευταίο καιρό όλες οι παρουσιάσεις που γίνονται σε διαφημιστικές είναι η αποθέωση του κλισέ, μία υπέροχη συμφωνία του φλάτ και του συνηθισμένου, μία φρικτή επανάληψη βαρετών και χιλιοπαιγμένων ιδεών.

Στο τέλος αυτών των παρουσιάσεων, ο πελάτης αισθάνεται ασφαλής, η διαφημιστική αισθάνεται ασφαλής, η γραμματέας που κάθεται στα γόνατα του Μπάρμπα Μήτσουο αισθάνεται εκνευρισμένη και θέλει να κάνει μπάνιο ΤΩΡΑ, και το πιτσιρίκι που του έξυσε το αρχίδι του που τον έτρωγε απειλεί ότι θα παραιτηθεί αν δεν αρχίσουν τουλάχιστον να το πληρώνουν για να ξύνει αρχίδια πελατών.

Και εκεί είναι και το δικό μου δράμα. Υπάρχουν κάμποσες εταιρίες με τις οποίες συνεργάζομαι ως εξωτερικός συνεργάτος και φυσικά το τι φρίκη τραβάω όταν πηγαίνω με αρχικές ιδέες είναι πέρα κάθε περιγραφής...

Ε ΑΣΤΑΔΓΙΑΛΑ ΡΕ ΜΑΛΑΚΑ πρέπει κάπου να τα πω να ξεσπάσω!

πάω λοιπόν με προτάσεις για διαφήμιση αυτοκινήτου. και λέω ας πούμε "βλέπουμε το αυτοκίνητο να τρέχει σε ένα πραγματικά άγριο τοπίό.... το οδηγεί μία πανέμορφη κοπέλα, με υπόσχεση"... δηλαδή πόσο πιο κλισέ να γίνεις από αυτό???????

απάντηση διαφημιστικής "αααα! αυτό θα το βρει ακραίο ο πελάτης, είναι πολύ προχώ...".

γκάσπ! ΓΚΑΣΠ!

ή πιχί

δείχνω το σενάριο για ένα ραδιοφωνικό που ή αναφορά στο προϊόν πιάνει το μισό διαθέσιμο χρόνο... (ήδη αυτό είναι πολύ, σε ένα ραδιοφωνικό το 85% είναι ή ιστορία, ενώ το υπόλοιπο 15% είναι το καθαρά διαφημιστικό κομμάτι όπου αναφέρεται το προϊόν...) και ακούς τον αγκάου πίου νταηρέκτορ να σου λέει "αααααα, όχι όχι, δεν ακούγεται καθόλου το προϊόν, καθόλου, πρέπει να το βάλεις από την αρχή να ακούγεται" που μωρή από την αρχή, που να το βάλω;

και επειδή έχω πολλά νεύρα με την όλη φάση θα σε πήξω και με ακόμα ένα παράδειγμα

δείχνω πρόταση για τηλεοπτική διαφήμιση παγωτού, όπου αποφασίζω να ξεκινήσω με την πιο "ασφαλή" από τις τρεις ιδεές. Όπου ως πιο ασφαλής ξεκινά με πιτσιρίκι που γλύφει με μανία ένα παγωτό, δηλαδή έλεος αυτή η εικόνα είναι η μάνα του κλισέ!

Ε, προτού τελειώσω την περιγραφή του σεναρίου, προτού, ξαναλέω ΠΡΟΤΟΥ, πετάγεται κατώτερη μορφή ζωής, χαζομούνα υπάλληλος της διαφημιστικής η οποία μου λέει με ύφος απόλυτου πανικού... "μην τρομάξει ο πελάτης με την εικόνα του παιδιού που τρώει με μανία ένα παγωτό... πως θα του το δείξουμεεεεεεεεεε;!!!".

Πως θα του το δείξεις μαρή, με το μπιζέλι που έχεις για εγκέφαλο, έτσι θα του το δείξει αστοδγιάλο! και να φανταστείς, ότι αυτή ήταν η πιο σέηφ από τις τρεις προτάσεις... δεν μπαίνω καν στον κόπο να σου πω τι παίχτηκε ότι περιέγραψα τις λίγο πιο ακραίες....

αχ, που είσαι ρε Μέριλ Πράντα να την τσαταλιάσεις και αυτήν και όλες τις παρόμοιες, που είσαι.

(αυτό που αναφέρω ανά δύο ποστ την Μέριλ μήπως να με αρχίσει να με ανησυχεί λίγο;)

Μπάρμπα Μήτσουο έκκληση σου κάνω, σταμάτα να υπάρχεις και να κάνεις τον κόσμο να αισθάνεται ότι θα πας αλλού το μπάτζετ σου γιατί μα την παναγία δεν θα το αντέξω να συνεχιστεί αυτό το πράγμα

αυτή η κιου-ρίση πολύ μου έχει στοιχίσει.... αααααχ!

(τεράστια παρένθεση - και μην βιαστείς να πεις ότι αυτά που προτείνουμε είναι ακραία και άσχετα με το προϊόν, μία χαρά είναι στην στρατηγική τους και την σύνδεση με το προϊόν, τόσα χρόνια πια στο κουρμπέτι, τόσα βιβλία, την έχουμε μάθει πια την γαμωδουλειά μας, γαμώ την κιου-ρίση μου γαμώ)

Η κουζίνα του άντρα

Επειδή πολύ μας κουνά τον κώλο της η κυρά Θεία Ντόνα με τις συνταγές και τις ιδέες της περί μαγειρικής, ήρθε η ώρα να μάθεις μερικές αντρικές συνταγές, από αυτές που σε χορταίνουν καλά και πολύ...

και χωρίς να έχεις χάσει τέσσερις μέρες στην προετοιμασία!

ασταδγιάλα πια λες και δεν έχουμε άλλες δουλειές, όλη μέρα μέσα στην κουζίνα πρέπει να είμαστε να παριστάνουμε την μάνα μικρόσπίτιστολιβάδι!

Λοιπόν, φύγαμε για τις συνταγές:

Πατάτα τηγανητή του εργένη.

Παίρνεις ένα πακέτο πατάτες Στο πιάτο Σας. Τις βάζεις στο πιάτο σας (duh...), ρίχνεις από πάνω φέτα μαλακή, τριμμένο πιπέρι, ανακατεύεις, τρως. Τέρμα.

Μακαρονάδα του εργένη

Βράζεις τα μακαρόνια, ρίχνεις μέσα μισό πακέτο βούτυρο Lurpak, τριμμένη παρμεζάνα κατά βούληση, τριμμένο πιπέρι, ανακατεύεις στην κατσαρόλα, τρως. Τέρμα.

Ριζότο του εργένη

Βούτυρο Λούρπακ, ρύζι μία μεγάλη κούπα, τσιγαρίζεις, ρίχνεις νερό δυόμιση κούπες (1 προς 2,5 πάει η αναλογία ρύζι νερό) αφήνεις να βράσει σε χαμηλή φωτιά μέχρι το νερό να εξατμιστεί, περίπου 20 λεπτά, σβήνεις φωτιά, ρίχνεις από πάνω ένα κεσέ γιαούρτι, ανακετεύεις, τρως. Τέρμα.

Κοτόπουλο του εργένη

Παίρνεις ένα κοτόπουλο, του χώνεις στον κώλο μισό λεμόνι, μισό σκόρδο (όχι σκελίδα το άλλο με τις πολλές σκελίδες), πολύ βούτυρο, μισό κρεμμύδι. Τα υπόλοιπα μισά τα αφήνεις μέσα στο ταψί. Βουτυρώνεις, ρίχνεις αλάτι, τριμμένο πιπέρι. Ψήνεις, τρως. Τέρμα.

Σαλάτα του εργένη

Ανοίγεις μία κονσέρβα τόνο. Ανοίγεις μία κονσέρβα καλαμπόκι. Πετάς περιεχόμενα σε μπωλ, ρίχνεις μερικά ντοματάκια, λάδι, αλάτι, τριμμένο πιπέρι (μύλος ίσον αγαπημένο απαραίτητο της αντρικής κουζίνας), ανακατεύεις, τρως. Τέρμα.

Γλυκό του εργένη

Παίρνεις ένα γιαούρτι, το ανοίγεις, βάζεις μέλι μέχρι τα χείλη του κεσέ (μελετημένα τέλεια η ποσότητα, λιγότερο δεν θα σου αρέσει από γλύκα, περισσότερο δεν μπορείς να βάλεις ένηγουέη) ανακατεύεις, τρως. Τέρμα.

ε μα πια, έλεος με τις συνταγές που θέλω 4 μέρες να μαζέψω τα υλικά, 3 να τα ανακατέψω και 5 να τα ψήνω για να φτιάσω μία γαμημένη μπριζόλα με κάτι, μη χέσω.

ΟΜΩΣ πρόσεχε ακόμα κι εγώ ξέρω ότι οι συνταγές αυτές δεν είναι για να τις τρως συνέχεια, θα πάθεις αβιταμίνωση και σκορβούτο, έλεος χεχεχε.

Είναι όμως ότι πρέπει για τις μέρες που δεν τρως έξω και δεν σε έχουν καλεσμένο φίλοι/αδελφές και φίλες/γυναίκες που το έχουν, δόξα τω Θεώ, χρέος να σου προσφέρουν τα καλύτερα όταν σε καλούν. και μπράβο τους.

Α μια που αναφέραμε μάγειρες... είδα φωτογραφίες της Μέριλ Στρηπ από την επόμενη ταινία της την Julie & Julia όπου παίζει μία πολύ θρυλική μαγείρισα και έχω μείνει με ανοιχτό το στόμα, σου μιλάω για την απόλυτη αστόνισμεντ και μεταμόρφωση, μαλάκα η τύπισσα είναι η Ισμήνη Καλέση του Χόλιγουντ, απόλυτο ρησπέκτ φορ έβα εν έβα.

αγαπώ Μέριλ, τέρμα.

Μόσχα, η αρχή μίας θραμβευτικής πορείας

Καταρχήν ας ξεκινήσουμε με μερικές φωτογραφίες από την πρωτεύουσα της μαμάς Ρωσίας την πιο όμορφη πόλη στον κόσμο (δεν θέλω αντιρρήσεις, αλλιώς σπανκ ποπουλίνο, α και μην ξεχάσεις να κάνεις κλικ για φουλ γκλόρη):

ωραία ε;

πχιότητα, λυρισμός, πρώην Σοβιετική Ένωση, Ταρκόφσι, Μπαλέτα Μπαλσόι... όλα αυτά σου έρχονται, είμαι σίγουρος, στο μυαλό.... και είμαι σίγουρος γιατί ξέρω πόσο άθρωπας της πχιότητας και της κουλτούρας είσαι!

και μπράβο σου για αυτό! ρησπέκτ ρησπέκτ εντατίκ. από όλους εμάς εδώ.

φτάνει όμως τώρα με την πχιότητα και τον λυρισμό, έχουμε θέμα στην Μόσχα, πρέπει να πάει ο Σάκης να κάνει τα κουμέντα του, κι έχω πρόταση για να κάνουμε πάταγο και να παίρνουμε την Γιουροβίζιον στο φορέβα το άπαντα.

Ακολουθεί το σκεπτικό:

Αύριο το πρωί λοιπόν βγαίνει Κωστάκης Καραμανηψιολής και ανακοινώνει την διάλυση της Ελλάδας.

Συγκεκριμένα έχουμε διάλυση της Ελλάδας και σύσταση 13 νέων κρατών:

Άττικα
Πελοπονίζ
Ρούμελ (αρτιστ φόρμερλι νόουν ας Στερεά Ελλάδα)
Χέπηρους
Θέσλι
Μακεντονάηα Δη Ρήαλ Θήγκ
Θρακ
Κρήτ
Ντωντεκανέζ
Γιουβάηα
Σεβεναϊλανδία
Ετζίαν Άηλαντζ
Σάηκλάντεζ.

Αυτά τα 13, πρώην ελληνικά αλλά νυν με δικαίωμα ανεξάρτητης συμμετοχής στην Eurovision, κράτη κάνουμε εκ των προτέρων συμφωνία μεταξί μας not only να αλληλοψηφιζόμαστε but κάθε χρόνο εκ περιτροπής να δίνουμε το 12άρι ΟΛΑ με ένα στόμα μία φωνή σε μία από μας (χώρα...).

έτσι κάθε φορά με 12 δωδεκάρια στο τσεπάκι της μία από τις νέες χώρες θα έχει σίγουρη την νίκη και ο θεσμός θα γίνεται εδώ, στην καλλιτέχνιδα φόρμερλη νόουν ας Ελλάδα γιατί απλά θα έχουμε καταστάσεις του τύπου (μεταφέρσου νοερά στην μεγάλη βραδιά, όπου ακού Κωστάλα φωνή):

Άττικα τουέλφ πόιντζ

Ντοντεκανέζ ντουζ πουά

Γιουβάηα (η Εύβοια στα Αγγλικά) 12 πόιντζ

Χέπιρους γκιβζ ήτς τουέλφ πόιντζ του.... Θέσαλη!!!!

κ.ο.κ.

τέλειο; ναι, τέλειο!

και έτσι όλα καλά, όλα ανθηρά την έχουμε κλεισμένη την Γιουροβίζιον για πάντα και πάντα. Άντε άντε μην μένουμε με σταυρωμένα τα χέρια, λέτς, λέτς...

(μήπως να οργανώσω πετίσιον "διαλύστε την Ελλάδα για να κερδίζουμε πάντα στην Eurovision" αλλά και facebook group;;; χμ χμ σκεψ σκεψ εντατίκ)

Αχ σνιφ...

Κρεμάστηκε όλη η Ινδία στις τηλεοράσεις της για να δει τον θρίαμβο του Slumdog Millionaire στα χτεσινά Όσκαρς. Ρε συ, τι περίεργη που είναι η ζωή, τι περίεργη που έχει γίνει η ζωή, τα όσκαρ και η φτώχια της ινδίας στο ίδιο ποστ.

στην φωτό βλέπεις γείτονες μερικών από τα παιδιά που παίζουν στο έργο να παρακολουθούν την τελετή.

δεν ξέρω γιατί, αλλά με συγκίνησε η φωτογραφία.

παραλήρημα

βιαστίκ βιαστίκ εντατίκ χεχεχε

λοιπόν είμαι στην κουζίνα μου ξυπόλητος με φόρμα και t-shirt άσπρο. (σου κάνω περιγραφή για να έχεις εικόνα, σαν ταινία λίγο).

Σε λίγο πρέπει να πάω γυμναστήριο να κολυμπήσω, μετά έχω φαγητό με γκομενάκι, μετά έχω άλλο ραντεβού με φίλους και μετά έχω ύπνο νωρίς διότι αύριο το πρωί πρέπει να είμαι στις 9 η ώρα σε μία δουλειά στην Κηφισίας, άρα πρέπει να κοιμηθώ νωρίς να ξυπνήσω νωρίς να σηκωθώ νωρίς να ετοιμαστώ νωρίς να βγω στον δρόμο νωρίς και λοιπά και λοιπά.

Εχτές είχα 3 διαφορετικές συναντήσεις με φίλους όλη μέρα, λίγο για δουλειά, ωραία δουλειά, λίγο για παρέα, ωραία παρέα, λίγο για διασκέδαση. Πέρασε το Σάββατο σε μία ωραία ενέργεια και βιάση... ναι, όταν κινείσαι και κάνεις που καιρός για μελαγχολίες και καταθλίψεις.

ένας από τους φίλους που είδα εχτές ήταν και ο Θόδωρος Γρηγοριάδης ο συγγραφέας ο οποίος μου έδωσε το τελευταίο από τα τρία βιβλία/έπαθλα του τελευταίου διαγωνισμού "σουπιέρα γιαγιάς". Είναι φοβερός τύπος ο άθρωπας, πολύ κανονικός και ανεπιτήδευτος και γενναιώδορος. Καρκινάκι, έτοιμος για σνιφ σνιφ με το παραμικρό αλλά με την καλή έννοια. ευαίσθητος και γλυκομένος.

Εν τω μεταξύ κάπως έχει γίνει τον τελευταίο καιρό και, χωρίς μεγαλεπηβολιές και μεγάλα λόγια, αποφάσισα να προσπαθήσω κάνω παρέα με άθρωπες που με κάνουν να αισθάνομαι άνετα και καλά.

Θα μου πεις "σιγά το πράγμα ρε φίλε, έπρεπε να φτάσεις τα 36 για να το αποφασίσεις αυτό;;;;;, τι χαζομάρες είναι αυτές που λες, παπάρας είσαι;".. και όμως, θα σου πω εγώ, καταρχήν μην βρίζεις, κατά δεύτερον: Θες λίγο η παγίδα των προτύπων, θες οι γοητεία των πρέπει, θες η κοινωνική αίγλη κάποιων ανθρώπων που όλοι εκτιμάνε, ας πούμε, αλλά απλά εσένα δεν σου ταιριάζουν, έχουν σαν αποτέλεσμα να περνώ χρόνο με ανθρώπους που απλά δεν ταιριάζαν τα χνώτα μας και με πίεζαν άθελά τους.

Θα προσπαθήσω λίγο να το λύσω αυτό το θεματάκι. Εντάξει δεν είπα ότι θα χτυπήσω την γροθιά στο μαχαίρι, δεν θα βγω με λάβαρα στους δρόμους και ντουντούκα... αλλά σίγουρα θα εξασκώ, λίγο περισσότερο κάθε φορά και λίγο πιο συνειδητά, το δικαίωμα της επιλογής.

Εξάλλου δεν είναι ότι αν ξεκόψω με μερικούς ανθρώπους θα μείνω μόνος, δόξα τω Θεώ έχω απόθεμα ανθρώπων που με συγκινούν με ευχαριστούν και με αναπαύουν για να "αντικαταστήσω" αυτούς που θα χαθούμε.

Ναι μωρέ. Έτσι είναι. Χρειάζεται πότε πότε να είσαι λίγο ενδοσκόπ ενδοσκόπ και να βλέπεις τι έχει αλλάξει γύρω σου και μέσα σου και να κάνεις τις διορθωτικές σου κινήσεις. και στα της δουλειάς, και στα των φίλων και στα γκομενικά και σε όλα.

Γκομενικά είπα, εχτές με πήρε τηλέφωνο ο Υπουργός Οικονομικών Προβατολάνδης και μου ανακοίνωσε ότι έχω γεμίσει την Γη με κουπόνια για σεξάκοι, με αποτέλεσμα να υπάρχει τεράστιος πληθωρισμός στα κουπόνια, να έχει πέσει η αξία τους και να υπάρχει φόβος για παραιτέρω επιδείνωση της παγκόσμιας οικονομικής!!

Γουνταφάκ; ΓΟΥΑΝΤΑΦΑΚ;

Ποιος να το έλεγε ότι θα είχα οικονομική κρίση και στα κουπόνια για σεξάκοι... Τέλος πάντων, το θέμα είναι ότι πρέπει να κάνω κράτει πως τα δίνω και που, και ίσως όσα έχουν εκδοθεί πριν από 3 χρόνια πριν να χάσουν την ισχύ τους. (ούτε που θέλω να σκεφτώ τι θα γίνει από τους κατόχους τους).

Α, ξανάνοιξα τον λογαριασμό μου στο facebook γκρ γκρ γκρ γκρ γκρ. έχω αρχίσει ήδη και εκνευρίζομαι για πάρτυ του, με την έννοια ότι ΑΠΟΔΕΔΕΙΓΜΕΝΑ μειώνει τα ιντερνετόνια στο αίμα η χρήση του και δεν έχεις όρεξη για ποστ αλλά ούτε και έμπνευση. από την άλλη όμως, το χρειάζεσαι, λίγο για την δουλειά, λίγο για να μην σε λένε κάγκουρα (η κοινωνική πίεση που λέγαμε πιο πάνω), λίγο για να χαζεύεις κανένα γκομενάκι, οπότε αναγκάζεσαι σνιφ σνιφ λυγμ λυγμ. έκανα και σελίδα για το πρόβατο, άμα είσαι σέξυ (που είσαι) βιούερ γράψου, κάποια στιγμή όσοι είναι γραμμένοι θα δώσω τα στοιχεία τους σε εταιρίες σπάμ, λολ.

απόψε είναι τα όσκαρ, να θυμάσαι ότι κάποτε ίσως και ο προβατίσιους σου να είναι υποψήφιος, ποτέ ποτέ ποτέ δεν ξέρεις η ζωή πως τα φέρνει.

σημασία έχει να ονειρεύεσαι και να προσπαθείς (μαλάκα όταν γίνω εντελώς κόρνη εν τσίζη απλά πυροβόλησε με).

άντε πάω πισινάκι (πισινάκι ίσον υποκοριστικό πισίνας, όχι πισινού, παλιοπονηρόφατσα!)

AAAAAA! Teaser trailer νέας ταινίας Pedro Almodovar

Η νέα ταινία του Pedro Almodovar ετοιμάζεται σιγά σιγά και προχτές κιουκλοφόρησε το πρώτο trailer της.

Λέγεται Los Abrazos Rotos (που θα πει κάτι σαν Ραγισμένες Αγκαλιές) και είναι μία ιστορία που κάνει τον Φώσκολο να μοιάζει μη-μελό!!!

Ένας άντρας ζει στο σκοτάδι μετά από ένα φριχτό φριχτό φριχτό αυτοκινητιστικό ατύχημα στο οποίο όχι μόνο τυφλώθηκε αλλά έχασε και την γκόμενά του την Penelope Cruzs...

Στο έργο παίζει και η αγαπημένη μας από πολλές άλλες ταινίες του Πεντρο, Mυτόγκα


can't wait to see it!

Pet Shop Boys Update

Λοιπόν έχουμε και λέμε

To Love etc, ο προπομπός του καινούργιου δίσκου του σημαντικότερου δίδυμου στην μουσική μετά τον Μπετόβεν-Μπαχ, θα βγει σε 4 διαφορετικά φορμά, δύο σίγκλ και δύο ντίτζιταλ.

Το ένα από τα δύο ντίτζιταλ φορμά περιέχει 3, γαμώ την πουτάνα μου, ακυκλοφόρητα μπι σάηντζ: το We're all criminals now, το Vulnerable και το Did you see me coming? τα οποία δεν θα υπάρχουν σε καμία άλλη εκδοχή του single.

Το βίντεο κλιπ του τραγουδίδιου το φκιάνει ένας Ολλανδός καλλιτέχνης ο Han Hoogerbrugge και θα είναι ανιμέητηντ (ωχ, dutch + animated, κουλωσύνη μου μυρίζει...)

Το άλμπουμ, Yes, θα βγει στις 23 Μαρτίου, μία βδομάδα μετά το σίγκλ, και θα έχει δύο εκδόσεις. Μία κανονική με τα 11 τραγουδάκια και μία με επιπλέον cd με ένα ακόμα καινούργιο τραγούδι και remixes καποιων από τα τραγούδια από το Yes.

Πάμε τώρα να σου εξηγήσω γιατί έχω τα νεύρα μου:

Αν αποφασίσεις να αγοράσεις το άλμπουμ από το ήτουνεσ (itunes) και το παραγγείλεις πριν από την επίσημη κυκλοφορία του, δηλαδή πριν από τις 23 Μαρτίου, θα πάρεις επιπλέον ηχητικό ντοκουμέντο, τον σχολιασμό του άλμπουμ από τους ίδιους τους Pet plus το ΑΠΙΣΤΕΥΤΑ ΓΑΜΑΤΟ medley που παίξανε στην βράβευση τους στα Brits Awards.

τι είναι αυτό που λέω περί brits awards??? χμφ χμφ χμφ

Well την ώρα που όλοι εμείς βλέπαΤΕ τον Σάκη να κάνει ανταγωνισμούς με τον εαυτό του για το ποιο τραγούδι θα πάει στην Eurovision, οι Pets Shop Boys παρέλαβαν το βραβείο Outstanding Contribution to Music στα βραβεία της βρετανικής μουσική βιομηχανίας.

Το performance τους στην εκδήλωση ήταν απίστευτα τέλειο, η Ιγκουάνα Βίσση έκλαιγε από τα νεύρα και την ζήλια, κράτησε 9μιση ολόκληρα απολαυστικά λεπτά και είχε γκέστς την Βλαχάρα Λέηδη Άντζη (σόρη! την λέηδη γκάγκα) και τον τραγουδιστή των KIllers!

εδώ μπορείς να το δεις.

και εδώ είναι η πρώτη φορά που οι Pet έκαναν παταγούλη στα Brits όπου το κομμάτι που τώρα κατακρεούργησε η Γκάγκα το τραγουδάει η θεά Dusty Springfield:



click here για πληροφορία:



αυτά, πάω τώρα πίσω στο Σαββατοκύριακό μου που μόλις άρχισε! χεχε

Μερικές παρατηρήσεις από τη χτεσινή eurovision

Εντάξει, δεν το συζητώ, η δεκαετία του 90 ήταν η ΑΧΡΩΜΟΤΕΡΗ, ΚΟΥΛΟΤΕΡΗ, ΑΔΙΑΦΟΡΟΤΕΡΗ περίοδος του σημαντικού θεσμού.

Γενικά η όλη εκδήλωση μου άρεσε. Η ιδέα της ανασκόπησης ήταν καλή και ρέλεβαντ και υλοποιήθηκε καλά σε γενικές γραμμές. Ύπήρχαν καλές ατάκες και οι Μαγγίρες ήταν μία χαρά.

...όμως, σαφώς το όλο πράγμα δεν ήταν αντάξιο των συντελεστών του. Πολλά πράγματα έπρεπε και μπορούσαν να γίνουν καλλίτερα. Ο Καπουτζίδης κειμενικά θα έπρεπε να το ξεσκίσει. Επίσης, τα σκηνικά ήταν λίγο "άντε μωρή τελείωνε έχω να παραδώσω πρόταση αύριο, μην το ψειρίζεις, άντε, άντε" ενώ οι γραμματοσειρές με τις οποίες γράφονταν στις οθόνες οι στίχοι των τραγουδιών πρέπει ΤΩΡΑ να επιστραφούν στους τίτλους λατινοαμερικάνικης Δυναστείους από όπου και εκλάπησαν.

Συγχαρητήρια στην Leo Burnett για αυτήν την καμπάνια, μου άρεσε πάρα πολύ, ιδεάρα:


Θέλω τώρα, ΤΩΡΑ όμως ΤΩΡΑ (υστερία) το μαλλί του διευθυντή ορχήστρας, αυτό το κατατονικό άφρο είναι ότι ωραιότερο έχω δει σε κούρεμα ποτέ ποτέ ποτέ (υστερία ΞΑΝΑ).

Ο Μίμης Πλέσσας πόσο γλειώδης είναι με τις κουλές του ατάκες "μία βραδιά με ευαισθησία που μπήκε ψυχούλα, γιατί όλοι βάλανε το λιθαράκι τους σε αυτό το πράγμα που λέγεται ελληνικό τραγούδι, μία βραδιά που όλοι δείξαμε τι μπορούμε να κάνουμε ενωμένοι" ΞΕΡΝΑΩ με την υποκρισία, έλεος.

Οι κριτική επιτροπή απλά δεν υπήρχε, μιλάμε ότι ήταν ο ένας πιο άσχημος από τον άλλο, πάρτυ ασχήμιας, πάρτυ πάρτυ πάρτη να μην την βλέπω αυτήν την φάτσα, πάρτη.

Η όλη φάση ήταν στημένη για να βγει το this is our night και αυτό καρακαταφαινόταν.

Ο Κοντόπουλος φαίνεται συμπαθητικός τύπος, αλλά το "πάνω στην τρέλα μου" ήταν 1249140253320634900943 δις φορές καλλίτερο από το χτεσινό και έπρεπε να προσπαθήσει να γράψει ένα τέτοιο τραγούδι. Μέχρι και το "Σε θέλω" του Σάκης είναι 2143141414144 φορές καλλίτερο από το χτεσινό.

Η Καλομοίρα παρακαλείται να επιστρέψει τις ιδέες της εμφάνισης της εκεί που ανήκουν, στην τελετή βραβεία MTV Τουρκμενιστάν.

Από τα τραγούδια των άλλων χωρών:

Mου άρεσε την Μάλτας (φωνή καμπάνα η πτν) και.... μισώ τον εαυτό μου που το λέω, της Κύπρου!!! Πάρα πολύ κιόλας, και να σκεφτείς το έχω θάψει σε διάφορες περιστάσεις.

Η τουρκίθρα ήταν χάλια, ευτυχώς της πήγαινε το φόρεμα, ο Λευκορώσος χάλια, επίσης ευτυχώς του πήγαινε το φόρεμα, και η Μαυρομούνα (συγγνώμη, μαυροβούνα) δεν μπορώ να κρίνω διότι απλά είχα πέσει σε σίζουρ από τα 1314583636036036 χρώματα του φορέματος της και δεν κατάφερα να συγκεντρωθώ στο τραγούδι.

Η αγγλία πάλι έχει την τελευταία θέση στην τσέπη της, μπράβο μπράβο!

Σάκης - αν δεν εξαφανίσει αυτό το κούνημα του ώμου που κάνει στο νικητήριο τραγούδι θα κάνω εμετό. Κουνιέται σαν νευρόσπαστος, να το προσέξει.

Όπως κάθε βραδιά που έχει να κάνει με την eurovision, τα ωραιότερα πράγματα δεν ήταν αυτά που έγιναν στην οθόνη αλλά όσα λέγαμε η παρέα που τη βλέπαμε. Ήμουν στο σπίτι του Νίκου Σούλη, παρέα με τον Παυριανό και κάναμε πάρτυ εξωφρενικού σχολιασμού.

Βέβαια ο Νίκος μας τσάκισε τα νεύρα γιατί ΟΛΟ ΤΟ ΒΡΑΔΥ ήταν στο μπίρι μπίρι "αυτό είναι λάθος που κάνανε, αυτό έπρεπε να είναι πιο σύντομο, αυτό έπρεπε να βγει εντελώς, αυτό το πλάνο έπρεπε να είναι ανοιχτό, αυτό έπρεπε να το κάνει κοντινό, αυτό έπρεπε να το παίρνει πιο ψηλά, αυτό το ένα, αυτό το άλλο"!!! τα νεύρα μας, αφού κάποια στιγμή δεν άντεξα, του λέω "αμάν χριστιανέ μου λύσσιαξες, άσε μας λίγο να το δούμε, τι σταδγιάλα, σκηνοθέτης βίντεο κλίπ είσαι; ασταδγιάλα πια, λολ!"

το κοινό ήταν τόσο ξενέρωτο όντως ή απλά λόγω οικονομικής κρίσης είχαν αποφασίσει να επικεντρωθούν στο δωρεάν αλκοόλ; χάλια, πάρ' τους στην αποτρίχωσή σου να σου πουν "πάντα τέτοια".

αααχ, πέρασα ωραία, κοιμήθηκα πολύ ανάλαφρος και ευχαριστημένος με τους φίλους μου, τα γέλια και την ικανότητά μας να κάνουμε χαρούμενα κουλό ακόμα και κάτι απλά κουλό.

Α, μην ξεχάσω - έχω πρόταση για εμφάνιση σάκη στην Ρωσία, λοιπόν άκου:

Λοιπόν πριν αρχίσει το τραγούδι βλέπουμε πάνω στην σκηνή προγκρέσιβ διαστημόπλοιο το οποίο έχει προσγειωθεί σε τύπου άγνωστο πλανήτη. Στην άκρη του σκηνικού υπάρχει απροσδιόριστο πλάσμα, κάτι ανάμεσα σε πολύ σέξυ γυναίκα και φυτό σαρκοφάγο - είναι η εξωγήινη που κατοικεί στον πλανήτη.

Με το που αρχίζει η μουσική ανοίγουν οι πόρτες του διαστημοπλοίου και βγαίνει ο Κομάντερ Σάκης με τους άντρες του (ακα μπαλέτο) που έχουν έρθει από την μακρινή γή και είναι κάτι σαν τον ΚΟλόμβο αλλά σε διάστημα. Κάνουν τα διαστημικά χορευτικά τους, τα σέα και τα μέα τους όλο σέξινες και καύλανες. Φοράνε τέλεια ρούχα α λα Μπαρμπαρέλα σε αντρικό (οξύμωρο αλλά γίνεται, τράστ μη). Όσοι ώρα χορεύουν η εξωγήινη ωσάν Σειρήνα τους καλεί προς το μέρος της με τα θέλγητρα της τα ακαταμάχητα (το ξέρω θα δυσκολευτούμε στο κάστηγκ).

Καθώς το τραγούδι εξελίσσεται και ο Σάκης τραγουδά, η εξωγήινη λαμάσα τρώει έναν έναν τους 4 άντρες του Σάκη! ΟΜΑΓΚΟΝΤ! Ετοιμάζεται να καταβροχθίσει και αυτόν, όταν ξαφνικά σε ένα ξέσπασμα της μουσικής αυτός βγάζει το χοντρό και μακρύ μαρκούτσι του, και την σκοτώνει. "ναι όντως this is our night" μοιάζει να της λέει καθώς αυτή αφήνει την τελευταία της πνοή! Ο Σάκης είναι νικήτης ακόμα μία φορά! τέλος τραγουδιού.

Τέλειο σενάριο εμφάνισης;

πες γνώμη πληζ - και να θυμάσαι αν δεν σου αρέσει πεθαίνει ένα ακόμα φωκάκι και καίγεται ένα εκτάριο παρθένου τροπικού δάσους.