Πες μας πρόβατο (το πρόβατο, το - όχι ο πρόβατος... ΟΧΙ ΟΧΙ ΟΧΙ! το πρόβατο!) πως ξεκίνησε η υπόθεση αυτή που έχει κάνει τον γύρο του κόσμου και σε έβαλε στο κέντρο των συζητήσεων για έναν άλλο λόγο από το 41 πόντους τθουτθούνι θου;
Η ιστόρια ξεκίνησε χωρίς να το ξέρω δύο μήνες πριν, όταν ανέβασα στο, super, διάσημο, λαοπρόβλητο και με φανατικούς πανέμορφους αναγνώστες, blog μου την διαφημιστική καμπάνια που δημιούργησε η Wieden + Kennedy για την εφημερίδα ο Guardian.
Tο να ανεβάζω διαφημίσεις είναι κάτι που κάνω πολύ συχνά στο επιδραστικό μου MOYMOYMOYMOYMOYMOY blog, και ειδικά διαφημίσεις της Wieden + Kennedy που είναι από τις καλύτερες και μεγαλύτερες, τόσο σε μέγεθος όσο και σε επιδραστικότητα, διαφημιστικές εταιρίες των τελευταίων 25 ετών (αναφέρω μόνο ότι είναι υπεύθυνη για τον θρύλο της NIKE...).
Την προηγούμενη Πέμπτη, λοιπόν, ήμουν στο γραφείο και διοικούσα τα χιλιάδες άτομα που έχω υπό την επίβλεψη μου. Ξαφνικά πέφτει το μάτι μου στο τελευταίο τεύχος της εφημερίδας που το όνομά της δεν το λέμε... Για να πω την αλήθεια, δεν την πολυδιαβάζω, αλλά είπα σε άπταιστα βολιώτικα "what the fuck", ας κάνω την καρδιά μου πέτρα και ας την διαβάσω, τώρα που έχω μισή ώρα κενό...
Πες μας όμως γιατί αποφεύγεις να διαβάσεις αυτή την εφημερίδα... υπάρχει κάποιος λόγος;
χμ χμ χμ χμ... (ανάβω τσιγάρο - τρώω καναπεδάκι με χαβιάρι - τρώω καναπεδάκι με μπρικ... παίρνω ρουφηξιά και απαντώ...). Όπως σίγουρα θα θυμούνται οι άνθρωποι που ακολουθούν την μακρόχρονη επιτυχημένη πορεία μου στην γενετική, την πυρηνική φυσική, το τραγούδι και το γράψιμο, για κάποιο διάστημα έγραφα με ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΗ επιτυχία (με όλη την σεμνότητα που με διακρίνει το λέω αυτό) την στήλη των ζωδίων στην εφημερίδα που δεν λέμε το όνομά της. Από τότε που αποφάσισα να σταματήσω να τα γράφω συνέβησαν δύο πράγματα. Η εφημερίδα έχασε τον σημαντικότερό της λογοτέχνη, και εγώ την διάθεσή μου να την διαβάζω.
Έτσι ήταν πραγματικά μεγάλη ατυχία που μετά από 6 μήνες σχεδόν την πρώτη φορά που την έπιασα στα χέρια μου έπεσα πάνω στην "νέα" "τους" "διαφήμιση"...
Εκεινή την στιγμή μπαίνει στην αίθουσα ο Λάρη Πίνγκ που έχει ξεχάσει τα τσιγάρα του - δεν χάνει την ευκαιρία να παρέμβει:
Γιατί πρόβατο αγαπημένο και ζηλευτό σταμάτησες την συνεργασία με την εφημερίδα που δεν λέμε το όνομά της; Το κοινό πεθαίνει να μάθει...
Κοίτα Λάρη... ξέρεις πόσο σε εκτιμώ - αλλά δεν είμαι και ηλίθιος. Το γιατί σταματά μία "συνεργασία" (ανοίγω λεξικό: εργάζομαι, δηλαδή με μισθό δηλαδή, μαζί με κάποιον άλλο προς την επίτευξη κάποιου κοινού στόχου) είναι κάτι που δεν αφορά κανένα παρά μόνο τους πρώην συνεργάτες. Πάντως επειδή το άκουσα και αυτό σε μία ειδική εκπομπή - αφιέρωμα στο θέμα στο CNN, θέλώ να δηλώσω κατηγορηματικά ότι δεν με έδιωξαν με τις κλωτσιές. Εντάξει, οι άνθρωποι κάνουν απροσεξίες αλλά δεν είναι πια και τόσο ανόητοι ώστε να διώξουν τον πιο σημαντικό τους άνθρωπο.
Η Οριάνα ξαναπαίρνει τον λόγο: ...πες μας όμως την συνέχεια γλυκοτσούτσουνο πρόβατο...
Όταν είδα την διαφήμιση, φυσικά παρατήρησα αμέσως την ομοιότητα της με την διαφήμιση που ο ίδιος ΕΓΩ ΜΕ ΤΑ ΙΔΙΑ ΜΟΥ ΜΟΥ ΜΟΥ ΜΟΥ τα χέρια είχα ανεβάσει στο blog ΜΟΥΜΟΥΜΟΥΜΟΥΜΟΥ πριν από μερικούς μήνες.
Τι σκέφτηκες εκείνη την στιγμή;
...ποιόν να χώσω για να σκανάρει την σελίδα ώστε να μπορέσω να την ανεβάσω στο blog. Πράγμα που έκανα, χωρίς δισταγμό και καμία χασομέρια!
Γιατί ήθελες να το κάνεις;Γιατί το έκανα; Γιατί έχω το μικρόβιο της ανακάλυψης, γιατί ήταν είδηση, γιατί αφορά την δουλειά μου... γιατί το ήξερα ότι θα είναι ένα σουξέ στο μικρόκοσμο του blog μου και των υπολοίπων blog.
Δεν το έκανες γιατί είχες παλιά χρωστούμενα;
Θα το έκανα το δώσιμο όποια εφημερίδα και να έκανε τέτοια αντιγραφή... ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ, ΑΚΟΥΣ ΟΡΙΑΝΑ; (ένα δάκρυ διαφημίστικού ιδεαλισμού κυλά από το δεξί μου μάτι...).
Βέβαια, δεν θα κρύψω ότι η ικανοποίηση που πήρα διαπιστώνοντας τον plagiarism θα ήταν μάλλον μικρότερη αν δεν είχα τις παλιές εκκρεμότητες. Το ξέρω ότι εκπλήσσονται όσοι με διαβάζουν γιατί ο άνθρωπος δεν έχει τέτοια συναισθήματα και αντιδράσεις... αλλά κι εγώ δεν μπορώ να μην πω την αλήθεια!
Πάντως σε καμία περίπτωση δεν το ανέβασα
επειδή υπάρχουν εκκρεμότητες, ούτε
επειδή (όπως δήλωσε ένας γίγαντας της ψυχολογικής ανάλυσης) είμαι "πικραμένος πρώην συνεργάτης"...
Και σίγουρα δεν έχω βάλει αμέτι μουχαμέτι να κηνυγάω τα παραπτώματα της εφημερίδας... αφ΄ ενός γιατί ετοιμάζω το καινούργιο μου cd και το νέο μου βιβλίο και έχω πολύ σημαντικότερα πράγματα να ασχοληθώ από το να έχω εμμονές, αφ' ετέρου...
Για να το πω χύμα, καταλαβαίνω ότι σε αυτή την εφημερίδα εργάζονται άνθρωποι που βγάζουν το ψωμί τους και δεν θέλω να τους προκαλέσω προβλήματα. Αν γίνονται λάθη στην διοίκηση ενός οργανισμού δεν είναι δουλειά μου να τα επισημάνω... αλλά αυτό το συγκεκριμένο έπεσε τόσο έντονα μπροστά στα μάτια μου και αφορούσε τόσο πολύ την δουλειά μου που δεν ήθελα να το καταπιώ.
Ποια ήταν η επίδραση του Post;Τεράστια. Όπως το πουλί μου. (καλά, όχι και τόοοοοσο τεράστια.... αλλά Ok). Το post έχει πάρει άπειρα link, και ακόμα πιο άπειρα σχόλια. Σου αποκαλύπτω τώρα ότι μου ζήτησαν να γίνει και ταινία και βέβαια συμφώνησα: Στην ταινία θα παίζει το ρόλο μου ο Σάκης Ρουβάς στο πρώτο μέρος και ο Leonardo DI Caprio στο δεύτερο (που είμαι λίγο μεγαλύτερος), ενώ την μουσική θα γράψουν οι Pet Shop Boys. Τον ρόλο του διευθυντή της εφημερίδας που δεν λέμε το όνομά της τον παίζει ο Μάρκος Λεζές που κάνει έτσι δυναμικό come back!
Κάτι άλλο που θα ήθελες να πεις;
Βεβαίως. Καταρχήν πρέπει να αγοράσετε το νέο μου cd και το νέο μου βιβλίο. Όχι επειδή είναι δικά μου αλλά, αντικειμενικά τώρα, είναι τέλεια. Δεύτερον, να δείτε την ταινία που θα εξιστορεί την υπόθεση όταν βγει - σε σκηνοθεσία Αρονόφσκι το πρώτο μέρος και Σκορτσέζε το δεύτερο. θα είναι το νέο The Insider.
Τρίτο... όταν είσαι στο σύστημα των επιχειρήσεων πρέπει για σε "ταϊσει" να το "ταίσεις" λίγο και εσύ... Πως μπορείς να πηγαίνεις να ζητάς να σου βάλουν διαφήμιση τα media shops των διαφημιστικών, όταν απαξιείς να ζητήσεις από τους διαφημιστές να κάνουν την δουλειά τους σε σχέση με το προϊόν σου; Δηλαδή και θέλεις να σε στηρίξουν δίνοντάς σου διαφημιστικά έσοδα, αλλά και θέλεις να μην τους πληρώσεις για να σε διαφημίσουν. AcidBaby λέγεται αυτό - δηλαδή οξύμωρο!
Τέλος θελω να πω ότι έχω και ακόμα μία σκέψη μέσα στο μυαλό μου.
Θυμάμαι αυτή την υπέροχη παροιμία που λένε οι Κινέζοι: αν κάποιος σε έβλαψε, μην κάνεις τίποτε για να τον εκδικηθείς. Απλά, κάτσε στην όχθη του ποταμού, και περίμενε να περάσει το πτώμα του...
Άρα, σαν να μου λες ότι είσαι ικανοποιημένος με την ιστορία αυτή;
Κοίτα, όπως καταπίνω με αξιοπρέπεια τις ήττες μου... έτσι καταπίνω και με απόλαυση τις νίκες μου, ειδικά όταν δεν έχω κουραστεί καθόλου και δεν έχω κάνει απολύτως τίποτε για να τις κατακτήσω.
Μπορώ τώρα να κάνω κι εγώ μία ερώτηση: Αφού έχετε πεθάνει, πώς μου κάνετε αυτή την συνέντευξη;
βρε παλιοπρόβατο, αυτή που έχει πεθάνει είναι η Οριάνα
Φαλάτσι... εγώ είμαι η Οριάνα
Γαλάτσι... τσκ τσκ τσκ... θες να μου το παίξεις και λαγωνικό που κάνει αποκαλύψεις. τσκ τσκ τσκ.