Όταν το έχεις, φαίνεται. Και το έχεις πάντα....

εχτές δόθηκαν οι χρυσές σφαίρες. Ήταν πολύ φάνκι τελετή, και βραβεύτηκαν πολλά και ωραία έργα τέχνης.

ανάμεσα στους βραβευθέντες και η Τίνα Φέ ι (μην ακούσω κανέναν παπάρα να την θεωρεί Ελληνίδα θα ξεράσω...) η οποία είναι αυτή την στιγμή μάλλον η πιο διάσημη Αμερικανίδα σοουμπιζού.

Όταν πήρε το βραβείο της για "καλύτερη ηθοποιός σε τηλεοτπική κωμωδία" έκανε τρελή δήλωση, την οποία από την ώρα που την έμαθα έχω πέσει και παίρνω τα τρελά ρησπέκτια.

Και μάλιστα τα ρησπέκτια τα σούπερ ενισχυμένα, με διπλάσιο ρησπεκτηαζόλ, αυτά που το μέτωπο ακουμπά στο από κάτω πάτωμα από αυτό που είσαι!!! (βρίσκεσαι ας πούμε στο 4ο όροφο; - ε, την ώρα του ρησπέκτ το μέτωπό σου ακουμπά στο πάτωμα του 3ου ορόφου).

Τι δήλωσε η Τίνα: "Αν κάποια στιγμή αρχίσεις και είσαι ικανοποιημένος με τον εαυτό σου, υπάρχει ένα πράγμα που το λένε Internet και εκεί μπορείς να βρεις πάρα πολλούς άθρωπες που δεν σε γουστάρουν καθόλου!"

Στο βάζω και στα Αγγλικά γιατί τώρα που το διαβάζω στα ελληνικά σαν να το σκότωσα λίγο στην μετάφραση λολ, τι να κάνω... χεχε

"If you ever start to feel too good about yourself, they have this thing called the Internet, and you can find a lot of people there who don't like you."

Όπως βλέπεις η Τίνα, η οποία γράφει και την σειρά για την οποία βραβεύτηκε, δεν έχει μόνο χιούμορ στην δουλειά της αλλά και με τον εαυτό της. Και επίσης θέλω να καταγγείλω ότι με το χιούμορ γενικά λέγονται μεγάλες αλήθειες και πολλά εφόδια για την ζωή.

Α, επίσης όχι να το παινευτώ αλλά η Kate Winslet πήρε Χρυσή Σφαίρα β ρόλου για τον ρόλο της στο The Reader (δες από κάτω πόουστ) όπου το λατρεμένο σου πρόβατο λέει τα καλύτερα για την ερμηνεία της -έχω άδικο τώρα να σου ζητήσω να πέσεις και να παίρνεις τα τρελά ρησπέκτια; ...όχι δεν έχω. Εννοείται ότι θα πας να δεις την ταινία. γρήγορα, γιατί θα σου κάνω σπανκ το ποπουλίνο.

Σημειωτέον ότι η Kate πήρε την Χρυσή Σφαίρα ΚΑΙ του πρώτου ρόλου!!!!!! για το Δρόμο της Επανάστασης!. Μαλάκια, ασταδγιάλα ζηλεύωζηλεύωζηλεύωζηλεύωζηελύωζηλευώ!

καλή βδομάδα σέξυ βγιούερ!

Διαβάζοντας στον κινηματογράφο

Ένας 15χρονος Γερμανός, γύρω στο 1955, γνωρίζει μία 35άρα εισπράκτορα στο τραμ με την οποία κάνει σχέση.

Αυτή, όποτε βρίσκονται - δηλαδή κάθε μέρα, εκτός από το να την γαμάει καλά, του ζητά και να της διαβάζει μεγάλα έργα λογοτεχνίας. Έτσι οι συναντήσεις τους γίνονται ένα αρχετυπικό ανακάτεμα από σεξάκοι και Τσέχωφ, μπάνια για δύο και Όμηρο, γύμνια και κλασικούς συγγραφείς.

Η επαφή τους κρατά περίπου ένα καλοκαίρι. Ώσπου μία μέρα η Χάνα εξαφανίζεται, με μεγάλο κόστος για τον πιτσιρικά.

Τα χρόνια περνάνε. Ο μικρός έχει γίνει φοιτητάκι, σπουδάζει νομική στο Πανεπιστήμιο της Χαιδελβέρης. Μία μέρα, ο καθηγητής του τους πηγαίνει εκπαιδευτική εκδρομή, να παρακολουθήσουν την δίκη 6 γυναικών που κατά τον Β Παγκόσμιο Πόλεμο ήταν φρουροί σε στρατόπεδο συγκέντρωσης.

Ανάμεσα στις κατηγορούμενες, και η Χάνα... μα, γουνταφάκ συμβαίνει;

Το "σφραγισμένα χείλη" (χριστέ μου τι Φ.Ρ.Ι.Κ.Τ.Ο.Σ. ελληνικός τίτλος - ε, φίλε που της έδωσες όνομα, δεν σου ζήτησαν να ονομάσεις το τελευταίο σηντή της Παπαρίζαινας, έλεος. Γιατί δεν κράταγες τον ελληνικό τίτλο του βιβλίου τουλάχιστον "διαβάζοντας στην Χάνα";) είναι μία ταινία σούπερ πλούσια.

Μέτρα λόγους:

Σχεδόν πριν πέράσουν 5 λεπτά από την αρχή της, βλέπεις τέλειο κολαράκι και πουλάκι από μικρό γερμανικό ζαμπονάκι. Και μάλιστα πολλές φορές.

Η ιστορία της δεν είναι μόνο καθηλωτική και γεμάτη στροφές και εξελίξεις τέλειες, αλλά επιπλέον λειτουργεί και σε 1031391814765582592952050025 επίπεδα (καλό από μια άποψη, αλλά έλεος παιδιά, πονοκέφαλος με έπιασε σε όλο μου το σώμα από το σκεψ σεκψ εντατίκ).

Η Kate Winslet είναι εξαιρετική. Εξαιρετική!! Παίρνει όλο το έργο πάνω της. Το μόνο που με στεναχώρησε είναι ότι δεν το περίμενα ο άνθρωπος που έσωσε ο Ντικάπριο στον Τιτανικό θυσιάζοντας τον εαυτό του, να καταλήξει φρουρός στα SS! Τσάμπα πήγε η θυσία του Λεονάρντο; Μα να γλυτώνεις από το ναυάγιο του Τιτανικού για να γίνεις ναζί; Γουνταφάκ! Α, επίσης, δεν βρίσκω και πολύ ικανοποιητική την μεταμόρφωσή της σε γιαγιά. να δες:

Με συγκίνησε πολύ η πολλαπλή αναφορά στην Κυρία Με το Σκυλάκι, ένα από τα πιο γλυκόπικρα και αριστουργηματικά διηγήματα του Τσέχωφ. Ο τρόπος που παρουσιάζεται στο έργο η λογοτεχνία και η επίδραση της στον άνθρωπο, είναι από τα σημεία του που με έπιασαν περισσότερο.

Γενικότερα το έργο είναι συγκινητικό πολύ. Αλλά με έναν ιδιαίτερο τρόπο... λιγότερο συναισθηματικό και προερχόμενο από το θυμικό μας και περισσότερο "εγκεφαλικό".

Να το δεις, οπωσδήποτε. και αν διαβάσεις και το βιβλίο θα είσαι μεγάλος λεβέντης και θα το χαρείς πολύ!

(έξτρα τιπ κάγκουρα: μετά το έργο, καθώς πηγαίναμε με τον φίλο μου που το είδαμε προς το Γκάζι για φαγητό, σκεφτόμασταν να είχε λέει γίνει θαύμα και η ταινία να ήταν να γυριστεί ελληνικά. Και προσπαθούσαμε να μαντέψουμε οι φωστήρες του ελληνικού κάστιγκ σε ποιους ηθοποιούς θα δίναν τους ρόλους στο έργο. Και κλασικά καταλήξαμε στα εξής, όμως διάβασε με δική σου ευθύνη:
- μικρό γερμανάκι ο Τσιμιτσέλης ή ο Ρουβάς
- γερμανάκι μεγάλο ο Φιλλιπίδης (είναι εμπορικός, τι θα πει δεν ταιριάζει στο ρόλο, ασταδγιάλα άσε με να κάνω την δουλειά μου θα σου έλεγε ο casting director αν του έλεγες ότι hellooooo δεν είναι καλή επιλογή)
- για γερμανίδα ΕΝΝΟΕΙΤΑΙ θα βάζαν τη Ζέτα Μακρυπούλια (μου τα έχεις πρήξει, φυσικά και θα βάλω την Ζέτα, φέρνει εισιτήρια και έχει παίξει στο παρά πέντε ΣΚΑΣΕ)
- εβραία στο τέλος εννοείται θα έβαζαν την Κάτια Δανδουλάκη, χαχαχαχα!

και για αυτό το κάστιγκ θα ένοιωθαν πράουντ. ειδικά για το ότι επέλεξαν την Ζέτα).

sleeper hit καψουροτράγουδο reborn

ένα από τα μεγαλύτερα υπνοσουξέ καψουροτράγουδα των τελευταίων 4014421481456662 ετών, το Always των Εrasure ξαναβγαίνει στο κουρμπέτι με νέο ριμίξ.

Σε ενάμιση μήνα οι Erasure βγάζουν ένα (ακόμα) best of με όλα τα singles τους
και μαζί με αυτό και ένα ep που θα περιέχει καμμία δεκαριά ριμίξ κάποιων από αυτά. Ένα από τα ριμίξ θα είναι και για το Always, το οποίο, όταν είχε πρωτοβγεί το 94 πλάκα πλάκα είχε φτάσει στο νούμερο 20 του USA Chart. εχ, κάποτε ήταν ο κόσμος καλλίτερος...

Εδώ ακούς την νέα βέρσιον του τραγουδιού που έχει νέα βελτιωμένα μπλιμπλίκια με διπλάσιο συνθεζαιζεριαζόλ και ειδική σύνθεση με έξτα ηλεκτροποπόνια. Αλλά, κατά τα άλλα, δεν έχει καμία τρομερή διαφορά από το πρωτότυπο.Erasure Always (Jeremy Wheatley Mix 2009):


έξτρα τιπ για να ξεπλύνουμε την μητσοτακίλα του προηγούμενου ποστ. Το Always είχε κυκλοφορήσει και σε ισπανική βέρζηον (πως λέμε ισπανική μαλακία; ε αυτό). εδώ το ακούς και αυτό, μην χάσεις μοναδικό οπορτγιούνιτι να ακούσεις τον Andy Bell να τραγουδά στην γλώσσα της "Μιλάγκρο, η νυμφομανής Καλόγρια". Erasure Always (Spanish Version):


(στο πρόβατο εξετάζουμε σε βάθος το γνωσικό αντικέίμενό μας και σου δίνουμε πλήρη πληροφόρηση και πχιότητα)

Συνεισφορά του πρόβατο στην αιώνια διαμάχη Λαλιώτη Μητσοτάκη - ύμνος στην ωριμότητα

Σήμερα τα σημαντικά νέα της χώρας είναι ότι λέει ο Μητσοτάκης θα βγάλει σε πλειστηριασμό το σπίτι του Λαλιώτη ο οποίος είχε ήδη πάρει άλλα λεφτά από τον Μητσοτάκη γιατί παλιά είχαν βριστεί για την υπόθεση Mayo.

το πρόβατο αποφάσισε να προσφέρει ΑΦΙΛΟΚΕΡΔΩΣ μερικές συμβουλές στους δύο αντιμαχόμενους για το πως να βλάψουν με ακόμα περισσότερους τρόπους τον αντίπαλό του.

Τι θα μπορούσε να κάνει ο Μητσοτάκης στον Λαλιώτη:

Να μην τον αφήνει να παίζει με το σουμπούτεό του
Να του κλωτσήσει το καλάμι
να του σκίσει το λεύκωμα με αυτοκόλλητα Νταρντακάν
Να του φάει τα πιτσίνια του
Να του πιει την Αμίτα του
Να του σκίσει την Βαβούρα του


Τι θα μπορούσε να κάνει ο Λαλιώτης στον Μητσοτάκη:

Να το πει στην μαμά του
Να του κρύψει το παγουρίνο του και το πτυσόμενο ποτήρι
Να του βάλει πινέζα στο θρανίο του
Να πει στην Μαιρούλα και τον Θανασάκη ότι έχει ψείρες
Να του τραβήξει το μαλλί στους κροτάφους - εκεί που πονάει τρελά
Να μην του πει ότι αρχίζει Μπόλεκ και Λόλεκ και να χάσει το επεισόδιο


(πάρτι ωριμότητας πάλι στην πολιτική μας σκηνή. πάρτι ωριμότητας. ρησπέκτ. αυτοί οι άνθρωποι και οι όμοιοι τους έχουν την ευθύνη να μας πάνε μπροστά, στο μέλλον... ω ρε γλέντια.)

Ερώτηση προς όλους αυτούς που θρήνησαν την Μαρία Δημητριάδη

Θα ήθελα πάρα πολύ να ξέρω αν όλοι αυτοί που θρήνησαν με τόσα ποστ, δημοσιεύματα και κλαυθμούς την Μαρία Δημητριάδη (καλό παράδεισο να έχει)...

εδειξαν με κάποιο τρόπο την εκτίμηση που της αξίζει όσο ήταν ζωντανή;

την στήριξαν με κάποιο τρόπο όταν θα μπορούσε να το εκτιμήσει;

αγόρασαν κάποιο σιντή της;

πήγαν σε κάποια συναυλία της;

την βοήθησαν να παραμείνει μέσα στο "σύστημα" του τραγουδιού;

ε;

ε;

ε;

έλεος πια με τους ποστ ντεθ εκτιμητές, έλεος!

πρώτα μένουν τυφλοί και άπραγοι μπροστά στην "καταστροφή" του τραγουδιού/θεάτρου/λογοτεχνίας/πολιτικής/γιουνέημ ητ και μετά θρηνούν για αυτήν.

ΜΕ ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΜΕ ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΧΤΙΖΩ ΑΝΩΓΙΑ ΚΑΙ ΚΑΤΩΓΙΑ.

My two favorite heroes 2gether

(φαντάσου τώρα την ελληνική εκδοχή αυτού το επετειακού τεύχους του Spiderman! Έλληνας πολιτικός με ελληνική εκδοχή σούπερ ήρωα, τι θα μπορούσε να είναι;

Ο Kαραμανλής μαζί με τον Ταμτάκο;

Ο Παπανδρέου με τον Εισαγώμενο;

Η Παπαρήγα με την Κατερίνα Γιουλάκη του Ρετιρέ;

Ο Τσίπρας με το πιτσιρίκι από την διαφήμιση "τρέξε τρέξε μικρούλη";

Ο Καρατζαφέρης με τον Στάθη Ψάλτη;

please discuss!)

έλεος πια με τους βρωμοστρέητ

Έχω πήξει στην δουλειά τελευταία.

Τόσο πολύ ώστε το να σηκωθώ από το γραφείο να πάω στην κουζίνα να πάρω ένα ποτήρι νερό το θεωρώ την μεγάλη έξοδο της εβδομάδας. Έτσι, προετοιμάζομαι πλήρως. Τζελ στο μαλλί, Τσαρ μπάη Βαν Κληφ και Άρπελς, καθαρό σώβρακο, καλοσιδερωμένο πουκάμισο.

Έλα όμως που όπως συμβαίνει συχνά, όλο και κάποιος βρωμοστρέητ θα μου χαλάσει την διασκέδαση!!!

Παράδειγμα σήμερα, τι σήμερα δηλαδή, βασικά πριν από λίγο, ακόμα δεν έχω συνέλθει.

Κλασικά, μια και είναι Παρασκευή, αποφασίζω να το ρίξω λίγο έξω και να πάω στην κουζίνα όχι μόνο για νερό αλλά να το συνδιάσω και με το να φάω ένα μπισκότο (όταν ο άθρωπας είναι γλετζές, φαίνεται).

Έλα όμως που την ώρα που μασουλάω το μπισκότο μου (πόσα δευτερόλεπτα χρειάζεσαι για να φας ένα ΟΡΕΟ, 10 το πολύ;;;;;;;;;;) και να γεμίσω ένα ποτήρι νερό...

και πριν εξουθενωμένος από το πηγαίο γλέντι επιστρέψω στο κουβούκλιο μου, ένας στρέητ αποφασίζει να γίνει φιλικός με συνάδελφο.

Και φυσικά όταν στρέητ αποφασίζει να κάνει φιλικότητες και κοινωνικότητες ιτ ιζ SOOOOOOOOOO havoc coming.

Βλέπει λοιπόν ο φιλικός στρέητ ότι αυτός που θέλει να κάνει μπόντινγκ τρώει φακές και του λέει, μα το θεό εις επήκοον όλων όσων είμαστε εκείνη την στιγμή σε απόσταση 2141494814814 χιλιομέτρων!

Α, και εσύ φακές τρως????? Και εγώ φακές έφαγα σήμερα. Έχει να πέσει τρελό κλάσιμο απόψε....

ΓΚΑΛΠ

ΓΚΑΣΠ

ΓΟΥΑΝΤΑΦΑΚ!!!!!

Τι να σχολιάσω, τι! την πχιότητα, την λεπτότητα, το μοκέτο, την διακριτικότητα, την υψηλή αισθητική που σε συνδιασμό με μίνιμαλ στοιχεία μπλα μπλα μπλα, την γλύκα του άθρωπα; όχι, όχι, δεν σχολιάζω τίποτε. Δεν μπορώ, δεν έχω κουράγιο πια.

εντάξει, οι στρέητ άνθρωποι είναι χρήσιμοι μόνο για σεξάκοι. και για να μαγειρεύουν και σιδερώνουν πουκάμισα (δεν πιστεύω ακόμα να θεωρείς ότι οι γυναίκες κάνουν καλλίτερο πουκάμισο;).

(και μην με ρωτήσεις μλκ αν δουλεύω σε σε ΚΠΠ - κέντρο παραγωγής προσβολών. Α, και μην ξαναναρωτηθείς πως την σκαπουλάρω με όλες αυτές τις προσβολές που λέω άθελά μου κατά καιρούς σε αθώο κόσμο. τις σηκώνει το κλίμα).

unbuttoned gown

όχι ρε πούστη μου πάλι, όχι.

Επιστρέφω στον χώρο που βρίσκεται το γραφείο μου μετά από σύντομη βόλτα στην κουζίνα της εταιρίας.

Καθώς πλησιάζω, από το απέναντι δωμάτιο, το οποίο καταλαμβάνουν 3 άντρες, ακούω μία γυναικεία φωνή... και ασφαλώς υποθέτω ότι κάποια κοπέλα συνάδελφος έχει έλθει "επίσκεψη".

Φτάνοντας, όμως, σε σημείο που έχω οπτική επαφή με το χώρο βλέπω ότι μέσα στο δωμάτιο δεν βρίσκεται παρά μόνο ένας από τους τρεις "ένοικούς" του. Και εικάζω ότι σε κάποιο σημείο που δεν βλέπω βρίσκεται "κρυμμένη" η κοπέλα που άκουσα να μιλά... (αν είχα λίγο μυαλό θα συνειδητοποιούσα, βέβαια, ότι στον χώρο που δεν έβλεπα όχι άθρωπας δεν χώραγε να κρυφτεί, αλλά ούτε ο τιραμόλα που είναι σούπερ θην).

Χώνω κεφαλάκι από την πόρτα, χαρούμενο κεφαλάκι ΕΝΝΟΕΙΤΑΙ, και λέω, όλο επιμονή και ζουέ νε βήβρ ΕΝΝΟΕΙΤΑΙ, ανάθεμα με μην χέσω...

- Φανούρη/Αναστάση/Ντίντι/Γουατέβερ (ηνσέρτ όνομα συναδέλφου χήαρ) είναι εδώ η Λίτσα;

Ο Φανούρης/Αναστάσης/Ντίντις/Γουατέβερς με κοιτάει παραξενεμένος τρελά.

- Όχι, μου λέει! Γιατί;

- ΟΧΙ;;;;; επιμένω εγώ... αφού τώρα μόλις άκουσα γυναικεία φωνή από εδώ μέσα.

...σιωπή. σιωπή. σιωπή. σιωπή. φρίκη. σιωπή. σιωπή. τρόμος. φρίκη. παγωμένο βλέμμα. μίσος. σιωπή. ρόμπα. ξεκούμπωτη. ρεζίλι. ξεφτίλα. έλεος. σιωπή. σιωπή. σιωπή. σιωπή.

η οποία σπάει για να μου πει ο Φανούρης/Αναστάσης/Ντίντις/Γουατέβερς, με φοβισμένη φωνή...

- ... δεν ήταν κανείς έδώ... εγώ... μιλούσα στο τηλέφωνο...

ΦΑΚ ΦΑΚ ΦΑΚ ΦΑΚ ΦΑΚ ΦΑΚ ΦΑΚ ΦΑΚ ΦΑΚ ΦΑΚ ΦΑΚ.



ααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααα

Σκέψου παιδιά με όπλα.

δεν είναι εντυπωσιακό ότι δύο κοινωνίες που βρίσκονται στον αντίποδα η μία της άλλης, η αμερικάνικη με την αφθονία της και η "παλαιστινικακή" με την βία και την εξαθλίωσή της, παράγουν ακριβώς το ίδιο πράγμα;

παιδιά με όπλα...

Κάθε 6 του μήνα, και μία τυφλή δολοφονία.

Λοιπόν, ακούστε τι θα κάνουμε.

η 6 του μήνα από δω και πέρα θα είναι ΠΑΜΕΤΥΧΤΥ (Πανελλήνια Μέρα Τυφλού Χτυπήματος). Για να ανάψουν τα αίματα, να μην θεωρούμε δεδομένο το δώρο της ζωής και κυρίως να καθαρίσουμε την βρωμιά!!!!

Συγκεκριμένα:

Κάθε 6 Δεκέμβρη, στην επέτειο του Αλέξη θα σκοτώνουμε έναν μπάτσο (δεν έχει σημασία ποιον, όλοι οι μπάτσοι είναι γουρούνια δολοφόνοι).

Κάθε 6 Ιανουαρίου θα σκοτώνουμε έναν με σκουλαρίκι, μαλλιά (μεγάλοι αλήτες αυτοί, ΟΛΟΙ)

Κάθε Φεβρουάριο θα σκοτώνουμε έναν ευσεβή την ώρα που βγαίνει από την εκκλησία (είναι οπισθοδρομικά γουρούνια - θρησκεία το όπιο του λαού)

Κάθε Μάρτιο θα τρώμε έναν δημοσιογράφο (αυτοί και αν είναι καθίκια)

Κάθε Απρίλιο το θύμα θα είναι δημόσιος υπάλληλος (πίνουν το αίμα του δημοσίου τομέα, εγώ και εσύ τους πληρώνουμε να κάθονται, ΤΑ ΜΟΥΝΙΑ)

Κάθε Μάιο θα χτυπάμε έναν που δουλεύει σε πολυεθνική (όλοι όσοι δουλεύον σε πολυεθνικές είναι καταναλωτικά γουρούνια που τους νοιάζουν μόνο τα σουκού στην Αράχωβα)

Κάθε Ιούνιο θα χτυπάμε μία κοπέλα με μίνι (όλες όσες φοράνε αποκαλυπτικά μίνι, εξάλλου, είναι πουτάνες και καριόλες)

Κάθε Ιούλιο θα χτυπάμε έναν πούστη (οι πούστηδες είναι, εν πολλοίς υπεύθυνοι για την διάλυση της οικογένειας) - μία τυφλή πιστολιά να ρίξεις στο Γκάζι 50 πούστηδες θα φας, έτσι που είναι μαζωμένοι. πόσο μάλλον αν ρίξεις μιά καλάζνικοφιά.

Κάθε Αύγουστο δεν θα έχουμε τυφλή δολοφονία, είναι τα μπάνια του λαού... σοφόν το σαφές.

αλλά τον Σεπτέμβρη θα έχουμε διπλή δολοφονία, γαι να αναπληρώσουμε. Θα σκοτώνουμε έναν παπά (οι παπάδες είναι ΟΛΟΙ σκοταδιστές) πλας έναν δικηγόρο (είναι ΟΛΟΙ οι δικηγόροι λαμόγια, ως γνωστόν).

Τον Οκτώβρη θα σκοτώνεται ένας ταξιτζής (οι ταξιτζήδες είναι όλοι μουνιά και καθίκια και σε κάνουν κύκλους, άσε που παίρνουν 2352532525πλες διαδρομές).

Τον Νοέμβριο θα δολοφονείται ένας πλούσιος (οι πλούσιοι είναι όλοι σιχαμένοι, όλοι το ξέρουν αυτό).

και μετά, αφού ολοκληρώνεται ο κύκλος θα ξεκινάμε από την αρχή.

Επίσης θα μπορούμε να κάνουμε και μπόνους μήνες με διπλή δολοφονία - με μία δολοφονία το μήνα πως θα προλάβεις να καθαρίσεις του μετανάστες, τους θηλυπρεπείς, τους μουσάτους, τους χορτοφάγους, τους κομμουνιστές, τους γέρους... ξέρεις πόσες κατηγορίες ανθρώπων θέλουν σκότωμα;

ναι, ναι... έτσι θα το πάμε από εδώ και μπρος.

μέχρι τα ΓΑΜΗΜΕΝΑ ΣΤΕΡΕΟΤΥΠΑ να μην αφήσουν κανένα μας ζωντανό.

κανέναν και τίποτα.

μέχρι τα γαμημένα στερεότυπα να πνίξουν την ικανότητά μας να σκεφτόμαστε, να κρίνουμε, να είμαστε ψύχραιμοι... μέχρι να πνίξουν όλα αυτά που μας κάνουν ανθρώπους δηλαδή.