Καβάφης ver 2.0 developed by provato

Αγαπημένε αναγνώστα, όπως ξέρεις ο Καβάφης είναι ό,τι πιο πχιοτικό σε διάβασμα.

Δεν υπάρχει καλλίτερο και πιο σέξυ. Μαθαίνεις ιστορία, μαθαίνεις λακωνικότητα, μαθαίνεις ευαισθησία, και τι δεν μαθαίνεις όταν τον διαβάζεις!

Όμως οι εποχές αλλάζουν. Και κυρίως έχει αλλάξει εντελώς το gay κοινό της εποχής μας!

Πλέον οι κώδικες επικοινωνίας που λειτουργούσαν πριν από 50, 100 και 150 χρόνια δεν λειτουργούν. (Μην σου πω ότι ούτε καν οι κώδικες επικοινωνίας που λειτουργούσαν την πρηγούμενη Δευτέρα δεν έχουν πια πέραση)...

Γι αυτό το πρόβατό σου το αγαπημένο, από μηχανής θεός, έρχεται για να κάνει ανανέωση και αναβάθμιση στα ποιήματα του μεγάλου Έλληνα ποιητή, ώστε να μπορεί να τα καταλάβει η σύγχρονη χειραφετημένη ελληνίδα gay.

Διάλεξα κάποια ποιήματα του μεγάλου Αλεξανδρινού τα οποία τα έκανα update και αναβάθμιση λεκτική και νοηματική. Η ουσία της ιδέας παραμένει ίδια, αυτό που αλλάζει είναι ο τρόπος που αυτή εκφράζεται.

Ξεκινάμε με τα πρώτα τέσσερα ποιήματά - στην αρχή είναι το πρωτότυπο. Μετά με κόκκινη γραμματοσειρά είναι το τέλειο τωρινό. Φύγαμε.

Αρχικό ποίημα:
Γκρίζα

Κυττάζοντας ένα οπάλιο μισό γκρίζο
θυμήθηκα δυό ωραία γκρίζα μάτια
που είδα· θάναι είκοσι χρόνια πριν...

.....................................

Για ένα μήνα αγαπηθήκαμε.
Έπειτα έφυγε, θαρρώ στην Σμύρνη,
για να εργασθεί εκεί, και πια δεν ειδωθήκαμε.

Θ' ασχήμισαν - αν ζει - τα γκρίζα μάτια·
θα χάλασε τ' ωραίο πρόσωπο.

Μνήμη μου, φύλαξέ τα συ ως ήσαν.
Και, μνήμη, ό,τι μπορείς από τον έρωτά μου αυτόν,
ό,τι μπορείς φέρε με πίσω απόψε.

Η σημερινή εκδοχή:
Σάπιο μήλο

Zαχάρωνα ένα πόλο Gap σάπιο μήλο στο net
και θυμήθηκα δύο ωραία σάπιο μήλο μάτια
που είδα, θα είναι δύο Σάββατα πριν, στο Μάγιο

Κάναμε ένα κουίκι και ύστερα άλλο ένα
έπειτα ερωτεύτηκα και ήθελα σχέση
και εξαφανίστηκε και πια δεν ξαναβρεθήκαμε

Τα σάπιο μήλο μάτια, σάπια μου φέρθηκαν
το ώραιο πρόσωπο δεν είχε ωραία συμπεριφορά

Κινητό μου, φύλαξε τα εσύ ως ήταν
τα εσεμέσ με τις υποσχέσεις και τις ψεύτικες αγάπες
και ότι μπορείς να μου φέρνεις πίσω όταν με πνίγει η μοναξιά στο τσατ...

Ωραίο δεν ήταν, δεν μπορείς να πεις; πάμε τώρα στο δεύτερο. εδώ το πρωτότυπο:
Στου καφενείου την είσοδο

Την προσοχή μου κάτι που είπαν πλάγι μου
διεύθυνε στου καφενείου την είσοδο.
Κ' είδα τ' ωραίο σώμα που έμοιαζε
σαν απ' την άκρα πείρα του να τώκαμεν ο Ερως -
πλάττοντας τα συμμετρικά του μέλη με χαρά·
υψώνοντας γλυπτό το ανάστημα·
πλάττοντας με συγκίνησι το πρόσωπο
κι αφήνοντας απ' των χεριών του το άγγιγμα
ένα αίσθημα στο μέτωπο, στα μάτια, και στα χείλη.

και μετά το πρωτότυπο, να και το ανανεωμένο, αναβαθμισμένο, μοντέρνο για την σύγχρονη ελληνίδα:
Στου Σοντάντ την πόρτα

Φλασιά έφαγα από ένα φωτορυθμικό την ώρα που έπαιζε Λέηντη Γκάγκα
και έπεσε τα μάτι μου το μοιραίο στην είσοδο του Σοντάντ
και είδα την λάτσα την απίστευτη με το κορμί κράκερ
που έφτιαξε ο καλλίτερος πλαστικός με όλη του την τέχνη -
τα χέρια και τα πόδια με σούπερ γράμμωση
ψηλός και λεπτός, σωστή φιτ αδελφή γυμναστηρίου
κ με ένα πρόσωπο εντελώς σαν χόλυγουντ σταρ
με κάτι από Ντικάπριο και Μπράντ Πιτ (μικρό)
μωρή άμα δεν πάρω το τηλέφωνό του απόψε θα σκοτωθώ να το ξέρεις.


μην μου πεις ότι δε σε άρεσε... ψέμματα θα μου λες... πάμε για το τρίτο, είναι τέλειο... να το αρχικό:
Ομνύει

Ομνύει κάθε τόσο ν' αρχίσει πιο καλή ζωή.
Αλλ' όταν έλθ' η νύχτα με τις δικές της συμβουλές,
με τους συμβιβασμούς της, και με τες υποσχέσεις της·
αλλ' όταν έλθ' η νύχτα με την δική της δύναμι
του σώματος που θέλει και ζητεί, στην ίδια
μοιραία χαρά, χαμένος, ξαναπηγαίνει.

να και το ανανεωμένο:
Φιλάει αφίσα Κάηλης

Ορκίζεται στην Κάηλη να αρχίσει να κάνει λιγότερα κουλά και να σταματήσει να πηγαίνει μπήγκ
άλλα κάθε Παρασκευή βράδυ, που δεν έχει να ξυπνήσει πρωί την άλλη μέρα
και ελπίζει ότι επιτέλους αυτή θα είναι η νύχτα που θα γνωρίσει το τέλειο τεκνό
κάθε Παρασκευή βράδυ αρνείται τις προσκλήσεις των στρέητ φίλων του
πλένεται, παρφουμάρεται, ομορφαίνει, πίνει κ ένα ποτάκι από το σπίτι
και βγαίνει να πνίξει την μοναξιά του στον απέραντο ωκεανό των μοναξιών εκεί έξω.


Και το τελευταίο (το ξέρω, σε κούρασα, ευχαριστώ που διάβασες ως εδώ, αλλά τελειώνουμε). Να το πρωτότυπο:
Επήγα

Δεν εδεσμεύθηκα. Τελείως αφέθηκα κ' επήγα.
Στες απολαύσεις, που μισό πραγματικές,
μισό γυρνάμενες μες στο μυαλό μου ήσαν,
επήγα μες στην φωτισμένη νύχτα.
Κ' ήπια από δυνατά κρασιά, καθώς
που πίνουν οι ανδρείοι της ηδονής.

και να το ανανεωμένο:
You go girl

Καλά εχτές πέρασα τέλεια. Ούτε η Σάρα στο σεξενδεσίρι.
Πήγαμε Μάγιο, μετά Μποιγκ, μετά Σοντάντ, μετά Φου
μετά κάπου αλλού που δεν πολυθυμάμαι γιατί ήμουν πια
εντελώς κόκκαλο. Πρωί γύρισα στο σπίτι,
πρέπει να είχα πιει καμμιά 20αριά βότκες
ξέχασα και την εσάρπα μου κάπου, ιδέα δεν έχω που.
Η μάνα μου νόμιζε ότι ήμουν με την "αρραβωνιαστικιά" μου,
η οποία ήταν με την φίλη της τριήμερο στην Ίο.

έπεται και συνέχεια. ναι, απειλή λέγεται αυτό. :-)

στην γωνία Σόλωνος και Μαυρομιχάλη στεκόταν μία πουτάνα

Χτες όλη μέρα έφαγα μόνο ένα σουβλάκι

Τι να γαμήσει ένα σουβλάκι; Μετά από μία ώρα ξαναπείναγα πάλι... Γαμησέ τα σου λέω.

Θα έπαιρνα κάτι να φάω το βράδυ, αλλά που λεφτά.... Έχει πέσει η δουλειά, άντε να πάρεις τσιγάρα, άντε να πάρεις προφυλακτικά... που να μείνουν μετά φράγκα για φαγητό.

Δεν καταλαβαίνω τι έχουν πάθει όλοι και δεν αγοράζουν καπότες... να γαμήσεις πάς ρε φίλε, πάρε καμία καπότα μαζί σου... δεν φοβάσαι μην είναι ληγμένη αυτή που έχω εγώ;

Χτες όλη μέρα έφαγα μόνο ένα σουβλάκι

πάλι καλά. Υπάρχουν μέρες που δεν έχω βάλει τίποτε στο στόμα μου. Πριν από μερικές βδομάδες την ώρα που έκανα πιάτσα πέρασε ένα αυτοκίνητο μπροστά μου με δύο μαλακισμένα μέσα... "άντε μωρή να βάλεις κάνα κιλό, που θες να σε πληρώσουμε κιόλας". "άντε γαμήσου ρε κωλόπαιδο" φώναξα. Μετά κοιταζόμουν, δεν έχουν και άδικο, είμαι πολύ κοκκαλιάρα και χλωμή.

Χτες όλη μέρα έφαγα μόνο ένα σουβλάκι.

Σκατά. Σκατά. Περίμενα πως και πως καλοκαίρι να βγάλω λίγο τα σπασμένα του χειμώνα... αλλά ξαφνικά εμφανίστηκε "η κρίση". Ποια κρίση μωρέ.. εμένα όλη μου η ζωή είναι μία κρίση. Τέλος πάντων... Τον Δεκέμβρη που σκοτώσανε οι μπάτσοι τον πιτσιρικά για 20 μέρες δεν μπορούσα καν να βγω στους δρόμους για πιάτσα. Γάμησέ τα. Ούτε που θυμάμαι πως την έβγαλα... Μετά, που ξεμύτισα, στην χάση και στην φέξη σταύρωνα κανένα πελάτη, τι περιμένεις όταν κάνεις πιάτσα στα Εξάρχεια...

Χτες όλη μέρα έφαγα μόνο ένα σουβλάκι.

Το βρήκα πεταμένο στο πεζοδρόμιο. Αυτός που του έπεσε είχε κόψει μία δαγκωματιά μόνο.

Χτες όλη μέρα έφαγα μόνο ένα σουβλάκι.

Σήμερα δεν έχω φάει τίποτε ακόμα.

Χτες όλη μέρα έφαγα μόνο ένα σουβλάκι.

Μεγάλοι έλληνες, μεγάλες απορίες

Παίρνει κάτι το αυτί μου από τις συζητήσεις που γίνονται για την σειρά εκπομπών με θέμα τους Μεγάλους Έλληνες... και σκέφτομαι διάφορα.

Ας πούμε, πόσο σχετικά είναι όλα... όλο το θέμα για το πως αντιλαμβάνεσαι κάποια πράγματα είναι καθαρά θέμα του... πως τα αντιλαμβάνεσαι!

Αναρωτιέμαι... Μπορούμε σε μία εποχή που το παγκόσμιο σύμπαν έχει γίνει ΤΟΣΟ μικρό να θεωρούμε μεγάλο/χοντρό/παχουλό/οτιδήποτε κάποιον που απλά ενίσχυσε την Εθνική ταυτότητα ενός έθνους; Νομίζω όχι.

Στην εποχή μας οι άνθρωποι δεν κατηγοριοποιούνται με βάση τις εθνικές τους καταβολές (ή τουλάχιστον δεν θα έπρεπε να κατηγοριοποιούντάι έτσι). Θα μου πεις, και με βάση τι κατηγοριοποιούνται; Αρονό... πραγματικά αρονό... απλά όλο αυτό το εθνικοπατριωτικοθρησκευτικο χάηπ μου φαίνεται τόσο άκυρο... Δεν είναι ότι δεν θα υπερασπιστώ την χώρα μου αν χρειαστεί, ή ότι σε περιόδους κρίσεις δεν θα γίνω κατάσκοπος Νέλλος... αλλά αυτήν την στιγμή για μένα είναι πιο σημαντικό οι άνθρωποι να έρθον σε επαφή με την ανθρωπιά τους παρά με την εθνότητά τους.... σκέψου το λίγο.

Η μεγάλη μου όμως απορία είναι άλλη... Η εξής: Είναι σίγουρο ότι θα πρέπει εγώ και εσύ, και όλοι οι υπόλοιποι που κυκλοφορούμε κάτω από τον Ελλαδικό ήλιο, να αισθανόμαστε υπερηφάνεια με αφορμή όλους αυτούς τους τόσο σπουδαίους ανθρώπους;

Έχουμε άραγε σε καθημερινό, ανθρώπινο επίπεδο κάποια πνευματική συγγένεια μαζί τους; Αναζητάμε τους ίδιους στόχους με αυτούς; Ή η σχέση μας μαζί τους περιορίζεται στο ότι γεννηθήκαμε στην ίδια γεωγραφική περιοχή ή μιλάμε την ίδια γλώσσα ή γιουνέημ ιτ;

εγώ πάντως, όταν αναλογίζομαι όλους αυτούς δεν αισθάνομαι υπερηφάνια για αυτό που είμαι... κάθε άλλο...

Ντρέπομαι. Αλήθεια ντρέπομαι. Και δεν ντρέπομαι γενικά για την κατάντια του κόσμου γύρω μου (την ξέρεις, είμαι σίγουρος, την ξεράσογλου σχετική επιχειρηματολογία του τύπου "όλοι είστε σκατά γύρω μου, ασταδγιάλα, η κοινωνία έχει χαλάσει, ασταδγιάλα, ευτυχώς όμως που ΕΓΩ υπάρχω που είμαι σούπερ πχιότητα και αναγνωρίζω τι απέραντοι μαλάκες είστε όλοι, ασταδγιάλα").

Όχι, δεν ντρέπομαι ΕΤΣΙ - ντρέπομαι αλλιώς... για την δική ΜΟΥ την προσωπική κατάντια.

ντρέπομαι για το ποια είναι τα κίνητρα που με κινούν, τι πόσο λιγότερο σέβομαι και εκτιμώ τον συνάθρωπα από όσο θα μπορούσα, το πόσο λιγότερη από όση θα μπορούσα ευαισθησία έχω απέναντι στην κοινωνία και την φύση, για κάποιες από τις συμπεριφορές μου...

Για να μην πω για το πόσο το "έργο μου", ότι και αν είναι αυτό που αφήνω πίσω μου σε καθημερινό επίπεδο, είναι καρά-κατά-σούπερ-υπέρ-χιούτζ μακριά από την αξία του έργου των Μεγάλων Ελλήνων.

Συγκρίνω λοιπόν τον εαυτό μου με όλους αυτούς τους μεγάλους Έλληνες και ντρέπομαι. Πολύ μάλιστα.

Και μάλιστα ξέρω, ότι σε σύγκριση με πολλούς από τους ανθρώπους γύρω μας είμαι μάλλον σε καλλίτερη κατάσταση - ούτε λαμόγιας είμαι, ούτε πολιτικός, ούτε αργόμισθος, ούτε υποκριτής και κερατάς στις προσωπικές μου σχέσεις, ούτε ούτε ούτε ούτε... κάπως καταφέρνω και κρατώ ένα μπόσικο. Παρόλα αυτά, ντρέπομαι!

Εσύ; Αν συγκίνεις τον εαυτό σου με τα έργα και τις πράξεις των μεγάλων ελλήνων είσαι υπερήφανος που έχεις μία κάποια συγγένεια μαζί τους ή μήπως ψιλοντρέπουσαι;

(...πιστέυω ότι όποιος ντρέπεται έστω και λίγο, είναι πολύ πολύ πολύ ελπιδοφόρο, να το ξέρεις - και θα πρέπει να είναι περήφανος για τον εαυτό του - το οποίο είναι λίγο οξύμωρο, να είσαι περήφανος επειδή ντρέπεσαι, αλλά έτσι είναι η ζωή γεμάτη περιέργειες και ευελιξίες περίεργες).

Και, τέλος, επειδή το χέσαμε πάλι στις ερωτήσεις... άραγε αν ντρέπεσαι για κάτι, πόσο περιθώριο δίνεις στον εαυτό σου να το φτιάξεις; χμφ χμφ χμφ χμφ

Πως λέμε "Αμέρικαν Μπγιούτη";

χι χι χι εντατίκ

γελ μουστάκ εντατίκ

Μερικές παρατηρήσεις από την χτεσινή Eurovision

Μαλάκα, κάποια στιγμή βαρέθηκα ΤΟΣΟ πολύ που φοβήθηκα ότι έχω αρχίσει και γίνομαι στρέητ, φακ φακ φακ, ευτυχώς μετά είδα κάτι (που θα δεις κι εσύ στο τέλος του πόστ) και ήλθα στα συν-Gay-λά μου.
ευτυχώς που είχαμε τις Μαγγίρες και γελάσαμε λίγο. Η δήλωσή τους, όταν ήδη η Νορβηγίδα ντουλάπα τούνκη είχε περάσει 40 πόντους μπροστά από την δεύτερη, ότι "αυτή θα είναι μια βραδιά γεμάτη αγωνία" νομίζω ότι συγκρίνεται μόνο με την δήλωση της Άντζελας ότι βλέπει από την βίλα της στο Σούνιο τον Ατλαντικό! Μπόκοτα we miss you so deeply!
Ψάχνω επειγόντως έναν γιατρό να μου αφαιρέσει χειρουργικά την μελωδία του Αζερμπαϊτζάν από τον εγκέφαλο, πληρώνω όσο όσο. Επίσης αυτό το κολάν "χρυσό και άσπρο και διάφανο μπικ δεκαετίας 80" που φόραγε το χορευτικό ανσάμπλ αλλά και η αζέρα τραγουδίστρια είναι ρούχο έμβλημα, τέλος! Μόνο και μόνο γι αυτό η φετεινή Γιουροβίζιον είναι θεά!
Έντάξει, το ξέρω ότι δεν θα το πιστέψεις αλλά, στο σπίτι που ήμουν, κάποια στιγμή την ώρα που δεν κοιτάζαμε την τηλεόραση, η Μαλτέζα τραγουδίστρια έβγαλε χέρι από την οθόνη της Τηβής και άρπαξε ένα κομμάτι κοτόπουλο που είχαμε αφήσει πάνω στο τραπέζι. Ανάμεσα στο δεύτερο κουπλέ και το ρεφρέν που είχε κενό. Χέστηκα που δεν με πιστεύεις, αλλά οφείλω να το καταγγείλω. Κάποια στιγμή θα δικαιωθώ ότι λέω αλήθεια.
Τελικά το πιο διασκεδαστικό κομμάτι της τελετής είναι η βαθμολογία. Τα κουλά αστεία που προσπαθούν να κάνουν οι βορειοευρωπαίοι, που είναι πιο κρύα και από τον χειμώνα τους, τα εκατομμύρια εκατομμύρια εκατομμύρια ασήμια χρυσάφια και πορφύρια στα φορέματα/κοσμήματα των παρουσιαστριών των Βαλκανικών χωρών και βέβαια ο Κωστάλας που δείχνει σαν τον μεγάλο αδελφό της Καρυάτιδας είναι μερικά μόνο από αυτά που αγαπάμε να μισούμε.
Αυτό που κάποιοι απαγοητεύτηκαν που ο Σάκης δεν πήγε καλά, το εννοούν; Ο τύπος δεν βλεπόταν, ήταν μέσα στο άγχος λες και έκανε εγχείρηση ανοιχτού εγκεφάλου που θα του πέθαινε ο ασθενής και το χαμόγελο ήταν "ωδή στην τσιτωμένη ψυχολογία"! Γενικά δεν το διασκέδαζε καθόλου το ότι ήταν στην σκηνή και αυτό καρακατάφαινόταν... Θυμίσου πόσο ειλικρινά χαρούμενες ήταν πάνω στο σανίδι το Καλομοιράκι και η Γιελένα και θα καταλάβεις την διαφορά. Και πάλι καλά που μπήκαμε στην δεκάδα!
Αυτό που μας έδωσαν 12άρια η Βουλγαρία και η Αλβανία και η Κύπρος γιατί μου φάνηκε το πιο εύστοχο και πίκρόχολο σχόλιο πάνω στην πχιότητα του mainstream πολιτισμικού/καλλιτεχνικού μας προϊόντος που έχει γίνει ποτέ φορ έβα εν έβα;
Χάρηκα που η Αγγλία και η Γαλλία δεν καταποντίστηκαν. Επίσης, δεν μου αρέσει που λέω καλή κουβέντα, αλλά από τις τελευταίες Eurovision πιστεύω ότι η χτεσινή ήταν αυτή με τα περισσότερα καλά τραγούδια! Μου άρεσε και αυτό που έγραψε ο πρώην Boyzone πολύ και το Ρουμάνικο (ξέρω, χαζή) και το Γερμανικό... Απλά δεν μας κράτησε το ενδιαφέρον λόγω του ότι πολύ νωρίς φάνηκε ότι η ντουλαπίστρια τούνκη θα κερδίσει.
Ας πει κάποιος στις χαζές που λένε τις βαθμολογίες ότι δεν λέμε "12 Points GOES to..." αλλά "12 Points GO to...". Έλεος ρε πούστη μου, Στρατηγάκη δεν έχουν στις χώρες τους; Πληρώσαν για να το πάρουν το Lower;
Ρε γαμώτο λες, τώρα που ο Σάκης "δεν πήγε καλά" μη χέσω, να αποφασίσει να αποσυρθεί για κάποιο διάστημα; Αχ μακάρι, είναι φοβερό, έχω φρικάρει, τον τελευταίο χρόνο τον βλέπω πιο συχνά και από την αδελφή μου. Ξεκουράσου Σάκης, ξεκουράσου. πληζ δεν αντέχω άλλο.
Η παρουσία του Ρώσικου τραγουδιού ήταν τέλεια. Αρκεί να είχες τη τηβή στο μγιούτ. Ναι, ήταν ιδεάρα να βλέπεις την τραγουδίστρια σε γκρο και από πίσω οθόνες με το πρόσωπό της να γερνά. Αλλά όσον αφορά στο τραγούδι... καλά, τι τους ήρθε και στείλανε αυτό; Ότι, τάχα μου, στέλνουν κάτι με επιρροές παραδοσιακές; Α μωρή, μάθε που είσαι και στείλε το ανάλογο, που μου θες και εξυπνάδες. Βλαχάρα.

Για να συνοψίσω αυτά είναι τα δύο συνθήματα της φετεινής Eurovision:
1 - Σάκης, ο καλλιτέχνης που σε κάνει να καταλάβεις πόσο πολύ ταλέντο έχει η Καλομοίρα.
2- Μαγγίρες, οι αδελφές που αποδεικνύουν ότι ναι η Δάφνη Μπόκοτα είναι αναντικατάστατη.

Τέλος....

το δικό μου 12άρι, και το 24 επίσης, αλλά και το 36άρι πηγαίνει... μα φυσικά στον παρουσιαστή της βραδιάς τον Ιβάν Ουργκάντ. Όσο σκέφτομαι ότι μπορώ να συνενοηθώ μαζί του στην μητρική του γλώσσα, εκτός από το μπόντι λάνγκουατζ παθαίνω the creeps. Ιβάν λετς μπη φριέντς. Γκούντ ουάνζ.



Σέξυ βγιούερ περιμένω αν θες και τις δικές σου παρατηρήσεις. Ειδικά αυτές που συμφωνούν μαζί μου.

Πάντως, κάλα περάσαμε και φέτος. Άντε, και του χρόνου παιδιά! Με Τάμτα! τουλάχιστον θα πάρουμε το 12άρια της Γεωργίας. χεχεχε

Άκου Σάκη

Σήμερα αντάλλαξα mail με έναν συνεργάτη στο Αζερμπαϊτζάν και στο περεμπιπτόντως μου είπε ότι το τραγούδι σου είναι πολύ καλό (γκούχου γκούχου) αλλά δυστυχώς η "Parformance" (διατηρώ την ορθογραφία του συνεργάτη) σου όχι και τόσο. Μάλιστα μου είπε ότι το συζήτησε και με άλλους στο Μπακού και όλοι συμφωνούν μαζί του πάρα πολύ.

Μου έγραψε επίσης "a year ago Calomira very better"!

Να τον ακούς τον αζέρο. Κάτι ξέρει.

Σάκη κάνε κάτι. Εντάξει, είσαι όμορφος αλλά πρέπει να έχει και ένα ακόμα κάτι τις η εμφάνισή σου. Αυτό που σταυρώνεις για το μάτι τον κόσμο στην αρχή και τα χαζά ρομποτικά μετά δεν... Άσε που λαχανιάζεις ανεπίτρεπτα, πόσο καιρό έχεις να πας τζυμ νότη μπόη;

Μην την πατήσεις όπως η ΙγκουΆννα Βίσση που νόμιζε ότι θα γοητεύσει τον κόσμο επειδή είναι "όμορφη" και βγήκε σαν την καλαμία στον κάμπα. Δες ας πούμε εδώ μία parforance που είναι δυνατή, πάρε παράδειγμα και adjust για αύριο:

Prince - Scandalous [Video] - Prince

Σάκη, είναι σημαντικό να κερδίσουμε. Πρέπει να ξεχαστεί για τα καλά η αποτυχία του πολιτικού συστήματος, η χουντοποίηση της βουλής, η συντεχνιακή συμπεριφορά των πολιτικών εις βάρος της χώρας και μία νίκη σου θα είναι ό,τι καλλίτερο προς αυτήν την κατεύθυνση. Κανόνισε, έχεις και μικρό παιδί.

Επίσης, με την ευκαιρία, Καλομοίρα έλα πίσω έχεις ρεύμα μεγάλο.

Χτες το πρωί αγόρασα καινούργιο κράνος

Φαντάσου. Φοβερά νέα.

βασικά, δεν ξεκίνησα για κράνος. Αρχική μου σκέψη ήταν να πάω μέχρι τον ΟΑΕΔ να πάρω την βεβαίωση για την φορολογική δήλωση. Άλλα όταν έφτασα εκεί είδα ότι η ΑΔΕΔΥ είχε απεργία , άρα ο ΟΑΕΔ ήταν σε υπολειτουργία, άρα, σκέφτηκα σκεψ σκεψ, "ευκαιρία να πεταχτώ μέχρι το Praktiker να πάρω καινούργιο κράνος για το μηχανάκι" γιατί το παλιό ήταν πολύ παλιό. 4 χρόνια το είχα.

Φτάνω λοιπόν στο μεγάλο πολυκατάστημα και παθαίνω σοκ. Τι ΠΚΑ (Παγκόσμιο Κέντρο Ασχήμιας) ήταν αυτό; Ζαλάδα και πυρετός με έπιασε! Το μαγαζί ήταν άδειο σχεδόν, άντε να συνάντησα όσο το τριγύριζα για να βρω τα κράνη 15 άτομα... ήταν όμως όλα... Ο πιο νόστιμος ήταν ασχημότερος από το Γκόλουμ. Όσο για τον πιο άσχημο... ίουκ δεν μπορώ καν να τον θυμηθώ. (αναφέρομαι στους πελάτες, όχι τους υπαλλήλους).

Θα μου πεις, στο Praktiker πήγα, όχι στο ΚΜΕ (Κέντρο Μοντέλων Ελλάδας) αλλά και πάλι... Και δεν είναι μόνο ότι ήταν άσχημοι, βρωμούσαν κιόλας! Από 10 μέτρα απόσταση! Πρωί πρωί. Φαντάσου κατά τις 3 το μεσημέρι δηλαδή τι θα γίνεται...

Τι να πω... πού παλιά, που η εργατική τάξη είχε στιλ και λεβεντιά και άμα λάχαινε έριχνε και καμμία ζεμπεκιά αλλά Μεταξόπουλος μπροστά στην εκκλησία στην Κέρκυρα. Τώρα, αυτά τα ξεχνάμε, δεν υπάρχουν. Τώρα η κατώτερη μορφωτικά τάξη είναι πολύ κάτω. Αχ βαχ.

Πράγμα που με φέρνει στο εξής: Ότι τελικά στην εποχή μας έχουμε φτάσει στο σημείο που η κοινωνική τάξη δεν είναι θέμα χρημάτων αλλά παιδείας και καλλιέργειας. Μπορεί ο άλλος να μην έχει παρά μόνο μία Vespa και να χρωστάει όλα τα μιστά του για τα επόμενα 40 χρόνια, αλλά παρόλα αυτά κοινωνικά να είναι σε ανώτερη τάξη από έναν που έχει βίλα στο Ζητούνι, τεσσάρι στην Κηφισά και 2 BMW. Το οποίο είναι φοβερό σημάδι των καιρών.

Και τι θα πει "υψηλή κοινωνική τάξη"; Θα το όριζα, πολύ ανοιχτά, ως έλεγχο στην ζωή. Κάποιος είναι σε υψηλή κοινωνικά τάξη όταν μπορεί να επιλέξει, αν όχι όλα, τα περισσότερα από αυτά που κάνουν τις ζωές μας. Τι δουλειά θα κάνει, που θα μένει, τους φίλους του και τις παρέες του... επίσης υψηλή κοινωνική τάξη πιστεύω ότι είναι και η πρόσβαση σε πράγματα που μεγαλώνοντας σε κάνουν καλλίτερο άθρωπα. ...ξέρεις, η τέχνη, η γνώση, η μουσική, τα βιβλία, τα ταξίδια.

Φιου πολλά κοινωνιολογόνια, τι με έπιασε. χμφ χμφ χμφ.

Τέλος να καταγγείλω ότι έκανα τρελή γουρουνιά στο Praktiker και έχω απίστευτες τύψεις από χτες το πρωί. Μπαίνοντας στο κατάστημα άφησα το παλιό κράνος στην υποδοχή - μάλιστα μου έδωκαν και ένα πολύ μπιχλερό χαρτάκι για να το πάρω φεύγοντας. Αμ δε! Αφού πλήρωσα το καινούργιο κράνος, άφησα το παλιό εκεί που το είχα δώσει και έφυγα κύριος.

Μην με καταδικάσεις. Το έκανα από ευαισθησία. Δεν θα μου πήγαινε με τίποτε η καρδιά να το πάρω κ να το πετάξω σε κάποιο κάδο εκεί στην Πειραιώς (εν τω μεταξύ ξέρεις τι φρικτή φήμη έχουν οι κάδοι στην Πειραιώς για τον τρόπο που συμπεριφέρονται). Όμως αυτή τη στιγμή όσο σκέφτομαι το παλιό μου κράνος να είναι μέσα στο τεράστιο άδειο Praktiker, να κοιτά με τεράστια υγρά θλιμμένα μάτια δεξιά και αριστερά περιμένοντας τον άνθρωπο του να φανεί σπάει η καρδιά μου. Σπάει. λυγμ λυγμ σνιφ σνιφ σναφλ σναφλ.

...άραγε, θα ελπίζει ότι θα φανώ; Τι θα σκέφτεται αυτήν την στιγμή; Και πως πέρασε την νύχτα του; Ήταν άγρυπνο και γέμιζα χαρά και προσμονή όταν ακούγε βήματα του νυχτοφύλακα πιστεύοντας ότι είμαι εγώ; Και κυλούσε ένα δάκρυ από τα μάτια του κάθε φορά που διαπίστωνε ότι, όχι δεν ήμουν εγώ, αλλά ο φύλακας;

...άραγε θα παίζει μέσα στο μυαλό του την σκηνή του ξανασμιξίματός μας; Θα φαντάζεται ότι είναι πάνω στο κεφάλι μου και απολαμβάνει τον αέρα καθώς ανεβαίνω την Κηφισίας, ενώ ακούγεται από τεράστια ουράνια ηχεία το "σ αγαπώ, σ 'αγαπώ σ' αγαπώ η αγάπη αυτή με πεθαίνει, σ αγαπώ σ αγαπώ σ αγαπώ, η αγάπη αυτή με ανασταίνει...";

ΘΕ ΜΟΥ ΟΙ ΤΥΨΕΙΣ ΕΙΝΑΙ ΤΕΡΑΣΤΙΕΣ!!! θε μου... λυγμ. Ευτυχώς το καινούργιο κράνος θα με βοηθήσει να ξεχαστώ.

Χμφ χμφ χμφ

κιουκλοφόρησε το trailer για τον Δρόμο, την κινηματογραφική μεταφορά του απίστευτου βιβλίου του Κόρμακ Μακ Κάρθυ και πέρα από το ότι επιτέλους αποκαλύπτεται τι απέγινε ο Άραγκον, μετά τον γάμο του... μας προκαλεί και μία απορία!

μήπως το έργο δεν είναι τίποτε περισσότερο από ένα συνδυασμό του I am legend και του 28 days later; αρονό....

Το video...

για το καινούργιο τραγούδι των Pet Shop Boys το did you see me coming (Που περιλαμβάνει ένα ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΤΣΕΣΚΙ b side, το after the event με στίχους - ετοιμάσου να κοπείς - Sometimes someone gets upset, doesn't hear the laughter, takes it as a threat, but it's different after, after the event, looks like someone smiling, happy to be here )...



και αν είσαι δημοσιογράφος και θες να δεις ένα παράδειγμα εξαιρετικής συνέντευξης...

ή gay και θέλεις να δεις έναν "άλλο" τρόπο να βιώνεις το gayness

ή πολύ περίεργος και θέλεις να μάθεις μερικούς από τους λόγους που κάποιοι από εμάς είμαστε τόσο κολλημένοι με αυτό το group, ολόκληρα γαϊδούρια κοντά 40...

ή απλά απολαμβάνεις τα ωραία διαβάσματα, χτύπα μία εξαιρετική συνέντευξη τους από τον Andrew Sullivan.

Μπορείς απόψε να βγεις μ' όλους τους "Στρέητ" της γης

Η δική εκδοχή στην μεγαλύτερη επιτυχία όλων των εποχών (γκούχου γκούχου), εξαιρετικά αφιερωμένη σε μερικούς φίλες μου.

Αν θέλεις να ψαχτείς η πόρτα είναι εδώ
Βαρέθηκες λες τις κουλές, παθαίνεις πανικό
Θα βγεις μ' ένα γνωστό που 'χεις απ' το στρατό
Στο μεταξύ εγώ θα κάτσω εδώ να γελώ! (Να γελώ.. να γελώ...)

ΡΕΦΡΑΙΝ:
Μπορείς απόψε να βγεις μ' όλους τους "Στρέητ" της γης
Βγες μπροστά, δυνατά για male έρωτες
Να βρεις αγόρια αντρουά, να μην φοράν ώσι μπαμ
Στην πυρά, στην πυρά με τις υστερικές (αδελφές)

Εμπρός κουκλίτσα μου

Βαρέθηκες τ' αγόρια που στην πλάτη κάνουν γούαξ
Με τ' αποτριχωμένα στήθια έχεις πάθει ένα μπλιάξ
Λες ψάχνεις έναν άντρα που να είναι αντρικός
Να μην ακούει Κάηλη, και να 'ναι (λάητ) τριχωτός! (τριχωτός, τριχωτός)

ΡΕΦΡΑΙΝ:
Μπορείς απόψε να βγεις με όλους τους Στρέητ της γης
Βγες μπροστά, δυνατά, μακριά από τους γκέη
Μα με αυτό που θα δεις θ απογοητευτείς
Θα στο πω, θα στο πω γιατί πολύ με καίει!!!

Φίλη γλυκειά πρέπει να μάθεις
Σε κάποιου "στρέητ" αν μπεις το μάτι
Πως να στο πω, δεν είναι στρέητ...
Όσα "ρε μάγκα"¨και να λέει!

ΡΕΦΡΑΙΝ ξανά μανά:
Μπορείς απόψε να βγεις μ' όλους τους "Στρέητ" της γης
Βγες μπροστά μακριά από όλες τις κουλές
Όμως να ξέρεις καλά το κουλό που πας μακρυά
Θα σε βρει θα σε βρει και θα σε εκδικηθεί!

(μαλάκα, δεν ξέρω αν είναι ωραίο, αλλά γέλασα ΤΟΣΟ πολύ όσο το κατέβαζα,
χεχεχε, ελπίζω να σου αρέσει, εννοείται ότι τραγουδιέται πάνω
στην μουσική του πρωτότυπου και μάλιστα, ρησπέκτ ρησπέκτ εντατίκ, πατάει και
σωστά στην μουσική! χεχεχε μπρος τραγούδα!)

(επίσης σκέφτομαι να κάνω πετήσχιον να το πει η Άννα στην λήμητηντ εντίσχιον του Απαγορευμένο, γουνταγιαθήγκ;)