Αυτές τις μέρες κλείνουν 20 χρόνια από το έτος που είχαμε 20 χρόνια πριν, το 1989.
Η χρονιά εκείνη, (μλκ την θυμάμαι σαν προχτές) ήταν από τις πιο περίεργες κ κάπως της ζωής μου. Η προβληματική μου εφηβεία έμπαινε στην πιο προβληματική της περίοδο, το μαλλί δεν έλεγε να στρώσει με τίποτα, τα εφηβόνια κ τα καυλόνια χτυπάγανε κόκκινο (τις ήρεμες μέρες) κ γενικά άστα, μην τα θυμάμαι, με ποιάνει πονοκέφαλος σε όλο μου το σώμα.
Επίσης, το 1989 ήταν η χρονιά που ξεκίνησα να ακούω μουσική, εννοώ να την παρακολουθώ με περισσότερη προσοχή κ ευαισθησία, να θέλω να μάθω αν η Sinitta είναι μιγάς ή σκέτη μαύρη (μιγάς), αν τα ηλεκτροπόπ συγκροτήματα είναι αδελφές (όλα όμως, μα ΤΟΣΟ ΟΛΑ...), αν θα ήταν του μάτς να αφιερώσω το Especially For You σε γκομενάκι (ναι ήταν), και άλλα καυτά ερωτήματα στην ζωή του τηνέητζα άθρωπα.
Ως ένα φόρο τιμής σε αυτή την χρονιά, είπα σήμερα να θυμηθούμε μερικά πολύ χατ, σχεδόν κλάσηκ τραγούδια εκείνης του 1989. Κάτι σε Παπαστεφάνου δηλαδή αλλά πιο σούπερ τρόνικ τεχνολογικό.
φύγαμε; Ναι, φύγαμε:
Η χρονιά ξεκίνησε με τραγούδι τρελό κλίσμα, το οποία ακόμα κ τώρα παίζεται σε ντισκοτέκ σε χωριά της ευρύτερης περιοχής Τιράνων. Μιλάμε για το απόλυτο one hit wonder, το απόλυτο:
Bobby McFerrin Don't Worry, Be Happy
Αυτό το τραγούδι ήταν το πιο σέξυκο μπλουζ της χρονιάς, μη σου πω κ της πενταετίας 1985-1989. Επιπλέον ήταν κ τραγούδι από διαφήμιση της Κόκα Κόλαζ (άρα αγαπώ διπλά).
Robin Beck - The First Time
Ο Jason Donovan κ η Kylie Minogue κάποτε θεωρούνταν ισοδύναμα αστεράκια ποπ. Που να ξέραμε όμως ότι το Καηλάκι 20 χρόνια μετά θα είχε ακόμα πρώτο ρόλο στην καρδιά κάθε έλληνα αδελφή. Χήμν:
Kylie Minogue & Jason Donovan Especially for You
Να και η Μετζένα!!! Τώρα, 20 χρόνια μετά, απορώ γιατί αυτό το video clip είχε θεωρηθεί "σοκαριστικό", επαναστατικό, κ πραγκρέσηβ. Έλεος, κάγκουρας αλέρτ κόκκινος. Έχω το άλμπουμ, ναι ξέρω, μικρό βλαχάκι, κ σε βυνίλιο κιόλας! χιχιχι
Madonna - Like a Prayer
Το πρώτο κ μεγαλύτερο hit single των roxette. μλκ θυμάσαι μέχρι το 2005 τι κλίσμα τους τρώγαμε; Απίστευτο. Κοντέψαν να ξεπεράσουν κ τους Abba κ να πάρουν τον τίτλο του πιο hitty Σουηδικού συγκροτήματος. Μετά, χάθηκαν. Πάμε όλοι μαζί ΤΩΡΑ: ΝΑΝΑΝΑΝΝΑΝΑΝΑΝΑΝΑΝΑΝΑΝΑΝΝΝΑΝΑΝΑΝΑΝΑΝΑΝΑΝΝΑ ΣΗΖ ΓΚΑΤ ΔΕ ΛΟΥΚ!
Roxette - The Look
Να κ η πρώτη επιτυχία των Soul II Soul, μου άρεσε πολύ - όπου το MTV το έπαιζε αυτό το τραγουδίδιον 2142554367476899882 φορές την ώρα!
SOUL II SOUL - Back To Life
You go girl. Μία από τις προτεζέζες (ο προτεζέ, η προτεζέζα, οι πρετεζέζες) των Stock Aitcken Waterman, η Sonia, κ το πρώτο της χιτάκι. Άλλα 3 έβγαλε κ μετά, eaten by the marmaga... τώρα δουλεύει στα Γκούντης Εδινβγούργου. Μα τι λεβάντισα, τι στυλάτη, τι κουκλάρα! Αυτό θα πει χαρισματική σταρ.
Sonia - You'll Never Stop Me From Loving You
Θυμάσαι τι είχαμε τραβήξει με αυτό το αίσχος; ένα θα σου πω... μου το έχει στείλει γκόμενος σε κασέτα ρομαντική!! ίουκ ίουκ ίουκ, μα τι περίμενε να κάνουμε σκέση μετά από αυτό. Μαρμάγκα κ αυτός, μαρμάγκα κ οι Kaoma. Ας σκοτώσει κάποιον αυτόν τον αρκοντεονύστα!!!
Kaoma - Lambada
Αντίθετα, αν είχε επιλέξει να μου αφιερώσει αυτό που ακολουθεί, τώρα θα κλείναμε 19 χρόνια γάμου! Αχ αγαπημένοι Μύλοι Βανίλοι.... ποιος να το έλεγε ότι θα έφταναν οι εχθροί τους στο σημείο να ισχυριστούν ότι οι φωνές τους δεν ήταν δικές τους... Ξέρω εγώ όμως ποιοι τα κάναν αυτά, ξέρω ποιο άλλο ντουέτο είναι υπεύθυνο για το bad mouthing κατά των Μύλοι (ακούτε VIPS;). Απίστευτα χορευτικά! πχιότητα στο κλιπ!
Milli Vanilli Baby Don't Forget My Number
Κάποτε ο Phil Collins ήταν πιο δημοφιλής κ από την Μητζήθρα. Another Day in Paradise - ο θήγκ τχουάης, ητσ τζάστ ενάδερ ντέη φορ μη εν γιου ην Παραντάης.
Και τέλος, η Paula Abdul. Τότε έκανε το μεγάλο της breakthrough στην αρχή με το Straight Up. Ύστερα ακολούθησε μία μεγάλη αλυσίδα χητακίων ένα από τα οποία είναι κ αυτό. Όπου, ετοιμάσου να πάθεις σοκ, διότι, α) το video είναι σκηνοθετημένο από τον David Fincher, και β) παίζει ο Elijah Wood σε ηλικία 8 χρονών! εδώ είσαι:
(χε χε, στην έφερα! δεν άντεχα να βάλω Πώλα στο πρόβατο, γι αυτό σου έριξα το καλλίτερο χητάκη της χρονιάς, Buffalo Stance - Neneh Cherry, χεχε παραδέξουμε)
Και τελειώνουμε με το καλλίτερο γκρούπ του σύμπαντος! Τι έβγαλαν οι Pet Shop Boys το 1989; Αυτό με τα μωράκια και τα δερμάτινα μπυφάν! Εδώ:
Pet Shop Boys - It's Alright
συμπέρασμα: το 1989 ήταν ΟΝΤΩΣ 20 χρόνια πρίν.
Friday, July 24, 2009
Thursday, July 23, 2009
say it loud, say it proud "είμαι ΤΜΒ"
ΤΜΒ: ΤΕΡΑΣΤΙΟ ΜΙΚΡΟ ΒΛΑΧΑΚΙ
...είμαι τεράστιο μικρό βλαχάκι, μου αρέσει τρελά το καινούργιο του Μαζωνάκη. Μέχρι που το αγόρασα από το ήτουνες (itunes). θέμου, πόσο πιο χαμηλά θα πέσω...
...είμαι τεράστιο μικρό βλαχάκι, μου αρέσει τρελά το καινούργιο του Μαζωνάκη. Μέχρι που το αγόρασα από το ήτουνες (itunes). θέμου, πόσο πιο χαμηλά θα πέσω...
Monday, July 20, 2009
Η πιο παράξενη μέρα της ζωής μου, θέμου
Ξυπνάω το πρωί, κ ανοίγω το ραδιόφωνο... ο σταθμός που έχω στην μνήμη, όπου συνήθως δύο υστερικές γκόμενες κ ένας υστερικός πουλογλύφτης ουρλιάζουν, παίζει μόνο μουσική. Ομητζή. Τέλεια!
Ετοιμάζομαι, ντύνομαι, κατεβαίνω στο δρόμο να πάρω ταξί για την δουλειά. Για κάμποσα λεπτά δεν καταλαβαίνω ότι κάτι είναι πολύ διαφορετικό γύρω μου. Ότι κάτι περίεργο συμβαίνει...
ο κόσμος που κυκλοφορεί στον δρόμο, που βρίσκεται στα μαγαζιά, είναι πολύ πολύ πολύ λιγότερος από ότι συνήθως. Όπα λέω, τι συμβαίνει εδώ; Απουσίες στο ραδιόφωνο, απουσίες στον δρόμο... χμφ χμφ χμφ... τόσο πολύ έχει αδειάσει η Αθήνα; Μα, είναι ακόμα μέσα Γιούλη.
Πιάνω την κατηφόρα της Καλλιδρομίου προς Τρικολάου Χαρούπη να πάρω ταξί... Τα μαγαζιά όλα ανοιχτά κανονικά, αλλά μέσα δεν είναι κανείς κανένα. Και η συνήθως πηγμένη Χαριλάου Τρικούπη τώρα είναι άδεια, περιμένω σχεδον δέκα λεπτά κ έχουν περάσει 2 αυτοκίνητα όλα κ όλα...
Κανένα από τα οποία δεν είναι ΤΑΞΙ. φακ. φακ.
Αποφασίζω να το κόψω με το δρόμο... Αρχίζω να ανεβαίνω προς την Αλεξάνδρας σιγά σιγά. Περνάω μπροστά από ένα μαγαζάκι ψιλικών το οποίο το έχει ένας μαλάκας που δεν σου πουλάει εισιτήρια για το λεωφορείο παρά μόνο αν αγοράσεις κ κάτι άλλο μαζί. Αν κ ανοιχτό, είναι άδειο. Στέκομαι μπροστά μπας και περάσει κανένα ταξί, περνάνε δέκα λεπτά, τίποτε. Ούτε ταξί, ούτε ο κυριούλης στο μαγαζί. Μα, σκέφτομαι, τι σταδγιάλα, θα τον κλέψουν. Δεν τον νοιάζει, που έχει χαθεί ο μαλάκας;
Ξαναπαίρνω τον δρόμο - λίγο πιο πάνω, είναι ένα σουβλατζίδικο από όπου κάποτε μου είχαν στείλει πατάτες τηγανιτές που πρέπει να τις είχαν παγώσει κ ξαναζεστάνει 12425226437747 φορές. Ανοιχτό το μαγαζί, αλλά μέσα κανένας. Τι στα δγιάλα, ξανά μανά. Βάζω μέσα το κεφάλι, να δω τι γίνεται.
Αρχίζω κ ανησυχώ πολύ. Περνάω μπροστά από το Super Market, άδειο, περνάω μπροστά από τράπεζες, από περίπτερα, όλα, όλα, ανοιχτά αλλά άδεια...
θέ μου, ζω σε ταινία του Ντάριο Αρτζέντο, δεν το συζητώ, σε λίγο θα ακουστεί από τεράστιο ηχείο στον ουρανό η μουσική του Twilight Zone και θα εμφανιστεί τεράστια κάμερα που θα αρχίσει να καταγράφει τις αντιδράσεις μου!!!
Ένα δάκρυ και δύο τρέμουλα αρχίζουν να εμφανίζονται στο πρόσωπό μου. Μαλάκα λέω, την πούτσισα κ έχω α) να πληρώσω κάρτα αύριο, πως θα πληρώσω αν καταστραφεί ο κόσμος; β ) να φύγω διακοπές το Σάββατο - κ έχω δώσει προκαταβολή, μην τολμήσεις κόσμε κ καταστραφείς κα χάσω την προκαταβολή στο ξενοδοχείο θα γίνει χαμός!!!! γκρ γκρ γκρ γκρ γκρ γκρ.
Αποφασίσω να ακολουθήσω την ώριμη τακτική, την ενήλικη, της στρουθοκάμηλου. Θα κάνω ότι δεν συμβαίνεις τίποτες. Με το που παίρνω την απόφαση, ω του θαύματος, επειδή όταν θέλεις κάτι πολύ κ αντιδράς με ωριμότητα το σύμπαν συνομωτεί υπέρ της Σία Λιαροπούλου, εμφανίζεται ταξί άδειο το οποίο δέχεται να με πάει στο Μαρούσι! Οράητ! Γου γκο μπόη!
Μπαίνω μέσα, ο οδηγός πολύ ευγενικός, πολύ με το σεις κ με το σας, να με ρωτήσει αν θέλω ερκαντήσχιαν (ήθελα), αν με ενοχλεί η μουσική που είχε να παίζει (δεν με ενοχλούσε, α λόβ ντέρτη)... εξεπλάγην, δεν το βρίσκεις το ευγενικό πολύ συχνά στις μέρες μας.
Με αυτά κ με αυτά, αποφασίζω να κάνω το μεγάλο βήμα. Παίρνω αθώο ύφος κ βλέμα, και ρωτάω τάχα μου αδιάφορα "έχετε προσέξει τίποτε περίεργο σήμερα;". Πεταρίζω κ το βλέφαρο με αθωότητα - αλλά δυστυχώς το κοκοράκι στην φωνή προδίδει την ταραχή μου, νταμ γιου λίτλ κόκ, ντάμ γιου!
Προς μεγάλη μου ανακούφιση ο οδηγός με κοιτάζει όλο χαρά κ ελπίδα από τον καθρέφτη. "ομητζή" μου λέει σε γνήσια προβατικά! "και νόμιζα ότι ήμουν σάηκω!!!". Συνεχίζει, "δεν ξέρω τι γίνεται, αλλά οι δρόμοι είναι άδειοι, τα μαγαζιά ditto, πολλές απουσίες, πολλές... αρονό, αρονό τι να σκεφτώ, δεν μπορώ να καταλάβω τι γίνεται... γουανταφάκ;"
Κοιταζόμαστε με τρόμο. Κάτι κακό όταν το βλέπει κ άλλος επαληθεύεται, δεν μπορείς πια να το αγνοείς... ομαγκόντ τα πράγματα είναι πολύ φάκντ.
φτάνουμε στον προορισμό μου. Ανεβαίνω στην δουλειά που έχω να πάω... εκεί πια ο φόβος μου γίνεται ΑΚΑΤΑΝΟΗΤΟΣ. ;Oλοι οι χώροι στην εταιριολάνδη είναι άδειοι, άδειοi, το καταλαβαίνεις, ΑΔΕΙΟΙΟΙΟΙΟΙΟΙΟΙΟΙΟΙ...
γιατί, γιατί, γιατί θέμου η συντριπτική πλειοψηφία των ανθρώπων γύρω μου έχει εξαφανιστεί; γιατί λείπουν όλοι, που είναι;
κ τότε μου κόβει να κοιτάξω το μαγικό μου ημερολόγιο.
Είναι το ημερολόγιο που είχα αγοράσει πριν από πολλά χρόνια σε μία πολίχνη της Ρωσίας, μερικές ώρες έξω από την Μόσχα.
Η γριά ξεδοντιάρα που μου το πούλησε μου είχε ότι αυτό το ημερολόγιο όταν γράφεις τι θέλεις να κάνεις, την ημέρα που το έχεις γράψει το πραγματοποιεί. αρκεί να το γράψεις πανσέληνο κ 2 μήνες πριν την ημέρα που θέλεις το αργότερο.
Και εγώ είχα γράψει για σήμερα "ημέρα χωρίς μαλάκες". Γι αυτό δεν άκουγα τους υστερικούς στο ραδιόφωνο, γι αυτό έβλεπα άδειους τους δρόμους κ τα μαγαζιά, γι αυτό δεν κυκλοφορούσε παρά ένα 2% των ανθρώπων που έβλεπα συνήθως. Διότι το υπόλοιπο 98% είναι μαλάκες. Γι αυτό δεν τους έβλεπα...
Ανακουφισμένος που δόθηκε μία εξήγηση στην παράνοια της μέρας, πηγαίνω προς την τουαλέτα να ρίξω λίγο νερό στο πρόσωπό μου. μπαίνω στο βεσέ εκεί που είναι οι νεροχύτες... κ τότε ΣΟΚ! κοιτάζω στον καθρέφτη ΟΟΟΟΟΟΧΙ ΟΧΙΙΙΙΙΙ ΘΕΜΟΥ...
ΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΧΙ ΟΧΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙ
δεν μπορώ να δω ούτε τον εαυτό μου στον καθρέφτηηηηηη ΟΟΟΟΟΟΟΧΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙ!
πριν λυποθυμήσω, το διαβολικό γέλιο του στεγνωτηριού χεριών μου τριβελίζει το μυαλό... "χαχαχαχαχαχα" γελ διαβόλ εντατίκ... και συνεχίζει (το στεγνωτήριο χεριών του καμπινέ, σου θυμίζω...)
"ΜΕΡΑ ΧΩΡΙΣ ΜΑΛΑΚΕΣ δεν ήθελες; πάρτα μαλάκα! ούτε κ εσένα μπορείς να δεις. χιχιχιχιιχι"
Show biz verbz of da week
Απολύθηκε η Paula Abdul από το American Idol - στην επόμενη σεζόν δεν θα την δούμε. See if I care χιχιχιχιχι!
Τρελάθηκαν τα μέλη του "boy" band JLS όταν έμαθαν ότι ανέβηκαν στο νούμερο 1 του UK Top 40 με τόσο χάλια single. Το γκρούπ είναι οι Εγγλέζοι Κόκκινα Ποδήλατα. Συμμετείχαν δηλαδή στο X-Factor, όπου βγήκαν δεύτεροι. Και το τραγούδι με το οποίο ανέβηκαν στην κορυφή του βρετανικού top 40 είναι τόσο φρικτό που κάνει την συνθετική ικανότητα του Θεοφάνους να μοιάζει ανυπέρβλητη. φρίκη:
Βγήκε η Dame Elizabeth Taylor από το νοσοκομείο όπου είχε μπει για να ολοκληρώσει κάποιες εξετάσεις. Εδώ η είδηση δεν είναι ότι η 77χρονη θρύλος ήταν στο νοσοκομείο... αλλά το ότι ενημέρωσε για την έξοδό της μέσω Twitter του οποίου έχει γίνει φανατική χρήστης. Το χρησιμοποιεί για να ενημερώνει τους περισσότερους από 116 χιλιάδες followers της για όλα όσα της συμβαίνουν τελευταία. Μεταξύ αυτών, κ τα συναισθήματά της για το χαμό του κολλητού τους Michael Jackson. Αν θες κ εσύ να μαθαίνεις από πρώτο χέρι τι συμβαίνει στην Taylor, εδώ είναι το όνομά της: @DameElizabeth Και φυσικά μετά από αυτά τα νέα περιμένω ΑΜΕΣΑ twitter από την Νεφέλη Ορφανού.
Κατάφεραν οι Pet Shop Boys να ανέβουν στο νούμερο 1 του Billboard's Hot Dance Club Play chart στις Ηνωμένες Πολιτείες! Με το προηγούμενο single τους το Love etc. You go gays! Lady Gaga φάε την σκόνη τους.
Λυποθύμισε ο ξάδελφος μου Φανούρης, φανατικός κομίστας κ μεγάλος μουνάκιας, όταν έμαθε ότι η Scarlett Johansson θα παίξει τον ρόλο της κακιάς Black Widow στο επόμενο Iron Man που βγαίνει σε ένα χρόνο. Ναι, αυτό είναι μάλλον το πρώτο βραβείο στην κατηγορία "πιο παράξενο κάστηγκ όλων των εποχών". Πάρε κ φωτό του Σκαρλετακίου από την ταινία.
Μάγεψε ο καινούργιος Harry Potter, Harry Potter and the Half-Blood Prince, έσκισε παγκοσμίως, δεν θέλεις να ξέρεις πόσα εκατομμύρια δολλάρια μάζεψε στις 5 μέρες που έχει βγει, πονοκέφαλος θα σε έπιανε αν στο έλεγα, τόσα πολλά. Πήγε τόσο καλά, ώστε υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να είναι η πρώτη ταινία Harry Potter που θα ξεπεράσει σε εισπράξεις το ένα δις δολλάργια. εδώ το trailer, αλήθεια πότε βγαίνει Ελλάδα;
καλή βδομάδα sexy viewer κ μην ξεχνάς να αγκαλιάζεις σκύλους κ μωρά όσο πιο συχνά μπορείς μέσα στην μέρα σου, κάνει καλό στην πίεση κ τα νεύρα, το ξέρουν κ οι σκύλοι:
αλλά το ξέρουν κ τα μωρά:
Τρελάθηκαν τα μέλη του "boy" band JLS όταν έμαθαν ότι ανέβηκαν στο νούμερο 1 του UK Top 40 με τόσο χάλια single. Το γκρούπ είναι οι Εγγλέζοι Κόκκινα Ποδήλατα. Συμμετείχαν δηλαδή στο X-Factor, όπου βγήκαν δεύτεροι. Και το τραγούδι με το οποίο ανέβηκαν στην κορυφή του βρετανικού top 40 είναι τόσο φρικτό που κάνει την συνθετική ικανότητα του Θεοφάνους να μοιάζει ανυπέρβλητη. φρίκη:
Βγήκε η Dame Elizabeth Taylor από το νοσοκομείο όπου είχε μπει για να ολοκληρώσει κάποιες εξετάσεις. Εδώ η είδηση δεν είναι ότι η 77χρονη θρύλος ήταν στο νοσοκομείο... αλλά το ότι ενημέρωσε για την έξοδό της μέσω Twitter του οποίου έχει γίνει φανατική χρήστης. Το χρησιμοποιεί για να ενημερώνει τους περισσότερους από 116 χιλιάδες followers της για όλα όσα της συμβαίνουν τελευταία. Μεταξύ αυτών, κ τα συναισθήματά της για το χαμό του κολλητού τους Michael Jackson. Αν θες κ εσύ να μαθαίνεις από πρώτο χέρι τι συμβαίνει στην Taylor, εδώ είναι το όνομά της: @DameElizabeth Και φυσικά μετά από αυτά τα νέα περιμένω ΑΜΕΣΑ twitter από την Νεφέλη Ορφανού.
Κατάφεραν οι Pet Shop Boys να ανέβουν στο νούμερο 1 του Billboard's Hot Dance Club Play chart στις Ηνωμένες Πολιτείες! Με το προηγούμενο single τους το Love etc. You go gays! Lady Gaga φάε την σκόνη τους.
Λυποθύμισε ο ξάδελφος μου Φανούρης, φανατικός κομίστας κ μεγάλος μουνάκιας, όταν έμαθε ότι η Scarlett Johansson θα παίξει τον ρόλο της κακιάς Black Widow στο επόμενο Iron Man που βγαίνει σε ένα χρόνο. Ναι, αυτό είναι μάλλον το πρώτο βραβείο στην κατηγορία "πιο παράξενο κάστηγκ όλων των εποχών". Πάρε κ φωτό του Σκαρλετακίου από την ταινία.
Μάγεψε ο καινούργιος Harry Potter, Harry Potter and the Half-Blood Prince, έσκισε παγκοσμίως, δεν θέλεις να ξέρεις πόσα εκατομμύρια δολλάρια μάζεψε στις 5 μέρες που έχει βγει, πονοκέφαλος θα σε έπιανε αν στο έλεγα, τόσα πολλά. Πήγε τόσο καλά, ώστε υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να είναι η πρώτη ταινία Harry Potter που θα ξεπεράσει σε εισπράξεις το ένα δις δολλάργια. εδώ το trailer, αλήθεια πότε βγαίνει Ελλάδα;
καλή βδομάδα sexy viewer κ μην ξεχνάς να αγκαλιάζεις σκύλους κ μωρά όσο πιο συχνά μπορείς μέσα στην μέρα σου, κάνει καλό στην πίεση κ τα νεύρα, το ξέρουν κ οι σκύλοι:
αλλά το ξέρουν κ τα μωρά:
Saturday, July 18, 2009
Πουτσάκια παρελαύνουν στους δρόμους του Παρισιού κ της Ρώμης
ο ιδρυτής του Ministry Of Sound έβγαλε ένα βιβλίο, το Tomas, που όλοι εκθειάζουν στο Γιου Καίει, γιατί είναι λέει τέλειο κ πολύ προβόκατηβ κ μιλά για την οικονομική κιουρίση κ τους κάφρους του χρήματος...
ένηγουέη
το ωραίο είναι τα τρία trailer που έχουν κάνει για το βιβλίο. Είναι τελευταίο κοφινάκι αυτό, να κάνουν trailer για βιβλία, πως κάνουν για τις ταινίες, ε ένα τέτοιο. Λογικό ακούγεται, πολύ updated κ απορώ γιατί δεν το είχα σκεφτεί πρώτος κ νωρίτερα.
Λοιπόν εδώ είναι το trailer του βιβλίου - εδώ μέσα θα δεις τα πουτσάκια του τίτλου.
εδώ βλέπεις την νέα διαφήμιση για τα Mentos, θα την δούμε κ στην ελλάδα κάποια στιγμή, χεχε, πλακούλα έχει
κ εδώ οι U2 σε διαφήμιση για το blackberry
κ τέλος, μία διαφήμιση της Hellman's για τον Καναδά. Δεν αφορά την ελλάδα, αλλά τα στοιχεία που παραθέτει είναι πάρα πολύ τροφή για το μυαλό. Για το πως λειτουργεί αυτό το πράγμα που λέμε "βάλε κ άλλο πιάτο στο τραπέζι". Δες την, είναι μεγάλη αλλά πιστεύω αξίζει τον κόπο. Χώρια που είναι κ πολύ ενδιαφέρουσα σα design. Θεία Ντόνα περιμένω σχόλιο, κ έκθεση με θέμα "τι συναισθήματα μου προκάλεσε η διαφήμιση που ανέβασε ο σέξυ προβατούκος" άκουσες που μόνο με τεκνά ασχολείσαι; γκρ γκρ γκρ γκρ φιλ ζουπηχτ εντατίκ
ένηγουέη
το ωραίο είναι τα τρία trailer που έχουν κάνει για το βιβλίο. Είναι τελευταίο κοφινάκι αυτό, να κάνουν trailer για βιβλία, πως κάνουν για τις ταινίες, ε ένα τέτοιο. Λογικό ακούγεται, πολύ updated κ απορώ γιατί δεν το είχα σκεφτεί πρώτος κ νωρίτερα.
Λοιπόν εδώ είναι το trailer του βιβλίου - εδώ μέσα θα δεις τα πουτσάκια του τίτλου.
εδώ βλέπεις την νέα διαφήμιση για τα Mentos, θα την δούμε κ στην ελλάδα κάποια στιγμή, χεχε, πλακούλα έχει
κ εδώ οι U2 σε διαφήμιση για το blackberry
κ τέλος, μία διαφήμιση της Hellman's για τον Καναδά. Δεν αφορά την ελλάδα, αλλά τα στοιχεία που παραθέτει είναι πάρα πολύ τροφή για το μυαλό. Για το πως λειτουργεί αυτό το πράγμα που λέμε "βάλε κ άλλο πιάτο στο τραπέζι". Δες την, είναι μεγάλη αλλά πιστεύω αξίζει τον κόπο. Χώρια που είναι κ πολύ ενδιαφέρουσα σα design. Θεία Ντόνα περιμένω σχόλιο, κ έκθεση με θέμα "τι συναισθήματα μου προκάλεσε η διαφήμιση που ανέβασε ο σέξυ προβατούκος" άκουσες που μόνο με τεκνά ασχολείσαι; γκρ γκρ γκρ γκρ φιλ ζουπηχτ εντατίκ
Friday, July 17, 2009
Δεν είναι μόνο μισογεμάτο το ποτήρι....
Έχουμε μάθει πως το να προσπαθείς να δεις την θετική πλευρά των δεδομένων της ζωής σου είναι απαραίτητη προϋπόθεση για την ευτυχία, αλλά κ για την επιβίωση ακόμα ακόμα.
Στην προσπάθειά μας να κάνουμε το καλλίτερο που μπορούμε, να εξασφαλίσουμε τα προς το ζειν, μία θέση στην κοινωνία, συμμετοχή σε μία παρέα, καλή κ γόνιμη σχέση με τον εαυτό μας, ένα από τα πιο ισχυρά όπλα, έχουμε μάθει να πιστεύουμε, είναι η νοοτροπία "δες το ποτήρι μισογεμάτο".
Κ έτσι πράττουμε, οι πιο γνωστικοί από εμάς. Βλέπουμε το ποτήρι μισογεμάτο, κ είμαστε κ περήφανοι γι αυτό.
Εξετάζουμε όλα όσα αποτελούν την ζωή μας κ κάνουμε τα γνωστικά μας κουμάντα, σκεψ σκεψ εντατίκ:
"Ναι, είμαι σε μία σκατοδουλειά... αλλά τουλάχιστον τα μιστά μπαίνουν κανονικά, κ, μην ξεχνάς, είναι κ περίοδος οικονομικής κρίσης!"
ή
"Ναι, έχω εγκαταλείψει τα ονειρά μου, κ αυτά κλαίνε σαν ορφανά νεογέννητα γατάκια που κάποιος πέταξε σε ένα κουτί στα σκουπίδια.... αλλά τουλάχιστον έχω μία στέγη πάνω από το κεφάλι μου, πληρώνω κανονικά το ενοίκιο κ ίσως, μάλιστα σε 1-2 χρόνια πάρω κ στεγαστικό γιου γκό γκέρλ!"
ή ακόμα...
"δεν προσπαθώ για το καλλίτερο που μπορώ στην ζωή μου και με τον εαυτό μου. Αλλά μήπως κ είναι πολλοί αυτοί που προσπαθούν; Δες πόσοι κ πόσοι άθρωπες είναι σε χίλιες φορές χειρότερη μοίρα κ όχι απλά δεν πραγματοποιούν τις δυνατότητες τους αλλά επιπλεόν βλάπτουν κ τον εαυτό τους! Ευχαριστημένος να είμαι που δεν είμαι εντελώς κάφρος κ καθήκης κ μπράβο μου γιου γκο γκέρλ ξανά μανά!"
Αυτά λοιπόν, κ άλλα παρόμοια, επαναλαμβάνουμε στον εσωτερικό μας μονόλογο. Κ κάπως έτσι γίνεται κ αυτό που θα μπορούσε να είναι ώρες ώρες πολύ ζεστό κ, ναι, ώρες ώρες πολύ παγωμένο (γιατί αυτή είναι μεγάλη αλήθεια της ζωής σέξυ αναγνώστη: ό,τι μπορεί να σε ζεστάνει πολύ, καμιά φορά σε παγώνει big time) το βιώνουμε ως ένα... μόνιμο χλιαρό.
Ένα χλιαρό πνιγηρό, βαρύ και ασήκωτο, απελπισμένο....
Κ περνάνε τα χρόνια κ το χλιαρό γίνεται συνήθεια, στην αρχή, κ ύστερα δεύτερη φύση. Κ αν κάτι συμβεί κ μας ζεστάνει λίγο, ή, ω μη γένοιτο, μας παγώσει, ανεξοικείωτοι αντιδράμε κ τρέχουμε πάλι στην ασφαλή κ γνώριμη πριοχή του μισογεμάτου, αλλά χλιαρού ποτηριού.
Δεν είμαι σίγουρος, αλλά μπορεί να υπάρχει κάτι που δεν μας το λένε όταν μας λένε "δες το ποτήρι μισογεμάτο". Ότι το ποτήρι δεν είναι μόνο μισογεμάτο. Είναι κ χλιαρό. Γι αυτό πρόσεχε. Έχε του νου σου. Μην ξεχνιέσαι. Για σένα!
(ουφ πολύ σκεψ σκεψ καλοκαιριάτικο. πά να δω χαγκόβερ, έλεος, πονοκέφαλος με έπιασε από την ημικρανία σε όλο μου το σώμα).
Στην προσπάθειά μας να κάνουμε το καλλίτερο που μπορούμε, να εξασφαλίσουμε τα προς το ζειν, μία θέση στην κοινωνία, συμμετοχή σε μία παρέα, καλή κ γόνιμη σχέση με τον εαυτό μας, ένα από τα πιο ισχυρά όπλα, έχουμε μάθει να πιστεύουμε, είναι η νοοτροπία "δες το ποτήρι μισογεμάτο".
Κ έτσι πράττουμε, οι πιο γνωστικοί από εμάς. Βλέπουμε το ποτήρι μισογεμάτο, κ είμαστε κ περήφανοι γι αυτό.
Εξετάζουμε όλα όσα αποτελούν την ζωή μας κ κάνουμε τα γνωστικά μας κουμάντα, σκεψ σκεψ εντατίκ:
"Ναι, είμαι σε μία σκατοδουλειά... αλλά τουλάχιστον τα μιστά μπαίνουν κανονικά, κ, μην ξεχνάς, είναι κ περίοδος οικονομικής κρίσης!"
ή
"Ναι, έχω εγκαταλείψει τα ονειρά μου, κ αυτά κλαίνε σαν ορφανά νεογέννητα γατάκια που κάποιος πέταξε σε ένα κουτί στα σκουπίδια.... αλλά τουλάχιστον έχω μία στέγη πάνω από το κεφάλι μου, πληρώνω κανονικά το ενοίκιο κ ίσως, μάλιστα σε 1-2 χρόνια πάρω κ στεγαστικό γιου γκό γκέρλ!"
ή ακόμα...
"δεν προσπαθώ για το καλλίτερο που μπορώ στην ζωή μου και με τον εαυτό μου. Αλλά μήπως κ είναι πολλοί αυτοί που προσπαθούν; Δες πόσοι κ πόσοι άθρωπες είναι σε χίλιες φορές χειρότερη μοίρα κ όχι απλά δεν πραγματοποιούν τις δυνατότητες τους αλλά επιπλεόν βλάπτουν κ τον εαυτό τους! Ευχαριστημένος να είμαι που δεν είμαι εντελώς κάφρος κ καθήκης κ μπράβο μου γιου γκο γκέρλ ξανά μανά!"
Αυτά λοιπόν, κ άλλα παρόμοια, επαναλαμβάνουμε στον εσωτερικό μας μονόλογο. Κ κάπως έτσι γίνεται κ αυτό που θα μπορούσε να είναι ώρες ώρες πολύ ζεστό κ, ναι, ώρες ώρες πολύ παγωμένο (γιατί αυτή είναι μεγάλη αλήθεια της ζωής σέξυ αναγνώστη: ό,τι μπορεί να σε ζεστάνει πολύ, καμιά φορά σε παγώνει big time) το βιώνουμε ως ένα... μόνιμο χλιαρό.
Ένα χλιαρό πνιγηρό, βαρύ και ασήκωτο, απελπισμένο....
Κ περνάνε τα χρόνια κ το χλιαρό γίνεται συνήθεια, στην αρχή, κ ύστερα δεύτερη φύση. Κ αν κάτι συμβεί κ μας ζεστάνει λίγο, ή, ω μη γένοιτο, μας παγώσει, ανεξοικείωτοι αντιδράμε κ τρέχουμε πάλι στην ασφαλή κ γνώριμη πριοχή του μισογεμάτου, αλλά χλιαρού ποτηριού.
Δεν είμαι σίγουρος, αλλά μπορεί να υπάρχει κάτι που δεν μας το λένε όταν μας λένε "δες το ποτήρι μισογεμάτο". Ότι το ποτήρι δεν είναι μόνο μισογεμάτο. Είναι κ χλιαρό. Γι αυτό πρόσεχε. Έχε του νου σου. Μην ξεχνιέσαι. Για σένα!
(ουφ πολύ σκεψ σκεψ καλοκαιριάτικο. πά να δω χαγκόβερ, έλεος, πονοκέφαλος με έπιασε από την ημικρανία σε όλο μου το σώμα).
Θέγκ Γκόντ, μπορείς να βγάλεις την Ντίβα από τα 80ζ, όμως ποτέ δεν θα βγάλεις τα 80ζ από την Ντίβα.
Δημοσιεύτηκε το εξώφυλλο του νέου cd που θα βγάλει η αγαπημένη Whitney την 1η Σεπτέμβρη, το I look to you. Κ αγαλλίασε η ψυχούλα μου, είχε, ως εξώφυλλο, ό,τι ακριβώς ήθελα ο άθρωπας, τι να λέμε τώρα, μανίτσα έσκισες πάλι. Mιλάμε για την απόλυτη συγκέντρωση όλων των εήτηζ σύμπλολζ:
Κραγιόν που χρυσίζει - τσεκ
Σκουλαρίκια σε σχήμα άγνωστο στην επιστήμη της γεωμετρίας - τσεκ
...που δείχνουν προς κάτι ακαθόριστο κ ανομολόγητο - τσεκ
μαλλί ξασμένο -τσεκ
....που για να σταθεί χρειάζεται την ετήσια παραγωγή του Ντύσελντορφ σε λακ - τσεκ
Φόρεμα με τον ένα ώμο έξω - τσεκ
Μέτωπο που γυαλίζει από ενυδατική - τσεκ
Φόντο με ρίγα (!!!!!!) διαγώνια (!!!!!!) - σούπερ τσεκ
Φόντο με αποχρώσεις του γκρι (!!!!!!) - ούμπερ σούπερ τσεκ
Γραμματοσειρά που έχει βγει από τίτλους ταινίας με τον Ρόμπ Λόου - τσεκ
Ύφασμα ρούχου που έχει περισσότερο λύκρα κ νάυλον από τα κεντρικά της τάπεργουέρ - τσεκ
Ανταύγεια πιυ θα έκανε την αλυσίδα κομμωτηρίων "Κυρία Νίτσα, τώρα κ στο Αιγάλεω" υπερήφανη - τσεκ
ευτυχία είναι ο άθρωπας να έχει σταθερές στην ζωή του. όπως τα εξώφυλλα της Γουήτνης. που ξέρεις ότι παντα θα είναι μία ωδή στην δεκαετία του 80.
Sunday, July 12, 2009
Μερικές παρατηρήσεις από trip-lightning στο Manchester
(πριν αρχίσω με τις παρατηρήσεις, επίτρεψε μου να αναρωτηθώ: γιατί δεν λέμε κ στα αγγλικά "ταξίδι-αστραπή" δηλαδή trip lightning? Δεν το έχω ακούσει ποτέ κ είναι ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΟ. Είναι πολύ ωραία φράση κ από σήμερα θα κάνω σταυροφορία να γίνει, επίσημα, μέρος της Αγγλικής γλώσσας! Yeah!).
Έφυγα την Πέμπτη το απόγευμα κ επέστρεψα σήμερα τα ξημερώματα. Το λες λίγο, το ξέρω, αλλά από την άλλη ήταν παραπάνω από αρκετό για μία πρώτης τάξης ανανέωση μυαλού.
Δεν υπάρχει πιο γελοίο πράγμα, και πιο καγκούρικο, από μία διαφημιστική αφίσα της Μπύρας Μύθος, αμέσως μόλις μπεις από το λεωφορείο που σε φέρνει από το αεροπλάνο στο κτίριο στις αφίξεις του ΕλΒελ, η οποία δείχνει μία ξαπλώστρα σε μία παραλία με το σλόγκαν Welcome to Paradise. Φαίνεται τόσο ψωνίστικο κ κακομαθημένο κ γελοίο να λέμε εμείς οι ίδιοι για τους εαυτούς μας "είμαστε ο Παράδεισος"!!! Συγγνώμη, αλλά το γνωστό κλισε "αυτό δεν μπορώ να το κρίνω εγώ, αφήνω να το πουν οι άλλοι" δεν είναι τυχαίο ότι το ακούμε συνέχεια από τους ανθρώπους με αγωγή... Κάποιος λόγος υπάρχει. γκρ γκρ γκρ γκρ γκρ! Μα "γουέλκαμ του Παραντάησ;" κ να το εννοείς, να μην είναι ειρωνία; Μου κακοφάνηκε απίστευτα, απίστευτα πολύ, είναι υπερβολικό κ ψηλομύτικο κ κραυγαλέο, ντράπηκα που το έβλεπαν διάφοροι Εγγλέζοι που κατέβηκαν από το ίδιο αεροπλάνο - κ είμαι κ Ελληνάκι, άρα υποκειμενικάκι, φαντάσου πόσο άσχημο θα φαίνεται στα μάτια ενός ξένου. Μα ποιοι νομίζουμε πως είμαστε επιτέλους; Ε, όχι, δεν είμαστε!!! Δεν ξαναπίνω μύθο, τέλος.
Ολυμπακή γελοία. Είχα να πετάξω 355637897979335 χρόνια και παρόλα αυτά κατάφερε να μου την κάνει την στραβή! Η βαλίτσα μου ήταν σόκιν γουέτ όταν την παρέλαβα σήμερα το ξημέρωμα. Βρεγμένα τα ρούχα μέσα, βρεγμένα όλα, προφανώς επειδή έβρεχε στο Μάντσεσταα κ είχανε αφήσει το τρόλει με τις βαλίτσες όξω. Η μαλακία είναι ότι είχα βάλει μέσα κ μερικά βιβλία που αγόρασα στο Γιου Καίει κ καλά για προστασία. Δύο από αυτά, το ένα από τα οποία είναι δώρο, βράχηκαν πολύ. Γαμίδια.
Τι αγόρασα από Γιου Καίει: Στο HMV, απίστευτες τιμές, πήρα το DVD Juno μόνο 4 λιρουλίνια! You go Boy! Επίσης αγόρασα την τέταρτη σεζόν Desperate Housewives (ναι, ναι, ξέρω, απίστευτο μικρό βλαχάκι, το ομολογώ!!!). Επίσης πήρα κ το Bad κ το Dangerous του Michael Jackson (ναι, ναι, ξέρω, ακόμα πιο απίστευτο μικρό βλαχάκι, τι να πω κύριε πρόεδρε του κούλνες, δικάστε με, καταδικάστε με, ότι κ να πείτε δίκιο έχετε, με σκυμένο κεφάλι μετάνοιας θα πάω στην φυλακή Κάγκουρα με ισόβια).
Τι αγόρασα από Γιου Καίει 2: Βιβλία! Πήρα 3 συλλογές διηγημάτων της νέας μου αγαπημένης διηγηματογράφου Alice Munro, που όποιος γράφει είτε για δουλειά είτε για hobby κ δεν την έχει διαβάσει θα του κάνω σπανκ πουπουλίνο κ στερεί από τον εαυτό του πολλά. Επίσης πήρα μία ακόμα συλλογή διηγημάτων ενός τύπου που γράφει για τηλεόραση - μου άρεσε ο τίτλος της, tiny deaths. Τέλος πήρα κ το διάσημο Buy-ology. Για την δουλειά. Αχ με τα βιβλιοπωλεία στο εξωτερικό παθαίνω τόσο πολύ αμόκ που πρέπει να βρούνε νέα λέξη για το αμόκ. Απορώ πως κρατήθηκα κ πήρα μόνο 5 βιβλία, είμαι σούπερ πράουντ για την αυτοκυριαρχία μου.
Τι αγόρασα από Γιου Καίει 3: Το νέο τεύχος Hello με εξώφυλλο Michael Jackson και τέκνα. και ναι είναι εντελώς επίσημο: Είmαι εντελώς ΤΜΒ (Τεράστιο Μικρό Βλαχάκι).
Τι αγόρασα από Γιου Καίει 4: Από Gap, που είναι σαν τα Gap στην Ελλάδα, δηλαδή δεν έχουν τίποτα (ή τουλάχιστον έτσι μου φαίνονται εμένανε - ξέρεις αν έχεις ζήσει την εμπειρία καταστήματος Gap στην USA, απλά, όλα τα άλλα είναι συμβιβασμός, (...είπε εκείνος κ έβαλε ένα μωλτ ουίσκι που ήπιε με θεληματικό πηγούνι στην τσέστερφιλντ δερμάτινη πολυθρόνα) πήρα: Τέλεια βερμούδα σε χρώμα γαλάζιο μωρουδιακού δωματίου. Κ τέλειο ζακετίνο πορτοκαλί με φερμουάρ. Επίσης πήρα φλοιπ φλωπς για την πισίνα.
Στο Γιου Καίει είχα πάει πριν από 10 χρόνια πρώτη φορά - κοντά στο Newcastle. Η χώρα έχει πολλές διαφορές από την ελληνική πραγματικότητα και, στην ουσία της, παραμένει μία αραιωμένη εκδοχή της Αμερικής. Τα Malls είναι λίγο μικρότερα, τα σινεμά το ίδιο, οι αγορές το αυτό, οι δρόμοι, οι αγορές.... Στο μόνο πράγμα που το Γιου Καίει είναι "καλλίτερο" είναι ότι το κέντρο των πόλεων είναι πιο γεμάτο από fast food αλυσίδες από ότι η μαμά πατρίδα του fast food. έλεος αγάπες, χαλαρώστε το λίγο, έχετε γίνει βασιλικότερες του Βασίλη Καρά.
Το gay village του Μanchester είναι ο πιο μεγάλος ευφημισμός που έχω ακούσει ποτέ. Καθόλου χαρούμενο, αλλά καταθλιπτικό. Οι ίδιοι φαλάκρες, βρωμοκοπόντες μπυρίλα μεθυσμένοι Βρετανοί που ήταν κ στα άλλα μπαρ, ήταν κ εκεί. Τα 4-5 gay bar από τα οποία πέρασα απ έξω, δεν είχαν αυτό το κάτι που θα με έκαναν να μπω μέσα (δήλαδη πχιότητα). Κ γενικά η Βρετανίδα αδελφή είναι λίγο ασχημούλα, εδώ που λέμε. Αν εξαιρέσεις κανα δύο τρία τουινκάκια οι υπόλοιποι ήταν... ΊΟΥΟΥΟΥΟΥΟΥΟΥΟΥ! Ορκίζομαι να μην ξανακοροϊδέψω ελληνάκι gay στο Γκάζι, ορκίζομαι.
καλά, αν ξανακούσω ψωνάκι να μου λέει τι "εμπειρία shopping είναι το Harvey Nichols κ το Selfridges" θα του φέρω το μπλόγκ στο κεφάλι!! Ο Κάπα Μαρούσης πριν καεί, ήταν χίλιες φορές καλλίτερος. Έλεος. Ούτε τρία λεπτά δεν πέρασα μέσα σε κάθε μαγαζί, κ πολύ τους αφιέρωσα.
Καθώς περπατούσα στο κέντρο του Μάντσεστερ κ απολάμβανα την καθαριότητα κ την φροντίδα των δημόσιων χώρων έπαθα τρελή συνειδητοποίηση: Πέρα από λόγους αισθητικής κ υγείας κ καθαριότητας, υπάρχει κάτι ακόμα που κάνει ανεκτίμητη την αίσθηση ότι ζεις σε ένα δημόσιο χώρο περιποιημένο - το συναίσθημα που σου δίνει πως είσαι μέρος ενός μεγαλύτερου πράγματος, μίας κοινότητας που χαρακτηρίζεται από σεβασμό κ από αμοιβαίες προσπάθειες να λειτουργήσει καλλίτερα το όλο μέσα στο οποίο λειτουργούμε... Αυτό μου λείπει πολύ από την Ελλάδα. Κ πιστεύω ότι αν υπήρχε θα ήμασταν πιο δεμένοι μεταξύ μας. Ναι, ναι, αν ζούσαμε σε πιο περιποιημένους δημόσιους χώρους κ κατ επέκταση σε πιο ώριμη δημόσια ζωή, θα ήμασταν πιο δεμένοι ως λαός.
Πέσε κ παίρνε τα τρελά ρησπέκτια για χάρη μου. Γιατί; Γιατί είπα σε υπαλλήλα ρεσεψιόν, που ακόμα προσπαθεί να καταλάβει τι την χτύπησε, την φράση, από τηλεφώνου. "Could you possibly tell me (ήθελα κ Αγγλισμούς το βλαχάκι) where the little gun is?" (μετάφραση: θα μπορούσατε να μου πείτε που είναι το πιστολάκι;). You go Boy! ...έχεις πέσει κ παίρνεις ΗΔΗ εννοείται, σέξυ βγιούερ, ε;
Τι θα κάνω με αυτήν την πίκρα που με πιάνει όταν έρχομαι σε επαφή με όλους αυτούς τους Ελληνάρες στις αίθουσες αναμονής, εκεί στα ταξίδια επιστροφής από το εξωτερικό; Είμαι ψωνάκι ή όντως είμαστε πια απίστευτα ανάγωγοι κ φασαριόζοι κ γουρούνια; αρονό... α ρήλη ρονό.
Στο μουσείο επιστήμης κ βιομηχανίας Mosi είδα τον παππού του κομπγιούτερ στο οποίο εγώ τώρα γράφω κ εσύ τώρα διαβάζεις! Έπιανε χώρο ενός μεγάλου δωματίου κ έκανε 21858563654353 τρις λιγότερες λειτουργίες. Αλλά, ήταν ο πρόγονος του slick and fast μηχανήματος που τώρα διαβάζεις! Και, άκου να δεις τι γελοίο, συγκινήθηκα, ένα δάκρυ κύλησε πάνω στο θεληματικό πηγούνι (όχι κατευθείαν, πέρασε από το μάγουλο πρώτα, δεν είναι στο πηγούνι τα μάτια μου, ντον γουώρη). Ποιος είπε ότι η τεχνολογία δεν έχει λυρική πλευρά;
Επίσης στο ίδιο μουσείο, MOSI, να πας να το δεις αν ποτέ πας Μάντσεσταα, είδα κ ένα αεροσκάφος από αυτά που χρησιμοποιούσαν οι Καμικάζε, καθώς κ ένα από τα πρώτα ποδήλατα ππου φτιάχτηκαν ποτέ. How cool is that!!!! Πολύ εντυπωσιάστηκα, πολύ.
Πήγα κ στον καθεδρικό ναό της πόλης, όπου μου συμβήκε κάτι που, ξανά μανά, με συγκίνησε - δες προηγούμενο ποστ. Γενικά σε αυτό το ταξίδι ήμουν πολύ λυγμ σνιφ, δάκρυσα στον καθεδρικό, δάκρυζα στο μουσείο, δάκρυσα στο HMV με τις χαμηλές τιμές, δάκρυζα στο δρόμο με την καθαριότητα, δάκρυζα στο αεροδρόμιο με τους ελληνάρες, δάκρυσα στο ξενοδοχείο όταν έγινα ρεζίλι στην υπαλλήλα με το Little Gun... χμφ χμφ χμφ σκεψ σκεψ εντατίκ. Το μπορεί να σημαίνει που είμαι έτσι ευσυγκίνητος; μάλλον πέρναγα καλά κ μου άρεζε που ήμουν ταξίδι κ είχα χαλαρώσει. σνιφ
Εννοείται ότι όταν φτάσαμε στο ΕλΒελ, ως ταξιδιώτες από Γιου Καίει, μας πέρασαν μπροστά από το ειδικό μηχανήμα-κάμερα για να δούμε μήπως έχουμε τον πυρετό της γρίππης των Χοίρων. Ήταν πάρα πολύ χάη τεκ το όλο πράγμα, αισθανόμουν πολύ σούπερ τρόνικ κ σάη φάει, πίστευα ότι θα έρθουν κ ανθρωποειδή να μας κάνουν πιο αναλυτικές εξετάσεις αλλά μάταια... σνιφ ξανά μανά.
Οι Βρετανοί που δουλεύουν σε δουλειές τύπου σερβιτόροι, ρεσεψιονύστ κ λοιπές υπηρεσίες είναι πολύ ευγενικοί αλλά κ απίστευτα βλάκες. Δεν ξέρω τι να πω, έπεσα στην περίπτωση (επί 15); Παρατήρησα απίστευτη έλλειψη κοινής λογικής - αφού το έλεγα ότι δεν μπορώ να καταλάβω πως αυτή η χώρα έχει βρεθεί στην 5 πιο προηγμένες του κόσμου κ υπήρξε αυτοκρατορία κ μπλα μπλα μπλα. χμφ χμφ χμφ...
Από τις πιο ωραίες στιγμές του ταξιδιού ήταν όταν πήραμε afternoon tea σε ένα πολύ λουκζούριους ξενοδοχείο. Ακολουθήσαμε όλη την ιεροτελεσ-tea-α (χιχι...) με σαντουιτσάκια με σολωμό, τυρί ή αυγοσαλάτα (μλκ λατρεύω αυγοσαλάτα, μαρή Θεία ντόνα δώσε συνταγή να μάθουν να μου την κάνουν!!!!) κ μετά ωραία γλυκάκια κ από μία τσανάκα με τσάι στον καθένα. Πολύ μου άρεζε, δεν είναι βέβαια κ για χόρταση σαν εμπειρία (όλη μέρα κατούραγα το τσάι μετά) αλλά κουλ.
Πλάκα είχε που φάγαμε σε τεράστιο κινέζικο από αυτά τα 24ωρα στο κέντρο της πόλης. Επίσης είχε και αγωνία γιατί άντε να καταλάβεις τι σου λέει Κινέζος που μιλάει Αγγλικά με Βρετανική προφορά, το βλέμμα του νεκρού μυρηκαστικού στα μάτια μου. Εδώ δεν καταλάβαινα τους Βρετανούς με την προφορά τους, φαντάσου τους Κινέζους. Το μαγαζί γεμάτο Κινέζους, σε λίγα χρόνια όλοι θα βουρτζίσουμε τα μαλλιά Κινέζας Νομεκλατουρίστριας για ένα κομμάτι ψωμί να το ξέρεις, θα κατακτήσουν τον κόσμο.
Οι Εγγλέζοι δεν ξέρουν να φτιάχνουν espresso, άσε που τον λένε κ εξπρέσο. ναι μωρή, σιγά μην είναι κ εξπρές σέρβισ έσο. λολ
Αχ βαριά μου έπεσε η επιστροφή στην ζέστη, πάω πισινάκι να κολυμπήσω λίγο. Α, κ μπράβο μου που δεν πήρα κιλά καθόλου! χιχιχι!
Αλήθεια, πως ζούσαν οι άθρωπες παλιά παλιά που δεν έκαναν ταξίδια; αρονό.
Έφυγα την Πέμπτη το απόγευμα κ επέστρεψα σήμερα τα ξημερώματα. Το λες λίγο, το ξέρω, αλλά από την άλλη ήταν παραπάνω από αρκετό για μία πρώτης τάξης ανανέωση μυαλού.
Δεν υπάρχει πιο γελοίο πράγμα, και πιο καγκούρικο, από μία διαφημιστική αφίσα της Μπύρας Μύθος, αμέσως μόλις μπεις από το λεωφορείο που σε φέρνει από το αεροπλάνο στο κτίριο στις αφίξεις του ΕλΒελ, η οποία δείχνει μία ξαπλώστρα σε μία παραλία με το σλόγκαν Welcome to Paradise. Φαίνεται τόσο ψωνίστικο κ κακομαθημένο κ γελοίο να λέμε εμείς οι ίδιοι για τους εαυτούς μας "είμαστε ο Παράδεισος"!!! Συγγνώμη, αλλά το γνωστό κλισε "αυτό δεν μπορώ να το κρίνω εγώ, αφήνω να το πουν οι άλλοι" δεν είναι τυχαίο ότι το ακούμε συνέχεια από τους ανθρώπους με αγωγή... Κάποιος λόγος υπάρχει. γκρ γκρ γκρ γκρ γκρ! Μα "γουέλκαμ του Παραντάησ;" κ να το εννοείς, να μην είναι ειρωνία; Μου κακοφάνηκε απίστευτα, απίστευτα πολύ, είναι υπερβολικό κ ψηλομύτικο κ κραυγαλέο, ντράπηκα που το έβλεπαν διάφοροι Εγγλέζοι που κατέβηκαν από το ίδιο αεροπλάνο - κ είμαι κ Ελληνάκι, άρα υποκειμενικάκι, φαντάσου πόσο άσχημο θα φαίνεται στα μάτια ενός ξένου. Μα ποιοι νομίζουμε πως είμαστε επιτέλους; Ε, όχι, δεν είμαστε!!! Δεν ξαναπίνω μύθο, τέλος.
Ολυμπακή γελοία. Είχα να πετάξω 355637897979335 χρόνια και παρόλα αυτά κατάφερε να μου την κάνει την στραβή! Η βαλίτσα μου ήταν σόκιν γουέτ όταν την παρέλαβα σήμερα το ξημέρωμα. Βρεγμένα τα ρούχα μέσα, βρεγμένα όλα, προφανώς επειδή έβρεχε στο Μάντσεσταα κ είχανε αφήσει το τρόλει με τις βαλίτσες όξω. Η μαλακία είναι ότι είχα βάλει μέσα κ μερικά βιβλία που αγόρασα στο Γιου Καίει κ καλά για προστασία. Δύο από αυτά, το ένα από τα οποία είναι δώρο, βράχηκαν πολύ. Γαμίδια.
Τι αγόρασα από Γιου Καίει: Στο HMV, απίστευτες τιμές, πήρα το DVD Juno μόνο 4 λιρουλίνια! You go Boy! Επίσης αγόρασα την τέταρτη σεζόν Desperate Housewives (ναι, ναι, ξέρω, απίστευτο μικρό βλαχάκι, το ομολογώ!!!). Επίσης πήρα κ το Bad κ το Dangerous του Michael Jackson (ναι, ναι, ξέρω, ακόμα πιο απίστευτο μικρό βλαχάκι, τι να πω κύριε πρόεδρε του κούλνες, δικάστε με, καταδικάστε με, ότι κ να πείτε δίκιο έχετε, με σκυμένο κεφάλι μετάνοιας θα πάω στην φυλακή Κάγκουρα με ισόβια).
Τι αγόρασα από Γιου Καίει 2: Βιβλία! Πήρα 3 συλλογές διηγημάτων της νέας μου αγαπημένης διηγηματογράφου Alice Munro, που όποιος γράφει είτε για δουλειά είτε για hobby κ δεν την έχει διαβάσει θα του κάνω σπανκ πουπουλίνο κ στερεί από τον εαυτό του πολλά. Επίσης πήρα μία ακόμα συλλογή διηγημάτων ενός τύπου που γράφει για τηλεόραση - μου άρεσε ο τίτλος της, tiny deaths. Τέλος πήρα κ το διάσημο Buy-ology. Για την δουλειά. Αχ με τα βιβλιοπωλεία στο εξωτερικό παθαίνω τόσο πολύ αμόκ που πρέπει να βρούνε νέα λέξη για το αμόκ. Απορώ πως κρατήθηκα κ πήρα μόνο 5 βιβλία, είμαι σούπερ πράουντ για την αυτοκυριαρχία μου.
Τι αγόρασα από Γιου Καίει 3: Το νέο τεύχος Hello με εξώφυλλο Michael Jackson και τέκνα. και ναι είναι εντελώς επίσημο: Είmαι εντελώς ΤΜΒ (Τεράστιο Μικρό Βλαχάκι).
Τι αγόρασα από Γιου Καίει 4: Από Gap, που είναι σαν τα Gap στην Ελλάδα, δηλαδή δεν έχουν τίποτα (ή τουλάχιστον έτσι μου φαίνονται εμένανε - ξέρεις αν έχεις ζήσει την εμπειρία καταστήματος Gap στην USA, απλά, όλα τα άλλα είναι συμβιβασμός, (...είπε εκείνος κ έβαλε ένα μωλτ ουίσκι που ήπιε με θεληματικό πηγούνι στην τσέστερφιλντ δερμάτινη πολυθρόνα) πήρα: Τέλεια βερμούδα σε χρώμα γαλάζιο μωρουδιακού δωματίου. Κ τέλειο ζακετίνο πορτοκαλί με φερμουάρ. Επίσης πήρα φλοιπ φλωπς για την πισίνα.
Στο Γιου Καίει είχα πάει πριν από 10 χρόνια πρώτη φορά - κοντά στο Newcastle. Η χώρα έχει πολλές διαφορές από την ελληνική πραγματικότητα και, στην ουσία της, παραμένει μία αραιωμένη εκδοχή της Αμερικής. Τα Malls είναι λίγο μικρότερα, τα σινεμά το ίδιο, οι αγορές το αυτό, οι δρόμοι, οι αγορές.... Στο μόνο πράγμα που το Γιου Καίει είναι "καλλίτερο" είναι ότι το κέντρο των πόλεων είναι πιο γεμάτο από fast food αλυσίδες από ότι η μαμά πατρίδα του fast food. έλεος αγάπες, χαλαρώστε το λίγο, έχετε γίνει βασιλικότερες του Βασίλη Καρά.
Το gay village του Μanchester είναι ο πιο μεγάλος ευφημισμός που έχω ακούσει ποτέ. Καθόλου χαρούμενο, αλλά καταθλιπτικό. Οι ίδιοι φαλάκρες, βρωμοκοπόντες μπυρίλα μεθυσμένοι Βρετανοί που ήταν κ στα άλλα μπαρ, ήταν κ εκεί. Τα 4-5 gay bar από τα οποία πέρασα απ έξω, δεν είχαν αυτό το κάτι που θα με έκαναν να μπω μέσα (δήλαδη πχιότητα). Κ γενικά η Βρετανίδα αδελφή είναι λίγο ασχημούλα, εδώ που λέμε. Αν εξαιρέσεις κανα δύο τρία τουινκάκια οι υπόλοιποι ήταν... ΊΟΥΟΥΟΥΟΥΟΥΟΥΟΥ! Ορκίζομαι να μην ξανακοροϊδέψω ελληνάκι gay στο Γκάζι, ορκίζομαι.
καλά, αν ξανακούσω ψωνάκι να μου λέει τι "εμπειρία shopping είναι το Harvey Nichols κ το Selfridges" θα του φέρω το μπλόγκ στο κεφάλι!! Ο Κάπα Μαρούσης πριν καεί, ήταν χίλιες φορές καλλίτερος. Έλεος. Ούτε τρία λεπτά δεν πέρασα μέσα σε κάθε μαγαζί, κ πολύ τους αφιέρωσα.
Καθώς περπατούσα στο κέντρο του Μάντσεστερ κ απολάμβανα την καθαριότητα κ την φροντίδα των δημόσιων χώρων έπαθα τρελή συνειδητοποίηση: Πέρα από λόγους αισθητικής κ υγείας κ καθαριότητας, υπάρχει κάτι ακόμα που κάνει ανεκτίμητη την αίσθηση ότι ζεις σε ένα δημόσιο χώρο περιποιημένο - το συναίσθημα που σου δίνει πως είσαι μέρος ενός μεγαλύτερου πράγματος, μίας κοινότητας που χαρακτηρίζεται από σεβασμό κ από αμοιβαίες προσπάθειες να λειτουργήσει καλλίτερα το όλο μέσα στο οποίο λειτουργούμε... Αυτό μου λείπει πολύ από την Ελλάδα. Κ πιστεύω ότι αν υπήρχε θα ήμασταν πιο δεμένοι μεταξύ μας. Ναι, ναι, αν ζούσαμε σε πιο περιποιημένους δημόσιους χώρους κ κατ επέκταση σε πιο ώριμη δημόσια ζωή, θα ήμασταν πιο δεμένοι ως λαός.
Πέσε κ παίρνε τα τρελά ρησπέκτια για χάρη μου. Γιατί; Γιατί είπα σε υπαλλήλα ρεσεψιόν, που ακόμα προσπαθεί να καταλάβει τι την χτύπησε, την φράση, από τηλεφώνου. "Could you possibly tell me (ήθελα κ Αγγλισμούς το βλαχάκι) where the little gun is?" (μετάφραση: θα μπορούσατε να μου πείτε που είναι το πιστολάκι;). You go Boy! ...έχεις πέσει κ παίρνεις ΗΔΗ εννοείται, σέξυ βγιούερ, ε;
Τι θα κάνω με αυτήν την πίκρα που με πιάνει όταν έρχομαι σε επαφή με όλους αυτούς τους Ελληνάρες στις αίθουσες αναμονής, εκεί στα ταξίδια επιστροφής από το εξωτερικό; Είμαι ψωνάκι ή όντως είμαστε πια απίστευτα ανάγωγοι κ φασαριόζοι κ γουρούνια; αρονό... α ρήλη ρονό.
Στο μουσείο επιστήμης κ βιομηχανίας Mosi είδα τον παππού του κομπγιούτερ στο οποίο εγώ τώρα γράφω κ εσύ τώρα διαβάζεις! Έπιανε χώρο ενός μεγάλου δωματίου κ έκανε 21858563654353 τρις λιγότερες λειτουργίες. Αλλά, ήταν ο πρόγονος του slick and fast μηχανήματος που τώρα διαβάζεις! Και, άκου να δεις τι γελοίο, συγκινήθηκα, ένα δάκρυ κύλησε πάνω στο θεληματικό πηγούνι (όχι κατευθείαν, πέρασε από το μάγουλο πρώτα, δεν είναι στο πηγούνι τα μάτια μου, ντον γουώρη). Ποιος είπε ότι η τεχνολογία δεν έχει λυρική πλευρά;
Επίσης στο ίδιο μουσείο, MOSI, να πας να το δεις αν ποτέ πας Μάντσεσταα, είδα κ ένα αεροσκάφος από αυτά που χρησιμοποιούσαν οι Καμικάζε, καθώς κ ένα από τα πρώτα ποδήλατα ππου φτιάχτηκαν ποτέ. How cool is that!!!! Πολύ εντυπωσιάστηκα, πολύ.
Πήγα κ στον καθεδρικό ναό της πόλης, όπου μου συμβήκε κάτι που, ξανά μανά, με συγκίνησε - δες προηγούμενο ποστ. Γενικά σε αυτό το ταξίδι ήμουν πολύ λυγμ σνιφ, δάκρυσα στον καθεδρικό, δάκρυζα στο μουσείο, δάκρυσα στο HMV με τις χαμηλές τιμές, δάκρυζα στο δρόμο με την καθαριότητα, δάκρυζα στο αεροδρόμιο με τους ελληνάρες, δάκρυσα στο ξενοδοχείο όταν έγινα ρεζίλι στην υπαλλήλα με το Little Gun... χμφ χμφ χμφ σκεψ σκεψ εντατίκ. Το μπορεί να σημαίνει που είμαι έτσι ευσυγκίνητος; μάλλον πέρναγα καλά κ μου άρεζε που ήμουν ταξίδι κ είχα χαλαρώσει. σνιφ
Εννοείται ότι όταν φτάσαμε στο ΕλΒελ, ως ταξιδιώτες από Γιου Καίει, μας πέρασαν μπροστά από το ειδικό μηχανήμα-κάμερα για να δούμε μήπως έχουμε τον πυρετό της γρίππης των Χοίρων. Ήταν πάρα πολύ χάη τεκ το όλο πράγμα, αισθανόμουν πολύ σούπερ τρόνικ κ σάη φάει, πίστευα ότι θα έρθουν κ ανθρωποειδή να μας κάνουν πιο αναλυτικές εξετάσεις αλλά μάταια... σνιφ ξανά μανά.
Οι Βρετανοί που δουλεύουν σε δουλειές τύπου σερβιτόροι, ρεσεψιονύστ κ λοιπές υπηρεσίες είναι πολύ ευγενικοί αλλά κ απίστευτα βλάκες. Δεν ξέρω τι να πω, έπεσα στην περίπτωση (επί 15); Παρατήρησα απίστευτη έλλειψη κοινής λογικής - αφού το έλεγα ότι δεν μπορώ να καταλάβω πως αυτή η χώρα έχει βρεθεί στην 5 πιο προηγμένες του κόσμου κ υπήρξε αυτοκρατορία κ μπλα μπλα μπλα. χμφ χμφ χμφ...
Από τις πιο ωραίες στιγμές του ταξιδιού ήταν όταν πήραμε afternoon tea σε ένα πολύ λουκζούριους ξενοδοχείο. Ακολουθήσαμε όλη την ιεροτελεσ-tea-α (χιχι...) με σαντουιτσάκια με σολωμό, τυρί ή αυγοσαλάτα (μλκ λατρεύω αυγοσαλάτα, μαρή Θεία ντόνα δώσε συνταγή να μάθουν να μου την κάνουν!!!!) κ μετά ωραία γλυκάκια κ από μία τσανάκα με τσάι στον καθένα. Πολύ μου άρεζε, δεν είναι βέβαια κ για χόρταση σαν εμπειρία (όλη μέρα κατούραγα το τσάι μετά) αλλά κουλ.
Πλάκα είχε που φάγαμε σε τεράστιο κινέζικο από αυτά τα 24ωρα στο κέντρο της πόλης. Επίσης είχε και αγωνία γιατί άντε να καταλάβεις τι σου λέει Κινέζος που μιλάει Αγγλικά με Βρετανική προφορά, το βλέμμα του νεκρού μυρηκαστικού στα μάτια μου. Εδώ δεν καταλάβαινα τους Βρετανούς με την προφορά τους, φαντάσου τους Κινέζους. Το μαγαζί γεμάτο Κινέζους, σε λίγα χρόνια όλοι θα βουρτζίσουμε τα μαλλιά Κινέζας Νομεκλατουρίστριας για ένα κομμάτι ψωμί να το ξέρεις, θα κατακτήσουν τον κόσμο.
Οι Εγγλέζοι δεν ξέρουν να φτιάχνουν espresso, άσε που τον λένε κ εξπρέσο. ναι μωρή, σιγά μην είναι κ εξπρές σέρβισ έσο. λολ
Αχ βαριά μου έπεσε η επιστροφή στην ζέστη, πάω πισινάκι να κολυμπήσω λίγο. Α, κ μπράβο μου που δεν πήρα κιλά καθόλου! χιχιχι!
Αλήθεια, πως ζούσαν οι άθρωπες παλιά παλιά που δεν έκαναν ταξίδια; αρονό.
Friday, July 10, 2009
Friday noon in Manchester's cathedral
Today as I was visiting Manchester's cathedral, a historic monument that still operates as a worship place, a very old and typical British couple caught my attention.
The two of them, a man and a woman, were standing side by side - their bodies' position indicated that one supported the other, in many, many different ways, for many, many years.
I watched them as they whispered prayers, holding hands and with their eyes closed.
And then I realized what was that what kept their hands together: A black and white, very old picture, of someone I couldn't see. Maybe a child of the couple, long dead, but still remembered? Who knows...
... and then I realized that the thing that makes every church, of every religion, in every corner of the world, a very special place, a sacred one, is, of course, not the God's presence in it... it is merely the fact that churches "house" our most dark and bitter tears.
Those that are shed for the people we lost, early and unexpectedly. The tears for the loved ones we will never see again.
The old man sensed that I observed them, open his eyes and nodded at me.
I nodded back with a little smile, embarrassed that I was caught stealing such a private and sacred a moment.
The old man smiled as if saying "it's o.k., do not worry...".
The two of them, a man and a woman, were standing side by side - their bodies' position indicated that one supported the other, in many, many different ways, for many, many years.
I watched them as they whispered prayers, holding hands and with their eyes closed.
And then I realized what was that what kept their hands together: A black and white, very old picture, of someone I couldn't see. Maybe a child of the couple, long dead, but still remembered? Who knows...
... and then I realized that the thing that makes every church, of every religion, in every corner of the world, a very special place, a sacred one, is, of course, not the God's presence in it... it is merely the fact that churches "house" our most dark and bitter tears.
Those that are shed for the people we lost, early and unexpectedly. The tears for the loved ones we will never see again.
The old man sensed that I observed them, open his eyes and nodded at me.
I nodded back with a little smile, embarrassed that I was caught stealing such a private and sacred a moment.
The old man smiled as if saying "it's o.k., do not worry...".
Subscribe to:
Posts (Atom)