Πλάτσα πλούτσα πλάτσα πλίτσι - το πρόβατο θα σε ζαλίσει

Άκου τώρα να δεις τι μου ήρθε...

όσο και αν φαίνεται ανόητο, ρηχό, εντελώς χαζοβιόλικο στις δύσκολες εποχές που ζούμε...

για μένα το σημαντικότερο πράγμα που πέτυχα για τον εαυτό μου το 2006 (το σκεφτόμουν κοντά στις γιορτές που όλοι κάνουμε τους απολογισμούς μας...) είναι ότι "κατάφερα" να κάνω κομμάτι της καθημερινότητάς μου την άσκηση - το κολύμπι that is.

Ρε γαμώτο, πραγματικά δεν ξέρω αν μπορώ να σου μεταφέρω, αγαπημένε, sexy, πανέμορφε καλλιεργημένε αναγνώστη το πόσο καλό μου κάνει. Δεν αναφέρομαι βέβαια στο αισθητικό κομμάτι του πράγματος, στο ότι με την άσκηση κάνεις σωματάκι τραγανό και τρυφερό (πως θα μπορούσα άλλωστε - ξέρεις πόσο βαθύς και ουσιαστικός είναι ο προβατάκος σου...χιχιχι) αλλά στο ψυχολογικό.

Στα διάφορα αμερικάνικα περιοδικά ψυχολογίας που ξεφυλλίζω κατά καιρούς διάβαζα πολύ συχνά πόσο καλή είναι η συχνή άσκηση για την ψυχολογία και την διάθεσή. Για μένα (που συχνά βασανίζομαι από εναλλαγές στις διαθέσεις μου και μελαγχολίες) αυτό ήταν το πιο σημαντικό, πέρα από το ότι ας πούμε θωρακίζεις την υγεία σου ή αποκτάς κορμάρα (...άνευ σημασίας στην περίπτωση μου: αρέσω με το sexy κοιλάκι μου και τα μερικά κιλά επιπλέον...).
Ήθελα πολλά χρόνια να "βρω" την αυτοπειθαρχία και να οργανωθώ ώστε να αρχίσω λοιπόν να ασκούμαι... και, ω του θαύματος, τον προηγούμενο Μάη το κατάφερα. Και δοξάζω τον θεό! (ακούγεται υπερβολικό αλλά δεν είναι). Μία σειρά από θετικές συγκυρίες είχαν σαν αποτέλεσμα να μπορέσω να πιάσω την αρχή: άνοιξε πολύ κοντά στο σπίτι γυμναστήριο με πισίνα - έπιασα την καινούργια δουλειά, επίσης πολύ κοντά στο σπίτι (αλλά και στο γυμναστήριο) - και βρέθηκα με λίγα χρηματάκια διαθέσιμα.

Έτσι λοιπόν το άρχισα. Και δεν έχω λόγια να σου πω το πόσο καλό μου κάνει.

Θέλω να σου πω να το κάνεις κι εσύ. Θέλω θέλω θέλω θέλω... ΘΕΛΩ ΘΕΛΩ ΘΕΛΩ. θα σου κάνει απίστευτο καλό. εσύ για σένα - καλό. ούγκ!

βρήκα στο diet blog μία λίστα πολύ υπέροχη με 10 ιδέες που θα σε βάλουν στο mood και θα το κάνουν και πιο εύκολο αν το αρχίσεις. Τη μεταφράζω και στην προσφέρω:

1. Γνώθι σαυτόν - συγκεκριμένα την ώρα που ο οργανισμός σου προτιμά να κάνει άσκηση. Ποιο το νόημα να ξεκινήσεις πρωινή προπόνηση όταν είσαι βραδυνός τύπος; ακόμα και αν έχεις τις καλύτερες προθέσεις, θα το παρατήσεις... ενώ αν ασκείσαι την ώρα που ταιριάζει στο σώμα σου και την ιδιοσυγκρασία σου, θα είναι και πιο αποδοτικό αλλά και θα σου φανεί πιο εύκολο τον πρώτο καιρό.


2. Γνώθι σαυτόν - ντάιλαντή τις συνθήκες που γουστάρεις να ασκείσαι. ...εγώ για παράδειγμα, φρικάρω στις αποστειρωμένες αίθουσες των γυμναστηρίων, με τους σφίχτες που κοιτάζονται λαθραία στους καθρέφτες και τις γκόμενες που τσεκάρουν μην τυχόν και τσαλακώθηκε η φορμίτσα μίου μίου (μην ξεράσω...). Αν έπρεπε να ασκούμαι εκεί, θα το παρατούσα σε 12 λεπτά. Αντίθετα, αισθάνομαι την πισίνα σαν το φυσικό μου χώρο. νερό νερό νερό νερό αγαπημένο... πλατσ πλουτσ πλατσ πλατσ! ούγκ! ...μου αρέσει και γιαυτό πηγαίνω μέσο όρο 5 φορές τη βδομάδα, παρά το ότι πήζει η μούνα μου στην δουλειά!


3. Μην επιτρέπεις στον εαυτό σου να βαριέται. Βρες 4-5 πράγματα που σου αρέσει να κάνεις και ενάλλασέ τα. Εγώ ας πούμε άλλες μέρες κάνω 1500 μέτρα σερί, άλλες μέρες κάνω 15 πολύ γρήγορα κατοστάρια, άλλες μέρες κάνω ένα συνδυασμό... κάποιες άλλες, δε, αρπάω ένα κοκτέηλ και άνω πλατς πλούτς μόνο για χαλάρωση! το να μην βαριέμαι με βοηθά να μην το παρατήσω!


4. Είναι σπαστικό αλλά... προγραμμάτισε την άσκησή σου. Έτσι όπως είμαστε όλοι πηγμένοι και με χιλιάδες πράγματα στο κεφάλι μας, είναι απαραίτητο. Εγώ ας πούμε, κάποια στιγμή προς το μεσημεράκι που λίγο πολύ ξέρω πως ψιλοδιαμορφώνεται η μέρα μου, λέω "κατά τις 9 θα την κάνω για πλατς πλουτς...". ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΤΟ ΤΗΡΩ! ΑΚΟΜΑ και αν είμαι πτώμα, ξεθεωμένος ή με έχει πάρει γκομενάκι να πάω σπίτι του για τρελίτσες και σεξάκι! (αλλιώς, άμα δεν κρατάς τον προγραμματισμό, πιο το νόημα να τον κάνεις;).


5. φαίνεται κουλό και πολύ κλισέ, αλλά το να ξεκινήσεις την όλη φάση με κάποιον που θέλει κι εκείνος να αρχίσει να φροντίζει τον εαυτό του βοηθά πολύ. Εντάξει δεν είπα να πηγαίνεις μόνο με κολλητό για γυμναστική, αλλά προσπάθησε ας πούμε να σου εξηγήσει κάποια παλιά καραβάνα (έντερ προβατάκος...) τα καλά της γυμναστικής και θα δεις ότι θα βρεις εκεί πολλούς λόγους να κάνεις το πρώτο βήμα. γιο! ουγκ!


6. ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΚΑΤΙ ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ: προσπάθησε όσο μπορείς να απολαύσεις το γαμάτο (σαν μετά το sex με την αγάπη σου...) συναίσθημα που σε πλημμυρίζει όταν έχεις τελειώσει την "προπόνηση". Εγώ αισθάνομαι μία τρομερή ανάταση. Νιώθω την σεροτονίνη να πλημμυρίζει όλο τον εγκέφαλο, είμαι ευχάριστα κουρασμένος... ομολογώ ότι μερικές πολύ καλές ιδέες τόσο για την δουλειά όσο και για ποστς τις είχα αμέσως μετά μία ώρα γεμάτη κολύμβηση.


7. ΞΕΚΟΛΛΑ από την γαμωνοοτροπία ΟΛΑ Ή ΤΙΠΟΤΑ. ξεκόλλα. δεν σημαίνει ότι για να πας να ασκηθείς πρέπει να κάνεις 60 χλμ τρέξιμο και να σηκώσεις 170 κιλά βάρη. Ακόμα και 10 λεπτά απλωτές χαλαρές είναι καλύτερο από 10 λεπτά καθισιό στο γραφείο. Αυτό είναι πολύ σημαντικό ειδικά αν έχεις πάρα πολύ καιρό να αθληθείς, όπως ήμουν εγώ όταν ξεκίνησα πέρισυ τον Μάη. Οι πρισσότεροι που το παρατάνε ή πουτ δεν το αρχίζουν είναι διότι θέλουν από τις πρώτες βδομάδες να κάνουν την προπόνηση που έκανε ο Τζώνυ Βάσιμίλλερ όταν γύριζε τον Ταρζάν! δε γίνεται!


8. Να είσαι έτοιμος να δεχτείς ότι, σαν αποτέλεσμα της προσπάθειας να κάνεις κάτι πραγματικά καλό για τον εαυτό σου, ίσως έρθει και μία αναθεώρηση στις προτεραιότητές σου. Παράδειγμα: εγώ όταν ξεκίνησα να κολυμπάω διαπίστωσα ότι δεν γινόταν να τρώω άστατες ώρες - έπρεπε να φροντίζω να ρυθμίζω έτσι το φαγητό μου ώστε να συμπέφτει με τις ώρες που θα μπορούσα να πάω να κολυμπήσω.


9. Βάλε σιγά τον εαυτό σου στην νοοτροπία ότι η άσκηση είναι "δίαιτα" με την αρχαία έννοια της λέξης - δηλαδή, τρόπος ζωής! Πως να στο πω ρε παιδί μου... ναι, είναι ωραίο να θες να χάσεις το μπυροκοίλι, αλλά αν θες να είσαι πάντα καλά, σε ισσοροπία και να κάνεις κάτι για την υγεία σου τότε καλό είναι να πάρεις απόφαση ότι... θα το κάνεις για το υπόλοιπο της ζωής σου. Όπως πίνεις νερό. ή όπως κάνεις sex. ...μπορείς να ζήσεις χωρίς να εργάζεσαι; ΌΧΙ! έ,το ίδιο είναι και με την άσκηση - το κορμί μας είναι ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΜΕΝΟ να ασκείται, περισσότερο από όσο είναι προγραμματισμένο να κάνει καθισιό και ρούχλα στον καναπέ.


10. Πάρτο απόφαση: Πιο σημαντική και πιο αληθινή από την εξίσωση άσκηση=ομορφιά, είναι η εξίσωση άσκηση=υγεία και άσκηση=καλή ψυχολογία. Πίριοντ!

Αχ, ρε μωράκι σε ζάλισα αλλά ήθελα να το βγάλω από μέσα μου. ούγκ. Πάω να κολυμπήσω, αν και πτώμα. μπεεε μπεεε μπεεε (εδώ είναι το post που έκλεψα)

λες να είναι μπαρούφα; μπα, δεν νομίζω...

μάλλον απογοητευτικά πήγε στην αμερική από πλευράς εισπράξεων το νέο film του David Fincher, που εγώ τουλάχιστον το περιμένω πως και πως, το Zodiac, το οποίο άνοιξε την παρασκευή.

Η αλήθεια είναι ότι η ταινία έχει πάρει πολύ αντιφατικές κριτικές - άλλοι λένε ότι είναι γαμάτο και χορταστικό, άλλο ότι είναι πολύπλοκο και κουραστικό.

πάντως ότι είναι αρκετά πολύπλοκο το σενάριο, είναι! το ξέρω θετικά από τα κονέξια μου στο Χόλυγουντ.

Η ιστορία αναφέρεται σε έναν κατά συρροήν δολοφόνο της δεκαετίας του 70, που αν και κινητοποίησε την cia, το fbi, το σπα (σύλλογος προβάτων αμερικής that is), παραμένει μέχρι σήμερα άπιαστος!

κακό νέο - ξέρει κανείς πότε έρχεται ελλάδα το έργο;

Δεν μπορώ να καταλάβω τι ζόρι τραβάνε όλοι με το κυλοτάκι του ταξίαρχου

...νομίζω εκφράζει πολύ καλά το styling της Ελλάδας.

Εδώ στέλνουμε στην Eurovision μία καταιγίδα λαμέ λάμψης - και σε μπλουζάκι και σε πανταλόνη!

(αυτή η χώρα χρειάζεται ΕΠΕΙΓΟΝΤΩΣ υπεύθυνο γκαρνταρόμπας με δικαιοδοσίες δικτάτορα).

Ψιτ, Πολυάννα, θεωρείς σοβαρή την αναστάτωση με αφορμή το νομοσχέδιο για την παιδεία;

...περίμενε να δεις τι θα γίνει αν ποτέ δώσει ο Θεός και κάποιος κάνει την κίνηση να προτείνει νομοθετική ρύθμιση κατά των σεντονιών στα blogs...

εκεί να δεις πως καίγεται απ' άκρου σάκ ρου το πανελλήνιο

και δεν μένει πέτρα πάνω στην πέτρα

και είναι ο εξοπλισμένος σαν αστακός ματατζής κρυμένος πίσω απο το ντουλάπι με τα τακούνια,

χεσμένος από την φόβο του μην τυχόν και τονε πετύχει έλληνας blogger που δεν θέλει να χάσει το δικαίωμα στο σεντόνι.

η επανάσταση που θα ξεσηκωθεί θα κάνει την Γαλλική επανάσταση να μοιάζει σαν επεισόδιο από την Χιλιοποδαρούσα...

ας είναι - έκαστος στο είδος του, και ο blogger στο σεντόνι.

Κι άλλα τρελά ρεζιλίκια, με αφορμή το Γράμματα από το Ίβο Τζίμα

...βρίσκομαι, εχτές το βράδυ, στο διάλειμμα της απογευματινής προβολής, στις τουαλέτες του κινηματογράφου Αττικóν.

Γίνεται της κολάσεως. παίζει τα γαμωγράμματα από το γαμωίβοτζίμα...

Όλοι όσοι είμαστε στην κατηγορία «δεν κάνω τσισάκια στους ουρητήρες γιατί ντρέπουμαι μην δούνε το τθουτθούνι μου» (και είμαστε πολύ) περιμένουμε την σειρά μας για να χρησιμοποιήσουμε τις δύο λεκάνες με πόρτα που έχει...

καθώς περιμένω από μία από τις δύο τουάλετες βγαίνει ένας γνωστοφίλος μου. χαιρετιόμαστε, λέμε τα νέα μας, και πριν με αφήσει στην αναμονή για τσίσα κάνει το λάθος να με ρωτήσει:

- πως σου φαίνεται η ταινία;

... χωρίς να σκεφτώ στιγμή, χωρίς να φιλτράρω το που βρίσκομαι, χωρίς να λάβω υπόψη μου ότι είμαι ανάμεσα σε τουλάχιστον 20 άλλους άντρες που περιμένουν να κατουρήσουν, τι γυρίζω και του λέω με κανονική φωνή που φυσικά φτάνει σε κάθε σημείο ενός χώρου 15 τετραγωνικών (που είναι οι αντρικές τουαλέτες του Αττικόν)...

...κατέβα


...κατέβα


...κατέβα


...κατέβα


- η μόνη ελπίδα να μην πεθάνω από την βαρεμάρα είναι η ταινία μετά το διάλειμμα να «μεταμορφωθεί» σε gay porno film όπου οι Αμερικάνοι απαφασίζουν να λύσουν τις διαφορές του με τους Γιαπωνέζους με βάση ποιός την έχει μεγαλύτερη...

σούπερ ευχαριστημένος με τον εαυτό μου σκάω στα γέλια που πάλι ο πούστης σκέφτηκα μία ατάκα «πνευματώδες πνευματώδες»...

και τότε συνειδητοποιώ ΠΟΥ είμαι, ανάμεσα σε ΠΟΙΟΥΣ είμαι, ΠΟΣΟΙ και ΤΙ είδους άνθρωποι είναι γύρω μου (σε απόσταση 3 μέτρων ο πιο απομακρυσμένος)...

ταυτόχρονα, βλέπω και τη φάτσα του γνωστοφίλου ο οποίος έχει γίνει και απίστευτα χλωμός αλλά και απίστευτα κόκκινος και προφανώς καταριέται την μάνα του που τον γέννησε.

... ... ... ...

(θυμισέ μου, όταν, στο απώτερο, αυτόν τον συγκεριμένο φίλο τον παίρνω συνέχεια τηλέφωνο και δεν απαντά, να μην ανεβάσω post κλαίγοντας που «η φιλία έχει χαθεί - ο πούστης, ο καριόλης τόσα τηλέφωνα τον έχω πάρει και με αγνοεί και μούμπλε μούμπλε μούμπλε...»)

η ταινία είναι ...ένα μέτριο ταινιάκι. ένα καλογυρισμένο πολεμικό - και όπως όλα τα πολεμικά μόνο αν σου αρέσει τρελά το είδος δεν θα βαρεθείς.

έχει απίστευτα απλοϊκά μήνυματα (ξέρεις, τις παπαριές του τύπου «είναι και ο οχτρός άνθρωπος» «ο πόλεμος είναι κακόοοοοοοο πράγμα» «η οικογένεια έχει σημασία»). Θα τα βρεις ουσιαστικά μόνο είσαι από την Οκλαχόμα, πηγαίνεις τρίτη δημοτικού και το όνειρό σου είναι να μεγαλώσεις για να πας στο prom....

Το έργο έχει όμως και ένα μεγάλο θετικό: αποδεικνύει ακόμα μία φορά πόσο μαλάκες και άσχετοι, και πόσο βαριούνται την δουλειά τους οι τύποι που γράφουν τις στήλες κριτικής κινηματογράφου στην Ελλάδα.

Τι ανακάλυψα πάλι ο τέλειος καργιόλης

Τον Οκτώβρη του 2005 ο σύλλογος συντακτών Αμερικάνικων περιοδικών ανακοίνωσε τα 40 καλύτερα εξώφυλλα περιοδικών των τελευταίων (μέχρι τότε δηλαδή) 40 χρόνων. Μιλάμε γαμάτο!

Σε απόλυτη σύμπνοια με την Αμερικάνικη νοοτροπία που για κάποιο ανεξήγητο λόγο φρικάρει τρελά με την γύμνια, τα δύο πρώτα στην λίστα είναι το εξώφυλλο του Rolling Stone με τους γυμνούς John Lennon και Yoko Ono και το εξώφυλλο του Vanity Fair με την έγκυο Demi Moore.


γενικά το New Yorker, το Time, το Esquire έχουν πολλές συμμετοχές στην λίστα - όσο για την θεματολογία των εξωφύλλων είναι ποικιλιά τρελή! Κάποια έχουν κοινωνική χροιά, κάποια άλλα είναι πιο celebrity centered, μερικά είναι πολιτικά. Πάντως όλα είναι εξωστρεφή - δηλαδή ασχολούνται με θέματα που αφορούν την ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΓΕΝΙΚΑ ΚΑΙ ΟΧΙ ΤΟΝ ΜΙΚΡΟΚΟΣΜΟ ΤΩΝ ΜΕΣΩΝ!!! (αυτό νομίζω είναι η μεγάλη κατάρα των media στην εποχή μας...).

να μερικά από τα αγαπημένα μου:

εδώ είναι το Link για να δεις και τα υπόλοιπα εξώφυλλα (μην με ευχαριστείς ρε μωρό μου, αφού ξέρω ότι σε ενδιαφέρουν αυτά τα πράγματα, όλοι ξέρουν ότι είσαι estet καλλιεργημένος και sexy αναγνώστης...).

ΕΝ ΤΩ ΜΕΤΑΞΥ στα περισσότερα περιοδικά των Κυριακάτικων ελληνικών εφημερίδων τα βασικά θέματα είναι το πόσο κακό είναι η επιτυχία της Μαρίας της Άσχημης και το γιατί στοιχίζει τόσο πολύ η ελληνική συμμετοχή στην Eurovision. λες και δεν έχει άλλα προβλήματα ή θέματα η ελληνική κοινωνία για να γεννήσουν καλά άρθρα και εξώφυλλα... τι να πω.

άξιοι της μίζερης μοίρας τους.