Κ όχι, δεν είναι το αν κόβουν τον κιοφτέ με το μαχαίρι (υποτίθεται ότι ποτέ δεν κόβουμε κιμά με μαχαίρι, ακόμα κ πέτρα καμένο να είναι το μπιφτέκι, με το πηρούνι το κόβεις).
όχι, επίσης, δεν είναι αν βάζουν το χαβιάρι σε ασημένο σερβίτσιο (ποτέ το χαβιάρι σε ασημένιο σερβίτσιο, το ασήμι οξειδώνεται, πάντα σε γυάλινο).
όχι, επίσης, δεν είναι αν το χοντρό πούρο το σαλιώσει πριν το χώσει στον κωλαράκο του ο οικοδεσπότης (ποτέ δεν χώνουμε το πούρο στο κωλαράκο μας, ειδικά αν είναι καλεσμένοι μπροστά, περιμένουμε να φύγουν κ μετά δανειζόμαστε τον δονητή της γυναίκας μας που τον χρησιμοποιούμε ενώ καπνίζομε το πούρο).
αυτό που ξεχωρίζει το "σπίτι της Αλέξης Κόλμπυ" από ένα απλό ταπεινό σπίτι είναι το τι κάνουν το δώρο που τους πηγαίνεις.
Συγκεκριμένα: αν οι οικοδεσπότες πάρουν την σακούλα με το δώρο κ την πάνε στο παραμέσα δωμάτιο, κ επιστρέψουν σχεδόν αμέσως χωρίς να ανοίξουν το κουτί/σακούλα/δέμα/χουοτέβερ τότε έχουμε να κάνουμε με πλουσιόπαιδα.
Αν οι οικοδεσπότες αρχίσουν να ανοίγουν δώρα μπροστά σε όλους κ να ουρλιάζουν/χτυπιούνται/σουρομαδιούνται/αλλαλιάζουν/τσιρίζουν τότε έχεις να κάνεις με φτωχολογιά.
Κ πρόσεξε, το να μην ανοίξεις τα δώρα δεν είναι σνομπίσμος ή μπλαζέ, ή nonchalant-ness. Είναι για να μην προσβληφθεί ο καλεσμένος που έφερε κάτι απλό κ να μην φανεί λιγότερος από εκείνον που το φυσάει το παραδάκι κ έφερε το Κρυφό Σχολειό του Γύζη (το πρωτότυπο, εννοείται - ναι θα ήθελες!).
Κ εσύ, σέξυ βγιούερ, να μην στεναχωρείς τους καλεσμένους σου. Όσο κ να ουρλιάζουν κάποιοι "ααααααχ, ααααααχ, άνοιξε τα δώρα, άνοιξε τα δώρα ΤΩΡΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ θέλω να δω τι σου πήρανε οι άλλοι, έεεεελααα" να μην υποκύπτεις. Να περιμένεις να τα ανοίξεις όταν θα είσαι μόνος με την αγάπη σου. Οικονομική κρίση έχουμε, κ κάποιοι δεν έχουν(-με) την δυνατότητα να μας έχουν στα ώπα ώπα. Μην τους φέρνομε σε δύσκολη θέση, δεν είναι σωστό! όχι;
η απίστευτη φωτογραφία είναι από το Σάο Πάολο. δίπλα στην φαβέλα είναι η βίλα με την πισίνα κ το γήπεδο τένις. ένας φράχτης διαφορά.
