Sunday, April 15, 2007

Κυριακή γιορτή και σχόλη να ήταν η βδομάδα όλη... (ή πως γνώρισα την Βουγιουκλάκη)


Όμορφη που ’ναι η Κυριακή, μα να ’ταν πιο μεγάλη

Γιατί περνάει γρήγορα κι αργεί να έρθει η άλλη

Η Κυριακή, η Κυριακή, να ήταν πιο μεγάλη

Κυριακή, γιορτή και σχόλη να ’ταν η βδομάδα όλη
κι η Δευτέρα να ’ταν μόνο κάνα δυο φορές το χρόνο

Της Κυριακής το ξύπνημα έχει δικιά του χάρη
Δε σε κρατάει το στρώμα σου, μήτε το μαξιλάρι

χουμφ... μου τη δίνει που τελειώνει το Σαββατοκύριακο.
(παρεμπιπτόντως εμένα η «Κυριακή μου» είναι στην πραγματικότητα το Σάββατο. Αυτή είναι η μέρα που θα ήθελα να κρατά 48 ώρες. μ’ αρέσει που είναι ανοιχτά τα μαγαζιά, που κυκλοφορεί ο κόσμος, που η πόλη, το κέντρο είναι ζωντανά...
Αντίθετα η Κυριακή με μελαγχολεί - παλιότερα πολύ περισσότερο, τώρα πιο κανονικά.
Μάλλον είναι κατάλοιπο από τα χρόνια του σχολείου που κάθε Κυριακή απόγευμα παρακαλούσα να ανακαλυφθεί το prozac μία ώρα αρχίτερα, μπας και συνέλθω).
(δεύτερο θέμα: ρε παιδιά, πότε πέρασαν κιόλα 11 χρόνια από τότε που πέθανε η Αλίκη;
Μου φαίνεται απίστευτο - και το πως πέρασε ο καιρός... αλλά, δεν θα πω ψέματα, και το ότι μας άφησε χρόνους. ...και να φανταστείς δεν είμαι καν φαν της...
σου έχω πει ποτέ για το πως την γνώρισα; θα στο πω τώρα:
το καλοκαίρι του 1992 ανοίγει στο χώρο του παλιού Ειρηνικού στην Βούλα το καλοκαιρινό ΑΤΟΜΟ (το περιβόητο club του Μελετόπουλου που είχε κάνει το «εργοστάσιο» και το «αεροδρόμιο» τα δύο διασημότερα ελληνικά clubs των 80ζ).
Το μαγαζί δεν λέγεται ΑΤΟΜΟ, όπως το club στην Ερμού χαμηλά, αλλά «ΒΥΘΟΣ».
Μουσική βάζει ο Μουρατίδης, την εσωτερική διακόσμηση έχει κάνει ο Παπαϊωάννου (ναι, ο γνωστός Παπαϊωάννου του 2), μοιραίο λοιπόν στο σέρβις να χρειάζονται ένα εξίσου ταλαντόηχο αγόρι και σέξυ και καλόκαρδο και ΠΑΝΕΜΟΡΦΟΥΠΕΡΟΧΟΜΟΥΜΟΥΜΟΥ ΜΟΥΜΟΥΜΟΥΜΟΥΤΕΛΕΙΟΤΗΤΑΤΕΛΕΙΟΤΗΤΑΜΟΥΟΜΟΡΦΙΑΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑ
ΣΕΞΟΥΛΑΙΚΟΤΗΤΑΑΠΥΘΜΕΝΗ!
οπότε στο σέρβις είναι... τατάν!!! ο προβατάκος σου. [κλαπ κλαπ κλαπ κλαπ μανιώδη].
τα τραπέζια που σερβίρω είναι υποτίθεται τα prive - αυτά που ήταν δίπλα στο booth που έπαιζε μουσική le monsier Μουρατίδης, και τα οποία τα φυλάγαν μπας και έρθει κανένας διάσημος κοσμικός κ.λπ. κ.λπ.
.... μία νύχτα, νομίζω την επίσημη νύχτα των εγκαινείων που έγιναν 4 με 5 μέρες μετά που άνοιξε το club, έχω αφήσει το πόστο μου στα τραπέζια και έχω πάει στην κουζίνα του μαγαζιού για να πάρω πάγο και κάτι ποτά που μου παρήγγειλαν.
Επιστρέφοντας στο πόστο μετά από κανένα τρίλεπτο (αυτή η γαμημένη η κουζίνα ήταν στην άλλη άκρη του τετραγώνου - για τόσο μεγάλο μαγαζί μιλάμε, για αυτό δεν γέμιζε ποτέ... μούμπλε μούμπλε...) βλέπω από πίσω μία μικροκαμωμένη ξανθιά γυναίκα με μαλλιά σπαστά μέχρι την μέση.
Φοράει ένα κατακόκκινο φόρεμα, που φαίνεται πάρα πολύ ακριβό, και το οποίο έχει έχει άνοιγμα στην πλάτη που αν ήταν λίγο πιο χαμηλά θα έπρεπε το τμήμα Ηθών Βούλας να ανακαλέσει την άδεια του club...
H πλάτη είναι πανέμορφη! το δέρμα αν και μαυρισμένο από τον ήλιο λες και λάμπει! όσο για το ελαφρύ λίκνισμα της γυναίκας, μμμμμμ.... sexy, «πρόστυχο», αλλά και αριστοκρατικό μαζί. Καύλα! χωρίς υπερβολή.
Ξεροκατιάπια, και πλησίασα την άγνωστη πελάτισσα, για να ρωτήσω αν θα ήθελε να της φέρω κάτι...
Πλησιάζω από το πλάι, η γυναίκα με το μου βλέπει να «παραβιάζω» το ζωτικό της χώρο και να έρχομαι πολύ κοντά της γυρίζει προς τα μένα.... και τότε βλέπω ποιάς ήταν η πλάτη και το φόρεμα και τα ωραία ψηλά τακούνια...
Όπως είμαι σίγουρος ότι έχεις καταλάβει η άγνωστη μαγική κυρία ήταν... η Αλίκη! (...αν δε το κατάλαβες και είσαι αγόρι μέχρι 30 στείλε mail - οι χαζοί γκόμενοι κάνουν καλό sex...).
Αρέσκομαι να θυμάμαι ότι μόλις την είδα το γκασπ που βγήκε από μέσα μου και το γούρλωμα των ματιών μου την έκαναν να μου ρίξει ένα συγκαταβατικό και λίγο συνωμοτικό χαμόγελο σαν να μου έλεγε: «ναι, εγώ είμαι, η Αλίκη... μου αρέσει που κι εσύ αντιδράς έτσι...».
Αφού συνήλθα, μετά από κανένα λεπτό (είναι τεράστιο διάστημα να κάνεις γκασπ για ένα λεπτό με γουρλωμένα μάτια, mind you) το έπαιξα ιστοριούλα και κύριος και πολύ τυπικά και ευγενικά την ρώτησα τι θα ήθελε να πιει.
...μου είπε και πήγα στο πόστο να της το φέρω... αλλά όταν γύρισα, δεν την βρήκα. ρώτησα τον Μουρατίδη που την ήξερε και μου είπε ότι είχε φύγει.
...έτσι είναι αυτά - όταν είναι η μεγαλύτερη σταρ της Ελλάδας, πας για πέντε λεπτά, και πολύ τους είναι.
όλα αυτά έγιναν 4 χρόνια πριν πεθάνει - ήταν 59 χρονών αλλά έμοιαζε 36-37.
...για την ιστορία: μου παρήγγειλε ένα perrie. το ήπια εγώ.

respect respect respect

αγαπημένε άγνωστε και γνωστέ αναγνώστη. Sexy και καλλιεργημένε - γοητευτικέ και στυλάτε. Καλόκαρδε και ουσιαστικά μορφωμένε. Αν έχει την ευγενική καλωσύνη και λίγο χρόνο στην διάθεσή σου, διάβασε αυτό το post του Μπαμπάκη.

δεν θα χάσεις. μα τον τουτάτη σου λέω.


λεζάντα στην φωτογραφία: οικογένειες που αγαπιούνται.

Μπεεεεευχαριστώ.

Friday, April 13, 2007

φωτορομάντζο (όπως στο περιοδικό ντόμινο, παλιά)

Ήταν Παρασκευή. Ακόμα μία βδομάδα έφτανε στο τέλος της.

Στην δουλειά ο μικρός Βαγγελίτο είχε πάει γαμιώντας όλη την βδομάδα. τρελό τρέξιμο. μόνο τσηφτετέλη δεν είχε χρειαστεί να χορέψει...



ασταδγιάλα - τι να έκανε όμως. το σάλαρη δεν βγαίνει άμα δεν ιδρώσεις...

ο μικρός βαγγελίτο από την πολύ κούραση κόντευε να γεράσει πριν της ώρας του. είχε ασπρίσει το μαλλί του...



όμως ο μικρός Βαγγελίτο είχε σχέδια για το Σαββατοκύριακο: θα πήγαινε στη θάλασσα με μοντέρνες μιτσούκο να αγναντέψει το άπειρο, τον ορίζοντα:


...ή θα έκανε πολύ sex, με πολύ κόσμο:


και σίγουρα θα έκανε κολύμπι στο γυμναστήριο με τα υπόλοιπα ανδροπρεπή παλληκάρια:


ναι, ναι, το κολύμπι ήταν η λύση - όχι μόνο βγάζεις τα νεύρα σου, αλλά επιπλέον πέφτει και το μπυροκοίλι.



...καθώς ετοιμαζόταν να φύγει, όμως, από τα γραφείο, κάτι φριχτό συμβήκε... κάτι που κανένας δεν το περίμενε...

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ ΣΤΟ ΕΠΟΜΕΝΟ...

Κι αν είμαι pop αγώρη και καυτώ μην με φοβάσαι!


από τότε που είδα το Say It Right στο Mad, έχω φάει τρελό κόλλημα με την Nelly Furtado. (φωτό επάνω, με τα μούσια)
Όχι ότι το Maneater με άρεσε λιγότερο, αλλά ειδικά αυτό είναι... αυτιά και συχώριο.
ΛΑ ΤΡΕ ΜΕ ΝΟ τραγούδι. Παραγωγή timbaland, ο Φοίβος της Αμερικής, μόνο που διαφέρει από τον δικό μας στο ότι έχει ουσιαστικό ταλέντο...
και το video πολύ μου αρέσει (ότι θα βλέπαμε μουνάρα κάποτε την Nelly, που όταν είχε πρωτοβγει ήταν σαν μην πω τι και ήταν Πάσχα, με το τσεμπέρι, το ταγάρι, και το μάλλινο πλεχτό εμπριμέ με λαχούρι φόρεμα... δεν το πίστευα!!!) - ψάχτο στο youtube.

Να γιατί πρέπει να διαβάζεις βιβλία

μου αρέσουν πάρα πολύ τα διηγήματα. είναι σαν σφηνάκια - σαν μικρά ευχάριστα τσιμπηματάκια.

Ενώ το μυθιστόρημα απαιτεί δέσμευση, "υπευθυνότητα", το διήγημα είναι πιο ανάλαφρο - το ξεκινάς και μετά από λίγη ώρα το έχεις τελειώσει, χωρίς να χρειαστεί καν να βάλεις σελιδοδείκτη.

Ταυτόχρονα έχουν την ίδια δύναμη να σε χώνουν τόσο βαθιά σε ένα κόσμο, όπως και τα μυθιστορήμα τα τρίτομα.

ΑΧ ΒΑΧ. αγαπώ διηγήματα.

Αυτές τις μέρες διάβασα μία συλλογή με διηγήματα του Γκράχαμ Γκρην το "μπορείς να μας δανείσεις τον άντρα σου:".

Μου άρεσε πάρα πολύ. Πολύ την χάρηκα! Να την διαβάσεις. Τα διηγήματα έχουν ωραία πλοκή, ευφάνταστη, είναι γλυκόπικρα και πικρόγλυκα - [επιπλέον bonus αν είσαι πουσταριό: ο συγγραφέας αγγίζει σε δύο τρία από τα διηγήματα και το θέμα της ομοφυλοφυλίας με έναν αρκετά "αξιοσημείωτο" τρόπο... ]

Είχε μέσα και δύο τσιτάτα που έπαθα μεγάλη ταύτιση:

το πρώτο: φανερή αμαρτία είναι μισή αμαρτία. κρυφή αρετή, είναι μισή αρετή!!! (γαμώ ε;)

το δεύτερο: μεγαλώνοντας διαπιστώνεις ότι από όλες τις μορφές "αγάπης" που φέρνουν κοντά δύο ανθρώπους (sex, κοινωνία, συμφέρον, βόλεμα, you name it...) η πιο δυνατή στην φθορά του χρόνου είναι εκείνη που βασίζεται στην ανάγκη του ανθρώπου για συντροφιά.

respect respect respect!

Ασταδγιάλα ρε πούστη μου πάλι. ΑΣΤΑΔΓΙΑΑΑΑΑΛΑΑΑΑΑΑΑ!








Θα μπορούσε κάποιος να μου εξηγήσει πως γίνεται, ενώ η ψυχή μου νυστάζει, το κορμί μου να μην μπορεί να κοιμηθεί πάνω από 6, άντε 6μιση ώρες σερή το πολύ;

χτες κοιμήθηκα 1 και μισή, μετά από μία ατέλειωτη μέρα στην δουλειά, μετά από 1250 μέτρα (γρήγορα...) στο κολυμβητήριο, μετά από μπόλικο διάβασμα (διαβάζω ένα βιβλίο πολύ ενδιαφέροντα...) και παρά το ότι έπεσα πτώμα ...

...7 και 10 το πρωί ήμουν με το μάτι να, με το συμπάθειο - ενώ θα μπορούσα άνετα να κοιμηθώ ακόμη δύο ώρες, κανονικά και με το νόμο.
Το χειρότερο είναι ότι δεν μισοξυπνάω (...που όταν συμβαίνει αυτό υπάρχουν σοβαρές ελπίδες να καταφέρεις να ξανακοιμηθείς...) αλλά ότι ξυπνάω μέσα στην όρεξη και την ενέργεια.
Πως ήταν η Βουγιουκλάκη στα ελληνικά που ξύπναγε μετά από 12ωρο ύπνο κάτω από την ελιά και η φράτζα στο μαλλί ήταν καρατέλεια, η μάσκαρα θεοστρωμένη, το ρουζ σούπερ στρωτό, και το φόρεμα ατσαλάκωτο; ...ένα τέτοια φαντάσου, σε διάθεση άντρα!!!
...οπότε σηκώθηκα κι εγώ και έκανα δουλειές με το σώβρακο στο σπίτι και έβλεπα mad! ..μέχρι να έρθει η ώρα να πάω στη δουλειά! (34 χρονών άντρας... φαντάσου...)
ΣΤΑΔΓΙΑΛΑ ΠΟΥΣΤΗ ΠΟΥΣΤΗ ΠΟΥΣΤΗ νυστάζει η ψυχή μου το καταλαβαίνεις; Νυστάζει!!! θέλω να κοιμηθώ να ξεκουραστώ.
ΑΣΤΑΔΓΙΑΛΑ!

Καλημέρα - λαμπρή μέρα σήμερα.

Thursday, April 12, 2007

Η δίκη του αιώνα... καυτές εξελίξεις.

ο δικηγόρος μου ο Harry Hamlin
μου έστειλε σήμερα δέμα απο την Αμερική, από τα κεντρικά του δικηγορικού του γραφείου όπου πια είναι ιδιοκτήτης, με επιπλεόν κασέτες που αποδεικνύουν ότι την εποχή που είμασταν ζευγάρι με τον Sikia αυτός πηδιόταν με όλον τον κόσμο.

Όπως θυμάσαι με τον Sikia έχουμε μπλέξει σε μεγάλη δικαστική διαμάχη διότι αποφάσισε να μου κάνει μήνυση για συκοφαντική δυσφήμιση επειδή είπα ότι με κατακεράτωνε.

Από τις άπειρες κασέτες σήμερα απομαγνητο φόνισσα μία μόνο, την πιο ανώδυνη, την οποία παραθέτω χωρίς σχόλια. Αφήνω να μιλήσουν οι ίδιοι οι πρωταγωνιστές του σκανδάλου.

Ακούγεται ήχος κουδουνιού πόρτας (το κουδούνι μας στο σπιτικό μας). Ακούγεται ήχος ανοίγματος πόρτας και στην συνέχεια ο εξής διάλογος:

Sikia: Ορίστε...

Άντρας επισκέπτης: ...γειά σας..

Sikia: καλημέρα...

Άντρας: ...αναρωτιό μουνα αν θα μπορούσατε να με βοηθήσετε. Είμαι από την εθνική ομάδα polo του Καναδά, λέγομαι Tim. Το πούλμαν που μας μεταφέρει στο τοπικό κολυμβητήριο για να παίξουμε φιλικό αγώνα με την ομάδα polo Σοβιετικής Ένωσης έκαψε φλάτζες και αναρωτιό μουνα αν θα μπορούσα να χρησιμοποιήσω το τηλέφωνό σας για να ειδοποιήσουμε την εξπρές σέρβισ...

(ακούγεται ήχος που κάνει ο Sikia ενώ σταυροκοπιέται, ενώ ταυτόχρονα λέει μέσα από το δόντια του... Παναγία μου, δεν είναι δυνατόν να έχω τέτοια τύχη. Μετά ακούγεται ήχος ξεροκαταπιώματος...)

Sikia: πολύ ευχαρίστως να χρησιμοποιήσεις το τηλέφωνο μου. Αλλά... υπάρχει ένας όρος... να έρθουν και οι υπόλοιποι παίχτες την ομάδας για να μπορέσω να σας δείξω τις βασικές αρχές της ελληνικής παραδοσιακής φιλοξενίας...

Tim: Πολύ ευχαρίστως. Πάω μία στιγμή να τους φωνάξω...

(ακούγεται ήχος ανθρώπου που φεύγει - μετά ακούγεται ήχος άνθρώπου που αλλάζει ρούχα και φοράει σέξυ αποκαλυπτικό νεγκλιζέ...)

Μετά από λίγη ώρα ακούμε πάλι κουδούνι.Στην συνέχεια ακούγεται ήχος από καμμιά 20αριά παληκάρια με μεσήλικα σέκση προπονητή που περπατάνε με πονηρές προθέσεις μέσα στο ΣΑΛΟΝΙ ΠΟΥ ΜΕ ΔΙΚΑ ΜΟΥ ΛΕΦΤΑ αγοράστηκε...

Μετά ακολουθεί ένα μπαράζ από ήχους καυτού ομαδικού sex... και κάποια στιγμή ο Sikia λέει κάτι του τύπου (που δεν διακρίνεται πολύ καθαρά όμως...): ααααααχ το να πηγαίνω με 23 παλληκάρια και έναν σέκση προπονητή είναι σχεδόν τόσο τέλειο όσο να κάνω sex με τον προβατούκο μου που έχει 40 πόντους τσουτσούνι, και είναι ανεξάντλητος, όταν είναι κουρασμένος.

εεεεε , σε αυτό το σημείο σταμάτησα την απομαγνητοφώνιση. είναι φριχτό να ακούς το άνθρωπο με τον οποίο έκανες τόσα όνειρα να τα γκρεμίζει επειδή ΠΗΔΙΟΤΑΝΕ με την εθνική ομάδα polo του Καναδά!

φυσικά δεν χρειάζεται να επαναλάβω ποιος θα κερδίσει την δίκη αυτή. όσο και να προσπαθείς παλιά μου αγάπη με ψέματα και ψεύδη να πάρεις ανθρώπους στο πλευρό σου, δε θα καταφέρεις τίποτα. Γιατί ΕΓΩ έχω την αλήθεια στο πλευρό μου. και τον χάρη χάμλην.

Ο αγαπημένος μου super hero είναι σήμερα στο κέντρο της προσοχής

είμαι πολύ χαρούμενος που αγαπημένος μου σούπερ ήρωας, ο Ρώσος Γιούρι Γκαγκάριν είναι σήμερα πρωταγωνιστής στην πρώτη σελίδα του google. Σαν σήμερα το 1961 ο Γιούρι έκανε την πρώτη πτήση στο διάστημα - έτσι, επισφράγισε την νίκη της αγαπημένης Σοβιετικής Ένωσης στον αγώνα για την κατάκτηση του διαστήματος. Να και το σχετικό εξώφυλλο του Time: ...πέθανε σε ηλικία μόλις 34 χρονών, το 1968, (πέντε χρόνια πριν γεννηθώ) σε ένα χαζό δυστύχημα κατά την διάρκεια μία εκπαιδευτικής πτήσης. έκλαιγα πέντε μέρες όταν το έμαθα... δεν συνήλθα ποτέ. μέχρι και οι Αμερικάνοι τον τίμησαν:

...νομίζω ότι ο Γιούρι με έκανε να αποφασίσω να γίνω διάσημο sex symbol. του το οφείλω.

Wednesday, April 11, 2007

Σχεδόν σαν να βλέπεις σκληρό gay porno με φιλήδονους ώριμους κύριους με καύλες



Απόψε το βράδυ, στις 10 η ώρα στον Σκάι, έχει το πρώτο μέρος ενός τετράωρου ντοκιμαντέρ που σκηνοθέτησε ο Spike Lee σχετικά με την μεγάλη καταστροφή στην Νέα Ορλεάνη το καλοκαίρι του 2005.

Εκπλήσσομαι που το αγόρασε και το προβάλει ελληνικό κανάλι. Πολύ εκπλήσσομαι!

Αγαπώ την τηλεόραση. Μισώ την τηλεόραση. Αγαπώ την τηλεόραση. Μισώ την τηλεόραση... κ.ο.κ.

Μην το χάσεις. Το είδαν φίλοι και με είπανε ότι είναι συγλονιστικό τέλειο υπέροχο.

Είναι σχεδόν σαν να βλέπεις σκληρό gay porno με ερασιτέχνες ώριμους κύριους με καύλες, φιλήδονους.

είχα ξαναγράψει. φυσικά θα το δω. Όποιος ζητά, βρίσκει.

ΜΗΝ ΤΟ ΧΑΣΕΙΣ. ΓΙΑ ΚΑΝΕΝΑ ΛΟΓΟ.

Το Let It Be στα Ρώσικα! Αγαπημένο, πολυαγαπημένο, σουπερντούπερπολυαγαπημένο!



τι να πρωτοσχολιάσω; τα δόντια; τα μαύρα κολάν; τα όλο υπαινιγμό και νόημα κοιτάγματα στην κάμερα; τις μαργαρίτες στα μαλλιά;

Α ΓΑ ΠΩ!!