Τα σκαλιά προς τα κάτω...

Ήμασταν με τον Π. στο σπίτι του. Είχαμε αργήσει για σινεμά. Φεύγουμε βιαστικά.

Καλώ το ασανσέρ, μπλοκαρισμένο. Δεν ανταποκρίνεται καθόλου. Επιμένω, επιμένω. Πατάω το κουμπί με μανία και κάποια στιγμή κινείται λίγο. Αλλά ξανασταματάει. Αρχίζω να εκνευρίζομαι, πρέπει να κατέβω 4 ορόφους με τα πόδια!

Και τότε ακούω τον ήχο του κουδουνιού που πατάμε όταν έχουμε κλειστεί μέσα στο ασανσέρ. Ω μαλάκα λέω! Αυτό μας έλειπε τώρα, να πρέπει να συνδράμουμε τον αποκλεισμένο.

Γυρίζω στον Π. και του λέω "Έλα να κατέβουμε από τις σκάλες, ήσυχα όμως, κάποιος έχει κλειστεί στο ασανσέρ, μην μπλέξουμε τώρα, θα μας ακούσει και θα μας φωνάξει να τον βοηθήσουμε, τσίμα τσίμα προλαβαίνουμε το έργο...".

Και έτσι έγινε και κατεβήκαμε, αθόρυβα, τα σκαλιά από τον τέταρτο στο πρώτο.

Και έτσι έγινε και κατέβηκα, αθόρυβα, τα σκαλιά από την αυτοεκτίμηση στην ντροπή..

Νομίζω πως με τέτοιες μικρές απώλειες χάνουμε τα μεγάλα πράγματα.

Προσπαθώ να θυμηθώ τον έρωτα

Προσπαθώ να θυμηθώ τον τρόπο με τον οποίο είχα τον ομοφυλοφυλικό έρωτα στον μυαλό μου εκεί, στα τέλη της δεκαετίας του 80 που ήμουν εφηβάκι, πριν μεγαλώσω και αρχίσω να τον βιώνω.

Όλο αυτό το πράγμα που είχα στο μυαλό μου αποδείχτηκε τόσο διαφορετικό από την πραγματικότητα και όμως ήταν τόσο δυνατό και εμπνευσμένο που ακόμα και τώρα, 20 χρόνια σχεδόν μετά, υπάρχουν ακόμα ζωντανά του στοιχεία στο μυαλό μου:

Ήταν ένα ανακάτεμα που με έκανε τόσο να λαχταρώ την ζωή που θα ερχόταν...

Είχε μέσα εικόνες από γυμνά σώματα που αγκαλιάζονταν χωρίς δεύτερες και τρίτες σκέψεις, με ειλικρίνια.

Είχε πολύ "μπορείς να μου φωτίσεις, μπορείς να μου χαρίσεις μία στιγμή, το κορμί είναι μόνο η αφορμή". Είχε μία ένταση και μία ανάταση, μία παρηγοριά και μία χαρά, μία αθωότητα και μία ηρεμία.

Φανταζόμουν ότι οι άντρες αγαπιούνται ξεκάθαρα, με πλήρη συνείδηση και ελευθερία.
Ότι δεν κάνουν νάζια και κόνξες, ότι μετά που κάνουν έρωτα, πιάνουν από το κομονδίνο ένα βιβλίο και διαβάζουν μαζί αγκαλιά, ότι κοιμούνται ήρεμοι και χαλαροί ο ένας μπλεγμένος στα μέλη του άλλου.

Φανταζόμουν τα πράγματα να γίνονται χωρίς ντροπές και ανασφάλειες, ελεύθερα και ολόκαρδα. Ήταν ανάλαφρο όλο αυτό που είχα στο μυαλό μου και φυσιολογικό. Τα σώματα ήταν εργαλεία αλλά και αυτοσκοπός, το μυαλό είχε ρόλο ενεργό, το ίδιο φυσικά και η καρδιά.

Έστι φανταζόμουν ότι θα ερωτευτώ. Έτσι φανταζόμουν ότι θα με αγαπήσουν...

Αλλά μετά ήρθε η πραγματικότητα και έκανε τη μεγάλη της ανατροπή.

Διαπίστωσα ανθρώπους που έκανα έρωτα σε ξεσπάσματα απωθημένων και οι οποίοι μετά το χύσιμο ένιωθα να σιχαίνονται τον ίδιο τους τον εαυτό. Είδα άλλους που ντρέπονταν για το σώμα τους και τις ηδονικές του ανάγκες. Κάποιοι δεν μπορούσαν να αποδεχτούν τις συναισθηματικές του ανάγκες. Μερικοί απλά δεν είχαν μπει στον κόπο να καταλάβουν λίγο περισσότερο τον εαυτό τους, τους άρεσε να πέφτουν πάνω στον πούτσο και μετά τίποτα. Υπήρχαν και οι περιπτώσεις αυτών που φόρτιζαν με περιττό δράμα, κίβδηλο, την διαδικασία του έρωτα. Αλλά και άλλοι, κάλπικοι και κομπλεξαρισμένοι... χιλιάδες περιπτώσεις.

Και για να μην κάνω τον αθώο, σάμπως και εγώ δεν ήμουν κάποια από αυτές τις περιπτώσεις; Ρητορικό το ερώτημα, μην απαντήσεις, ήμουν.

Και όχι μόνο μία.

Όμως υπάρχουν κάποιες στιγμές που αυτή η αθώα εφηβική εικόνα που είχα για τον έρωτα επιστρέφει και με παίρνει.

Δεν είναι ωραίες αυτές οι στιγμές. Με κάνουν και υποφέρω γιατί συγκρίνω την πραγματικότητα με αυτό που πίστευα πως είναι η πραγματικότητα... και φυσικά στεναχωριέμαι...

χμφ χμφ χμφ.

σκέφτομαι - μήπως τελικά ο ποιητής είχε λίγο άδικο; Μήπως πρέπει να τους φοβάσαι τους Λαιστρυγόνες και τους Κύκλωπες;

αρονό. ασυναρτησίες γράφω. λύσεις δεν έχω. Μου φτάνει να μπορώ να εκφράσω αυτό που αισθάνομαι....

Αποκλειστικες δηλώσεις Κακλαmoney στο πρόβατο!!!

διαβάζονται όπως κάνεις σκρολ ντάουν,

από πάνω προς τα κάτω δηλαδή, χαζή, ε χαζή.








και για να να καθαρίσει το μάτι σου λίγο, πάρε αυτό

α και πού 'σαι, κράτα την την φωτογραφία γιατί σε λίγο καιρό με τους μαλάκες γύρω μας μόνο έτσι θα μπορείς να δεις κάνα δέντρο.

Βραδυνές ασυναρτησίες/βραδυνές συναρτήσεις

Οι άσπρες κάλτσες.

Πάρε ένα ζευγάρι άσπρες κάλτσες.

Και φαντάσου 'τες.

Βρίσκονται απλωμένες σε ένα σχοινί μπουγάδας, ανάμεσα σε άλλα ασπρόρουχα, λουσμένες στο φως του ήλιου. Τίποτα δεν μοιάζει περίεργο και αφύσικο σε αυτή την εικόνα, δεν είναι; Όλα είναι απόλυτα λογικά και αναμενόμενα... άσπρες κάλτσες απλωμένες σε σκηνή μπουγάδας... χμφ χμφ χμφ

Aλλαγή!

Ας πάρουμε τώρα τις άσπρες κάλτσες και ας τις βάλουμε... ας πούμε στο κέντρο της Αθήνας, στα πόδια ενός νεαρού άντρα ο οποίος είναι ντυμένος με μαύρο κοστούμι. Ναι, ναι, μαύρο!

Ο άντρας φορά ακριβό μαύρο κοστούμι και ακόμα πιο ακριβά μαύρα λουστρίνια... όμως οι κάλτσες του είναι οι άσπρες κάλτσες της μπουγάδας μας!

Και αρχίζεις τώρα και σκέφτεσαι: Τι αταίριαστο να φορά άσπρες κάλτσες με μαύρο κοστούμι... Πως έγινε και αυτός ο τόσο συστάμενος άντρας με το ωραίο κοστουμάκι βρέθηκε με άσπρες κάλτσες; τι του συνέβη; Είναι αφηρημάδα; Είναι δήλωση; Είναι αχρωματοψία στο λευκό; Είναι φαν του Μάηκωλ Τζάκσων;

Πόσο διαφορετική αίσθηση και σκέψεις προκαλούν τώρα οι ίδιες άσπρες κάλτσες που πριν, στο πλαίσιο της απλωμένης μπουγάδας δεν μας έκαναν την παραμικρή εντύπωση ε;

Συμπέρασμα: context is everything

context is everything

CONTEXT IS EVERYTHING!

it is...

and this is the cover of the new Pet Shop Boys' album, Yes


ναι: καμιά φορά το πλαίσιο που τοποθετείς κάτι, είναι πιο σημαντικό και από το ίδιο το κάτι itself.

Ωιμέ, ωιμέ, ωιμέ, τέτοιες σουρεάλες γιατί δεν βλέπουμε ωρέ;

Άχου, άχου, άχου, κοτσάνες που αμόλησε το στόμα του Βατράχου!

Μα τι τέλειο, τι τέλειο!

....επιτέλους μία διαφήμιση κινητής τηλεφωνίας στην οποία δεν παίζουνε γιωτάδες και βλαχαράδες... γιατί να μην βλέπουμε πιο συχνά τέτοιες διαφημίσεις;

νοστιμιά σου λέω, νοστιμιά! μπράβο στην κρήμ!

απντέητ - μετά από 39181747448429021 τρισεκατομμύρια προσπάθειες κατάφερα να το ανεβάσω το βήντηόου. επιτέλους.

These, you just HAVE to see, sweetie!

Μία υπόθεση


Μία συμβουλή


και ένα υπέροχο ποστ.

ηντζόη

Πάει... αλλά θα τον ξανασυναντήσουμε, οπωσδήποτε

Ο Τζων Απντάηκ ένας από τους πιο γνωστούς Αμερικάνους συγγραφείς, που από πάνω τον βλέπεις στα δύο εξώφυλλα που έχει γίνει στο Time, μας άφησε χρόνους νομίζω εχτές.

Τον ξέρεις από τις Μάγισσες του Ηστγουήκ, που όμως δεν είναι από τα καλύτερα του βιβλία. Έχει γράψει πολλά πιο ενδιαφέροντα, αλλά αυτό έγινε ταινία που είχε την Σερ πρωταγωνίστρια και ότι έχει την Σερ πρωταγωνίστρια (μαζί με Πφάιφερ και Σάραντον) είναι καταδικασμένο να γίνει κάλτ επιτυχία.

Ο Απντάηκ είναι αρκετά γνωστός και στην Ελλάνδη. Αρκετά βιβλία του έχουν βγει στα ελληνικά... Αλλά έχω την αίσθηση ότι έχει ατυχήσει λίγο στο πως μεταφράζεται, βγάζει μία αίσθηση το εγγλέζικο κείμενο του που είναι δύσκολο να μεταφερθεί στα ελληνικά... (κοντοπουτανάκι, κάνει ολόκληρη παράγραφο για να σου πει ότι διαβάζει Απντάηκ στο πρωτότυπο χιχιχιχι).

Με τον Απντάηκ μαθαίνεις πολύ καλά την μέση Αμερική, όχι την Αμερική του Χόληγουντ και του Σέξ Ενδεσίρη, αλλά την Αμερική του Γουόλμαρτ, του Ντάνκιν Ντόνατς και των μώλζ...

Το Μέσ' στην ομορφιά των κρίνων είναι ένα πολύ ωραίο βιβλίο του, αν θες να διαβάσεις ένα.

τον έχω πρότυπο και ελπίζω να γίνω σαν και αυτόν. εξώφυλλο στο τάημ, ναι! χεχε

Κάλο παράδεισο να έχει.

gay friendly/hostile

Ο Βασίλης Π. και ο Ντίνος Π. ήταν συνάδελφοι εδώ και περίπου 7 μήνες. Από αυτούς, τους 6 τελευταίους ο πρώτος ήταν κρυφά ερωτευμένος με τον δεύτερο.

Δεν ήταν κανένας έρωτας φλογερός, κεραυνοβόλος, από αυτούς που αλλάζουν ζωές και συμπεριφορές... θα τον έλεγες απλό έρωτα, λίγων κυβικών, συνηθισμένο (αν υπάρχει τέτοιο πράγμα όπως συνηθισμένος έρωτας...), γλυκό και ενδοφλέβιο.

Και αν κάποιος ισχυριζόταν ότι ο Βασίλης είχε "κατασκευάσει" τον έρωτα αυτόν στον μυαλό του για να προσθέσει μία νοστιμιά στην εργασία του ίσως και να μην είχε πέσει τόσο πολύ έξω...

Ο Ντίνος δεν ήταν gay. Κάθε άλλο... Και μάλιστα αυτός ίσως και να ήταν ο βασικός λόγος που ο Βασίλης τον είχε επιλέξει να τον κάνει work-crush. Ήταν τόσο μακρυά από την επιτήδευση όλων των ομοφυλόφιλων του κύκλου του Βασίλη. Σε όλα του.

Και έγινε και βρέθηκαν σε μία πόλη του εξωτερικού για μία παρουσίαση. Για οικονομία, οι δύο τους χρειάστηκε να μοιραστούν το ίδιο δωμάτιο στο ξενοδοχείο τους.

Κανείς τους δεν έδωσε κάποια βαρύτητα στο γεγονός. Θα μοιράζονταν μία νύχτα το ίδιο δωμάτιο, σιγά το πράγμα, στο στρατό το ίδιο δεν γινόταν; Ούτε καν ο υπερβολικός και δραματικός Βασίλης δεν έκανε προεκτάσεις και ονειροπολήσεις με αφορμή την συγκατοίκηση - παρά τον "έρωτά του".

Και να ΄τοι τώρα οι δύο τους. Είναι απόγευμα, αργά, και κάθονται μπροστά από ένα λάπτοπ, δίπλα δίπλα στριμωγμένοι στο μικρό τραπεζάκι του δωματίου του ξενοδοχείου. Την επόμενη το πρωί είναι το ραντεβού στον πελάτη και τώρα βελτιώνουν την παρουσίαση που θα του κάνουν. Παιδεύονται μπροστά στο εξέλ, προσθέτουν στοιχεία και νούμερα, αλλάζουν φόρμουλες. Η δουλειά κυλά στρωτά και ήρεμα...

Ρε μαλάκα μήπως βάζαμε και αυτό; .
Ναι, ναι, παίζει... να, κάπως έτσι πάει η κουβέντα.

Και τότε ο Ντίνος σηκώνεται και βγάζει το παντελόνι του. Έτσι απλά, χωρίς καμία εισαγωγή, καμία επιτήδευση, καμία ερώτηση, καμία δήλωση.... Απλά, το βγάζει. Το πετάει στο κρεβάτι και κάθεται δίπλα στον Βασίλη... φοράει ένα μποξεράκι, μακρύ, σαν μαγιό, άνετα θα μπορούσε να είναι μαγιό...

Ο Βασίλης συνεχίζει να γράφει κάτι στο πληκτρολόγιό του. Δεν δίνει σημασία σε όλη αυτήν την σκηνή. Δεν την αφήνει να ριζώσει μέσα στο μυαλό του, να γίνει δέντρο, δάσος, σκοτεινή ζούγκλα καύλας και προσδοκιών. Όσο για τον Ντίνο συνεχίζει να φέρεται σαν να είναι καθισμένος δίπλα στον ξάδελφό του.

Αχ, όμως... Ξαφνικά, ο Βασίλης απλώνει το χέρι του και το ακουμπά απαλά στο μέσα μέρος του ποδιού του Ντίνου. Έτσι απλά, χωρίς καμία εισαγωγή, καμία επιτήδευση, καμία ερώτηση, καμία δήλωση.... Λίγο πιο πάνω από το γόνατο του. Με το που σταμάτησε την πληκτρολόγηση μία σιωπή πέφτει στο χώρο.

Είναι σιωπή μεγάλη και βαθιά σαν όλα αυτά που φοβάται και ελπίζει ο Βασίλης. Τόσο που αναρωτιέμαι: η αμηχανία που έπεσε είναι λόγω της κίνησης του αυτής καθ' αυτής ή λόγο του ότι σταμάτησε να ακούγεται ο θόρυβος των πλήκτρων;

Ο Ντίνος παγώνει. Αφήνει το χέρι του Βασίλη εκεί που είναι. Περνάνε μερικά δευτερόλεπτα. Κουνάει λίγο το πόδι του. Ο Βασίλης δεν παίρνει το χέρι του. Ο Ντίνος κουνάει λίγο περισσότερο το πόδι του. Τίποτε. Και τότε σηκώνεται από την καρέκλα.
Πάει στο κρεβάτι, παίρνει το παντελόνι του. Το φοράει. Πάει στο μπάνιο. Βγαίνει μετά από λίγα λεπτά. Και κάθεται δίπλα στον Βασίλη. Ό ήχος των χεριών του που αρχίζουν να πληκτρολογούν ξαναφέρνει την ισορροπία στο δωμάτιο.

... ... ... ... ... .... ... .... .... .... .... .... .... .... .... ...

Η παρουσίαση πήγε καλά την άλλη μέρα. Άλλα όταν γύρισαν στην Ελλάδα ο Βασίλης παραιτήθηκε από την δουλειά.

Μετά από πολλούς μήνες, ίσως και χρόνια, έτυχε να συναντήσει τον Ντίνο. Αφού χαιρετήθηκαν και είπαν τα νέα τους, ο Ντίνος τον ρώτησε...

- Γιατί έφυγες ρε από την δουλειά; ...δεν θα έλεγα τίποτε. Δεν έχω πει τίποτε σε κανέναν...

Ο Βασίλης, παίρνει το αυστηρό του ύφος, εξαφανίζει το χαμόγελο από το πρόσωπό του και λέει:
- ...ε; δεν καταλαβαίνω τι μου λες! δεν θα έλεγες; τι δεν θα έλεγες;

Τα επαγγέλματα του μέλλοντος, κατά πρόβατο

Μην περιμένεις ότι πρόκειται να καταφέρεις να επιβιώσεις ως τραπεζικός, διαφημιστής, γιατρός, δικηγόρος. Αλλού είναι πια το μπικικίνι. Το πρόβατο που έχει τα μέσα, διαβάζει το μέλλον και είναι σοφό σου δίνει τέλεια λίστα με τα επαγγέλματα του μέλλοντος. Για να βγάλεις πολλά λεφτά και να έχεις λαμπρή καριέρα.

10, Ντουζιερίστ - Θα είσαι αυτός που όταν είμαστε κομμάτια στο χαμάμ και βαριόμαστε να σηκωθούμε να πάμε μέχρι το ντους να ρίξουμε λίγο κρύο νερό στο σώμα μας (μην γελάς, μου έχει συμβεί) θα μας πετάς νερό με το τηλέφωνο του ντους για να μην γκαγκανιάσουμε. Μειονέκτημα δουλειάς - 8άωρο με το μαγιό δεν το λες και ό,τι καλύτερο. Πλεονέκτημα - καταβρέχεις γκομενάκια, χάου κουλ ηζ δατ.

9, Εητόλοτζηστ - Θα είσαι αυτός που θα μας θυμίζει τι έγινε στο 24245355456 επεισόδιο της δυναστείας, πόσες τούφες ήταν το μαλλί της Μπόνη Τάηλερ στο Α νήντ Α Χήρο, θα μας τραγουδάς το theme από τα Λιονταράκια του Κυρ Ηλία, και λοιπά και λοιπά. Θα είσαι σούπερ απαραίτητος σε εταιρίες και κυβερνητικές υπηρεσίες που θέλουν να έχουν επαφή με το τεράστιο τμήμα του κοινού που λατρεύει τα 80ζ. Μειονέκτημα - Για να σε σέβονται σαν επαγγελματία πρέπει να έχεις φράτζα α λα Andrew Ridlgey στην πρώτη εποχή των Wham. Πλεονέκτημα - μπορείς να τραγουδάς Καζαγκούγκου, σινίτα, Μπρός και ΝΑ ΠΛΗΡΩΝΕΣΑΙ για αυτό!

8, Μανώ Ντράηερ - Δουλειά σου θα είναι να φυσάς το νύχι για να στεγνώσει το μανό της γριάς που από τις πολλές πλαστικές αν ΤΟΛΜΗΣΕΙ να σουφρώσει τα χείλη της απλά θα σκιστούν. Μειονέκτημα - Επειδή η γριά που θα της φυσσάς το μανό δεν θα μπορεί ούτε καν να μιλήσει απο τις πολλές πλαστικές, θα νιώθεις μοναξιά. Πλεονέκτημα - επειδή η γριά που θα της φυσάς το μανό δεν θα μπορεί να μιλήσει από τις πολλές πλαστικές δεν θα σου ζαλίζει τα παπάρια.

7, Βοηθός ντουλαπίστρια - Ένα επάγγελμα μόνο για κορίτσια, ητς γκόνα μπη α μπλαστ, επειδή η κουλτούρα μας παράγει περισσότερες αδελφές από οτιδήποτε άλλο και τι θα κάνουν όλες αυτές για να κρυφτούν; Ακριβώς! ...θα στραφούν σε σένα για να πας μαζί τους στο κυριακάτικο τραπέζι και να κάνεις την γκόμενα στην μαμά τους. Μειονέκτημα - δεν έχεις ασφάλεια από την αγάμητη αδελφή. Πλεονέκτημα - η αδελφή θα σου δανείζει τα καλλυντικά και τα αρώματά της και θα είσαι η μεγαλύτερη τρεντ σέτα.

6, Απαντητής βίζας - Η δουλειά σου θα είναι να απαντάς στις τράπεζες που θα παίρνουν και θα ψάχνουν τον εργοδότη σου γιατί πάλι δεν πλήρωσε την γαμωκάρτα του. Απλή δουλειά, το μόνο που χρειάζεται είναι να έχεις διαπεραστική φωνή και να μπορείς να απαντάς στις προσβολές με άλλες προσβολές. Μειονέκτημα - θα καίγεται το αυτί σου από το ακουστικό όλη μέρα στα τηλέφωνα. Πλεονέκτημα - θα τελειώνεις την δουλειά σου και θα έχεις τόσο εκτονωθεί μμμμμμ ούτε ο Γκάντης τέτοια ηρεμία.

6, Ψηφιστής ρεάλιτη - Θα είσαι ο άνθρωπος που θα του δίνουμε εντολές τι να ψηφίζεις για λογαριασμό μας στα ρηάλιτη παιχνίδια που θα παρακολουθούμε. Θα σου λεμε να ψηφίσεις Δώρα του μέλλοντος, ας πούμε, ή Άσπα Τσίνα του μέλλοντος, επίσης ας πούμε, και εσύ θα λυσσάς να μπαίνεις στο ίντερνετ, να στέλνεις εσεμέσ, για να στηρίξεις αυτούς που στηρίζουμε εμείς οι εργοδότες σου. Επίσης όταν θα υπάρχει θέμα χρόνου στον εργοδότη σου, θα εισηγείσαι τι να στηρίξει! Μειονέκτημα - Η Δώρα του Μέλλοτος. Πλεονέκτημα δουλειάς - η Άσπα Τσίνα του μέλλοντος.

5, Αναγνωριστής διασημοτήτων - η δουλειά σου θα είναι να αναγνωρίζεις, και να θυμίζεις στον εργοδότη σου, ποιος είναι ο διάσημος στο εξώφυλλο δίσκου/αφίσα σινεμά/οθόνη τιβί/γουενέβερ. Βλέπεις με τις άπειρες πλαστικές οι διάσημοι δεν θα αναγνωρίζονται με τίποτε! Ένα κατούρημα θα πηγαίνουμε να ρίξουμε, και με το που θα επιστρέφουμε ο ηθοποιός στην ταινία θα έχει γίνει... κάποιος άλλος! Οι πιο προκομένοι αναγνωριστές διασημοτήτων θα είναι επιφορτσμένοι με το σούπερ κουλ και τιτάνιο έργο να θυμίζουν στον ίδιο τον διάσημο ποιος ήταν πριν την πλαστική! Μειονέκτημα δουλειάς - Όταν κάνεις λάθη στο ποιος είναι ποιος θα γίνεται χαμός, λολ. Πλεονέκτημα δουλειάς - θα είσαι άκτιβλυ ανακατεμένος στη σόουμπηζ!

4, Στρογγυλευτής ματιών Κινέζων - είναι λέει τρελή μόδα στους πλούσιους Κινέζους να στρογγυλεύουν τα μάτια τους. Διότι όσο πιο σχιστό το μάτι, τόσο πιο λάϊκα η Πεκινεζιότισα. Δουλειά σου θα είναι να στέκεσαι διακριτικά πίσω από τον εργοδότη σου και να του κρατάς όσο περισσότερο γίνεται τα μάτια στρογγυλεμένα, με απαλά αέρινα δάχτυλα, ενώ αυτός θα κάνει την ζωή του. Μειονέκτημα δουλειάς - θα πρέπει να σκύβεις για να φτάσεις στο ύψος του εργοδότη σου, οι Κινέζοι είναι κοντοί. Πλεονέκτημα δουλειάς - ταξίδια στο εξωτερικό.

3, Αυνανιστής ρομπότ - ε, τώρα τι να σου εξηγήσω, τα λέει όλα το όνομα. Μειονέκτημα δουλειάς - τα νύχια σου θα γεμίζουν λάδια και βαλβολίνες. Πλεονέκτημα δουλειάς - σούπερ στενή επαφή με την τελευταία λέξη της προηγμένης τεχνολογίας.

2, Εσωτερικός διακοσμητής διαστημοπλοίων - η δουλειά σου θα είναι να διακοσμείς διαστημόπλοια. Μοιάζει απλό, αλλά δεν είναι καθόλου. Πρέπει να υπολογίσεις τις συνθήκες έλλειψης βαρύτητας, το ότι το πλοίο θα ταξιδέυει με ταχύτητα του φωτός και πολλά ακόμα. Μειονέκτημα δουλειάς - θα βλέπεις το έργο σου μόνο μία φορά - μετά θα φεύγει για διαγαλαξιακό ταξίδι... Πλεονέκτημα δουλειάς - εργασιακό περιβάλλον υψηλών ταχυτήτων.

1, Εργολάβος κηδειών για άβαταρζ - η δουλειά σου θα είναι να κηδεύεις με όλες τις τιμές, σε διαδικτυακά βίρτουαλ νεκροταφεία, τα άβαταρ των οποίων οι χρήστες τα βαρέθηκαν. Σούπερ; ναι σούπερ! Μειονέκτημα δουλειάς - κατάθλιψη λόφω καθημερινής επαφής με τον θάνατο. Πλεονέκτημα δουλειάς - δισεκαττομύρια μελλοντικά πελατάκια, θα χεστείς στο τάληρο.

Δεν είμαι γκέη, κυρία, τον αγκάλιασα επειδή μύριζε ωραία το σωβρακάκι του!!! Δεν είμαι, λυγμ σας λέω, λυγμ!

χιχιχι διαφήμιση για μαλακτικό ρούχων.

Μαλακτικά "Ο Αγκαλίτσας" - ποιότητα, συνέπεια, ταχύτητα, μυρουδιά. Μαλακτικά "ο Αγκαλίτσας"!