Wednesday, September 07, 2005

Αφιερωμένο σε όλες τις τρυφερές ψυχές...


Νεογέννητοι σκατζόχοιροι...

...και να σκεφτείς ότι είναι γουρούνια κατά βάθος....

13 comments:

yk said...

είναι τόσο γλυκά που σχεδόν θες να τα κάνεις μια χαψιά!

eryx-t said...

καλά τα σκατζοχοιράκια -μικρά και μεγάλα- είναι από τα γλυκύτερα πλάσματα!
τα μωρά δε... αποθέωση!
(δυστυχώς δεν έχω δει απόκοντά)


και να σκεφτείς ότι στο μεγαλύτερο μέρος τους είναι καλυμμένα με αγκάθια...

kukuzelis said...

Γλυκύτατα. Πρώτη φορά βλέπω. Κατά βάθος όμως δεν πρέπει να είναι γουρούνια γιατί δεν φέρουν οπλές. Μάλλον ποντικάκια κρύβουν. Σάμπως ξέρω κιόλας... Στην πόλη μας γεννήθηκαν;

Marina said...

τι όμορφα μωρουδάκια!!! Εχεις και τη μαμά τους? Πρόσεχέ τα μόνο...μερικοί τα τρώνε..δεν κάνω πλάκα, αλήθεια είναι..

yk said...

σας ορκίζομαι, δεν είμαι ένας από αυτούς...

QarcQ said...

Έχω δει πολλές φορές, αλλά όχι τόσο μικρούλια. Να σου ζήσουν! Να τα εκπαιδεύσεις να μην τσιμπάνε τον κόσμο!

Nenyaki : ) said...

άχου!!!
είναι κουκλίνια! σαν ψεύτικα!
έχω δει αρκετά, αλλά αυτά είναι πολύ νινάκια!

και τώρα η απορία της χαζής είναι η εξής: ...πως γεννιούνται τα σκατζοχοιράκια?

οκ, το ξέρω ότι είναι χαζό, αλλά η pic σου με έκανε να αναρωτηθώ...

Nenyaki : ) said...

από ότι φαίνεται δεν είναι δικά σου, έτσι? ;)
για να μην μπερδευόμαστε :D

xris said...

einai apsoga einai goutsou kai glykytata...kai einai kati pou me ekane na xamogelasw:)

kukuzelis said...

Τα σκατζοχοιράκια τα φέρνει ο πελαργός. Αλλιώς θα τσιμπούσαν τη μαμά τους και θα είχε γεμίσει ο κόσμος πληγωμένους σκαντζόχοιρους. Elementary.

το θείο τραγί said...

Στο χωράφι με επισκέπτονται συχνά, από το πουθενά. Τ' ακούω που χρούτσου-χρούτσου τρέχουν μέσ' στα σπαρτά. Μεγάλη πάντα χαρά. Ξαφνικιά. Πολύ γλυκά και γουρουνάκια είναι.

Σαν αχινούληδες, έ;

Laughing Sheep88 said...

... ζω σε ένα κόσμο γεμάτο τρυφέριους.... κλαίω όμως γιατί αναρωτιέμαι που είναι όλη αυτή η τρυφερότητα τις Δευτέρες, τις Τρίτες, τις Τετάρτες, τις Πέμπτες, τις Παρασκευές που κυκλοφορώ... που είναι;

Lili said...

Eixa enan μικρη.
Τα συγκεκριμενα δειχνουν λιγο σαν την σταση που παιρνουν τα τρια μαιμουδακια" δεν βλεπω τιποτα, δεν ακουω τιποτα, δεν λεω τιποτα")