Thursday, October 27, 2005

Μετά την νύχτα, η μέρα - πριν την μέρα, η νύχτα...

Η σκοτεινιά της κάμαρας
θα ‘ρθει μαζί σου
ντύσου, ντύσου, ντύσου
κι η νύχτα αυτή που κράτησες δική σου
ντύσου, ντύσου

Ο κόσμος ξημερώνει
Ο κόσμος ξημερώνει

Με τα φιλιά που κάρφωσα
εδώ βαθιά σου
βιάσου, βιάσου, βιάσου
Κι αυτά που απόψε κέρδισες δικά σου
βιάσου, βιάσου


Ξημερώνει... Ένα συγκλονιστικό τραγούδι του Τριπολίτη, ενός από τους 3 καλύτερους Έλληνες στιχουργους. Μουσική Θεοδωράκης, τραγουδά ο Νταλάρας από τον δίσκο Ραντάρ του 1982... Κάνε μου τη χάρη να τον αναζητήσεις....

4 comments:

Anonymous said...

Αν αυτό είναι δείγμα ενός από τους καλύτερους Έλληνες στιχουργούς τότε ζήτω ο Τζιμάκος!!!
Ο Νταλάρας το τραγουδάει?
Ετσι εξηγούνται τα
Ντύσου-γδύσου
στάσου,βιάσου

Laughing Sheep88 said...

... καιρό είχα να δω μαλάκα από κοντά και είχα πεθυμήσει έναν και να σου που ήρθε...


άσε ρε φίλε...

Mπερλίνα said...

!!!!!!!!!!! Απίστευτο!
Tι να πω τώρα!
Αυτό το τραγούδι εννοούσα πρόβατε στο παραπάνω ποστ.

Κυττούσα από πάνω προς τα κάτω το blog σου και τώρα το είδα.

Σε παρακαλώ πολύ, μην ξαναβάλεις άλλο τραγούδι.

Κινδυνεύεις, σου λέω, να σου γίνω κολλιτσίδα.

(στο μεταξύ το σιντί έχει φτάσει στο "Επεμβαίνεις")

Laughing Sheep88 said...

... μα τέτοια σύμπτωση; τέτοια; τι να πω... άβυσσος η ψυχή των ανθρώπων, άβυσσος!

μπε μπεεεε...