Tuesday, November 29, 2005

φεστιβάλ 'Ρεμάλια 2005-2006" πράξη πρώτη

Είμαι διαχυτικό παιδί... όχι, αυτό ισχύει, το λέω και το χαίρομαι κιόλας!

Αυτό βέβαια δεν είναι πάντοτε καλό – ρωτήστε το ρεμάλι και θα σας πει περισσότερα επί του θέματος...

Έξαλλος γίνεται που όταν συναντιόμαστε μετά από καιρό που έχω να τον δω (.... μισή ώρα... μην φανταστείς... χιχιχι) πέφτω απάνω του και τον αρχίζω στα φιλιά και τα «γούτσου γούτσου το νινί».

Ακόμα πιο έξαλλος γίνεται όταν αυτό το γούτσου γούτσου το κάνω δημοσίως

... ΚΑΙ ΑΚΟΜΑ πιο έξαλλος, όταν αυτό το δημοσίως είναι κάτω από το σπίτι ή το γραφείο του που μπορεί να μας πάρει και το μάτι κανενού γνωστού του.

Δεν είναι ότι κάνω τίποτα το πολύ ακραίο που καλό είναι να μην το κάνεις στο δρόμο ή την πλατεία του χωριού – ούτε στο στόμα τον φιλάω ούτε του πιάνω την τσουτσούνα ή το πισινάκι του (παρόλο που πολύ θα το ήθελα.... χιχι χεχε μπε μπε)....

Απλά, εδώ που τα λέμε δεν είναι και ότι πιο φυσιολογικό να βλέπεις ένα λεβέντη μέχρι εκεί πάνω, σαν τα κρύα εβιάν, που πιάνει την πέτρα και την στύβει, (εμένα) να φιλάει στο μάγουλο και να αγκαλιάζει λαθραία ένα άλλο παλικάρι (...στη δουλειά / στο σπίτι πάλι curry…το ρεμάλι, δηλαδή).

Για αυτό και το ρεμάλι γίνεται έξαλλο.

...απλά, θέλω να του πω ότι όταν γίνεται έξαλλος δεν βοηθάει την υπόθεση του να (μου) φωνάζει με όλη τη δύναμή του στη μέση ενός από τους πιο πολυσύχναστους δρόμους του κέντρου


‘ΕΙΝΑΙ ΑΝΑΓΚΗ ΝΑ ΜΕ ΑΓΚΑΛΙΑΖΕΙΣ ΚΑΙ ΝΑ ΜΕ ΦΙΛΑΣ ΚΑΙ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΕΙ ΟΛΟΣ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΟΤΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΓΚΟΜΕΝΟΙΟΙΟΙΟΙ...’

ή σε άλλη εκδοχή...

‘ΔΗΛΑΔΗ ΠΡΕΠΕΙ ΟΛΟΙ ΝΑ ΜΑΘΟΥΝ ΟΤΙ ΤΑ ΕΧΟΥΜΕΕΕΕΕΕΕΕΕ....ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΜΕ ΧΑΙΡΕΤΑΣ ΠΙΟ ΚΑΝΟΝΙΚΑ;’


δεν βοηθάει καθόλου... χειρότερα τα κάνει τα πράγματα...


χε χε χε χε, μπε μπε μπε μπεεεεεεε

10 comments:

kaltsovrako said...

και συ ρε παιδί μου!
Πάνω στην γκλίτσα τρίβεσαι συνέχεια.

:)

lacerta said...

Αχ βρε παιδί μου, ήρωας είσαι!!! Τι τραβάς....
Κάνε μου μια χάρη όμως. Την άλλη φορά που θα τσιρίζει ότι τον κάνεις ρεζίλι πάρτον μια φωτο έτσι για να την έχουμε και να γελάμε με τον πανικό του!! :):):):)

archive said...

Χαχαχαχαχα...ο ερωτας δεν κρυβεται,πες του.

archive said...

Γουανγκ!!! Λαθος!

άρχοντας Κώστας said...

πολύ καλό το post...
γέλασα πολύ!

'Δεν μπορείς να με χαιρετάς πιο κανονικά;'
απλά γαμάτο!

Sadie said...

Xaxxa! Aston mwre, ekfrasou opws thes! To tell the truth ton zilepsa! Thelw ki egw tetoies zouzounies otan me blepoun ki aytos den tis ektimaei!

mindstripper said...

Ξέρεις τί μου θύμισες τώρα; "Αυτός, αυτός και τα μυστήρια"! Εσύ είσαι ο Ντέιβιντ και το ρεμάλι η Μάντι (και όχι, εγώ δεν είμαι η Άγκνες, εντάξει;)

Θα αναμένω εναγωνίως για την δεύτερη πράξη (καημένο ρεμάλι) :-P
Φιλιά, αγκαλιές και καλό μήνα. :-)

Laughing Sheep88 said...

ευχαριστώ για την συμπαράσταση "υπαινιγμό"...



...πάντως, είναι πια δεδομένο: δεν υπάρχουν φυσιολογικοί άνθρωποι σε αυτή τη γη... ποτέ δεν υπήρξαν - παρά μόνο στα αμερικάνικα σίριαλ...

μπε μπεεεεεε

Mπερλίνα said...

{εδώ που τα λέμε δεν είναι και ότι πιο φυσιολογικό...}

Για κούνα λίγο το κεφάλι σου να ξαναπάνε τα κουρσούμια στη θέση τους.

Πολύ ενοχικούς σας κόβω και τους δυο. Όχι που αποφεύγετε να εκδηλώνεστε στο δρόμο, αλλά που δεν το βρίσκεις "φυσιολογικό". Και αν εσύ το βρίσκεις έτσι, φαντάσου πως το βρίσκουν οι ομοφοβικοί.

Μην περιμένεις να σιάξουν τα πράγματα όσο σκέπτεσαι έτσι...

Laughing Sheep88 said...

... μπερλίνα αντικατέστησε τη λέξη φυσιολογικό με την λέξη αποδεκτό που είναι και πιο ακριβής για να μεταφέρει αυτό που εννοούσα και όλα θα είναι τέλεια... έτσι δεν είναι;


άντε, καλημέρα και καλό μήνα!


μπε μπεεεεεε