Wednesday, November 02, 2005

Έχω ένα πρόβλημα...

...τι κάνεις όταν είσαι σε μία δουλειά που δεν σε πιστεύουν; Δεν έχουν πίστη στις ικανότητες και στο ταλέντο σου, δεν σε θεωρούν άξιο να κάνεις αυτά που είναι η δουλειά σου να κάνεις;

Φεύγεις; ...και πως θα ζήσεις; με τι έσοδα;

και αν όχι, πόσο μένεις προσπαθώντας να τους πείσεις ότι είναι αλλιώς τα πράγματα;

και έχει κανένα νόημα να μπεις σε όλη αυτή τη διαδικασία όταν τα μυαλά τους είναι αποφασισμένα για σένα και όταν, ότι και να κάνεις αντιμετωίζεται ώς κάτι ανάξιο λόγου;

...αυτό προσπαθώ να κάνω και το αποτέλεσμα είναι ότι με κάθε προσπάθεια που πέφτει στο κενό, πέφτει και η αυτοεκτίμησή μου όλο και περισσότερο...

πως το χειρίζεσαι;

(τέτοια πράγματα αντιμετωπίζω αυτόν τον καιρό... δεν είναι μεγάλα και σοβαρά προβλήματα, το ξέρω, αλλά είμαι σε φάση πολύ χαμηλής αυτοεκτίμησης γιατί επενδύω πολύ ση δουλειά και τραβάω μεγάλο ζόρι...πείτε καμία ιδέα ρε παιδιά... πνίγομαι... )

13 comments:

Anonymous said...

Katarxas pisteyeis prota apo ola ESY ston eayto sou..kleineis ta aytia stous gyrw kai arxizeis na stelneis biografika..tin katallili stigmi anakoinwneis paraitisi.
Basiki proypothesi na exeis anthrwpous pou se agapane kai na pistepseis oti to aksizeis...ayta..for now..but i'll be back..sounds like a threat.It is :-)

Laughing Sheep88 said...

τι εννοείς "βασική προϋπόθεση να έχεις ανθρώπους που σε αγαπάνε;"

μπε μπεεεε

Φανή said...

Συνεχίζεις να κάνεις τη δουλειά σου όσο καλύτερα μπορείς χωρίς να περιμένεις ν αλλάξουν μυαλά, αν αλλάξουν καλώς. Παράλληλα στέλνεις και cv για κάτι εξίσου καλό ή καλύτερο. Το θέμα είναι να έχεις πράγματα να κάνεις, αν δε σου αναθέτουν δουλειά ενώ έχεις την ικανότητα είναι πρόβλημα..Διεκδίκησέ το, κάνε το σωστά και γέλα μετά με τις ξινισμένες φάτσες. Κι όταν φεύγεις απο κει να συγκεντρώνεσαι στην υπόλοιπη ζωή σου :)

nanakos said...

Κάνεις τη δουλειά σου όπως ξέρεις εσύ δηλαδή καλύτερα από ΟΛΟΥΣ τους άλλους!Τα ταλέντα μας τα γνωρίζουμε εμείς καλύτερα από τον καθένα! Α! Επίσης κάνεις κόλαση τη ζωή των άλλων!Εγώ είχα κάνει με τεράστια εισπρακτική επιτυχία τον τρελλό/κουφό/ηλίθιο! Το περιβάλλον έγινε άψογο: δεν μου μιλούσε κανείς αλλά, ΟΛΟΙ συμμορφώνονταν σε ό,τι έλεγα...Και μετά έφυγα. Η καλή δουλειά είναι σαν τον μεγάλο έρωτα: μόλις τη δεις για πρώτη φορά ξέρεις πως έφτασες...επιτέλους! Είσαι ακόμα στο γραφείο??

Laughing Sheep88 said...

...ακόμα... αλλά το ηθικό μου λείπει... κάνει βόλτες στον υπόνομο....


μπε μπε...

nanakos said...

δεν πειράζει...μπορούμε να γράφουμε μαλακίες μέχρι αν σου φτιάξει!!!

Μαρκησία του Ο. said...

Πολύ συνηθισμένο πρόβλημα..φαύλος κύκλος η χαμηλή αυτοπεποίθηση και η χάλια φάση στη δουλειά αλληλοτροφοδοτούνται και δεν ξέρεις τι απ' όλα να στρώσεις.
Επειδή οι καιροί ου μαινετοί, πρέπει κυρίως να πιστεύεις στις ικανότητές σου, άσχετα από το τι σε περιτριγυρίζει. Μετά ασκείσαι στο ζεν και στη νιρβάνα, δεν ασχολείσαι με τον περίγυρο, στέλνεις βιογραφικά και την κατάλληλη στιγμή, κάνεις τη μεγάλη έξοδο.
Αλλά το σημαντικότερο: πίστεψε σε αυτά που ξέρεις ό,τι μπορείς να κάνεις και που αξίζεις

mindstripper said...

Αχ, ρε γμτ... Μου θύμησες πολύ άσχημους καιρούς τώρα... (το αχ δεν είναι επειδή μου τους θύμησες, είναι επειδή ξέρω πώς αισθάνεσαι). Το βασικότερο απ' όλα είναι να μην φύγεις πριν βρεις κάτι άλλο. Γιατί μπροστά στο νοίκι και το φαϊ, τα συναισθήματα και η ψυχολογία μας έρχονται δεύτερα...

Υπομονή να κάνεις μωρέ Προβατάκι. Μέχρι να βρεθεί κάτι καλό. Μέχρι τότε να μην προσπαθείς να αποδείξεις στους άλλους τίποτα - άσκοπο θα είναι. Να φεύγεις από τη δουλειά και κλείνοντας την πόρτα να αδειάσεις πίσω της όλη τη μαυρίλα και τους παπάρες της μέρας. Να πηγαίνεις σπίτι σου ήρεμος. Την άλλη μέρα θα τους βρεις πάλι μπροστά σου έτσι κι αλλιώς, μην αφήσεις τα φαντάσματά τους να σε κυνηγούν και εκτός δουλειάς.

(ηθικόοοοο!!! γύρνα πίσω μη σε τσακίσω καλέ! Στρίμωχτο ρε Νανάκο, εκεί στο περίπτερο, πίσω από τις σοκολάτες πήγε και κρύφτηκε!)

Alkisti said...

Συμφωνω με mindstripper και επαυξανω. Δεν παραιτεισαι πριν βρεις κατι αλλο.Μια φορα το εκανα και πηρα το μαθημα μου(22 ημουν, δεν ηξερα, δε ρωταγα) Βρηκα δουλεια πολυ συντομα, αλλα το αγχος που τραβας για το αν θα βρεις δουλεια ειναι πολυ μεγαλυτερο απο τις αναζητησεις που σε ταλαιπωρουν. Και τωρα παλι κατι μ εχει πιασει οτι δε μ εκτιμουν στη δουλεια, αλλα δεν με πολυ παιρνει απο κατω.
Βρισκεις μια καλη δουλεια και μετα χαιρετα τους τον πλατανο.
Παραλληλα συνεδεσε τους με Καιρο η οποια αλλη πολη επιθυμεις...

Anonymous said...

O anonymous tou protou post ksanaxtypa...kai ennow provatako mou oti ''basiki proypothesi na exeis anthrwpous pou se agapane''simainei (gia mena) anthrwpous pou tha stiriksoun tin apofasi sou na ta tinakseis ola ston aera kai na eisai anergos gia ligo otan paraititheis kai na pisteyoun se sena...sto poion kai tis arxes sou.As poume xtes diavazontas o idios ti sou egrapsa syniditopoiisa ti prepei na eixa kanei kairo prin.Kai xtes ola stin douleia ta kana poutana..paraitithika kai eimai eytixismenos.Twra eimai sto dyaraki mou pinw araxtos tin frapedia mou kai skeftomai poso endiaferon to mellon mporei na ginei..(apantwntas sou ''lakwnika'' opws blepeis-panta ta pigaina xalia me to minimalismo omws pali..)
Pros to paron to mono pou me apasxolei einai an to brady oi AHA tha poun to Crying In The Rain.
xairetw se-eis to epaneidin.

xilaren said...

8a symfwnisw bebaia me anonymous kai olous tous prolalisantes.

Mia deuteri lysi, isws kyniki, i gia merikous ittopa8is, einai na sikw8eis na fygeis apo tin ellada. Oxi oti osoi to kaname brikame aparaitita kapoio paradeiso sto ekswteriko alla ki auti i katastasi stin Ellada pou kanei dimiourgikous an8rwpous san kai esena na mizeriazoun kai na amfisbitoun tis ikanotites tous einai tragiki....Ka8imerina milaw me filous kai apelpizomai. Merikes fores prospa8w na peisw ton eauto mou oti einai i elliniki gkrinia alla mou perigrafoun katastaseis pou einai na trabas ta mallia sou! Kai einai oloi se mia ilikia pou 8a mporousan na kanoun kai na kataferoun tosa polla...Kai syni8ws autoi pou tous talaipwroun einai toso axristoi/ tempelides/ bolemenoi/ kompleksikoi....

anyway, logodoarroia telos, hang in there my friend!

mpe?

lacerta said...

Επειδή έχω το προνόμιο να ξέρω κάποια πράγματα από κοντά θα σε συμβούλευα περίπου ό,τι και οι προηγούμενοι:
Βρες πρώτα κάτι καινούργιο και μετά κάνεις την ηρωϊκή έξοδο. Με λίγα λόγια μην ακολουθήσεις το ρητό: "για χάρη της γριάς θα κόψω το πουλί μου".
Εξ άλλου έχεις κοντά σου ανθρώπους που σε αγαπάνε και θα σε στηρίξουν σε κάθε σου επιλογή.
Συνεπώς: ΨΥΧΡΑΙΜΙΑ

lacerta said...

Το προαναφερθέν βαθυστόχαστο ρητό περί γριάς και πουλιού το λέει κάποιος κοινός μας φίλος (για να μην θεωρηθώ ότι κλέβω το copyright) :):):)