Wednesday, January 04, 2006

Για μένα - δοξαστικό

Διαβάζω το blog μου.

Υπάρχουν πολλών ειδών post.

Βλέποντας αυτά που έγραψα αρκετούς μήνες πριν και που έχει περάσει από πάνω τους ο μεγάλος κριτής χρόνος κάνω κάποιες παρατηρήσεις που με γεμίζουν αισιοδοξία.

Βλέπω πως οι συγγραφείς που αγαπώ έχουν επηρρεάσει το γράψιμο μου.

Πιστεύω ότι τα γραπτά μου διακρίνονται από τον φρενιτώδη ρυθμό που έχουν τα μυθιστορήματα του μεγάλου αγαπημένου Ρώσου του Ντοστογιέφσκι... βέβαια καταφέρνω και το φέρνω στην εποχή μας όλο αυτό, το εκσυγχρονίζω και το βελτιώνω


μήπως όμως δεν φαίνεται σε ότι γράφω και έντονο το χιούμορ ενός Φίλιπ Ροθ; (βελτιωμένο, πάντα, αν θέλεις και φερμένο στην εποχή μας)


μήπως δεν χαρακτηρίζομαι από την λιτότητα του Τσέχοφ; (που την καλυτερεύω, πάντα, αν θέλεις, και την φέρνω στην εποχή μας...)


μήπως δεν έχω την αυστηρή δωρικότητα του Τόμας Μαν στα λιγότερο καλά από τα posts μου; (δωρικότητα που πετυχαίνω, πάντα, αν θέλεις, να φέρω στην εποχή μας και να την καλυτερεύσω...)

να μη σε κουράζω... αν αποφάσιζα να γράψω για τους συγγραφείς που το έντονο ίχνος τους φαίνεται σε κάθε τι που γράφω θα ήταν, αυτό, ένα post ποταμός... : στις χειρότερες μου στιγμές είμαι ένας Τόμας Πίντσον, ένας Τολστόι, ένας Ντάγκλας Κόπλαντ στα καλύτερα τους...


και το σημαντικότερο είναι ότι τις αρετές όλων αυτών των συγγραφέων τις φέρνω, πάντα, αν θέλεις, στην εποχή μας, πετυχαίνοντας συνάμα να τις βελτιώσω τα μέγιστα...


no wonder που μου τηλεφώνησαν σήμερα από την Βαβούρα και την Πάττυ και μου ζήτησαν κάποια κομμάτια μου να τα δημοσιεύσουν σε πολυσέλιδο αφιέρωμα - και ήταν και υπεραστικό τηλεφώνημα γιατί έδωσα το νούμερο εδώ του σπιτιού που με φιλοξενούν, στην Νέα Υόρκη

6 comments:

Your Man said...

Άσε την Πάττυ κάτω, εμένα βρήκαν πρώτο ρε!

alximist said...

Aντε και σε ανώτερα. εγώ πάντως είναι χρόνια που έχω αυτήν την στήλη στο Μπλεκ, και με έχει κουράσει όλο αυτό...ξέρεις τώρα πραγγελίες σε εβγομαδιαία βάση κτλ...Η φιλοδοξία μου ειναι μια μέρα να γράψω για τον Ποπάι, βλέπεις το στύλ μου σαφώς βετλιωμένο που το φέρνω στην εποχή μας είναι του Έρνεστ Χεμινγουεϊ καi με τραβάνε τα θαλλασινά θέματα...λέω να ονομάσω την στήλη, ο παππούς του Ποπάι και η Θάλασσα...πρωτότυπο δεν είναι?ή μήπως για ποιον χτυπάει η σειρήνα? Τι λες εσυ? Ποιο ακούγεται καλύτερο?

0 Comments said...

Διέκρινα σε κάποια κείμενά σου κάποια ψήγματα διδακτικής φαντασίας που παραπέμπουν ευθέως στον Ίταλο Καλβίνο, αν θες. Είμαι σίγουρος ότι κι εσύ τα έχεις εντοπίσει αλλά θεώρησα σκόπιμο να το αναφέρω. Καλή χρονιά!

Laughing Sheep88 said...

Hey My man... μπορούν να χωρέσουν πολλοί καλοί σε ένα τόσο σπουδαίο περιοδικό....


Hey alximist

Ιδέα περί όνοματος στήλη Ποπάι, γαμάτη - προτιμώ ο γέρος του Ποπάι και η Θάλλασα... όσο για μπλεκ - νομίζω ότι εγώ δεν θα μπορούσα να δουλέψω, δεν είναι gay friendly

Hey 0 comm

καλβίνο, i dont really like... αλλά.... ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ !!!


Μπε μπεεεε

Mπερλίνα said...

Aμ και το τσοπάνα ρέιβ style σου, πού το βάζεις;

Μήπως δεν έχεις και το βουκολικό των ποιμενικών ειδυλλίων του Ονορέ Ντ' Υρφέ; Αυτό το μπεεεεεεεεε σου μόνο τα αμνοερίφια των εξιδανικευμένων βοσκών του μπορούσαν να το κάνουν τόσο καλά.

(βουκολικότητα που πετυχαίνεις πάντα να φέρνεις στην εποχή μας και να την καλυτερεύεις)

καλή χρονιά μπε!

Laughing Sheep88 said...

καλή χρονιά mπερλίνα!

όλα τα καλά του θεού να έχεις...


μπε μπεεε

:-))