Wednesday, January 03, 2007

Γιατί



επειδή με στηρίζεις να κάνω τρέλες

επειδή με γυμνάζεις στο να συνυπάρχω με άλλους

επειδή μου δίνεις μπουνιές αγάπης που με διαλύουν, αλλά και με αναζωογωνούν

επειδή όταν μαλώνουμε αισθάνομαι την ίδια αγάπη, μέσα σου, για μένα που αισθάνομαι και όταν είμαστε τρυφεροί ο ένας με τον άλλο

επειδή είμαστε, με έναν μαγικό τρόπο, πάντα ισοπαλία.

για αυτό σε αγαπάω.

11 comments:

asteroid said...

Αγαπητό προβατάκι, με τόσο έντονο και γλυκό συνάμα ρομαντισμό που έχεις μπει φορτσαριστά και με τις πάντες στο 2007, φοβάμαι να ξεστομίσω το παραμικρό... μήπως και περισπασθεί η προσοχή σου και κάνεις καμμιά στραβοτιμονιά και γίνει κάνα τετ-α-κε ξαφνικά κι έρθουν τα πίσω μπρος...
Σσσσσ, λοιπόν... σιωπή... για να κρατήσει... Αξίζει, έτσι;

provato said...

Ποιητά μου κοίταξε να δεις... να σου πω την αλήθεια δυσκολεύομαι να πιστέψω πως εσύ θα μπορούσες να πεις κάτι το οποίο θα χαλούσε την σούπα...

αφ' ετέρου... μωρέ, ας μιλάμε και ας φωνάζουμε και ας μην είναι πάντα θετικές οι συνέπειες των λόγων μας. Σημασία έχει να τα λέμε.

Μπεεεεε ποιητά μου! μπεεεεε!

alienlover said...

δατς σοου κιουυυτ!!!!

τα αγοράκια στη φώτο, μοιάζουν τρελά ή φταίει το διάβσμα;;;

Anonymous said...

Ωραίος! Εύχομαι βίον ανθόσπαρτον...
ΥΓ Σε μια δύσκολη περίοδο που περνάω με "έφτιαξε" το μπλογκ σου, να'σαι καλά!
ΥΓ 2 Φίλε alienlover: Τα αγοράκια μάλλον είναι δίδυμοι

Xilaren said...

:-)))

(kali xronia bbbbbbbbbbbbaaaaby)

Sigmund_01 said...

Σωστά τα είπες :-)

Anonymous said...

ωραίο ήταν!

Anonymous said...

Μα καλά βρε παιδί μου, τον αγαπάς επειδή σε αγαπάει και σου κάνει καλό; Δεν λέω ότι είναι κακό, αλλά αν το αναφέρεις ως ΜΟΝΟ λόγο, πολύ ναρκισσιστική μου κάνει αυτή η αγάπη. Σαν να μην αγαπάς τον άλλο, αλλά τον εαυτό σου. Κι επειδή το έργο το έχω δει, νομίζω πως ξέρω τη συνέχεια. Δεν θα στην πω βέβαια. Απλά, να, ως θεατής αυτού του μπλογκ, μόλις έζησα μια σκηνή τραγικής ειρωνείας. Ξέρεις, όταν ο ήρωας αγνοεί αυτό που γνωρίζουν οι πάντες, ή τέλος πάντων οι θεατές, και συνεχίζει το δρόμο του αμέριμνος. Κάθομαι στην άκρη της πολυθρόνας συγκινημένος, περιμενοντας τη συνέχεια...

Δ.

provato said...

ανώνυμε Δ. το ότι είσαι κακοπροαίρετος μπορώ να το καταπιώ... αυτό που σίγουρα δεν μπορώ είναι την βλακεία σου. Μάθε πρώτα να διαβάζεις και μετά τα ξαναλέμε (σου θυμίζω το γνωστό τσιτάτο: δεν βλέπουμετον κόσμο όπως είναι - τον βλέπουμε όπως εμείς είμαστε...). Μπλιαχ, κατάφερες να με ταράξεις παρασκευιάτικα. ...το κόστος της 'δημοσιότητας" γαρ...

μπεεε tifoeus μπεεεευχαριστώ

sigmound φιλιά!

xilaren καλή χρονιά όλα τα καλά εύχομαι!

alex a. μπεεεευχαριστώ για τα καλά σου λόγια! :-))

alienlover, είναι το διάβασμα trust me!!! μπεεεε :-)))

enteka said...

πολύ πολύ ωραίο!

βασιλική said...

Είναι όλο τόσο, τόσο απροσδόκητα απλό,
σαν μια φυσική ομορφιά που υπάρχει χωρίς την μεσολάβησή μας και την επέμβασή μας, εννοώ την ανθρώπινη, την ίδια στιγμή που είναι απείρως ανθρώπινο.
Παρεπιπτόντως Πρόβατε,
καλή χρονιά με ισόπαλες αγάπες!