Thursday, September 24, 2009

Μοιράζοντας εγκεφαλικά

Σήμερα το πρωί, κατά τις 10 παρά είμαι καθ΄οδόν προς την εργασία μου. Η Κόλμπηκο όπου δουλεύω είναι στην εταιριολάνδη της Κηφισίας, παρόλ' αυτά πολύ κοντά της υπάρχει εκκλησιά όπου λειτουργεί κανονικά με τελετές, λειτουργίες, αγρυπνίες εντ ωλ.

Καθώς είμαι καθ' οδόν με τα πόδια με προφταίνει συνάδελφας. Λέμε καλημέρα κ πηγαίνουμε μαζί προς την Κόλμπηκο. Φτάνοντας στην εκκλησία, που είναι στον δρόμο μας, βλέπουμε φοβερή σκηνή. Νεκροφόρα παρκαρισμένη μπροστά στην είσοδό της κ δύο κύριοι με μπουστάκια κ ψιλοτάκουνα (οκ, οκ, με μαύρα κοστούμια, λύσσιαξες πια με την μανία σου για ακρίβεια στις περιγραφές) να ξεφορτώνουν φέρετρο για να το μεταφέρουν εντός της εκκλησιάς όπου θα γίνει η νεκρώσιμος, θεός σχωρέστον τον άνθρωπαα, ελαφρύ να είναι το χώμα που τον σκεπάζει, να ζήσουμε ΠΟΛΛΑ ΧΡΟΝΙΑ να τον εθυμόμαστε.

Το βλέπω εγώ όλο αυτό, δεν πολυμασάω να σου πω την αλήθεια, δυστυχώς κ μακάρι να ήταν αλλιώς, αλλά ο θάνατας είναι κομμάτι της ζωής, λυγμ λυγμ... κ ακόμα πιο δυστυχώς που για κάποιο λόγο το έμαθα νωρίς το μάθημααυτό, λυγμ λυγμ ξανά μανά... ααααχου άπονη ζωή μας πέταξες στου δρόμου της άκρη... (τέλος ντράμα μόμεντ)

αν εγώ, λοιπόν, είμαι ψιλοψύχραιμος, ο συνάδελφας το αισθάνομαι ότι έχει ένα ντουβρουτζά - κ όχι κ άδικα. Τώρα, πρωί πρωί να βλέπεις το φέρετρο δεν είναι κ ότι καλλίτερο, είναι σαν να βλέπεις μαύρη γάτα επί 1 εκατομμύριο επί 1000. Οπότε, αποφασίζω ο καλός σου να τον βοηθήσω να παρηγορηθεί....

κ τι γυριζω κ του λέω; (σου θυμίζω ότι η Κόλμπηκο που δουλεύω αυτόν το καιρό ασχολείται με mobile επικοινωνία...).

ααααααχ...(με φωνή γριάς με τσεμπέρι) αυτά είναι. Αυτό είναι πραγματικά mobile, να αφήνεις αυτήν την διάσταση κ να πηγαίνεις σε μία άλλη... χεχεχεχε...

Ο συνάδελφας δεν απαντά, δεν απαντά, δεν απαντά, δεν απαντά...

Εγώ συνειδητοποιώ ότι είπα κάτι.... λίγο περίεργο να το πω; ας το πω... κ προσπαθώ να το σώσω... οπότε τι λέω;

ερμ, ερμ, άραγε όταν πεθάνουμε εμείς(ναι, γιατί το απέκτησα δεδομένο ότι θα πεθάνουμε μαζί με τον άθρωπα τον δύσμοιρα...) θα υπάρχουν ακόμα κινητά ή θα έχει καταστραφεί ο πολιτισμός μας;

... ... ... ... ... ... ... ...

έλα όλοι μαζί με ένα στόμα, μία φωνή, σέξυ βγιούερ:

ΓΙΟΥ ΓΚΟ ΜΠΟΗ!

ΓΙΟΥ ΓΚΟ ΜΠΟΗ ξανά μανά!

7 comments:

Ιφιμέδεια said...

Μη μασάς Ντεξ, μελαχροινό μου αγόρι. Είναι σαφές ότι ο συνάδελφας δεν κατανοεί το χιούμορ υψηλής διανόησης.

Επιπροσθέτως θορυβούμαι τα μάλα (επίτηδες τα γράφω αυτά, το ξέρεις) διότι κακώς δημοσιοποιείς έτσι άκριτα τις φοβερές ιδέες σου και θα τους τις κλέψουνε και θα τις δούμε οσονούπω στην τιβι.

Αύριο που θα έρθω με τη γούνα και τις τερατώδεις βάτες μου στιν Κόλμπυκο θύμησέ μου να απολύσω το αγόρι.

Hfaistiwnas said...

Αν είναι να καταστραφεί ο κόσμος, κινητά και εμείς μαζί θα γίνουμε στάχτη! Δεν νομίζω να πάνε πρώτα κινητά και μετά εμείς! λολολ!

Δεν λέει πάντως το θέαμα για πρωί!!!

DonnaBella said...

to'xeis gia counsellor pantws, de lew. you go sheep!

Aunt Donna said...

μη μασας.
απεναντι απο τη δουλεια εχω νεκροτομειο
εκει να δεις σουξε!

vivi said...

αχ μου θύμησες τώρα τις όμορφες εποχές, που πρωτοετές φοιτητάκι πήγαινα στα λατινικά 7 η ώρα το πρωί και περνούσα από το νεκροτομείο του πανεπιστημίου και ήταν μεζεμένα πέντε-πέντε τα πτώματα(αργότερα είχα την ευκαιρία να τα γνωρίσω και καλύτερα)...συγκίνησις!

guideline said...

χαχαχαχα!!!δεν υπαρχεις ομως!!!

provato said...

αχ αδελφούλα, άστα, παραιτήθηκε ο συνάδελφας μερικές μέρες μετά κ δεν μπορώ παρά να αναρωτηθώ αν φταίω καθόλου λυγμ! xxxxxx

ηφαιστίωνα λέει, δεν λέει το θέαμα, τι να πει κανείς, άγνωσται αι βουλαί της γειτονικής εκκλησίας! xxxxx

donna bella, αφού το ξέρεις πρόβατο πχιότητα στο κάουνσεληγκ λολ

θεία ντεφάην "σουξέ"!!! χεχεχε

vivi, αυτά είναι, τις αναμνήσεις τις γεμάτες αγπάη κανείς δεν μπορεί να μας τις κλέψει!

guideline σταμάτα μη με κάνεις νανιώθω άσχημα! :-))