Τα καταφέραμε παιδιά, η Whitney πήγε στο νούμερο 1 της Αμερικής, το I Look To You πούλησε πάνω από 300 χιλιάδες αντίτυπα μέσα σε μία βδομάδα, πάμε όλοι μαζί τώρα:
ΓΙΟΥ ΓΚΟ ΓΚΕΡΛ!
κ ξανά μανά:
ΓΙΟΥ ΓΚΟ ΓΚΕΡΛ!
εν τω μεταξύ, να περιμένεις ότι το άλμπουμ θα "τραβήξει" περισσότερο. Την Δευτέρα η Whitney θα εμφανιστεί στην πρώτη εκπομπή της Όπραινας για την σεζόν, θα την δουν απ' άκρου σ' άκρου όλες οι Οκλαχωμιότησες κ οι Μινεσότες κ λογικά θα τρέξουν να πάρουν το άλμπουμ.
Η Συνέντευξη (ναι, ναι, καλά γράφω κεφαλαίο) είναι λέει πάρα πολύ αποκαλυπτική, η W μιλάει για όλα, ναρκωτικά, ξύλο, αν φοβάται μην έχασε την φωνή της. Είναι λέει τόσο ζουμερή που θα κρατήσει δύο εκπομπές της Όπραινας.
Ναι, το ομολογώ, τα γκοσιπόνιά μου έχουν χτυπήσει κόκκινο.
για να μην σε ταλαιπωρώ, δες εδώ λίστα με βίντεο, για να αυξηθούν κ εσένα τα δικά σου γκοσιπόνια. Κ σου θυμήζω τι λένε οι επιστήμονες. Η υψηλή νοημοσύνη κ η επιθυμία να μαθαίνεις κοτσομπολιό είναι ανάλογες. Όσο πιο ψιλά έχεις την μία, τόσο πιο ψιλά έχεις κ την άλλη (καρατσεκαρισμένο, το ξέρω σε σοκάρω αλλά ητς τρου).
Καταρχήν το πρώτο βίντεο από το δίσκο της W:
Ωραίο δεν είναι; ναι, είναι.
σίμπλ, νητ κ καθαρό, ότι πρέπει για να παρουσιάσει την Whiteny ώριμη κ κατασταλαγμένη. επιπλέον, επειδή είναι πτώμα από την δουλειά που έχει ρίξει τους τελευταίους μήνες για να προωθήσει το άλμπουμ, μετά από μερικά χρόνια που το μόνο που έκανε να ψάχνει κρακ ντήλερ, με αυτό το βίντεο δεν χρειάστηκε να μάθει χορογραφία κ λοιπά. μπράβο, έξυπνο.
κ εδώ δες το "τρέηλερ" από την συνέντευξη στην Όπραινα:
τέλος, θέλω να καταγγείλω ότι το Public στο Σύνταγμα, σήμερα το μεσημέρι που πήγα δεν το είχε το cd. Πραγματικά, δεν μπορώ να καταλάβω που είναι το κράτος κ που μπορεί να στραφεί ο απλός πολίτης για να βρει το δίκιο του; Εντάξει, είπαμε, έχουμε εκλογές αλλά μην διαλυθούν κ όλα!!!!
είναι δυνατόν το Public να θέλει να λέγεται δισκάδικο κ να μην έχει το cd που είναι τώρα νούμερο 1 στην Αμερική; Σόρη, αλλά αυτό δεν είναι δισκάδικο. Είναι κάγκουρες.
Κ με την ευκαιρία να το πω: Το Public πολύ φοβάμαι ότι ανήκει στην κατηγορία των μαγαζιών που τα βλέπεις μεγάλα κ με ποικιλία, αλλά όσες φορές πηγαίνεις να ζητήσεις κάτι συγκεκριμένο, φεύγεις με το πουλί στο χέρι!!! Γενικά πολλά "πολυκαταστήματα" το έχουν αυτό, ειδικά όσα πουλάνε προϊόντα ψυχαγωγίας. Σίγουρα θα βρεις κάτι να γονατίσεις την πιστωτική σου, αν δεν θες κάτι συγκεκριμένο, αν όμως θες κάτι συγκεκριμένο τότε κατά 80% δεν θα το βρεις.
Αμ γλυκειά μου, άμα θες να λέγεσαι πολυκατάστημα να έχεις πραγματικά ποικιλία, όχι να έρχομαι να σου ζητάω το I Look To You της Whitney ή το Lovely Bones, ένα από τα μεγαλύτερα best sellers των τελευταίων ετών που θα βγει κ ταινία από τον Peter Jackson σε λίγο καιρό, κ να μην τα έχεις. Γιατί αλλιώς θα αρχίσω να σε λέω αντί για πολυκατάστημα "λιγοκατάστημα". γκρ γκρ γκρ γκρ γκρ γκρ
Τέλος, όλοι αυτοί που συμμετέχουν στο Project Runaway (έχω δει μόνο το τρέηλερ, κ πιστεύω ότι πολύ του αφιέρωσα κιόλας) δεν θα ήταν πιο σωστό αντί για "φιλόδοξοι" να λέγονται "αδελφηλόδοξοι"; Πολύ πιο ταιριαστώ, τους πάει μούρλια.
Saturday, September 12, 2009
Friday, September 11, 2009
Θεά τον έκανες τον βίντεο κληπ - Οι περιπέτεια της Yara
Η Yara, μία πολλά υποσχόμενη Λιβανέζα παπ σταρ, μετά από μία μεγάλη περιoδεία σε όλη την Μέση Ανατόλη αποφάσισε να ξεκουραστεί.
Σκέψ σκεψ εντατίκ, ήθελε να επιλέξει να πάει διακοπές κάπου που να έχει δροσιά κ λευκούς ανθρώπους, έτσι διάλεξε την Ελλάδα.
Ένα βράδυ που σε ένα μπαρ της Σαντορίνης δεν έπινε αλκοόλ, έτυχε να ακούσει μία παλιά κλασική ελληνική επιτυχία, το "Της καρδιάς μου γιατρειά" από την Δέσποινα Βανδή.
Το κομμάτι από τις πρώτες του νότες της τράβηξε την προσοχή... Όταν, δε, έφτασε στο ρεφραίν η Yara είχε γίνει πράσινη από την ζούλεια της.
"όχι ρε πούστη μου, όχι, σταδγιάλα, όχι! ΔΕΝ ΤΟ ΔΕΧΟΜΑΙ. δεν μπορεί αυτή η μαλακισμένη που απευθύνεται σε αγορά 10 μυρριών όλων κ όλων να μου κάνει την καμπόση κ να τραγουδά τέτοια αριστουργήματα, κ εγώ, ολόκληρη YARA με κοινό από το Λίβανο μέχρι το Μαρόκο κ από την Συρία μέχρι την Υεμένη να τραγουδάω όλο μαλακίες.... ΑΥΤΟ ΤΟ τραγούδι θα το πω εγώ! ΕΓΩ ΕΓΩ ΕΓΩ ΕΓΩ" μονολόγησε κ κοίταξε με νόημα κ διαταγή τον ατζέντη της...
Κ πράγματι, επειδή όταν είσαι Αραβίδα κ θέλεις κάτι πολύ το σύμπαν συνομωτεί ώστε να αποκτήσει ο Πάολο Κοέλιο ένα dvd της Madonna, ύστερα από πολύμηνες κ σκληρές διαπραγματεύσεις η Yara εξασφάλισε τα δικαιώματα του τραγουδιού....
.... Κ φτάνουμε στο σήμερα.
Η Yara είδε κ απόειδε με την καριέρα της, κ κυρίως με τον ατζέντη της τον άχρηστο που μέχρι να κλείσε μία συναυλία είχε παλιώσει το νέο cd, κ αποφάσισε να αλλάξει κατεύθυνση επαγγελματική.
Σου λέει "ασταδγιάλα πια, τόσα cd έχω βγάλει, ένα πλατινένιο δεν έχω καταφέρει να πάρω, θα στραφώ στις επιχειρήσεις".
Το είπε κ το έκανε. Δεν πέρασαν μερικοί μήνες κ τέλειωσε μάρκετιγκ στο Κάιρο. Μάλιστα πήρε τόσο καλό βαθμό, ώστε βρήκε αμέσως δουλειά στην Πουμαρό Μέσης Ανατολής ως Advertsing Manager.
ΉΗταν μία απαιτητική δουλειά, πολύ, πολύ hands on. Όμως, όλη η ομάδα είχε μεράκι κ αγαπή για αυτό που έκαναν, έβαζαν ψυχούλα κ αυτό έβγαινε στον κόσμο. Πραγματικά, στον κόσμο της ντομάτας δεν υπήρχε άλλη ομάδα marketing σαν την συγκεκριμένη.
Για να ολοκληρωθεί, δε, η ευτυχία της Yara, ένα έντονο κ πολύ αθώο φλερτ είχε αναπτυχθεί μεταξύ αυτής κ του μικρού Τζαμάλ ο οποίος ήταν υπεύθυνος ανάπτυξης δικτύου τοματοπελτέ.
έλα όμως που η ζούλεια είχε άλλα σχέδια.
Βλέπεις η Yara είχε μία δίδυμη αδελφή, φταγμένη από κερί, η οποία την μισούσε. Έψαχνε συνέχεια τρόπο να την βλάψει κ να της κάνει απίστευτο κακό, απίστευτο.
Αυτή λοιπόν, τι έκανε η σακαφιόρα; Υποκρίθηκε ότι είναι η Yara κ κάλεσε όλο το team marketing της Πουμαρό σε ένα άγριο πάρτυ, βράδυ καθημερινής.
Τα παιδιά, συνάδελφοι/υφιστάμενοι της Yara, ήπιαν, γλέντησαν, τα έκαναν όλα άνω κάτω, χρόνια είχαν να περάσουν τόσο καλά... αποτέλεσμα;
Το άλλο πρωί ήταν ΚΟΚΚΑΛΟ. Που να αποδώσουν στο γραφείο;
Κ έτσι το πρώτο πραγματικά πρότζεκτ της Yara, η προσπάθεια της να πείσει την μακντόναλτζ να χρησιμοποιεί τομάτες Πουμαρό για το κέτσαπ στα εκατομμύρια μαγαζιά της, πήγε κατά διαόλου.
Ήταν όλοι στην παρουσίαση σαν σκατά, χωρίς ενέργεια, χωρίς πειθώ.... κ που να την βρουν όταν το προηγούμενο βράδυ ξενυχτούσαν με την κέρινη, κακιά κ ζουλειάρα αδελφή της yara?
Το project χάθηκε. κα μαζί με αυτό, έχασε κ η yara την δουλειά της....
αχ, αχ Yara, τι σου έμελε να πάθεις:
Σκέψ σκεψ εντατίκ, ήθελε να επιλέξει να πάει διακοπές κάπου που να έχει δροσιά κ λευκούς ανθρώπους, έτσι διάλεξε την Ελλάδα.
Ένα βράδυ που σε ένα μπαρ της Σαντορίνης δεν έπινε αλκοόλ, έτυχε να ακούσει μία παλιά κλασική ελληνική επιτυχία, το "Της καρδιάς μου γιατρειά" από την Δέσποινα Βανδή.
Το κομμάτι από τις πρώτες του νότες της τράβηξε την προσοχή... Όταν, δε, έφτασε στο ρεφραίν η Yara είχε γίνει πράσινη από την ζούλεια της.
"όχι ρε πούστη μου, όχι, σταδγιάλα, όχι! ΔΕΝ ΤΟ ΔΕΧΟΜΑΙ. δεν μπορεί αυτή η μαλακισμένη που απευθύνεται σε αγορά 10 μυρριών όλων κ όλων να μου κάνει την καμπόση κ να τραγουδά τέτοια αριστουργήματα, κ εγώ, ολόκληρη YARA με κοινό από το Λίβανο μέχρι το Μαρόκο κ από την Συρία μέχρι την Υεμένη να τραγουδάω όλο μαλακίες.... ΑΥΤΟ ΤΟ τραγούδι θα το πω εγώ! ΕΓΩ ΕΓΩ ΕΓΩ ΕΓΩ" μονολόγησε κ κοίταξε με νόημα κ διαταγή τον ατζέντη της...
Κ πράγματι, επειδή όταν είσαι Αραβίδα κ θέλεις κάτι πολύ το σύμπαν συνομωτεί ώστε να αποκτήσει ο Πάολο Κοέλιο ένα dvd της Madonna, ύστερα από πολύμηνες κ σκληρές διαπραγματεύσεις η Yara εξασφάλισε τα δικαιώματα του τραγουδιού....
.... Κ φτάνουμε στο σήμερα.
Η Yara είδε κ απόειδε με την καριέρα της, κ κυρίως με τον ατζέντη της τον άχρηστο που μέχρι να κλείσε μία συναυλία είχε παλιώσει το νέο cd, κ αποφάσισε να αλλάξει κατεύθυνση επαγγελματική.
Σου λέει "ασταδγιάλα πια, τόσα cd έχω βγάλει, ένα πλατινένιο δεν έχω καταφέρει να πάρω, θα στραφώ στις επιχειρήσεις".
Το είπε κ το έκανε. Δεν πέρασαν μερικοί μήνες κ τέλειωσε μάρκετιγκ στο Κάιρο. Μάλιστα πήρε τόσο καλό βαθμό, ώστε βρήκε αμέσως δουλειά στην Πουμαρό Μέσης Ανατολής ως Advertsing Manager.
ΉΗταν μία απαιτητική δουλειά, πολύ, πολύ hands on. Όμως, όλη η ομάδα είχε μεράκι κ αγαπή για αυτό που έκαναν, έβαζαν ψυχούλα κ αυτό έβγαινε στον κόσμο. Πραγματικά, στον κόσμο της ντομάτας δεν υπήρχε άλλη ομάδα marketing σαν την συγκεκριμένη.
Για να ολοκληρωθεί, δε, η ευτυχία της Yara, ένα έντονο κ πολύ αθώο φλερτ είχε αναπτυχθεί μεταξύ αυτής κ του μικρού Τζαμάλ ο οποίος ήταν υπεύθυνος ανάπτυξης δικτύου τοματοπελτέ.
έλα όμως που η ζούλεια είχε άλλα σχέδια.
Βλέπεις η Yara είχε μία δίδυμη αδελφή, φταγμένη από κερί, η οποία την μισούσε. Έψαχνε συνέχεια τρόπο να την βλάψει κ να της κάνει απίστευτο κακό, απίστευτο.
Αυτή λοιπόν, τι έκανε η σακαφιόρα; Υποκρίθηκε ότι είναι η Yara κ κάλεσε όλο το team marketing της Πουμαρό σε ένα άγριο πάρτυ, βράδυ καθημερινής.
Τα παιδιά, συνάδελφοι/υφιστάμενοι της Yara, ήπιαν, γλέντησαν, τα έκαναν όλα άνω κάτω, χρόνια είχαν να περάσουν τόσο καλά... αποτέλεσμα;
Το άλλο πρωί ήταν ΚΟΚΚΑΛΟ. Που να αποδώσουν στο γραφείο;
Κ έτσι το πρώτο πραγματικά πρότζεκτ της Yara, η προσπάθεια της να πείσει την μακντόναλτζ να χρησιμοποιεί τομάτες Πουμαρό για το κέτσαπ στα εκατομμύρια μαγαζιά της, πήγε κατά διαόλου.
Ήταν όλοι στην παρουσίαση σαν σκατά, χωρίς ενέργεια, χωρίς πειθώ.... κ που να την βρουν όταν το προηγούμενο βράδυ ξενυχτούσαν με την κέρινη, κακιά κ ζουλειάρα αδελφή της yara?
Το project χάθηκε. κα μαζί με αυτό, έχασε κ η yara την δουλειά της....
αχ, αχ Yara, τι σου έμελε να πάθεις:
Thursday, September 10, 2009
δρυός πεσούσης πας ανήρ ξυλεύεται
Ξαναβγήκε αυτές τις ημέρες, σε μία πολύ ωραία έκδοση, κ οριστική, το πιο καλοπουλημένο ελληνικό βιβλίο των τελευταίων 50 ετών, το Τρίτο Στεφάνι του Κώστα Ταχτσή.
Θα το έχεις σίγουρα δει σε κάποιο βιβλιοπωλείο, ίσως να το έχεις αγοράσει κιόλας... (ελπίζω τουλάχιστον, μην είσαι κάγκουρας είναι κλάσικ της ελληνικής λογοτεχνίας αυτό το έργο, τέλος λέμε, όλο κόσμογκέρλ κ βαβούρα είσαι, άντε!)
Με αφορμή την έκδοση, γίνεται από εδώ κ από εκεί λόγος για το βιβλίο, αλλά, αναπόφευκτο, κυρίως και περισσότερο για τον συγγραφέα του.
Λέω "αναπόφευκτα" διότι ο Ταχτσής, για άπειρους των απείρων λόγους, τραβούσε τα φώτα της δημοσιότητας - κ ακόμα τα τραβάει.
Αδελφή, παρενδυτικός, δολοφονημένος (ανεξιχνίαστα κιόλας), ερειστικός, φωνακλάς, ντάμα κουήν, ταλαντούχος, θρυλικός, τρυφερόφατσα... Όλα τα συστατικά ενός καλού μύθου τα είχε ο μακαρίτης, πως να μην ασχολιόμαστε μαζί του; Είναι κ λίγο "ειρωνικό" αν το σκεφτείς. Αν ο Ταχτσής ζούσε σήμερα θα ήταν μεγάλη πηγή δυνατού υλικού για τις κουτσομπολίστικες εκπομπές. Με την ζωή που έκανε... Φαντάσου τώρα αυτό όλο, 20 χρόνια πριν, που οι άνθρωποι είμασταν πολύ λιγότερο εξοικειωμένοι με τις έννοιες "αδελφή, τραβεστί, ψωνίζεται"...
Διαβάζω, λοιπόν, στο Κυριακάτικο ΒΗΜΑ νομίζω της προηγούμενης βδομάδας, ένα κομμάτι για το βιβλίο...
Μόνο που δεν είναι για το βιβλίο... καθόλου. Κ σίγουρα δεν είναι κριτική.
Με τον κίνδυνο να γίνω λίγο ερειστικούλης, αν μου ζητούσαν να περιγράψω κάπως το κομμάτι στο ΒΗΜΑ θα το έλεγα "κάποιος που προσπαθεί με κάθε τρόπο να μην πει καλό λόγο για έναν συγγραφέα, προσπαθώντας όμως και να μην πει κ κακό γιατί, αφ' ενός θα ήταν τόσο uncool κ αφ' ετέρου, ε όσο κ να 'ναι, πόσο μπορείς πια να κοροϊδέψεις τον εαυτό σου, μέχρι ενός σημείου μπορείς να φτάσεις".
Ο αρθρογράφος ξεκινάει το κομμάτι με την διαπίστωση ότι όταν γνώρισε τον Ταχτσή τον απογοήτευσε.
Μετά συνεχίζει λέγοντας πόσο επίσης απογοητευτικά ήταν όλα τα βιβλία του Ταχτσή που βγήκαν μετά το ΤΡΙΤΟ ΣΤΕΦΑΝΙ.
Μετά, λέει ότι το βιβλίο ναι μεν δεν είναι σκουπίδι, αλλά όμως από την άλλη είναι υπερεκτιμημένο, κ μετά αρχίζει διάφορες αναλύσεις, μεσοβέζικες. Λίγο κατά του βιβλίου, λίγο υπέρ.
Όταν φτάνουμε στο σημείο όπου επιχειρείται μία ανάλυση/συσχέτιση του γραψίματος του ΤΡΙΤΟ ΣΤΕΦΑΝΙ με την ζωή του συγγραφέα... ε εκεί πια, εγώ ο ταλαιπωρημένος αναγνώστης, χάνω εντελώς την μπάλα.
Κ αρχίζω κ αναρωτιέμαι, ακεψ σκεψ εντατίκ:
Γιατί χρειάζεται να αναλύσουμε τόσο πολύ το γύρω γύρω από ένα βιβλίο; Δεν θα ήταν πιο "κανονικό" να αναλύσουμε το βιβλίο; Αυτό διαβάζει ο αναγνώστης, όχι κάτι άλλο!
Γιατί όλοι, μα όλοι, οι άνθρωποι του συγγραφικού συναφιού, όταν αναφέρονται στον Ταχτσή κ το Στεφάνι του, παθαίνουν ένα μπλοκάρισμα τέτοιου είδους; Τι είναι αυτό που δεν τους αφήνει να πουν "γιου γκο μπόη, το βιβλίο αυτό είναι εξαιρετικό, το πιάνεις κ δεν θέλεις να το αφήσεις, έχει πλοκή, έχει χρώμα κ χαρακτήρες, έχει ένταση κ ψυχή"; Είναι ζούλεια; Είναι αντιπάθεια προς τον άθρωπα που το έγραψε; είναι κάτι που δεν μας λένε;
Με συγχωρείτε πάρα πολύ άλλα πιστεύω ότι το ΤΡΙΤΟ ΣΤΕΦΑΝΙ έχει 12232685580577963256924562923525706 θετικά πράγματα για να του αναλύσεις κ να του αφιερώσεις άρθρα, μη σου πω κ βιβλία ολάκερα!
Τι είναι αυτό που κάνει τόσους κ τόσους πολλούς να αποφασίζουν να επικεντρωθούν όταν αναφέρονται σε αυτό στο ότι "ο συγγραφέας δεν κατάφερε να γράψει κάτι εφάμιλλο"; ή στο ότι "ο Ταχτσής ήταν ξυνή" ή στο ότι "ο κόσμος που περιγράφει ο Ταχτσής, δεν υπάρχει πια...";
Ας μην έγραψε κάτι εφάμιλλο. χέστηκα. Την στιγμή που το έχω το βιβλίο στα χέρια μου κ το χαίρομαι κ το απολαμβάνω ΜΠΙΓΚ ΤΑΗΜ, γιατί τόσο καλό είναι το τρίτο Στεφάνι, δεν με νοιάζει αν υπάρχει άλλο του ταχτσή να διαβάσω!!!
Ας ήταν ξυνή ο Ταχτσής. Το βιβλίο διαβάζουμε, δεν πάμε για καφέ μαζί του για να μας σπάσει τα νεύρα με την ξυνίλα "Μωρή που με έφερες για καφέ, χάλιά είναι εδώ σταδγιάλα, πάμε αλλού, δεν έχει τεκνά καθόλου" κλπ κλπ
Όσο για το αν υπάρχει ο κόσμος που περιγράφει ο Ταχτσής, πουρλήζ κορίτσα!! Συνέλεθετε λίγο! Μήπως είναι ακόμα ζωντανός ο κόσμος του Τσέχωφ; Του Παπαδιαμάντη; της Τζάκι Κόλινζ ο κόσμος μας αφορά, για να ανοίξω λίγο το ερώτημα:Κι όμως, αυτό δεν σημαίνει ότι τα βιβλία τους είναι άκυρα!!!!
Κ, τέλος, επειδή το διάβασα κ αυτό, αν η γλώσσα που χρησιμοποίησε ο Ταχτσής είναι ξεφωνηματική, κ γυναικουλίστικη κ θυμίζει τη σύγχρονη υστερία της τηλεόρασης... ε όχι, δεν είναι αυτό ελλάτωμα του βιβλίου, προτέρημα είναι. δηλαδή έλεος. Τι ήθελες, ένα βιβλίο που περιγράφει 3 διαλυμένους γάμους στην Ελλάδα των αρχών του 20αι να έχει γλώσσα πχιότητας κ οξφόρδης;
Επίσης, επειδή του το καταλογίζουν αυτό του ταχτσή, αν η λογοτεχνική "παράδοση" που ξεκίνησε με αυτό το βιβλίο, δεν συνεχίστηκε από κανένα, αυτό δεν είναι πρόβλημα του βιβλίου... γκρ γκρ γκρ γκρ
Λύσσα πια! Με το ζόρι κάτι πρέπει να αναλυθεί, κ επειδή πρέπει κ το κείμενο της ανάλυσης να είναι μεγάλο, φτάνουμε να γράφουμε πράγματα που είναι εντελώς άσχετα με την ουσία!
Τέλος, έχω καταλήξει! Ο Ταχτσής για κάποιο λόγο κάνει τους ανθρώπους κάπως περίεργους. Σαν να θέλουν να βγουν από τον δρόμο τους για να του την πουν. Γιατί; Δεν ξέρω, κ ούτε κ έχω όρεξη να ψάξω.
εγώ αυτό που ξέρω είναι ότι σαν σύνολο το βιβλίο αυτό είναι από τις ελάχιστες περιπτώσεις ολοκληρωμένου καλλιτεχνικού δημιουργήματος στην ελληνική κουλτούρα. Οι χαρατκτήρες αν κ πολύ ιδιαίτεροι δεν γίνονται καρικατουρέ, η φωνή τους είναι σε απόλυτη συνάφεια με αυτά που τους συμβαίνουν κ τους έχουν διαμορφώσει, κ γενικότερα το βιβλίο είναι σούπερ κουλ.
Άντε γιατί τα πήρα πολύ άσχημα, στο τσακ είμαι να το ξαναδιαβάσω!!! ή μάλλον, ΘΑ το ξαναδιαβάσω μόλις τελειώσω αυτό που διαβάζω τώρα. Τα πήρα χοντρά σου λέω.
Εσύ αγαπημένε αναγνώστη, να μην επηρρεάζεσαι από όλα αυτά. Να το διαβάσεις το βιβλίο, να το ξαναδιαβάσεις κ μετά να το διαβάσεις ξανά! Κάθε φορά θα σου αρέσει κ περισσότερο.
Θα το έχεις σίγουρα δει σε κάποιο βιβλιοπωλείο, ίσως να το έχεις αγοράσει κιόλας... (ελπίζω τουλάχιστον, μην είσαι κάγκουρας είναι κλάσικ της ελληνικής λογοτεχνίας αυτό το έργο, τέλος λέμε, όλο κόσμογκέρλ κ βαβούρα είσαι, άντε!)
Με αφορμή την έκδοση, γίνεται από εδώ κ από εκεί λόγος για το βιβλίο, αλλά, αναπόφευκτο, κυρίως και περισσότερο για τον συγγραφέα του.
Λέω "αναπόφευκτα" διότι ο Ταχτσής, για άπειρους των απείρων λόγους, τραβούσε τα φώτα της δημοσιότητας - κ ακόμα τα τραβάει.
Αδελφή, παρενδυτικός, δολοφονημένος (ανεξιχνίαστα κιόλας), ερειστικός, φωνακλάς, ντάμα κουήν, ταλαντούχος, θρυλικός, τρυφερόφατσα... Όλα τα συστατικά ενός καλού μύθου τα είχε ο μακαρίτης, πως να μην ασχολιόμαστε μαζί του; Είναι κ λίγο "ειρωνικό" αν το σκεφτείς. Αν ο Ταχτσής ζούσε σήμερα θα ήταν μεγάλη πηγή δυνατού υλικού για τις κουτσομπολίστικες εκπομπές. Με την ζωή που έκανε... Φαντάσου τώρα αυτό όλο, 20 χρόνια πριν, που οι άνθρωποι είμασταν πολύ λιγότερο εξοικειωμένοι με τις έννοιες "αδελφή, τραβεστί, ψωνίζεται"...
Διαβάζω, λοιπόν, στο Κυριακάτικο ΒΗΜΑ νομίζω της προηγούμενης βδομάδας, ένα κομμάτι για το βιβλίο...
Μόνο που δεν είναι για το βιβλίο... καθόλου. Κ σίγουρα δεν είναι κριτική.
Με τον κίνδυνο να γίνω λίγο ερειστικούλης, αν μου ζητούσαν να περιγράψω κάπως το κομμάτι στο ΒΗΜΑ θα το έλεγα "κάποιος που προσπαθεί με κάθε τρόπο να μην πει καλό λόγο για έναν συγγραφέα, προσπαθώντας όμως και να μην πει κ κακό γιατί, αφ' ενός θα ήταν τόσο uncool κ αφ' ετέρου, ε όσο κ να 'ναι, πόσο μπορείς πια να κοροϊδέψεις τον εαυτό σου, μέχρι ενός σημείου μπορείς να φτάσεις".
Ο αρθρογράφος ξεκινάει το κομμάτι με την διαπίστωση ότι όταν γνώρισε τον Ταχτσή τον απογοήτευσε.
Μετά συνεχίζει λέγοντας πόσο επίσης απογοητευτικά ήταν όλα τα βιβλία του Ταχτσή που βγήκαν μετά το ΤΡΙΤΟ ΣΤΕΦΑΝΙ.
Μετά, λέει ότι το βιβλίο ναι μεν δεν είναι σκουπίδι, αλλά όμως από την άλλη είναι υπερεκτιμημένο, κ μετά αρχίζει διάφορες αναλύσεις, μεσοβέζικες. Λίγο κατά του βιβλίου, λίγο υπέρ.
Όταν φτάνουμε στο σημείο όπου επιχειρείται μία ανάλυση/συσχέτιση του γραψίματος του ΤΡΙΤΟ ΣΤΕΦΑΝΙ με την ζωή του συγγραφέα... ε εκεί πια, εγώ ο ταλαιπωρημένος αναγνώστης, χάνω εντελώς την μπάλα.
Κ αρχίζω κ αναρωτιέμαι, ακεψ σκεψ εντατίκ:
Γιατί χρειάζεται να αναλύσουμε τόσο πολύ το γύρω γύρω από ένα βιβλίο; Δεν θα ήταν πιο "κανονικό" να αναλύσουμε το βιβλίο; Αυτό διαβάζει ο αναγνώστης, όχι κάτι άλλο!
Γιατί όλοι, μα όλοι, οι άνθρωποι του συγγραφικού συναφιού, όταν αναφέρονται στον Ταχτσή κ το Στεφάνι του, παθαίνουν ένα μπλοκάρισμα τέτοιου είδους; Τι είναι αυτό που δεν τους αφήνει να πουν "γιου γκο μπόη, το βιβλίο αυτό είναι εξαιρετικό, το πιάνεις κ δεν θέλεις να το αφήσεις, έχει πλοκή, έχει χρώμα κ χαρακτήρες, έχει ένταση κ ψυχή"; Είναι ζούλεια; Είναι αντιπάθεια προς τον άθρωπα που το έγραψε; είναι κάτι που δεν μας λένε;
Με συγχωρείτε πάρα πολύ άλλα πιστεύω ότι το ΤΡΙΤΟ ΣΤΕΦΑΝΙ έχει 12232685580577963256924562923525706 θετικά πράγματα για να του αναλύσεις κ να του αφιερώσεις άρθρα, μη σου πω κ βιβλία ολάκερα!
Τι είναι αυτό που κάνει τόσους κ τόσους πολλούς να αποφασίζουν να επικεντρωθούν όταν αναφέρονται σε αυτό στο ότι "ο συγγραφέας δεν κατάφερε να γράψει κάτι εφάμιλλο"; ή στο ότι "ο Ταχτσής ήταν ξυνή" ή στο ότι "ο κόσμος που περιγράφει ο Ταχτσής, δεν υπάρχει πια...";
Ας μην έγραψε κάτι εφάμιλλο. χέστηκα. Την στιγμή που το έχω το βιβλίο στα χέρια μου κ το χαίρομαι κ το απολαμβάνω ΜΠΙΓΚ ΤΑΗΜ, γιατί τόσο καλό είναι το τρίτο Στεφάνι, δεν με νοιάζει αν υπάρχει άλλο του ταχτσή να διαβάσω!!!
Ας ήταν ξυνή ο Ταχτσής. Το βιβλίο διαβάζουμε, δεν πάμε για καφέ μαζί του για να μας σπάσει τα νεύρα με την ξυνίλα "Μωρή που με έφερες για καφέ, χάλιά είναι εδώ σταδγιάλα, πάμε αλλού, δεν έχει τεκνά καθόλου" κλπ κλπ
Όσο για το αν υπάρχει ο κόσμος που περιγράφει ο Ταχτσής, πουρλήζ κορίτσα!! Συνέλεθετε λίγο! Μήπως είναι ακόμα ζωντανός ο κόσμος του Τσέχωφ; Του Παπαδιαμάντη; της Τζάκι Κόλινζ ο κόσμος μας αφορά, για να ανοίξω λίγο το ερώτημα:Κι όμως, αυτό δεν σημαίνει ότι τα βιβλία τους είναι άκυρα!!!!
Κ, τέλος, επειδή το διάβασα κ αυτό, αν η γλώσσα που χρησιμοποίησε ο Ταχτσής είναι ξεφωνηματική, κ γυναικουλίστικη κ θυμίζει τη σύγχρονη υστερία της τηλεόρασης... ε όχι, δεν είναι αυτό ελλάτωμα του βιβλίου, προτέρημα είναι. δηλαδή έλεος. Τι ήθελες, ένα βιβλίο που περιγράφει 3 διαλυμένους γάμους στην Ελλάδα των αρχών του 20αι να έχει γλώσσα πχιότητας κ οξφόρδης;
Επίσης, επειδή του το καταλογίζουν αυτό του ταχτσή, αν η λογοτεχνική "παράδοση" που ξεκίνησε με αυτό το βιβλίο, δεν συνεχίστηκε από κανένα, αυτό δεν είναι πρόβλημα του βιβλίου... γκρ γκρ γκρ γκρ
Λύσσα πια! Με το ζόρι κάτι πρέπει να αναλυθεί, κ επειδή πρέπει κ το κείμενο της ανάλυσης να είναι μεγάλο, φτάνουμε να γράφουμε πράγματα που είναι εντελώς άσχετα με την ουσία!
Τέλος, έχω καταλήξει! Ο Ταχτσής για κάποιο λόγο κάνει τους ανθρώπους κάπως περίεργους. Σαν να θέλουν να βγουν από τον δρόμο τους για να του την πουν. Γιατί; Δεν ξέρω, κ ούτε κ έχω όρεξη να ψάξω.
εγώ αυτό που ξέρω είναι ότι σαν σύνολο το βιβλίο αυτό είναι από τις ελάχιστες περιπτώσεις ολοκληρωμένου καλλιτεχνικού δημιουργήματος στην ελληνική κουλτούρα. Οι χαρατκτήρες αν κ πολύ ιδιαίτεροι δεν γίνονται καρικατουρέ, η φωνή τους είναι σε απόλυτη συνάφεια με αυτά που τους συμβαίνουν κ τους έχουν διαμορφώσει, κ γενικότερα το βιβλίο είναι σούπερ κουλ.
Άντε γιατί τα πήρα πολύ άσχημα, στο τσακ είμαι να το ξαναδιαβάσω!!! ή μάλλον, ΘΑ το ξαναδιαβάσω μόλις τελειώσω αυτό που διαβάζω τώρα. Τα πήρα χοντρά σου λέω.
Εσύ αγαπημένε αναγνώστη, να μην επηρρεάζεσαι από όλα αυτά. Να το διαβάσεις το βιβλίο, να το ξαναδιαβάσεις κ μετά να το διαβάσεις ξανά! Κάθε φορά θα σου αρέσει κ περισσότερο.
Tuesday, September 08, 2009
Δύσμοιρος
δεν είναι ζωή αυτή, μία κούραση είναι.
ένα φεστιβάλ κόπου!
...τα ΓΔΥΝΕΙΑ 2009.
πρόσεξε να δεις το τυπικό μου πρόγραμμα τις τελευταίες μέρες:
σηκώνομαι γύρω στις 8 στο σπίτι του γκομενάκη (ο γκομενάκης, γενική του γκομενάκη) όπου φυσικά... ντύνομαι.
Πάω στο σπίτι μου όπου φυσικά πρέπει να κάνω μπάνιο να ετοιμαστώ για την δουλειά, άρα γδύνομαι.
Αφού κάνω μπάνιο, φυσικά... ντύνομαι.
Πάω στην δουλειά, γουόρκ γουόρκ εντατίκ, κάποια στιγμή φτάνει η ρημάδα η ώρα να σχολάσω.
Φτάνω στο σπίτι, όπου πρέπει να ετοιμαστώ για το τζημ, άρα γδύνομαι και μετά αμέσως ντύνομαι!
Ρημαδοφτάνω στο τζημ... ποιο είναι το πρώτο πράγμα που κάνω; ναι, ναι, καλά κατάλαβες, χωρίς καθόλου γκεσ γκεσ εντατίκ, φυσικά γδύνομαι για να βάλω το μαγιό να πάω στο πισινάκι να κάνω κολύμπι.
Αφού τελειώσω το κολύμπι... ε, δεν χρειάζεται να στο ξαναγράψω... πάω στα αποδυτήρια όπου...ντύνομαι για εκατομμυριοστή φορά κ ξεκινάω για το σπίτι...
Όπου, στο σπίτι, αν έχω να βγω τύπου κοσμίκουε, φυσικά πρέπει να γδυθώ από τα ρούχα του τζημ για να ντυθώ κάτι πιο πρέπον. Αγόρι της παντρειάς είμαι, δεν μπορώ να βγαίνω σαν τον λέτσο!!!!! κλωτσώ την τύχη μου.
Που θα πει, ότι μέσα σε μία τυπική μέρα, γδύνομαι κ ντύνομαι 5πλάσιες φορές από ότι ένας κανονικός άθρωπας!!!! έλεος! κατάλαβες τώρα γιατί λέω ότι αυτά είναι τα ΓΔΥΝΕΙΑ 2009, κ όχι ζωή;
εν τω μεταξύ, μέσα σε όλα αυτά τα γδυσίματα που μετρήσαμε ως τώρα, ΔΕΝ έχω βάλει τα γδυσίματα για σεξάκη μέσα στην μέρα (ως γνωστόν η Αθήνα είναι ερωτική πόλη κ το κοινό ξέρει να δίνει την ψυχούλα του) ούτε κ τα γδυσίματα για να βγάλω το μαύρο σωβρακάκι να το χαρίσω σε φαν που μου το ζητάνε εν είδει αυτόγραφου. Γιατί αν τα μετρήσω Κ ΑΥΤΑ τα γδυσίματα.... ουουουουουουουουουουουοουοουουουουουο ο κακός χαμός.
Είμαι ήδη πτώμα κ δεν έχει πάει 10 Σεπτέμβρη. αναρωτιέμαι σε τι κατάσταση θα είμαι στην μέση της σχολικής χρονιάς, εκεί κατά τα τέλη Νοέμβρη. Χάλι το μαλλί... γκρ γκρ γκρ γκρ γκρ γκρ γκρ :-(
ένηγουέη, με τηνευκαιρία, πάρε κ μία φωτό μου από ένα από όλα τα γδυσίματα...
είναι από παλιά που είχα παχύνει λίγο, τώρα τα έχασα τα περιττά.
ένα φεστιβάλ κόπου!
...τα ΓΔΥΝΕΙΑ 2009.
πρόσεξε να δεις το τυπικό μου πρόγραμμα τις τελευταίες μέρες:
σηκώνομαι γύρω στις 8 στο σπίτι του γκομενάκη (ο γκομενάκης, γενική του γκομενάκη) όπου φυσικά... ντύνομαι.
Πάω στο σπίτι μου όπου φυσικά πρέπει να κάνω μπάνιο να ετοιμαστώ για την δουλειά, άρα γδύνομαι.
Αφού κάνω μπάνιο, φυσικά... ντύνομαι.
Πάω στην δουλειά, γουόρκ γουόρκ εντατίκ, κάποια στιγμή φτάνει η ρημάδα η ώρα να σχολάσω.
Φτάνω στο σπίτι, όπου πρέπει να ετοιμαστώ για το τζημ, άρα γδύνομαι και μετά αμέσως ντύνομαι!
Ρημαδοφτάνω στο τζημ... ποιο είναι το πρώτο πράγμα που κάνω; ναι, ναι, καλά κατάλαβες, χωρίς καθόλου γκεσ γκεσ εντατίκ, φυσικά γδύνομαι για να βάλω το μαγιό να πάω στο πισινάκι να κάνω κολύμπι.
Αφού τελειώσω το κολύμπι... ε, δεν χρειάζεται να στο ξαναγράψω... πάω στα αποδυτήρια όπου...ντύνομαι για εκατομμυριοστή φορά κ ξεκινάω για το σπίτι...
Όπου, στο σπίτι, αν έχω να βγω τύπου κοσμίκουε, φυσικά πρέπει να γδυθώ από τα ρούχα του τζημ για να ντυθώ κάτι πιο πρέπον. Αγόρι της παντρειάς είμαι, δεν μπορώ να βγαίνω σαν τον λέτσο!!!!! κλωτσώ την τύχη μου.
Που θα πει, ότι μέσα σε μία τυπική μέρα, γδύνομαι κ ντύνομαι 5πλάσιες φορές από ότι ένας κανονικός άθρωπας!!!! έλεος! κατάλαβες τώρα γιατί λέω ότι αυτά είναι τα ΓΔΥΝΕΙΑ 2009, κ όχι ζωή;
εν τω μεταξύ, μέσα σε όλα αυτά τα γδυσίματα που μετρήσαμε ως τώρα, ΔΕΝ έχω βάλει τα γδυσίματα για σεξάκη μέσα στην μέρα (ως γνωστόν η Αθήνα είναι ερωτική πόλη κ το κοινό ξέρει να δίνει την ψυχούλα του) ούτε κ τα γδυσίματα για να βγάλω το μαύρο σωβρακάκι να το χαρίσω σε φαν που μου το ζητάνε εν είδει αυτόγραφου. Γιατί αν τα μετρήσω Κ ΑΥΤΑ τα γδυσίματα.... ουουουουουουουουουουουοουοουουουουουο ο κακός χαμός.
Είμαι ήδη πτώμα κ δεν έχει πάει 10 Σεπτέμβρη. αναρωτιέμαι σε τι κατάσταση θα είμαι στην μέση της σχολικής χρονιάς, εκεί κατά τα τέλη Νοέμβρη. Χάλι το μαλλί... γκρ γκρ γκρ γκρ γκρ γκρ γκρ :-(
ένηγουέη, με τηνευκαιρία, πάρε κ μία φωτό μου από ένα από όλα τα γδυσίματα...
είναι από παλιά που είχα παχύνει λίγο, τώρα τα έχασα τα περιττά.
The Pet Shop Boys on american TV
Πριν από μερικές μέρες οι Pet Shop Boys έκαναν εμφάνιση play back στο Ερωτοδικείο της Αμερικής.
Ή μήπως ήταν η Σία Λιαροπούλου της Αμερικής;
ή μήπως ήταν ο Πρετεντέρης της Αμερικής;
ή μήπως ήταν η Φλέσσα της Αμερικής;... whatever... σημασία έχει ότι ήταν...
Absolutely fabulous!
Μου αρέσει που ο Neil ΟΡΓΩΝΕΙ την σκηνή! Αυτό είναι να είσαι γεμάτος ενέργεια.
επίσης μου αρέσει κ η παντελής έλλειψη συγχρονισμού στην ηχητική μπάντα! χεχε
Ή μήπως ήταν η Σία Λιαροπούλου της Αμερικής;
ή μήπως ήταν ο Πρετεντέρης της Αμερικής;
ή μήπως ήταν η Φλέσσα της Αμερικής;... whatever... σημασία έχει ότι ήταν...
Absolutely fabulous!
Μου αρέσει που ο Neil ΟΡΓΩΝΕΙ την σκηνή! Αυτό είναι να είσαι γεμάτος ενέργεια.
επίσης μου αρέσει κ η παντελής έλλειψη συγχρονισμού στην ηχητική μπάντα! χεχε
Monday, September 07, 2009
Η Ελληνική σύγχρονη κουλτούρα τιμά τον μεγάλο Έλληνα συνθέτη (!!!) Λευτέρη Παπαδόπουλο
Αποφασίζει, να τώρα μόλις, πριν ούτε 10 λεπτά, η ΝΕΤ να κάνει ζωντανή μετάδοση από το Ολυμπιακό Στάδιο όπου αυτή τη στιγμή γίνεται η μεγάλη συναυλία για τα 50 χρόνια του Λευτέρη Παπαδόπουλου στο τραγούδι...
Κ η δημοσιογράφος Βασιλική Χαϊνά, ή όπως αλλιώς λέγεται, μας μιλάει για όλους τους μεγάλους Έλληνες τραγουδιστές που μαζεύτηκαν να τιμήσουν τον μεγάλο Έλληνα Συνθέτη (!!!).
Μπα λέω, λάθος έκανε, της ξέφυγε, δεν μπορεί να το είπε αυτό! Το ξέρει ότι ο Λευτέρης Παπαδόπουλος είναι στιχουργός, το ξέρει, το ξέρει, το ΞΕΡΕΙ, έχει αγχουδάκι η κακομοίρα!!!
Κ μετά αρχίζει να λέει για τις χιλιάδες κόσμου που αψήφησαν την πιθανότητα βροχής για να έρθουν να τιμήσουν τον σπουδαίο... ποιόν λέτε;
Ναι, καλά μάντεψες σέξυ βγιούερ, τον ...συνθέτη. Ξανά μανά!
Μάιστα.
Μάιστα.
Υπάρχει ελληνίδα δημοσιογράφος του πολιτιστικού ρεπορτάζ, προφανώς, η οποία θεωρεί ότι ο Παπαδόπουλος είναι... συνθέτης!
Ή, η οποία όταν είναι On camera αγχώνεται τόσο πολύ ώστε να μην μπορεί να καταλάβει ότι αντί για στιχουργός λέει "συνθέτης".
Κ αυτά στο κανάλι που υποτίθεται ότι είναι το "κουλτουριάρικο" της τηλεόρασής μας.
Μα συνθέτης ο Παπαδόπουλος;
ας το ξεπεράσουμε με την βοήθεια ενός από τα ωραιότερά του τραγούδια... έτσι δεν λένε; ότι το τραγούδι βοηθά να πάνε κάτω τα φαρμάκια;
με την φωνή της Χαρούλας βεβαίως βεβαίως. Που μας θυμίζει την Ελλάδα που ξέρει ότι ο Παπαδόπουλος είναι συνθέτης... ε στιχουργός εννοώ!
Saturday, September 05, 2009
Τι ιός της γρίππης μου λες τώρα, εδώ έχουμε άλλα κ άλλα...
Πριν από μερικές μέρες πήγα να κάνω εξετάσεις. Είχα κάποια περίεργα συμπτώματα κ ήθελα να δω τι γίνεται... Βρήκα ένα διαγνωστικό κέντρο, που κάποιοι φίλοι μου είπαν ότι είναι καλό, προετοιμάστηκα κ πράγματι ένα ωραίο πρωινό πήγα κ έδωσα το αιματάκι μου το κοκκινωπό!
Σκόπευα να πάω να πάρω τα αποτελέσματα την Δευτέρα...
Φαντάσου την έκπληξη μου σήμερα, πριν από λίγο, όταν σηκώνω το κινητό κ ακούω μία φωνή να μου λέει:
ΦΩΝΗ ΜΕ ΚΥΡΟΣ Κ ΣΟΒΑΡΟΤΗΤΑ: Ναι, γειά σας, ο κος Πρoβατάκος;
ΓΙΩΡΖ ΤΡΟΥΛΗ: Μάλιστα - δεν το καταλάβατε από το σέξυνες στην φωνή;
ΦΜΚΚΣ: ναι, κύριε Π., σας τηλεφωνώ από το Διαγνωστικό Κέντρο "Χάπη Βάηρους" για κάπoιες εξετάσεις που κάνατε σε μας...
ΓΤ: ναι, ναι, θυμάμαι, ήταν να έλθω να τις πάρω την Παρασκευή, κάτι μου έτυχε όμως.. Θα περάσω την Δευτέρα το πρωί...
ΦΜΚΚΣ: Ακούστε κύριε Π... για αυτό σας παίρνω... μόλις λάβαμε τις αναλύσεις του αίματός σας κ φοβάμαι ότι τα πράγματα είναι λίγο όχι κ τόσο καλά. Γι αυτό κα σας παίρνω αμέσως, χρειάζεται να δράσουμε άμεσα...
ΓΤ: ΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ! ΤΙ ΕΧΕΙ ΓΙΝΕΙ ΤΙ;
ΦΜΜΚΣ: Μην χάνετε την ψυχραιμία σας, σας παρακαλώ... μη
ΓΤ: AAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAA!
τέλος πάντων να μην στα πολυλογώ σέξη βγιούερ, σνιφ σνιφ, είμαι πολύ άρρωστος. Έχω πολύ βαριάς μορφής ιό της εητήλαζ... όχι θέμου, όχι... κλαψ.
οι γιατροί μου είπαν ότι πρέπει εδώ κ πολλά χρόνια να ήμουν φορέας του ιού, κ ότι είναι πιθανόν να έχω κολλήσει τον ιό σε εκατοντάδες ανθρώπους με τους οποίους έχω έρθει σε επαφή...
εδώ όμως κ λίγο καιρό, ο ιός εκδηλώθηκε... Μου είπαν επίσης ότι τους κάνει εντύπωση που δεν αρρώστησα πιο νωρίς.
γιατί σε μένα... ΓΙΑΤΊΙΙΙΙ; :-( Λυγμ λυγμ σνιφ εντατίκ. σούπερ εντατίκ.
τόσα βλαχάκια εκεί έξω, τόσοι κάγκουρες... εγώ έπρεπε να το πάθω... όχι θέμου...
τώρα πρέπει να αρχίσω θεραπεία πολύ γρήγορα, θα κάνω κοκτέηλ από δίσκους που έχουν βγει μετά το 90, από σήριαλ παραγωγής των τελευταίων 20 χρόνων (κομμένα τα Λιονταράκια του κυρ Ηλία κ ο Σογκούν κ Οι Άνεμοι του Πολέμου).
Κ τη δευτέρα θα μου στείλουν από το νοσοκομείο μία νοσοκόμα να καθαρίσει την ντουλάπα μου από οτιδήποτε με λαχούρι, κ σακάκια μπλέηζερ με βάτες (βασικά, όλη η γκαρνταρόμπα μου θα πάει για πέταμα, γκρ γκρ γκρ γκρ).
είναι σημαντικό, λέει, να περιορίσουμε τον ιό...
αχ θέ μου, γιατί σε μένα, γιατί... είμαι τόσο νέος, τόσο νέος.
(βέβαια για να πω την αλήθεια, κάτι είχα υποψιαστεί... γι αυτό κ πήγα να κάνω τις εξετάσεις. Πριν από δύο μέρες κατέβασα το I look to Yoy, το νέο της Whitney κ έχω πάθει σοκ πόσο μου αρέσει. Τουλάχιστον τα μισά τραγούδια τα βρίσκω τέλεια, κ τα άλλα μισά μου φαίνονται καταπληκτικά. Αυτό, δε, που με ανησύχησε πιο πολύ είναι ότι με πορώνει μέχρι κ το γεγονός ότι η φωνή της Ντίβας είναι εμφανώς σπασμένη - κ αυτό ακούγεται στο cd, φαντάσου, λοιπόν, χωρίς την διόρθωση που κάνουν οι ηχολήπτες πόσο πολύ έχει χάσει την παλιά αυτοκρατορική της φωνή. Ε, όταν είδα πόσο την έχω καταβρεί με το I look to You, κατάλαβα ότι πρέπει να με δει ένας γιατρός...
εν τω μεταξύ, ναι, το ξέρω αυτή είναι η μεγαλύτερη παρένθεση που έχει γίνει ποτέ, πρέπει να κάνω καμία ραδιουργία για να μην γίνω ρεζίλι όταν πάω να πάρω το cd από το δισκάδικο.
Μάλλον θα ζητήσω κ καλά να μου το τυλίξουν με παιδικό χαρτί περιτυλίγματος, ότι ταχαμούτενες θέλω να το χαρίσω σε ένα ανηψάκι μου... Το θέμα είναι να μην "σπάσω" στο ταμείο, όπως την πάτησα όταν αγόρασα Pet Shop Boys πέρυσι. Το ίδιο κόλπο έκανα, ότι κ καλά το θέλω για ένα ανηψάκι μου, κ όταν η ταμίας (ντάμ γιου γκέρλ!!!) άρχισε να λέει στην άλλη ταμία ότι "μα θα το φανταζόσουν ότι ένα παιδί θα ξέρει τους Pet Shop Boys; έχουν να κάνουν χιτ πάνω από 15 χρόνια!!!!" έσπασα κ άρχισα να φωνάζω "για μένα είναι ΓΙΑ ΜΕΝΑ ΕΙΝΑΙ, ΣΥΓΓΝΩΜΗ ΘΕΜΟΥ ΜΗ ΜΕ ΤΑΠΕΙΝΩΝΕΤΕ ΑΛΛΟ" κ έπεσα κλαίγοντας στην αγκαλιά ενός πωλητή του τμήματος heavy metal.)
ας πάω να ακούσω λίγο Whitney να συνέλθω, έχω πέσει πολύ. σνιφ.
Σκόπευα να πάω να πάρω τα αποτελέσματα την Δευτέρα...
Φαντάσου την έκπληξη μου σήμερα, πριν από λίγο, όταν σηκώνω το κινητό κ ακούω μία φωνή να μου λέει:
ΦΩΝΗ ΜΕ ΚΥΡΟΣ Κ ΣΟΒΑΡΟΤΗΤΑ: Ναι, γειά σας, ο κος Πρoβατάκος;
ΓΙΩΡΖ ΤΡΟΥΛΗ: Μάλιστα - δεν το καταλάβατε από το σέξυνες στην φωνή;
ΦΜΚΚΣ: ναι, κύριε Π., σας τηλεφωνώ από το Διαγνωστικό Κέντρο "Χάπη Βάηρους" για κάπoιες εξετάσεις που κάνατε σε μας...
ΓΤ: ναι, ναι, θυμάμαι, ήταν να έλθω να τις πάρω την Παρασκευή, κάτι μου έτυχε όμως.. Θα περάσω την Δευτέρα το πρωί...
ΦΜΚΚΣ: Ακούστε κύριε Π... για αυτό σας παίρνω... μόλις λάβαμε τις αναλύσεις του αίματός σας κ φοβάμαι ότι τα πράγματα είναι λίγο όχι κ τόσο καλά. Γι αυτό κα σας παίρνω αμέσως, χρειάζεται να δράσουμε άμεσα...
ΓΤ: ΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ! ΤΙ ΕΧΕΙ ΓΙΝΕΙ ΤΙ;
ΦΜΜΚΣ: Μην χάνετε την ψυχραιμία σας, σας παρακαλώ... μη
ΓΤ: AAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAA!
τέλος πάντων να μην στα πολυλογώ σέξη βγιούερ, σνιφ σνιφ, είμαι πολύ άρρωστος. Έχω πολύ βαριάς μορφής ιό της εητήλαζ... όχι θέμου, όχι... κλαψ.
οι γιατροί μου είπαν ότι πρέπει εδώ κ πολλά χρόνια να ήμουν φορέας του ιού, κ ότι είναι πιθανόν να έχω κολλήσει τον ιό σε εκατοντάδες ανθρώπους με τους οποίους έχω έρθει σε επαφή...
εδώ όμως κ λίγο καιρό, ο ιός εκδηλώθηκε... Μου είπαν επίσης ότι τους κάνει εντύπωση που δεν αρρώστησα πιο νωρίς.
γιατί σε μένα... ΓΙΑΤΊΙΙΙΙ; :-( Λυγμ λυγμ σνιφ εντατίκ. σούπερ εντατίκ.
τόσα βλαχάκια εκεί έξω, τόσοι κάγκουρες... εγώ έπρεπε να το πάθω... όχι θέμου...
τώρα πρέπει να αρχίσω θεραπεία πολύ γρήγορα, θα κάνω κοκτέηλ από δίσκους που έχουν βγει μετά το 90, από σήριαλ παραγωγής των τελευταίων 20 χρόνων (κομμένα τα Λιονταράκια του κυρ Ηλία κ ο Σογκούν κ Οι Άνεμοι του Πολέμου).
Κ τη δευτέρα θα μου στείλουν από το νοσοκομείο μία νοσοκόμα να καθαρίσει την ντουλάπα μου από οτιδήποτε με λαχούρι, κ σακάκια μπλέηζερ με βάτες (βασικά, όλη η γκαρνταρόμπα μου θα πάει για πέταμα, γκρ γκρ γκρ γκρ).
είναι σημαντικό, λέει, να περιορίσουμε τον ιό...
αχ θέ μου, γιατί σε μένα, γιατί... είμαι τόσο νέος, τόσο νέος.
(βέβαια για να πω την αλήθεια, κάτι είχα υποψιαστεί... γι αυτό κ πήγα να κάνω τις εξετάσεις. Πριν από δύο μέρες κατέβασα το I look to Yoy, το νέο της Whitney κ έχω πάθει σοκ πόσο μου αρέσει. Τουλάχιστον τα μισά τραγούδια τα βρίσκω τέλεια, κ τα άλλα μισά μου φαίνονται καταπληκτικά. Αυτό, δε, που με ανησύχησε πιο πολύ είναι ότι με πορώνει μέχρι κ το γεγονός ότι η φωνή της Ντίβας είναι εμφανώς σπασμένη - κ αυτό ακούγεται στο cd, φαντάσου, λοιπόν, χωρίς την διόρθωση που κάνουν οι ηχολήπτες πόσο πολύ έχει χάσει την παλιά αυτοκρατορική της φωνή. Ε, όταν είδα πόσο την έχω καταβρεί με το I look to You, κατάλαβα ότι πρέπει να με δει ένας γιατρός...
εν τω μεταξύ, ναι, το ξέρω αυτή είναι η μεγαλύτερη παρένθεση που έχει γίνει ποτέ, πρέπει να κάνω καμία ραδιουργία για να μην γίνω ρεζίλι όταν πάω να πάρω το cd από το δισκάδικο.
Μάλλον θα ζητήσω κ καλά να μου το τυλίξουν με παιδικό χαρτί περιτυλίγματος, ότι ταχαμούτενες θέλω να το χαρίσω σε ένα ανηψάκι μου... Το θέμα είναι να μην "σπάσω" στο ταμείο, όπως την πάτησα όταν αγόρασα Pet Shop Boys πέρυσι. Το ίδιο κόλπο έκανα, ότι κ καλά το θέλω για ένα ανηψάκι μου, κ όταν η ταμίας (ντάμ γιου γκέρλ!!!) άρχισε να λέει στην άλλη ταμία ότι "μα θα το φανταζόσουν ότι ένα παιδί θα ξέρει τους Pet Shop Boys; έχουν να κάνουν χιτ πάνω από 15 χρόνια!!!!" έσπασα κ άρχισα να φωνάζω "για μένα είναι ΓΙΑ ΜΕΝΑ ΕΙΝΑΙ, ΣΥΓΓΝΩΜΗ ΘΕΜΟΥ ΜΗ ΜΕ ΤΑΠΕΙΝΩΝΕΤΕ ΑΛΛΟ" κ έπεσα κλαίγοντας στην αγκαλιά ενός πωλητή του τμήματος heavy metal.)
ας πάω να ακούσω λίγο Whitney να συνέλθω, έχω πέσει πολύ. σνιφ.
Friday, September 04, 2009
Αλλάχ τον έκανες τον βίντεο κληπ
Η Αλία, μία 40χρονη μαθήτρια της 5ης Δημοτικού, έχει μείνει στην ίδια τάξη 30 φορές. Ο λόγος; Όλη μέρα ασχολείται με γκόμενους, που καιρός για διάβασμα! Όμως τόσο εκείνη όσο κ οι γονείς της δεν το βάζουν κάτω. Επιμένουν! "το παιδί θα τελειώσει το σκολείο, ΤΕΡΜΑ" είπε ο πατέρας της κάποτε. Κ αυτός τις υποσχέσεις του δεν τις ξεχνά!
Έτσι κ σήμερα. Η μέρα ξεκινά με την αγαπημένη μας ηρωίδα να είναι έτοιμη να ξεκινήσει για τα μαθήματά της. Όμως μία υπέροχη εκπληξη την περιμένει. Ο Τζαμάλ, που την αγαπά πολύ, τρυφερά κ εφηβικά, αγόρασε μοτοσακό για πάρτη της. Κ μάλιστα, όχι ό,τι κ ό,τι, αλλά αυτόματο μοτοσακό.
Πηγαίνει όλος χαρά μπροστά στο σπίτι της Αλία να της κάνει μοτοσακόρτε.
ναι, ναι, καλά διάβασες, μοτοσακόρτε. νέα προβατική λέξη
Η Αλία, δεν δείχνει να εντυπωσιάζεται, δεν θέλει υλικά αγαθά αυτή! Την νοιάζει ο έρωτας. Έτσι, περιορίζεται να ανταλλάξει μαζί του μερικά, καυτά κ ντροπαλά συνάμα, βλέμματα. Κ μετά ξεκινά για το σχολείο με το ντοσιέ της Σάρα Καίει, μη δείχνοντας ότι την καίει.
Ο Τζαμάλ, δεν το βάνει κάτω. Συνεχίζει το μοτοσακόρτε εντατικά (μοτοσακόρτ μοτοσακόρτ εντατίκ) ακολουθεί την Αλία, καβαλά πεζοδρόμια, κάνει γύρω της φούρλες... ούτε χάρλεη να είχε!
Αυτή τίποτε, ούτε ένα χαμόγελο δεν του ρίχνει "μα για ποια με πέρασες, ο Γιασέρ έχει κάμπριο κ δεν του κάθησα, κ εσύ νομίζεις θα με ρίξεις με ένα σκούτερ;".
Όμως... όμως αγαπημένε αναγνώστη υπάρχουν κ κάποια πράγματα που δεν ξέρεις. Καθώς το βίντεο κλιπ ξεδιπλώνεται τα διαπιστώνουμε:
Πρώτον, ότι η Αλία αγαπά πραγματικά τον Τζαμάλ, γι αυτό κ πηγαίνει κ τραγουδά μπροστα από κατεβασμένα ρολά μαγαζιών που έχουν χρεωκοπήσει (είναι γνωστή πράξη αγάπης αυτή, ή στέλνεις σοκολατάκια/λουλούδια ή τραγουδάς μπροστά από τα κατεβασμένα ρολά χρεωκοπημένων μαγαζιών).
κ δεύτερον ότι η Αλία έχει καταφέρει να εκβιάσει τους γονείς της ότι δεν θα βγάλει το δημοτικό αν τα βράδυα δεν την αφήνουν να ντύνεται σαν 40άρα καλοπεριποιημένη! με μωβ φόρεμα, μανικιούρ, κοσμήματα, κομμωτήριο.
Συνεχίζοντας στην πλοκή, η Αλία φτάνει στο σπίτι της συμμαθήτριας της Δενεμινέ (την λένε έτσι γιατί δεν έχει μείνει στην Πέμπτη δημοτικού - έτσι είναι πραγματικά 10 χρονών). Της κάνει αναπάντητη (στο ορκίζομαι, το δείχνει αυτό στο video clip, να στο σταυρό που σου κάνω) κ η Δενεμινέ βγαίνει για να πάνε μαζί μέχρι το σκολείο.
Ο Τζαμάλ φρικάρει με την εμφάνιση της Δενεμινέ! Το είχε σίγουρο ότι η Αλία θα του κάνει ένα σήμα! Κάνει να φύγει, προς μεγάλη απογοήτευση της αγαπημένης του η οποία πέφτει σε κατάθλιψη! Γρήγορα όμως αποδεικνύεται ότι ο Τζαμάλ απλά έφυγε για να πάει να την περιμένει στην είσοδο του 9ου δημοτικού Νέας Βηρυτού. Να της κάνει έκπληξη βρε κουτό.
Η Αλία τον βλέπει που την περιμένε κ αρχίζει να τον ζαχαρώνει. Πάει γυρεύοντας: H διευθύντρια της που έχει βαρεθεί να την βλέπει από τα έρλη έητηζ στην ίδια τάξη την αρχίζει στις χαρακιές! "θα σταματήσεις να ασχολείσαι με γκόμενους να ανοίξεις κανένα γαμοβιβλίο; κοντεύω να πάρω σύνταξη από το ΙΚΑ Λιβάνου, κ ακόμα Πέμπτη πας, το ξεσταύρι μου για παιδί!!!". Η Αλία μπαίνει στην τάξη.
Μετά από λίγο, η σχολική μέρα τελειώνει κ η Αλία προς μεγάλη της έκπληξη βλέπει τον Τζαμάλ να την περιμένει ακόμα απόξω από το σκολείο. Πάει προς στιγμήν να του κάτσει... όμως εκείνη την στιγμή γίνεται κάτι που μας αφήνει όλους με ανοιχτό το στόμα...
Αποκαλύπτεται το τραγικό: O Τζαμάλ έχει την τάση να μπαίνει στην φαντασία της Αλία για να ξενοκοιτάει άλλες. Άκου να δεις τον κάγκουρα. Ου να χαθείς αλήτη.
Η Αλία φυσικά δεν μπορεί να το δεχτεί αυτό. Φεύγει θυμωμένη. Ο Τζαμάλ την ακολουθεί, να της ζητήσει συγγνώμη που την απάτησε στην φαντασία της. Αυτή ανένδοτη... κ τότε εμφανίζεται ένα γκρουπ ποδηλάτων χορευτών... κ όλα αλλάζουν...
δεν θα στο χαλάσω άλλο σέξη βγιούερ. εδώ θα το δεις το υπόλοιπο βίντεο. Να το δεις, γιατί δεν μπορείς να φανταστείς τι χάνεις! Άσε που είναι ΤΡΑ-ΓΟΥ-ΔΑ-ΡΑ. κ πεθαίνω για την προφορά!
(τέλειο, τραγουδίδιον; τέλεια ποπ; τέλειες ματάρες η Αλία; θέλω να κάνω ντουέτο μαζί της τώρα!!!!!!!)
Έτσι κ σήμερα. Η μέρα ξεκινά με την αγαπημένη μας ηρωίδα να είναι έτοιμη να ξεκινήσει για τα μαθήματά της. Όμως μία υπέροχη εκπληξη την περιμένει. Ο Τζαμάλ, που την αγαπά πολύ, τρυφερά κ εφηβικά, αγόρασε μοτοσακό για πάρτη της. Κ μάλιστα, όχι ό,τι κ ό,τι, αλλά αυτόματο μοτοσακό.
Πηγαίνει όλος χαρά μπροστά στο σπίτι της Αλία να της κάνει μοτοσακόρτε.
ναι, ναι, καλά διάβασες, μοτοσακόρτε. νέα προβατική λέξη
Η Αλία, δεν δείχνει να εντυπωσιάζεται, δεν θέλει υλικά αγαθά αυτή! Την νοιάζει ο έρωτας. Έτσι, περιορίζεται να ανταλλάξει μαζί του μερικά, καυτά κ ντροπαλά συνάμα, βλέμματα. Κ μετά ξεκινά για το σχολείο με το ντοσιέ της Σάρα Καίει, μη δείχνοντας ότι την καίει.
Ο Τζαμάλ, δεν το βάνει κάτω. Συνεχίζει το μοτοσακόρτε εντατικά (μοτοσακόρτ μοτοσακόρτ εντατίκ) ακολουθεί την Αλία, καβαλά πεζοδρόμια, κάνει γύρω της φούρλες... ούτε χάρλεη να είχε!
Αυτή τίποτε, ούτε ένα χαμόγελο δεν του ρίχνει "μα για ποια με πέρασες, ο Γιασέρ έχει κάμπριο κ δεν του κάθησα, κ εσύ νομίζεις θα με ρίξεις με ένα σκούτερ;".
Όμως... όμως αγαπημένε αναγνώστη υπάρχουν κ κάποια πράγματα που δεν ξέρεις. Καθώς το βίντεο κλιπ ξεδιπλώνεται τα διαπιστώνουμε:
Πρώτον, ότι η Αλία αγαπά πραγματικά τον Τζαμάλ, γι αυτό κ πηγαίνει κ τραγουδά μπροστα από κατεβασμένα ρολά μαγαζιών που έχουν χρεωκοπήσει (είναι γνωστή πράξη αγάπης αυτή, ή στέλνεις σοκολατάκια/λουλούδια ή τραγουδάς μπροστά από τα κατεβασμένα ρολά χρεωκοπημένων μαγαζιών).
κ δεύτερον ότι η Αλία έχει καταφέρει να εκβιάσει τους γονείς της ότι δεν θα βγάλει το δημοτικό αν τα βράδυα δεν την αφήνουν να ντύνεται σαν 40άρα καλοπεριποιημένη! με μωβ φόρεμα, μανικιούρ, κοσμήματα, κομμωτήριο.
Συνεχίζοντας στην πλοκή, η Αλία φτάνει στο σπίτι της συμμαθήτριας της Δενεμινέ (την λένε έτσι γιατί δεν έχει μείνει στην Πέμπτη δημοτικού - έτσι είναι πραγματικά 10 χρονών). Της κάνει αναπάντητη (στο ορκίζομαι, το δείχνει αυτό στο video clip, να στο σταυρό που σου κάνω) κ η Δενεμινέ βγαίνει για να πάνε μαζί μέχρι το σκολείο.
Ο Τζαμάλ φρικάρει με την εμφάνιση της Δενεμινέ! Το είχε σίγουρο ότι η Αλία θα του κάνει ένα σήμα! Κάνει να φύγει, προς μεγάλη απογοήτευση της αγαπημένης του η οποία πέφτει σε κατάθλιψη! Γρήγορα όμως αποδεικνύεται ότι ο Τζαμάλ απλά έφυγε για να πάει να την περιμένει στην είσοδο του 9ου δημοτικού Νέας Βηρυτού. Να της κάνει έκπληξη βρε κουτό.
Η Αλία τον βλέπει που την περιμένε κ αρχίζει να τον ζαχαρώνει. Πάει γυρεύοντας: H διευθύντρια της που έχει βαρεθεί να την βλέπει από τα έρλη έητηζ στην ίδια τάξη την αρχίζει στις χαρακιές! "θα σταματήσεις να ασχολείσαι με γκόμενους να ανοίξεις κανένα γαμοβιβλίο; κοντεύω να πάρω σύνταξη από το ΙΚΑ Λιβάνου, κ ακόμα Πέμπτη πας, το ξεσταύρι μου για παιδί!!!". Η Αλία μπαίνει στην τάξη.
Μετά από λίγο, η σχολική μέρα τελειώνει κ η Αλία προς μεγάλη της έκπληξη βλέπει τον Τζαμάλ να την περιμένει ακόμα απόξω από το σκολείο. Πάει προς στιγμήν να του κάτσει... όμως εκείνη την στιγμή γίνεται κάτι που μας αφήνει όλους με ανοιχτό το στόμα...
Αποκαλύπτεται το τραγικό: O Τζαμάλ έχει την τάση να μπαίνει στην φαντασία της Αλία για να ξενοκοιτάει άλλες. Άκου να δεις τον κάγκουρα. Ου να χαθείς αλήτη.
Η Αλία φυσικά δεν μπορεί να το δεχτεί αυτό. Φεύγει θυμωμένη. Ο Τζαμάλ την ακολουθεί, να της ζητήσει συγγνώμη που την απάτησε στην φαντασία της. Αυτή ανένδοτη... κ τότε εμφανίζεται ένα γκρουπ ποδηλάτων χορευτών... κ όλα αλλάζουν...
δεν θα στο χαλάσω άλλο σέξη βγιούερ. εδώ θα το δεις το υπόλοιπο βίντεο. Να το δεις, γιατί δεν μπορείς να φανταστείς τι χάνεις! Άσε που είναι ΤΡΑ-ΓΟΥ-ΔΑ-ΡΑ. κ πεθαίνω για την προφορά!
(τέλειο, τραγουδίδιον; τέλεια ποπ; τέλειες ματάρες η Αλία; θέλω να κάνω ντουέτο μαζί της τώρα!!!!!!!)
Οι ομόκεντροι κύκλοι, η Ρένα Βλαχοπούλου κ ο Ted Keneddy
Σκεφτόμουν με αφορμή αυτήν την εβδομάδα τον θάνατο του Ted Kennedy.
Ο τύπος ήταν η μοναδική ελπίδα της οικογένειας του για την προεδρία των Ηνωμένων Πολιτειών, μετά από τις δολοφονίες των δύο αδελφών του, του JFK κ του Robert. Και την είχε σίγουρη στο τσεπάκι του... όταν ένα βράδυ του 1969 οδηγώντας μεθυσμένος μαζί με μία 28χρονη, έριξε το αυτοκίνητο του σε ένα χαντάκι. Μετά το ατύχημα, εγκατέλειψε την κοπέλα, η οποία πέθανε (δεν ξέρουν αν όταν την εγκατέλειψε είχε πεθάνει ή ακόμα όχι...). νεκρή κοπέλα:
Ο Ted πήγε στο σπίτι του κ ενημέρωσε για το ατύχημα μετά από πολλές ώρες. Ξέσπασε μεγάλο σκάνδαλο. Γίνανε ανακρίσεις, μπλεχτήκανε αστυνομίες... το αποτέλεσμα ήταν οι ελπίδες του Ted για την προεδρία να πνιγούν μαζί με την κοπέλα στο χαντάκι. Αλλά κ πάλι, φτηνά τη γλύτωσε, βλέπεις ήταν Keneddy, η βασιλική οικογένεια των Αμερικάνων, έχει το ελευθέρας! Να σου πω την αλήθεια, διαβάζοντας τις νεκρολογίες, κυρίως υμνητικές, για τον μακαρίτη, σε όλα τα αμερικάνικα περιοδικά (time, newsweek, βαβούρα) θύμωνα. Μα καλά, έλεγα, είναι δυνατόν να υμνούν έτσι έναν άνθρωπο που κατά πάσα πιθανότητα ευθύνεται για τον θάνατο μίας 28χρονης;
Τι αδικία είναι αυτή; Δεν φτάνει που ο τύπος την γλύτωσε επειδή ήταν Kennedy, ούτε φυλακή μπήκε, ούτε τίποτε, ενώ αν ήταν κάποιος κοινός θνητός ξέρεις πολύ καλά για πόσο καιρό θα σάπιζε στα μπουντρούμια (κ μάλλον δικαίως) , επιπλεόν να μου τον βγάζεις κ άγιο; Ε όχι, δεν το δέχομαι αυτό, δεν το δέχομαι!
Κ συνεχίζω να διαβάζω τα άρθρα. Κ λένε όλοι ότι ο μακαρίτης μετά από αυτό το γεγονός σαν να έπαθε μία εσωτερική μεταμόρφωση κ μετετράπη σε έναν εξαιρετικό νομοθέτη. Ήταν για άπειρα χρόνια μέλος της Γερουσίας, με έργο πολύ κ σημαντικό.
Κ με αφορμή αυτό, σκέφτομαι για αυτούς τους περίεργους ομόκεντρους κύκλους. Όπου μία ενέργεια είναι:
a - ασύλληπτη τραγωδία για κάποιους (την κοπέλα ας πούμε κ τους γονείς της),
b - μετά ανοίγει κ γίνεται μεγάλη ανατροπή για κάποιους άλλους (την οκογένεια Keneddy)
c - κ μετά ανοίγει κ άλλο κ γίνεται "ευλογία" για έναν λαό (τον αμερικάνικο που έχασε έναν πρόεδρο αλλά κέρδισε έναν μεγάλο κ σπουδαίο φιλελεύθερο νομοθέτη).
ένα ατύχημα μίας βραδιάς του 1969. κ πόσες πολλές διαφορετικές εκφάνσεις μπορεί να έχει. χμφ χμφ χμφ χμφ χμφ, αν μην τι άλλο, σε κάνει να σκέφτεσαι!
προσπαθώ ταυτόχρονα να σκεφτώ αν υπάρχουν κ στη δική μου ζωή τέτοια γεγονότα.
ξέρω πάντως ότι υπάρχουν στην ζωή της Ρένας Βλαχοπούλου, που όταν πέθανε ο θείος, πέθανε ο θείος, πέθανε ο θείος, τον κληρονόμησε, χεχε, είμαι σίγουρος θυμάσαι την ταινία με το μαύρο φόρεμα το εξώπλατο - έτσι είναι το πρόβατο, εν τω μεταξύ, καταφέρνει να συνδυάσει την Ρένα κ τον Ted Keneddy μία χαρά στο ίδιο ποστ
Tuesday, September 01, 2009
Σημασία έχει να έχεις όνειρα (σόρη αλλά χρειαζόμουν κάτι πραγματικά μελοδραματικό, γιατί το ποστ σάξ)
Καλό μήνα παλικάρια κ παλικάρισες! Καλά να είμαστε κ φέτος!
Είμαι σε περιοδεία στην Αίγυπτο, απόψε παίζουμε το έργο "Πολυταξιδεμένο Στελεχάκι" στο κοινό του Καϊρου, κ αύριο επιστρέφουμε στα πάτρια εδάφη, γιατί συνεχίζονται εντατικά οι πρόβες του έργου που θα ανεβάσουμε φέτος "36χρονος έχει κάψει μπιέλα γιατί δεν ξέρει τι θα γίνει όταν μεγαλώσει".
Πρόκειται για μία παραγωγή με βία, γέλιο, πολύ γέλιο, δάκρυ, συγκίνηση, ειρωνία, άγχος, αγωνία κ πολλά μαύρα σλιπάκια. Σκηνοθετεί ο Σταμάτης Φασουλής. Στο τραγούδι των τίτλων ο Γιώργος Νταλάρας σε ντουέτο με την Άσπα.
ναι, την Τσίνα, αυτή εννοώ.
Όμως, προς το παρόν, ας επικεντρωθούμε στο τώρα. Seize the day! Seize the day!!!!
Λοιπόν, καμία φορά, η ζωή μου κάνει πάρα πολύ περίεργα "δώρα". Ας πούμε, συμβολικά κ μόνο, έχει μία περίεργη βαρύτητα κ ένταση η σύμπτωση του να σε βρίσκει η πρώτη μέρα του φθινοπώρου του 2009 να ζαχαρώνεις τα συγκλονιστικά κοσμήματα των αρχαίων Αιγυπτίων, να λαμπικάρεις τις σαρκοφάγους κ τις χρυσές μάσκες του Τουτ κ να θαυμάζεις τις μούμιες των Φαραώ. ...ναι, ναι, αναμφίβολα, το Αιγυπτιακό Μουσείο είναι από τα πιο εντυπωσιακά μουσεία του κόσμου κ φιλοξενεί μερικά από τα πιο σέξικα εκθέματα που έχω δει!
Φυσικά, δεδομένων των συνθηκών, δεν κατάφερα να του αφιερώσω αρκετό χρόνο. Δεν παραπονιέμαι όμως. Θα ήμουν πολύ κάγκουρας! Καλά να είμαστε να ξανάρθουμε. Κ όσο κατάφερα να δω, σούπερ σημαντικό είναι! Για να πω την αλήθεια, ακόμα δεν έχω συνειδητοποιήσει ότι πραγματοποίησα ένα από τα παιδικά μου όνειρα, να δω από κοντά τον Τουταγχαμών (how cool is that!! τώρα το μόνο που μου μένει είναι να κάνουν ντουέτο η Σαμπρίνα με την Μπέσυ Αργυράκη, κ να πάει στο νούμερο ένα της Αγγλίας - κ έχω κλείσει ως άθρωπας με οράματα κ στόχους).
Αυτά από μένα, θα τα ξαναπούμε εννοείται, πιο αναλυτικά για αυτό το απίστευτο ταξίδι, επιστρέφω στην προετοιμασία για το meeting. Δεν θα είναι εύκολο, η Αραβική showbiz δεν αστειεύεται ΚΑ-ΘΟ-ΛΟΥ, δες ας πούμε εδώ τι έχω να αντιμετωπίσω σε λίγη ώρα:
Θεά η τύπισσα; ΘΕΑ; ναι, θεά!!! μα διάδρομο με τακούνια; κ όταν βλέπει ότι την ζαχαρώνει γκόμενος, ΣΚΙΖΕΙ με ψαλίδι το ρούχο της για να του δείξει τα μπούτια της;
λολ λολ λολ λολ. Αυτό είναι πχιότητα στη προσέγγιση του άλλου κ στο λεπτεπίλεπτο κ πάνω από όλα διακριτικό φλερτ!
Όσο για το κομμάτι... τι tiesto κ Armin Van μου λες! ΑΥΤΟ είναι τρανσιά! :-)
Είμαι σε περιοδεία στην Αίγυπτο, απόψε παίζουμε το έργο "Πολυταξιδεμένο Στελεχάκι" στο κοινό του Καϊρου, κ αύριο επιστρέφουμε στα πάτρια εδάφη, γιατί συνεχίζονται εντατικά οι πρόβες του έργου που θα ανεβάσουμε φέτος "36χρονος έχει κάψει μπιέλα γιατί δεν ξέρει τι θα γίνει όταν μεγαλώσει".
Πρόκειται για μία παραγωγή με βία, γέλιο, πολύ γέλιο, δάκρυ, συγκίνηση, ειρωνία, άγχος, αγωνία κ πολλά μαύρα σλιπάκια. Σκηνοθετεί ο Σταμάτης Φασουλής. Στο τραγούδι των τίτλων ο Γιώργος Νταλάρας σε ντουέτο με την Άσπα.
ναι, την Τσίνα, αυτή εννοώ.
Όμως, προς το παρόν, ας επικεντρωθούμε στο τώρα. Seize the day! Seize the day!!!!
Λοιπόν, καμία φορά, η ζωή μου κάνει πάρα πολύ περίεργα "δώρα". Ας πούμε, συμβολικά κ μόνο, έχει μία περίεργη βαρύτητα κ ένταση η σύμπτωση του να σε βρίσκει η πρώτη μέρα του φθινοπώρου του 2009 να ζαχαρώνεις τα συγκλονιστικά κοσμήματα των αρχαίων Αιγυπτίων, να λαμπικάρεις τις σαρκοφάγους κ τις χρυσές μάσκες του Τουτ κ να θαυμάζεις τις μούμιες των Φαραώ. ...ναι, ναι, αναμφίβολα, το Αιγυπτιακό Μουσείο είναι από τα πιο εντυπωσιακά μουσεία του κόσμου κ φιλοξενεί μερικά από τα πιο σέξικα εκθέματα που έχω δει!
Φυσικά, δεδομένων των συνθηκών, δεν κατάφερα να του αφιερώσω αρκετό χρόνο. Δεν παραπονιέμαι όμως. Θα ήμουν πολύ κάγκουρας! Καλά να είμαστε να ξανάρθουμε. Κ όσο κατάφερα να δω, σούπερ σημαντικό είναι! Για να πω την αλήθεια, ακόμα δεν έχω συνειδητοποιήσει ότι πραγματοποίησα ένα από τα παιδικά μου όνειρα, να δω από κοντά τον Τουταγχαμών (how cool is that!! τώρα το μόνο που μου μένει είναι να κάνουν ντουέτο η Σαμπρίνα με την Μπέσυ Αργυράκη, κ να πάει στο νούμερο ένα της Αγγλίας - κ έχω κλείσει ως άθρωπας με οράματα κ στόχους).
Αυτά από μένα, θα τα ξαναπούμε εννοείται, πιο αναλυτικά για αυτό το απίστευτο ταξίδι, επιστρέφω στην προετοιμασία για το meeting. Δεν θα είναι εύκολο, η Αραβική showbiz δεν αστειεύεται ΚΑ-ΘΟ-ΛΟΥ, δες ας πούμε εδώ τι έχω να αντιμετωπίσω σε λίγη ώρα:
Θεά η τύπισσα; ΘΕΑ; ναι, θεά!!! μα διάδρομο με τακούνια; κ όταν βλέπει ότι την ζαχαρώνει γκόμενος, ΣΚΙΖΕΙ με ψαλίδι το ρούχο της για να του δείξει τα μπούτια της;
λολ λολ λολ λολ. Αυτό είναι πχιότητα στη προσέγγιση του άλλου κ στο λεπτεπίλεπτο κ πάνω από όλα διακριτικό φλερτ!
Όσο για το κομμάτι... τι tiesto κ Armin Van μου λες! ΑΥΤΟ είναι τρανσιά! :-)
Subscribe to:
Posts (Atom)