Ακατάλληπτα πράγματα

...αυτή η διαμάχη που ξεδιπλώνεται εδώ και λίγο καιρό στις τάξεις του Ελληνικού Μπλόγκινγκγκγκγκ είναι υποτίθεται η μητέρα όλων των (δια)μαχών.

Ο ένας, που αν και όλοι ξέρουν ποιος είναι και έλεγε, πριν από λίγο καιρό, ότι δεν είναι αυτός που είναι,

βρίζει την "άλλη" με το φρικτό "λάϊκα" ψευδώνυμο που είναι η δεύτερη φορά που εμφανίζεται στις τάξεις του ελληνικού μπλόγκινγκγκγκγκ...

αλλά η αλήθεια είναι ότι αυτοί οι δύο που τόσο λυσαλλέα βρίζονται είναι στην πραγματικότητα το ίδιο πρόσωπο.

μου το λέει το ένστικτό μου - αλλά και κάποιες λεπτομέρειες που δεν προσέχουν και τους ξεφεύγουν στα λυσσαλέα Post που ανταλλάσουν.

μάπα το καρπούζι - στημένος ο καυγάς - ζούμε στο μικρό σπίτι στο λιβάδι. είμαστε μία ωραία παρέα!

(οπότε μην ψαρώνεις - όλο το παιχνίδι γίνεται για την προβολή των εμπλεκόμενων μέσων. Ξέρεις... το παλιό θεώρημα "ας μιλάνε για μένα και ας είναι κουλοί οι λόγοι...").

Πόνος, μοναξιά, απελπισία

...θέλω να σου πω μία ιστορία...

τόπος: σήμερα το πρωί!

χρόνος: το starbucks στην Πατριάρχου Ιωακείμ

πρωταγωνιστής: ΕΓΩΕΓΩΕΓΩΕΓΩΕΓΩΜΟΥΜΟΥΜΟΥ ΤΕΛΕΙΟΤΗΤΑΤΕΛΕΙΟΤΗΤΑ ΜΟΥ ΜΟΥ ΜΟΥ ΑΡΜΟΝΙΑ ΜΟΥ ΟΜΟΡΦΙΑ ΜΟΥ ΜΟΥ ΜΟΥ... ΔΙΑΝΟΙΑ ΜΟΥ ΜΟΥ ΜΟΥ ΜΟΥ!

Φύγαμε:

είμαι στη ουρά για να πάρω τον καφέ μου... ξαφνικά τον βλέπω. Είναι στην ηλικία μου, αρκετά όμορφος, αρκετά συμπαθητικός, αρκετά χαρούμενος και χαmογελαστός. Από ότι τον κόβω (όση ώρα τον παρατηρώ χωρίς να με έχει προσέξει ότι τον εκοιτάζω) πρέπει να είναι gay.

Και τότε με βλέπει... εγώ, με το που με βλέπει, σε αντίθεση με ότι θα έκανα συνήθως, συνεχίζω να τον κοιτάζω με το πιο χαμογελαστό μου βλέμμα. Όχι πρόστυχα, όχι προκλητικά... εκείνος κομπλάρει για μερικά δευτερόλεπτα. Και τότε γίνεται το θαύμα!

μου χαμογελά ελαφρά... σοκάρομαι προς στιγμή, μόλις και προλαβαίνω να μην αποστρέψω το βλέμμα μου από το πρόσωπό του από την "ντροπή μου"... χαμογελάω του λίγο παραπάνω...

είναι πια όλα στημένα για να με πλησιάσει ή να τον πλησιάσω και να πούμε την πρώτη λέξη που θα γίνει αφορμή...

πλησιάζω - λέω "καλημέρα".

Απογοήτευση... μου απαντά με ένα νεύμα... και απομακρύνεται. ντράπηκε τελικά... κρίμα.

φεύγω θλιμμένος πολύ. Προσπαθώ να καταλάβω τι πήγε λάθος...

...να σου πω κάτι αγαπημένε μου εστέτ, καλλιεργημένε ουσιαστικά, πανέμορφε, σούπερ σέξυ και καλόκαρδε αναγνώστη του www.provato.gr που με υποστηρίζεις (διακαίως) και με καταλαβαίνεις;

... το γωνρίζεις ότι είμαι από τους ωραιότερους άντρες που κυκλοφορούν στην χώρα. Αντικειμενικά - δεν το λέω επειδή είμαι εγώ. Ισχύει. Επίσης είμαι και πολύ αρρενωπός. Κάνω τον Κλάρκ Γκέιμπλ να μοιάζει κοριτσάκι με τουτού!

Όμως... φευ!!!!!

Αυτό το πράγμα, η αρρενωπότητά μου που όμοιά της δεν υπάρχει στο σύμπαν ολάκερο είναι η καταστροφή μου!

γιατί εγώ ξέρω πολύ καλά τι συνέβη σήμερα το πρωί... ο τύπος δεν είναι ότι δεν ενδιαφερόταν για μένα.

[Φαινόταν ότι ήθελε να του δωθώ, με ποθούσε με κάθε του κύταρρο και αυτό ήταν πασιφανέστατο, έτρεμε το φυλλοκάρδι του από ηδονή και μόνο στην σκέψη ότι τα στιβαρά μου μπράτσα θα τυλιχτούν γύρω από το κορμί του... Αντικειμενικά τώρα. Δεν το λέω επειδή είμαι εγώ. Μπορώ να μιλάω αντικειμενικά για τον εαυτό μου - το έχω αυτό το καλό].

απλά ο άνθρωπος σκέφτηκε: (μπαίνουμε στο μυαλό του τύπου, τώρα) "αυτός ο Θεός ο αρρενωπός, που φαίνεται ότι είναι κολυμβητής ολυμπιακών επιδόσεων, που εκπέμεπει κουλτούρα και καλοσύνη, που είναι απίστευτος άντρακλας και λεβέντης, αυτό το παλληκάρι που πιάνει την πέτρα και την στύβει, αυτός ο υπέροχος άντρας αποκλείεται να γυρίσει να κοιτάξει εμένα. άσε που τέτοιος άντρακλας αποκλείεται να είναι Ομοφυλόφιλος!!!" (βγαίνουμε από το μυαλό του τύπου)

...δεν του κρατώ κακία - δεν τον αδικώ. Και εγώ αν έβλεπα εμένα στον καθρέφτη αυτά θα σκεφτόμουν για εμένα και για τον εαυτό μου...

αλλά, άγνωστε παρ' ολίγο φίλε, μάθε το εξής: ΚΑΙ ΟΙ ΑΡΡΕΝΩΠΟΙ ΑΝΤΡΕΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ GAY! ακόμα: ΕΧΟΥΜΕ ΚΑΙ ΟΙ ΑΡΡΕΝΩΠΟΙ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΣΤΗΝ ΣΥΝΤΡΟΦΙΚΟΤΗΤΑ. τέλος: ΕΧΟΥΜΕ ΚΑΙ ΟΙ ΑΡΡΕΝΩΠΟΙ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΣΤΟ CASUAL SEX!!

...είναι φρίκη που όλοι φοβούνται να μου μιλήσουν. πλησιάστε με... μην με φοβάστε επιτέλους... είμαι και εγώ ένας απλός άνθρωπος. Και όσο αρρενωπός και να είμαι μην πηδάτε σε συμπεράσματα. (τζαμπ ιντού κονκλούζιονς!)

(μην πει κανένας τίποτα στο ρεμάλι, σας έκοψα τα λαρύγγια!)

Πιστός των απίστων

Γαμώ τις φάσεις μεγάλε!!!

μιλάμε γαμώ. μου έχει φύγει το καφάσι μιλάμε. μιλάμε τέλειο! γαμάουα μιλάμε! καράφλιασα! βασικά το καινούργιο δισκάκι των faithless μιλάμε είναι σούπερ τζαμάουα!

Δεν είναι μόνο ότι έχει ένα από τα καλύτερα εξώφυλλα που έχω δει ever στην προθήκη δισκοπωλίου (το βλέπεις από πάνω...)

επιπλέον οι τύποι μου πήραν και τα σώβρακα διότι σε ένα track του δίσκου κάνουν φοβερό sampling σε ένα από τα αγαπημένα μου τραγούδια όλων των εποχών, το απίστευτο Lullaby των Cure από τα τέλη της δεκαετίας του 80!

εδώ είσαι και κατεβάζεις το τραγούδι των faithless

οι οποίοι έχουν και γαμώ site, με ωραίες φωτογραφίες όπως η παρακάτω

Σας ικετεύω...

...χαρίστε μου λίγη λακωνικότητα στα post σας...

και λίγη συντομία.

Αποσαφήνιση

Μετά από 5 μέρες αποφάσισα ότι ο Δημήτρης Παπαϊωάννου είναι ο πιο λαϊκός τραγουδιστής της Ελλάδας.

ναι καλά διάβασες! λαϊκός τραγουδιστής. Η τέχνη του είναι απολύτως τέχνη αναπαραγωγής και σύνθεσης ήδη δεδομένων πραγμάτων και όχι τέχνη που γεννά ή προτείνει κάτι καινούργιο. Σαν το κακό λαϊκό τραγούδι ένα πράγμα.

Με βάση αυτό σαφώς και δεν αξίζει να δώσεις 80 ευρώ (ή 50 ή 30 - αν το εισιτήριο έκανε 15 θα το συζητούσα...) για να πας να δεις μία παράσταση που είναι πολύ άρτια τεχνικά και έχει υπέροχα εφέ και μαγκιές εντυπωσιασμού και σε αφήνει πότε πότε με ανοιχτό το στόμα λόγω θεάματος

αλλά...

δεν σου λέει ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΤΙΠΟΤΑ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟ παρά αναμασά παλιάαααααααα κλισέ του τύπου "κυνήγα το όνειρο σου και μην ασχολείσαι με σκουπίδια" ή "αγάλι αγάλι γίνεται η αγουρίδα μέλι".

Αυτά - αν δεν βρήκες εισιτήριο για το στο Παλλάς να θεωρείς τον εαυτό σου ότι δεν έχασε και τίποτα.


neeeeeeext!!! Και πολύ ασχοληθήκαμε...

Κουρασμένα παλικάρια

πως καταλαβαίνεις ότι είσαι πραγματικά κουρασμένος tip 1:

Μιλάς στο τηλέφωνο με την καλύτερη σου φίλη, που τυχαίνει να είναι και η μεγαλύτερη σεξοβόμβα της ελληνικής blogόσφαιρας με το ωραιότερο μπούστο που έχει περάσει ποτέ από τον πλανήτη... (γαμησέ τα - τι τις θέλω τις κοσμιότητες: Παιδιά, δεν παίζονται τα βυζιά αυτής της γυναίκας!!!)

(λέγε με και μικρή Ολλανδέζα...)

και πριν κλείσεις το τηλέφωνο της λες για να την χαιρετήσεις:

"θα μιλήσουμε πάλι αγοράκι μου... φιλάκια"

Χα!!!!

μην ξανακούσω μαλακίες ότι τάχα μου οι άνθρωποι των πόλεων είναι σαλταρισμένοι και επιθετικοί και βίαιοι που τους έχει μολέψει ο πολιτισμός και η τεχνολογία

και ότι οι άνθρωποι που ζούνε στην φύση είναι καλόκαρδοι και έχουν ακόμα κάτι από την παλιά καλή καλωσύνη που είχε κάποτε (My ass) ο άνθρωπος γιατί θα πω μία πρόταση:

Βοσκός στο Αγρίνιο

...να χαιρόμαστε την καλωσυνάτη ελληνική ύπαιθρο.

Αηδία καταντήσαμε πια

...διαβάζω τις αγγελίες που βάζουν οι διαφημιστικές εταιρίες, ή γενικά οι εταιρίες του χώρου "επικοινωνία" στα διάφορα κλαδικά έντυπα προς αναζήτηση συνεργατών κυρίως σε entry level και έχω μία απορία...

με τι ακριβώς σκεπτικό στα πράγματα που ζητάνε από κάποιον υποψήφιο υπάλληλό τους περιλαμβάνουν στο 60% των περιπτώσεων και το "να έχει όρεξη για δουλειά";

Δηλαδή πως το σκέφτονται ακριβώς το όλο πράγμα; Ότι σε περίπτωση που δεν το βάλουν θα παιχτεί ο εξής διάλογος;

Εργοδότης: Μπράβο, μπράβο, μου αρέσει πολύ το book σας... Πείτε μας λοιπόν, έχετε όρεξη για δουλειά; ...Πολύ όρεξη;
Υποψήφιος: Όχι βέβαια!!! Δεν το είχατε γράψει στην αγγελία!!! Ασφαλώς και δεν έχω!!! καθόλου μάλιστα!!

Ή μήπως θεωρούν ότι με το να το βάζουν το "ο υποψήφιος πρέπει να έχει όρεξη για σκληρή δουλειά" (ή κάτι παρόμοιο τέλος πάντων...) θα παιχτεί ο εξής διάλογος:

Εργοδότης: Μπράβο μου αρέσει πολύ η δουλειά σας... φαντάζομαι θα έχετε και όρεξη για δουλειά;
Υποψήφιος: Όχι! ...γιατί;
Εργοδότης: ΟΧΙΙΙΙ!!;;;;; ...Μα αφού το λέμε και στην αγγελία... σας ζητώ τα ρέστα κύριε που ήρθατε και σπαταλήσατε το χρόνο μου!!! σας ζητώ τα ρέστα!!!

μπλιαχ! γιάϊκς! ίουκ επιτέλους!

Τόσο λίγο, τόσο παρεξηγιάρικα!

όταν επικοινωνούμε με κάποιον, το 38% από αυτό που "καταλαβαίνει" από εμάς είναι μέσω της ταχύτητας και του τόνου με τον οποίο του μιλάμε, το 55% είναι μέσω της γλώσσας του σώματος και το 7% ΜΟΝΟ είναι μέσω αυτών που του λέμε...

...δεν είναι λοιπόν να απορεί κανείς που το blogging είναι χώρος που ανθούν οι παρεξηγήσεις και κατά συνέπεια τα μαλλιοτραβήγματα...

...ουσιαστικά χρησιμοποιούμε μόνο το 7% των εκφραστικών μέσων που έχουμε στην διάθεση μας και που και εμείς οι ίδιοι έχουμε μάθει να ερμηνεύουμε για να καταλάβουμε κάποιον.

αλλά βέβαια αυτό το δεδομένο έχει και την θετική του πλευρά. Αν το έχουμε υπόψη μας κάθε φορά που "στέλνουμε ένα σήμα εκεί έξω" (στο blog μας, ή στα σχόλια που αφήνουμε...) και διαμορφώνουμε ανάλογα το περιεχόμενο και την μορφή των μηνυμάτων μας... τότε οι παρεξηγήσεις και τα περιτά μαλλιοτραβήγματα θα σταματήσουν για πάντα!

you wish, my ass!! DREAM ON!

Τέσταρε τον εαυτό σου

εδώ θα δεις αν είσαι τρελό αγόρι ή κορίτσι...

εδώ θα δεις αν έχεις μαντικές ικανότητες...

και εδώ θα δεις αν έχεις κάποιου είδους διαταραχή προσωπικότητας...


γνώθι σαυτόν, φίλε μου... γνώθι σαυτόν!