Thursday, June 28, 2007

Το θρυλικό "πόσο χαμηλά του ανθρώπου"



Υποθετικός διάλογος παραλογισμού:

- Ρε συ, τον κύριο Φανούρη που έχει το μπακάλικο στην Καλλιδρομίου, τον θυμάσαι;
- ναι, τι;
- είδα την κόρη του εχτές στο μετρό... μου είπε πως ο μπαμπάς της είναι πάρα πολύ άρρωστος. έχει μπει νοσοκομείο και μάλλον πρέπει να είναι πολύ σοβαρά γιατί την είδα τρελά στεναχωρημένη. Έπαθε εγκεφαλικό.
- κρίμα. να είναι καλά ο άνθρωπος. ...θυμάσαι όμως ότι πουλάει λαχανικά που δεν είναι τελείως φρέσκα;
- ναι, τι;
- τι "τι"; ...δεν καταλαβαίνεις; τι άλλο να σου πω! ...πουλάει λαχανικά που δεν είναι εντελώς φρέσκα. Επίσης, δεν τηρεί το ωραριό του και μου έχει τύχει να κουβαληθώ στο μαγαζί του και να είναι κλειστό. Για να μην σου πω ότι πολλές φορές έκανε λάθος στα ρέστα.
- ναι, ρε παιδί μου, τα ξέρω όλα αυτά, και εγώ τα έχω ζήσει, στην ίδια γειτονιά μένω.... αλλά δεν καταλαβαίνω γιατί μου τα λες τώρα και μάλιστα ως απάντηση στο νέο ότι είναι πολύ άρρωστος.
- ...ρε παιδί μου κι εσύ... δεν στα λέω επειδή είναι πολύ άρρωστος, απλά στα λέω. Μακάρι ο άνθρωπος να συνέλθει και να γίνει καλλίτερος άνθρωπος και περαστικά του εύχομαι... άλλα πουλάει μπαγιάτικα λαχανικά και κάνει λάθος στα ρέστα και δεν τηρεί το ωράριο του!
- ...κάτσε τώρα για να καταλάβω. υπάρχει καμία πιθανότητα να υπονοείς ότι του αξίζουν όλα αυτά που περνά στο νοσοκομείο επειδή "δεν τηρεί το ωράριό του" και "δίνει λάθος ρέστα" και "πουλά μπαγιάτικα λαχανικά";
- ΟΧΙ ΒΕΒΑΙΑ! τι είναι αυτά που λες! ...πάντως δεν έπρεπε να τα κάνει όλα αυτά τα πράγματα! ακούς εκεί να πουλά μπαγιάτικα λαχανικά...
- παιδί μου, εγώ σου λέω ότι ο άνθρωπος πεθαίνει και εσύ μου λες για τα ελλατώματά του ώς μπακάλης; πας καλά; how sick is that.
- or not... σου είπα περαστικά του κιόλας! ...αλλά δεν μπορώ να ξεχάσω ότι δεν τηρούσε το ωράριο!

μούμπλυ μούμπλε μούμπλε μούμπλε... γιάγκαντι γιάγκαντι γιάγκαντι. μούμπλε. γιάγκαντι.

τελικά, είναι αλήθεια.

η χειρότερη μορφή χυδαιότητας κρύβεται μέσα σε αυτούς που το πρώτο πράγμα που σου λένε για τον εαυτό τους είναι το πόσο ευαίσθητοι είναι.

οι χειρότεροι φασίστες είναι αυτοί που είναι σίγουροι για την δημοκρατικότητά τους.

οι χειρότεροι τραμπούκοι είναι εκείνοι που είναι σίγουροι για την καλλιέργειά τους.

και βέβαια οι πιο ημιμαθείς είναι εκείνοι που ξέρουν τα περισσότερα τσιτάτα.

(κλαίω μέσα στην ψυχή μου για το "πόσο χαμηλά του άνθρώπου". κλαίω).

16 comments:

Η μικρή Ολλανδέζα said...

μην κλαις καλε!
με τέτοια ζέστα:)))

billzouk said...

Ν' αγιασει το στομα σου, που θα μας το κανουν και ηρωα.
Θα στεναχωρηθω για ενα καλο ανθρωπο, οχι για τον ε, χμ, φανουρη τον μπακαλη.

mr. F said...

έχεις δίκιο. Οι πιο υποκειμενικοί άνθρωποι είναι εκείνοι που είναι σίγουροι για την αντικειμενικότητα τους.

Οι πιο άδικοι άνθρωποι είναι εκείνοι που είναι σίγουροι για το αίσθημα δικαιοσύνης τους.

provato said...

Μικρή Ολλανδέζα μόλις πήρες το βραβείο του "πιο σχετικού σχολίου με το Post στο οποίο αναφέρεται της χρονιάς". μπεεεεράβο!

billzouk εκνευρίζομαι όταν με διαβάζεις διαγώνια και δεν πιάνεις αυτό που λέω. Αυτό που λέω λοιπόν σε σχέση με τον Χριστόδουλο είναι ότι όταν ένας άνθρωπος είναι άρρωστος σέβεσαι την αρρώστια του και δεν θυμάσαι ότι ήταν κακός μπακάλης, αρχιεπίσκοπος, ή οτιδήποτε άλλο όπως κάνουν πολλοί bloggers! μπέεελεος!... μπεεεέλεος

Mr F. I knew I could count on you! :-)

bill g. said...

τι να κάνουμε provatako, μερικοί άνθρωποι δε μπορούν να δουν το δύστυχο παρόν σου ανεξάρτητα από το "αμαρτωλό" παρελθόν σου...θέμα αντίληψης και αντικειμενικότητας είναι, δεν είμαστε όλοι το ίδιο.

Βέβαια, δίκιο έχεις, το πλέον εκευριστικό είναι ότι όλοι όσοι εμπίπτουν στο παραπάνω (κατά τη γνώμη μας) σφάλμα, εξακολουθούν να διατείνονται για την αντικειμενικότητά τους και το "ξέρω-εγώ-τι-σου-λέω" τους είναι εξοργιστικό. But what can you do, τους αφήνεις στην πλάνη τους.

Α, και η κυρία με το βραβείο, δίκιο έχει, μη κλαις με τέτοια ζέστα, θα πάθεις αφυδάτωση.

Phevos said...

σε ενοχλεί περισσότερο η υποκρισία του τύπου "μακάρι δηλαδή να γίνει καλά ο άνθρωπας" ή η έκφραση "δε με νοιάζει ας πεθάνει" ?

(να ξέρω κατά πόσο μπορώ να μπώ στη μπεελάκ λίστ σου)

(ποστ για το χριστόδουλο, μετά από ποστ για το Κότσιρα, bad bad bad φεγκ σούι!)

g for george said...

Συμφωνώ απολύτως μαζί σου.

Όταν κάποιος είναι κάτω και μάλιστα κάτω κυριολεκτικά λόγω αρρώστιας, πόσο φτηνό μπορεί να είναι να τον χτυπάς; Σόρρυ αν κάποιοι δεν συμφωνούν με αυτό που λέω.

Επίσης αν θέλει κάποιος να του την πει ευθέως, ΟΚ, αλλά όχι με αυτόν το πλάγιο τρόπο που περιγράφεις. Λυπάμαι αλλά δεν είναι σωστό.

provato said...

bill g. όπως λες, τους αφήνεις στην πλάνη τους. αλλά όσο μπορείς και όπου μπορείς φωνάζεις! μπεεεε :-))

phevos καταρχήν γέλασα πάρα πολύ με το bad bad bad φεγκ σούη όσο ΔΕΝ μπορείς να φανταστείς. lol μεγάλο. Νομίζω ότι αυτό που με ενοχλεί είναι η έμεση σύνδεση της ασθένειας μα τα σφάλματά του. Ότι τι δηλαδή; και καλά θεία δίκη. Μην ξεράσω... μπεεεε άρα με ενοχλεί το "δε με νοιάζει ας πεθάνει". respect man!

g for george τρελό respect για την τελευταία σου πρόταση! :-) ρησπέκτ!

Mary said...

Προβατάκο μου, εδω δεν σεβάστηκαν τα ΤΕΡΑΤΑ το μπλογκ της Αμαλίας...
Χθες διάβασα σ΄ενα μπλογκ, οτι παίζουν στοιχηματα με το όριο ζωής του Χριστόδουλου!!!!!!!!!!
Εεεεελεος...Ασχετα αν συμπαθώ ή οχι τον Χριστοδουλο, αυτο με ανατρίχιασε...
Ποση χολή και κακία ρε γμτ υπάρχει? Φοβαμαι...

€lisavet said...

Καταλαβαίνω τι λες κι έχεις δίκιο προβατάκο. Όταν έχει να κάνει με θέμα υγείας, δεν έχει χώρο το κουτσομπολιό.

Κατά τ'άλλα όμως, προσωπικά, μου έχει τύχει να υποπέσω στο αμάρτημα της σκέψης, πως ο καθένας παίρνει ό,τι του αξίζει, αν κι όπως γνωρίζουμε, δεν ισχύει πάντα αυτό. Οπότε, συμπερασματικά, δε μου φαίνεται τόσο εξωγήινος ο παραπάνω διάλογος.

ps: Με πιάνουν ώρες ώρες κάτι κρίσεις ειλικρίνειας...

billzouk said...

Αν και οντως δεν καταλαβα τι εννοουσες πριν, και δεν επεσα πανω σε αλλον μπλογκερ με αυτο το θεμα εγω διαφωνω.
Δεν ειμαι υπερ του να τον χτυπουν τωρα που ειναι αρρωστος, προτιμουσα να τον χτυπουσαν πριν, αλλα το οτι ειναι αρρωστος συγνωμη δεν αλλαζει την γνωμη που εχω γι αυτον. Και δεν υπαρχει θεια δικη αλλα βαρεθηκα ολοι καποια στιγμη να μπαινουν στο ιδιο τσουβαλι, καλοι και κακοι. Ξαφνικα ολοι ειναι καλοι. Ε, δεν ειναι, πως να γινει;

provato said...

αγαπημένε μου, δεν έχω πρόβλημα με το να κάνουμε κριτική στον οποιονδήποτε, ούτε καν άδικη να σου πω την αλήθεια.


αλλά να συνδέω την αρρώστια με την όποια συμπάθεια ή αντιπάθεια έχω για κάποιον το βρίσκω απαίσιο. Τώρα δεν είναι ώρα να κάνουμε κριτική, τώρα είναι ώρα να πούμε ένα ανθρώπινο περαστικά! μπεεεε αγαπημένε.

provato said...

mary κι εγώ φοβάμαι ότι στον κόσμο υπαρχει περισσότερη καφρίλα από όσο θα θέλαμε να παραδεχτούμε τελικά. μπεεεε

elisavet μου, παναγία μου σε ένα τοσοδούλι σχολιάκι τόσο πολλά θέματα και τόσο σημαντικά. (είσαι χαρακτηριστικό δείγμα σούπερ καλλιεργημένου αναγνώστη του www.provato.gr τελικά, χιχιχι). Πάντως respect τρελό respect για την ειλικρίνιά σου. σου βγάζω το καπέλο! μπεεεε

Anonymous said...

Είναι ανθρώπινο & αυτονόητο όταν στο μυαλό έρχεται μια οντότητα (βλ. αρχιεπίσκοπος) να έρχεται πακέτο! Με τα καλά του λαχανικά και με τα μπαγιάτικα... Κάποιοι επιλέγουν το τι θα πούν, φιλτράρουν την σκέψη.
Κάποιοι όχι. Δεν είναι ούτε φασίστες ούτε "μοβόροι"
Απλά δεν είναι τυφλοί υποστηρικτές.
Υπάρχει μια διαφορά: εάν αυτά που λένε τώρα τα έλεγαν και πρίν. Εάν όχι τότε πράγματι είναι "μικροί" και τους αξίζει το "πτύειν"
Μην ισοπεδώνουμε όμως...

Urfurslaag said...

Μισητό πρόβατο. Το ποστ σου αυτό με έχει προβληματίσει όσο δεν φαντάζεσαι. Ολο το ποστ, ακόμα (κυρίως ίσως) οι αφορισμοί σου στο τέλος.

Jo said...

Αγαπητέ πρόβατε,
τι γίνεται όταν ο εν λόγω μπακάλης με έχει λιώσει στο σάπιο φρούτο, με έχει κατακλέψει στα ρέστα, τη μία με υποδέχεται με ανοιχτή αγκαλιά και την άλλη με πετάει στα σκουπίδια σαν ελαττωματική, με έχει κάνει δακτυλοδεικτούμενη στη γειτονιά, μπλέκεται με το σπιτονοικοκύρη μου όταν η συγκάτοικος μου και εγώ προσπαθούμε να κάνουμε ενιαίο συμβόλαιο να μην πληρώνουμε δύο χαρτόσημα και γενικά το μόνο που δεν έχει ανακατευτεί είναι το πώς θα βάλω τη μπουγάδα μου?

Είναι σκληρό εκ μέρους μου, το ξέρω καλά, αλλά δε μπορώ ούτε να υποκριθώ συμπόνια, ούτε και να μην πω ότι δεν θέλω κάποιον καλύτερο για μία τόσο σημαντική θέση...