ήστα(ρ). κουλά κουλά κουλά βαριέμαι κουλά κουλά

1. Γιατί κλαις; Κουλά κουλά κουλά κουλά κουλά κουλά βαριέμαι βαριέμαι βαριέμαι κουλά κουλά κουλά κουλά 2. Γιατί δεν κλαις; Κουλά κουλά κουλά κουλά κουλά κουλά βαριέμαι βαριέμαι βαριέμαι κουλά κουλά κουλά κουλά 3. Που είναι ο βάλτος; Κουλά κουλά κουλά κουλά κουλά κουλά βαριέμαι βαριέμαι βαριέμαι κουλά κουλά κουλά κουλά 4. Ποιός και πού είναι ο δεσμοφύλακας; Κουλά κουλά κουλά κουλά κουλά κουλά βαριέμαι βαριέμαι βαριέμαι κουλά κουλά κουλά κουλά 5. Που συναντάς μια εντελώς δική σου άβυσσο; Κουλά κουλά κουλά κουλά κουλά κουλά βαριέμαι βαριέμαι βαριέμαι κουλά κουλά κουλά κουλά 6. Περιφρονείς κάτι; Κουλά κουλά κουλά κουλά κουλά κουλά βαριέμαι βαριέμαι βαριέμαι κουλά κουλά κουλά κουλά 7. Θα ερωτευόσουν για πάντα; Κουλά κουλά κουλά κουλά κουλά κουλά βαριέμαι βαριέμαι βαριέμαι κουλά κουλά κουλά κουλά 8. Γιατί πουλιούνται τα “έργα τέχνης”; Κουλά κουλά κουλά κουλά κουλά κουλά βαριέμαι βαριέμαι βαριέμαι κουλά κουλά κουλά κουλά 9. Μήπως να αφαιρεθούν τα εισαγωγικά στην παραπάνω ερώτηση; Κουλά κουλά κουλά κουλά κουλά κουλά βαριέμαι βαριέμαι βαριέμαι κουλά κουλά κουλά κουλά 10. Do you remember revolution; Κουλά κουλά κουλά κουλά κουλά κουλά βαριέμαι βαριέμαι βαριέμαι κουλά κουλά κουλά κουλά 11. Θα ανέβαινες σ’ ένα βουνό, αν το επέβαλε το ωροσκόπιο σου; Κουλά κουλά κουλά κουλά κουλά κουλά βαριέμαι βαριέμαι βαριέμαι κουλά κουλά κουλά κουλά 12. Θα σκότωνες τον παππού σου, αν το τζάμι δεν έσπαγε απ΄τον πάγο; Κουλά κουλά κουλά κουλά κουλά κουλά βαριέμαι βαριέμαι βαριέμαι κουλά κουλά κουλά κουλά 13. Θα μπορούσες να κλείσεις τα μάτια σου, αν η ζωή σου έστηνε καρτέρι; Κουλά κουλά κουλά κουλά κουλά κουλά βαριέμαι βαριέμαι βαριέμαι κουλά κουλά κουλά κουλά 14. Θα κυλούσε η πέτρα του θανάτου το πρωί, εάν δεν κινδυνεύατε να τιμωρηθείτε από το νόμο; Κουλά κουλά κουλά κουλά κουλά κουλά βαριέμαι βαριέμαι βαριέμαι κουλά κουλά κουλά κουλά 15. … Κουλά κουλά κουλά κουλά κουλά κουλά βαριέμαι βαριέμαι βαριέμαι κουλά κουλά κουλά κουλά 16. Θα εξετάζατε το ενδεχόμενο να διανύσετε μετά τα μεσάνυχτα από την αρχή μέχρι το τέλος την οδό Αχαρνών, αν γνωρίζατε ότι ποτέ δεν θα σας συλλάβουν; Κουλά κουλά κουλά κουλά κουλά κουλά βαριέμαι βαριέμαι βαριέμαι κουλά κουλά κουλά κουλά 17. Θα σκότωνες τον Μπους, αν σου χάριζαν 10 λαχταριστά εκλέρ; Κουλά κουλά κουλά κουλά κουλά κουλά βαριέμαι βαριέμαι βαριέμαι κουλά κουλά κουλά κουλά 18. Θα μου έδειχνες τα σαπισμένα σου δόντια, αν έβλεπες μέσα τους τα αστέρια; Κουλά κουλά κουλά κουλά κουλά κουλά βαριέμαι βαριέμαι βαριέμαι κουλά κουλά κουλά κουλά 19. Θα έπεφτες στο πηγάδι αν ήσουν θλιμμένος; Κουλά κουλά κουλά κουλά κουλά κουλά βαριέμαι βαριέμαι βαριέμαι κουλά κουλά κουλά κουλά 20. Με τι θα ήθελες να σε μετράνε; Κουλά κουλά κουλά κουλά κουλά κουλά βαριέμαι βαριέμαι βαριέμαι κουλά κουλά κουλά κουλά.

με κάλεσε η Aphrodite. blame her.

Δουλειά δεν είχε ο δγιάολας...

ε ασταδγιάλα

γκρ γκρ γκρ γκρ γκρ γκρ γκρ γκρ γκρ γκρ γκρ γκρ

νευρ νευρ εντατικ νευρ νευρ εντατικ

τσατιλ τσατιλ εντον τσατιλ τσατιλ εντον

Δύο από τα πιο καυτά αγώρη της ελληνικής blogόσφαιρας ο Holden και ο Blueprints με προσκάλεσαν σε ακόμα ένα παιχνίδι. ασταδγιάλα. ξέρεις πιο είναι, αυτό το σούπερ λέημ και βαρετό με το βιβλίο. Τι να κάνω που δεν θέλω να νομίζει κανείς πως είμαι κάνας γρουσούζης και που αγαπώ holden και blueprints... αναγκάζομαι να σφάξε με πασά μου να αγιάσω, να παίξω... γκρ γκρ γκρ :-[

φύγαμε.

αυτόν τον καιρό διαβάζω το "ο Συμβιβασμός" του Ηλία Καζάν εκδόσεις Μελάνι. είναι λοιπόν το βιβλίο που έχω δίπλα μου αυτή την στιγμή, αλλά και όλες τις υπόλοιπες.
Περίεργο βιβλίο, χειμαρώδες θα το έλεγα, μπόλικο σε σελίδες και λέξεις και νοήματα αλλά όχι φλύαρο. Πότε μου αρέσει πολύ, πότε καθόλου (...τι περίεργο, ε;) αλλά συνολικά το απολαμβάνω.

Να πω την αλήθεια, ταυτίζομαι κιόλας, βλέπεις τον βασικό ήρωα τον λένε Βαγγέλη και είναι διαφημιστής και Έλληνας της Αμερικής που βρίσκεται σε μεγάλο σταυροδρόμι της ζωής του. και σε υπαρξιακές αγωνίες.

σελίδα 123, 6-7-8 περίοδοι:

Εκεί, μας έπαιρνε κάμποσο για να ξεντυθούμε, χαμένος ο καθένας στις σκέψεις του. Έτσι, κάποια στιγμή ξαναβρισκόμασταν στην κρεβατοκάμαρα, αντιμέτωποι με την πραγματικότητα της σχέσης μας. Είχε αγοράσει μερικά πολύ ερωτικά νυχτικά, πιο αποκαλυπτικά από ότι συνήθιζε παλαιότερα, καθώς και μερικά που ήξερε ότι προτιμούσα, τα πολύ απλά.

[ορκίζομαι, ορκίζομαι, δεν το έκανα επίτηδες το sex απόσπασμα. ΟΡΚΙΖΟΜΑΙ. είναι τυχαίο! ειρήσθω εν παρόδω βέβαια, αποδεικνύεται ακόμα μία φορά και με ακόμα έναν τρόπο ότι έχω το sex στο αίμα μου... μέχρι και η τύχη και οι συμπτώσεις το επιβεβαιώνουν... χεχεχε χοχοχοχο]

Το σ' αγαπώ, δεν το λέω, δεν το λέω σε κανέναν...

Ο αγαπημένος μου ο Thomas με προσκάλεσε να διαλέξω ένα ή δύο τραγούδια με τα οποία θα έλεγα το σ' αγαπώ. ασταδγιάλα... δουλειά δεν είχε ο δγιάολας...

ένηγουέη, επειδή δεν θέλω να του χαλάσω χατήρι και να νομίζει ο κόσμος ότι είμαι κανένας ξυνίλας εδώ είναι τα τραγούδια.

Για σοβαρή σχέση θα διάλεγα να πω σε αγαπώ με ένα τραγούδι που θέτει όρια και βάζει τις βάσεις για μία σχέση που θα αντέξει το τέστ του χρόνου:

Πέγκυ Ζήνα - Αν πας με άλλη θα σου σπάσω το κεφάλι

Αν ήθελα να πω "σ' αγαπώ" μόνο και μόνο για να ξεχαρμανιάσω και για να μου κάτσει ξεπέτα, θα διάλεγα ένα τραγούδι που δείχνει τι πχιότητα έχω σαν άθρωπας ώστε να ψαρώσει ο άλλος, να μου ανοιχτεί, να με εμπιστευτεί και να μου κάτσει για σεξάκοι.Μετά το sex εννοείται θα την έκανα με ελαφρά. θα έδινα λάθος κινητό, δεν θα απαντούσα σε μηνύματα και αν τον πετύχαινα σε κάνα μπαρ θα έκανα ότι δεν τον ξέρω. ...εκτός και αν ήταν καλό το σεξάκοι, πραγματικά καλό όμως.

Χάρις Αλεξίου - Ερωτικό

αυτά. ορίστε, μου λέτε, τώρα, τι καταλάβατε με τα γαμωμπλογκοπαίχνιδα που έχουμε μπλέξει. λες και δεν έχουμε μυαλά να σκεφτούμε θέμα για post και πρέπει να τρέχουμε να σουρομαδιόμαστε με τις προσκλήσεις

update: στο γαμωπαίγνιδο αυτό με κάλεσε και άλλος ένας μεγάλος αγάπιος και τρυφέριος ο neverlandean

γκρ γκρ γκρ γκρ

Σκότωσε το βλαχάκι που ζει μέσα σου. Μπορείς!

...ένα πολύ καλό πρώτο βήμα είναι να σταματήσεις να λες το "ερωτηματολόγιο του Προυστ"

...του Προυστ, και να αρχίσεις να το λες με το κανονικό του όνομα.

πάμε παιδιά, όλοι μαζί: ΑΥΤΟ ΛΕΓΕΤΑΙ "ΕΡΩΤΗΜΑΤΟΛΟΓΙΟ ΤΟΥ VANITY FAIR"!

Δούλεια δεν είχε ο διάολος...

O nonsense madrigals μου έριξε πάλι το μπαλάκι, λες και άλλες δουλειές δεν είχα να κάμω, να γράψω μία ιστορία με τις εξής πέντε λέξεις:

κλασαυχενίζομαι, ποδάγρα, φαυλεπίφαυλος, μαντολάτο, μπακαλιάρος (έλεος δηλαδή, είναι εντελώς κούκου το άτομο, δεν μπορώ να καταλάβω γιατί δεν αρχίζει τα ψυχοφάρμακα!!! που τις σκέφτηκε αυτές τις λέξεις...)

ιδού.

Η πόρτα του παράδεισου είναι καλά κλεισμένη
Όσο και αν κλασαυχενίζεσαι ότι έχεις κερδίσει την αιώνια ζωή
Η ποδάγρα που σε τυραννά δεν θα μας κάνει να σε λυπηθούμε, υποκριτή
Ξέρουμε τι λαμόγιο είσαι, τι φαυλεπίφαυλος
Σάμπως νομίζεις δε θυμόμαστε που έκλεψες με δόλο το μαντολάτο από το μικρό παιδάκι;
Ή που έφαγες μπακαλιάρο Μεγαλοπαρασκευιάτικα;
Υποκριτή!

για να κόψω, ελπίζω, τον άερα σε άλλους φιλόφοξους μπαλακιστές, υπενθυμίζω ότι έχω ξαναπαίξει άλλες τρεις φορές (!!!!! - είμαι το πιο sexy αγόρι or what?) οι δύο από τις οποίες είναι εδώ, και η τρίτη και η καλύτερη εδώ...

[...όχι πως δεν έχει και λίγο πλάκα το πράγμα... χεχεχε χοχοχο χιχιχι]

Τι να κάνω που ο κερατάς είναι αξιαγάπητος και δεν μπορώ να του χαλάσω χατήρι

O 7demons με προσκάλεσε ξανά μανά στο καινούργιο ΚΑ ΤΑ ΡΑ ΜΕ ΝΟ chain thing που μας ταλανίζει. Πρέπει τώρα να γράψω μία ιστορία με τις λέξεις: τρέλα, πέος, φιλαυτία, κομμουνισμός, περίνεο.

Τι να πω πια. Ο θεός βοηθός. Ας όψεται ότι είναι σούπερ σέξυ μπλόγκερ και το ότι σήμερα έκανα 1000 μέτρα σερί στο κολυμβητήριο (ένα χιλιόμετρο κολύμπι ελεύθερο χωρίς διακοπή και διάλειμμα, το καταλαβαίνεις; - είμαι και ο πρώτος μισοαθληταράς!!)

Φύγαμε (και μην ξεχνάς - με έχουν ξανακαλέσει στο παιχνίδι αυτό, εδώ είναι το post με τις πρώτες δύο ιστορίες...)

Όταν πέθανε ο Λένιν και θέλανε να αποφασίσουνε ποιός θα αναλάβει την ηγεσία του κομμουνισμού στην Ρωσία, ο ίδιος ο νεκρός ηγέτης τους βοήθησε να λύσουν το πρόβλημα και να διαλέξουν τον Στάλιν ανάμεσα σε όλους τους μνηστήρες που με τρέλα θέλαν να γίνουν διάδοχοι του Βλαντιμίρ Ίλιτς.

Πως τους βηοήθησε; Με το που μπήκε ο Στάλιν στην αίθουσα που βρισκόταν ο νεκρός για να τον εφιλήσει, το πέος του πεθαμένου ορθώθηκε σε μία στύση από αυτές που κάνουν κάθε άντρα και κάθε γυναίκα ευτυχισμένους. Έγινε βέβαια φοβερό σούσουρο! ...όταν, δε, με την έξοδο του Στάλιν από την αίθουσα τα καυλί του πεθαμένου Λένιν έπεσε σε αστυσία, το σούσουρο έγινε μεγαλύτερο. Φυσικά, έψαξαν εξαντλητικά μήπως ο Ιωσήφ Βησαριόνοβιτς είχε βάλει κρυφά κάποιο μηχάνημα στο περίνεο του μακαρίτη για να προκαλέσει το εφέ, αλλά δεν βρήκαν τίποτα ενοχοποιητικό.

Το γεγονός δεν ανέβασε μόνο τον Στάλιν στην ηγεσία του Κομμουνιστικού Κόμματος Σοβιετικής Ένωσης - δυστυχώς του τσάκισε εντελώς την ήδη ατροφική φιλαυτία του (που είναι απαραίτητη σε κάθε άνθρωπο για να μπορεί να λειτουργήσει με τους άλλους άνθρωπους σε ένα σωματικό επίπεδο...). Ο λόγος; το πέος του Στάλιν ήταν μαλακομελάτο ακόμα και τις στιγμές του μεγαλύτερού του ερεθισμού. Βλέποντας τον Λένιν να έχει τέτοια υπέροχη στύση αν και πεθαμένος, λύσσαξε με μία λύσσα και θύμωσε με έναν θυμό που τον έκανε να γαμήσει με τον πιο βάναυσο και απάνθρωπο τρόπο την Ρωσία όταν έγινε ο παντοδύναμος ηγέτης της.

end of story - αχ θεούλη μου ας μην μου ζητήσει άλλος να το ξανακάνω... Please please please. :-))

5 προσευχές αυτό να είναι το τελευταίο chain thing στο οποίο παίζω για τουλάχιστον 3 χρόνια. Μετά, βλέπουμε

Ω Urfuslaag ( τη ταίληο νυκ ναίημ) κε ω Άμμος (τη ταίληαις ηστωρήγιαις) μαι πρωσκάλαισαν να πέξο στω ναίω πεγνύδει που προίζοι τα παπάργηα τον αιλλοίνον μπλώ - γκαιρλς.

Οινε αφτώ που σαι δγηατάζουν να χρεισοιμωπηύσις παίνται λαίκσης κε να φκηάκσοις μήγια ηστωρήγια.

Φήγαμαι ληπών:
Ι υστωρήγια μαι της λαίκσης πάσα από τον Άμμος:

Η Μαντόνα είχε αϋπνίες. Πήρε να διαβάσει ένα βιβλίο για τον μοντερνισμό στην θεσσαλονίκη το πρώτο μισό του τρίτου τέταρτου του πρώτου δεύτερου των 90s. Κάθώς διάβαζε, συνάντησε την άγνωστη λέξη "κιμπαριλίκι". Απογοητευμένη από ένα ακόμα μανιφεστέσιον της άγνοιας της περί την ελληνική τέχνη, πήρε ένα όπλο και τίναξε τα μυαλά της στον αέρα. ...ο θάνατος της ήταν ακαριαίος. 'Ακουσα το νέο του θανάτου της πρώτος αφού είχα αϋπνίες και έβλεπα cnn εκείνο το ξημέρωμα. έτσι ήμουν εγώ αυτός που το είπε στο ρεμάλι.

Ι υστωρήγια μαι της λαίκσης πάσα από τον Urfuslaag:

Στην Κίνα το 1969, στην ακμή της πολιτιστικής επανάστασης που δεν έγινε ποτέ, υπήρχε μία φάμπιουλους μπουτίκ που πουλούσε υπέροχα μεταξωτά φουλάρια με κεντημένες απεικονίσεις πεολειχίας. Μία μέρα ο Μάο περνούσε απ' έξω και εντυπωσιάστικε τόσο πολύ από την βιτρίνα της που κάθησε και την χάζευε ασκαρδαμυκτί για περίπου 4 λεπτά. ευχαριστημένος με ότι έβλεπε και θέλοντας να δώσει ένα μάθημα ισότητας διέταξε η μπουτίκ να αρχίσει να πουλά και φουλάρια με απεικονίσεις αιδοιλειχίας. Πράγματι μέσα σε μερικές βδομάδες έγινε αυτό που ζήτησε ο Μεγάλος τιμονιέρης. Έτσι η ιδιοκτήτρια της μπουτίκ γλύτωσε την διαπόμπευση στους δρόμους και τα παλάτια της απαγορευμένης πόλης που εκείνη την εποχή ήταν νούμερο ένα στο κινέζικο τοπ τεν... και γεννήθηκε και αυτό που αργότερα θα γινόταν αντικείμενο συλλογής από την Τσουτσουνέλα.

(μαλάκα i am good!!!! respect to me for έβα! ...μπεεεεευχαριστώ για την πρόσκληση!!)