Τρίτη Σήμερα

χαμός στο ίσιωμα.

Το πρωί ξύπνησα στις 7 και μισή για να πάω σε μία δουλειά που είχα για τις 8 και μισή.

Νύσταζα τόσο πολύ που δεν ξέρω πως τα κατάφερα να σηκωθώ...πραγματικά, θάυμασα την αυτοπειθαρχία μου.

Σύρθηκα μέχρι το μπάνιο, μπήκα στην μπανιέρα και δεν άρχισα να ξυπνάω παρά μόνο αφού είχα κάνει το δεύτερο χέρι λούσιμο (...για την ακρίβεια, την ώρα που σαπούνιζα το sexy κοιλάκι μου... αυτό το κοιλάκι ξυπνά πολλά πράγματα τελικά...).

Το ντύσιμο δεν μου πήρε πολύ ώρα... ούτε το να φτιάξω την τσάντα μου για το γυμναστήριο μου πήρε πολύ ώρα... ούτε να καλέσω το ασανσέρ μου πήρε πολύ ώρα...

απλά όλα αυτά μου φάνηκαν ΦΟ ΒΕ ΡΑ κουραστικά! κουρέλι σου λέω, λες και όλο το βράδυ αντί να κοιμάμαι δίπλωνα σώβρακα extra large!

... να μην στα πολυλογώ, έφτασα στο ραντεβού μου κανονικά στις 8 και μισή - και την στιγμή που πάω να χτυπήσω το κουδούνι, θυμάμαι ότι η συνάντηση είχε κανονιστεί για τις 9, και όχι για τις 8 και 30.

σκατά

Ξαφνικά, όπως στέκομαι στην είσοδο της πολυκατοικίας, βλέπω δεξιά και αριστερά μου να κατεβαίνουν τεράστια ηχεία από τον ουρανό από τα οποία ακούγεται:

Είμαι η Μαίρη η Παναγιωταρά μια εργαζόμενη μητέρα μια καλή νοικοκυρά
Δεν είμαι τίποτα το σπεσιαλ, το καταπληκτικό είμαι αυτό που λέμε δείγμα τυπικό...

μόνο που είναι διασκευή και πηγαίνει ως εξής:

Είμαι το πρόβατο το μηρυκαστικό, ένα εργαζόμενο τετράποδο, ένα sexy αρσενικό,
δεν είμαι τίποτα το special, το καταπληκτικό, είμαι αυτό που λέμε δείγμα τυπικό.

…μόλις ξυπνήσω το πρωί, πολύ πρωί, πριν βγει ο ήλιος δηλαδή καλά καλά,
λέω από μέσα «προβατάκι σήκω ντύσου, σε περιμένουνε δουλειές με τον κουβά!»
και τότε τρέχω για τα τσίσα, τα κακά μου, για τα δόντια και το ντους το πρωινό
και αναζητάω και το ρεμάλι να του πιάσω τον ποπό!

Παίρνω τους δρόμους για να φτάσω στο γραφείο ενώ σκέφτομαι «η μέρα έχει κουπί»
«έχω μεγάλη παρουσίαση στις δύο, σε μια πελάτισσα απίστευτα ξυνή»
«το αφεντικό έχει όλο νεύρα, οι συνάδελφοι, μου μοιάζουν σαν να είναι κάπου αλλού»
«αν συνεχίσει αυτό με βλέπω να …χρωστάω στην Μιχαλού»

Στην εταιρία πριν να φτάσω, πάω στο Starbucks για να πάρω έναν πελώριο καφέ
Να με κρατήσει στα ποδάρια μου, μην πέσω και λερώσω το σακάκι το κοτλέ
Λέω καλημέρα στο γραφείο, χαμογελώντας, με ευγένεια πολύ αληθινή
Και όλοι σκέφτονται «έχει κέφια πάλι η παλιοαδερφή»

Κι ύστερα αρχίζουν συναντήσεις, κι άλλες κόντρα συναντήσεις - κυκεώνας φοβερός
Να πάρω brief, να καταλάβω τον πελάτη, να φανώ ότι είμαι «δημιουργικός»
Να διορθώσω, να ελέγξω, να τσεκάρω, και στο boss να κάνω πάντα τον καλό
Αν και θα ήθελα στον καμπινέ να πάω να κρεμαστώ…

Ο πανικός ούτε στιγμή δεν ησυχάζει, να μην σου πω γίνεται όλο πιο πολύς
πως το αντέχω αναρωτιέμαι και απορώ που φτάνουνε τα όρια της αντοχής
όταν η μέρα μου τελειώσει με ενδαφέρει στο κρεβάτι μου να τρέξω να χωθώ
φιλοδοξίες όμως είχα ο τρελός να γυμναστώ!

Πάω στην πισίνα και φοράω το μαγιό μου, και είμαι θέαμα αστείο και θλιβερό
φαίνομαι ράκος και είμαι σούπερ κουρασμένος μα το παίζω και παγκόσμιο τεκνό
αναρωτιέμαι που το βρίσκω το κουράγιο και δυο χιλιόμετρα κάνω με απλωτές
όπως θα λέγαν στο γραφείο "έχουν κέφια οι αδελφές"!!!

ουφ! ωραίο τραγούδι! χάλια κούραση!

Ηράκλειτε εσύ super star!

Τα πάντα ρει, λέει ο αγαπημένος Ηράκλειτος και όσο και αν σου φαίνεται απίστευτο, κανείς δεν μπορεί να το επιβεβαιώσει πίο ζεστά από κάποιους πρώην super duper whoa stars της μουσικής και του κινηματογράφου.

Όλους αυτούς δηλαδή που ενώ κάποτε είχαν όλον τον κόσμο στα ποδάρια τους, ξυπνάνε ένα πρωί και διαπιστώνουν ότι πάει πάνω από χρόνος που η Μανίνα χάρισε αφίσα στους αναγνώστες της με το πρόσωπο τους...

Υποθέτω ότι όσο πιο μεγάλη ήταν η επιτυχία σου τόσο πιο βαρύ θα σου πέφτει το γεγονός ότι επέστρεψες στην κατηγορία των κοινών θνητών και ότι πάει, την αποχεραίτησες για τα καλά την Αλεξάνδρεια της μεγάλης επιτυχίας.

Τι θα έλεγες να θυμηθούμε μερικούς stars που κάποτε φαινόταν ότι ούτε ο Θεός ο ίδιος δεν θα μπορούσε να τους κουνήσει από το stardome αλλά τώρα έχουν ξεχαστεί ακόμα και από τον αρχισυντάκτη της Super Κατερίνας, εκείνης της εποχής;

Φύγαμε

Roxette

Το “she ‘s got the look” ήταν η μεγαλύτερη επιτυχία όλων των εποχών για περισσότερο από ενάμιση χρόνο εκεί στα τέλη της δεκαετίας του 1980. Και δεν είναι μόνο ότι άρεσε πάρα πολύ, είναι και το ότι άρεσε σε όλο τον κόσμο! Μέχρι στα πούλμαν που πήγαιναν τους παππούδες των ΚΑΠΗ εκδρομή ακουγόταν το χαρακτηριστικό «να να να να να / να να να να να / να να να να να / να να να να να / τέιστινγκ λάικ α ρέινμπο / σιζ γκοτ δε λουκ».

Πριν σταματήσει να ακούγεται ΠΑΝΤΟΥ ΚΑΙ ΜΟΝΟ αυτό το σουξέ, οι ξενέρωτοι ποντικομαμήδες Σουηδοί ξαναχτύπησαν με το “It Must Have been Love”, το βασικό τραγούδι από το Pretty Woman, το οποίο έκανε εξίσου μνημειώδη επιτυχία. Νομίζω ότι ήταν για καμιά 15αριά βδομάδες νούμερο 1 στην Αμερική – εκτός από αυτό ήταν και είναι πολύ ωραίο τραγούδι. (Eίναι το κομμάτι που περισσότερο από οποιδήποτε άλλο οι έφηβοι εκείνη την εποχή αφιερώναμε στους γκόμενους όταν μας ρίχνανε κέρατο - δηλαδή ανά διήμερο...).

Και μετά άρχισε η κάτω βόλτα για τους Roxette. Όλα τα επόμενα singles ήταν χλιαρά κακογραμένα χιτάκια με όλο και λιγότερη απήχηση – μέχρι που τα τελευταία 10 χρόνια κανείς δεν παίρνει πρέφα ότι συνεχίζουν να βγάζουν δίσκους κανονικά.

Δεν πειράζει – αν μη τι άλλο παρηγοριούνται από το το γεγονός ότι στην Αμερική είναι εμπορικά πιο επιτυχημένοι ακόμα και από τους συμπατριώτες τους τους Abba!!! (αν είναι ποτέ δυνατόν…)

Patrick Swayze

Είχε παίξει σε δύο από τις μεγαλύτερες επιτυχίες της δεκαετίας του 80-90 τo Dirty Dancing και λίγα χρόνια μετά το Ghost. Οι συμμαθήτριες μου (και ένας δύο κακόγουστοι συμμαθητές μου) ήταν ΞΕΤΡΕΛΑΜΕΝΟΙ μαζί του σε βαθμό cult. Πως έγινε και τον έφαγε έτσι η μαρμάγκα; Χέστηκα και δεν με νοιάζει και καθόλου. Τον σιχαινόμουν πάντα.

Από την άλλη… είναι κρίμα να βλέπω έναν άνθρωπο που έχει παίξει σε δύο τόσο αγαπημένες από το κοινό ταινίες ξαφνικά να παίζει μγιούζικολ σε σκηνές off Broadway και μάλιστα του Λονδίνου…

ίουκ!!!

Demi Moore

Η ομορφούλα, τότε, Ντέμι ήταν συμπρωταγωνίστρια του Patrick στο Ghost που γάμησε και έδειρε στα ταμία και τις καρδιές όλου του κόσμου (μεταξύ μας, ήταν καλό ταινιάκι...)

Τώρα στην Αμερική την συζητάνε μόνο επειδή είναι πρώην γκόμενα και νυν σύζυγος του Ashton Kutcher... όμως κάποτε αυτή η τύπισσα ήταν η πιο ακριβοπληρωμένη ηθοποιός του Hollywood. Και η πρώτη που ο μίσθός της για ταινία χτύπησε τα 10 μύρια δολάργια!!!!

Αλλά όπως ακριβώς μία αλυσίδα μεγάλων επιτυχιών στα ταμεία (όπου είχε δεύτερο ρόλο) την έφτιαξε, μία αλυσίδα αποτυχιών( στις οποίες είχε τον πρωτανιστικό ) την έθαψε μία και καλή! Από τότε δεν μπορεί να συνέλθει με τίποτε. Μέτρα βιοχλαπάτσες: Το πορφυρό γράμμα (το πιστεύεις ότι είχα πάει στο σινεμά να την δω αυτή την ταινία;), ΣτριπΤιζ, Η ένορκος και το Τζι Άι Τζέιν – όλα φλόπαραν και μάλιστα παταγωδώς!!

Such is life! Δεν πειράζει, τώρα τουλάχιστον έχει και χαίρεται το τεκνό!

Phil Collins
Το Another Day In Paradise, ένας ύμνος εναντίων των Homeless (...ή μήπως ήταν υπέρ τους;) όχι μόνο ήταν το πιο αξιομίσητο τραγούδι όλων των εποχών, όχι μόνο πήγε νούμερο 1 στην Αμερική, όχι μόνο χάρισε Grammy στον Phil Collins… επιπλέον ήταν και το τραγούδι που εκείνη την εποχή το MTV (που το βλέπαμε ελεύθερα και τζάμπα στην Ελλάδα, σε αντίθεση με τώρα, την γαλότσα μου μέσα…) το έπαιζε πιο συχνά και από το ίδιο το σήμα σταθμού! Ειλικρινά παιδιά, τόσο heavy rotation σε τραγούδι δεν έχει επαναληφθεί στην ιστορία της μουσικής.

Για να μην είμαστε άδικοι ο Phil έχει πει και γράψει και ωραία τραγούδια – το σούπερ αγαπημένο Easy lover, το You can’t Hurry love και βέβαια τα Against All Ods, που υπεραγαπώ και αφιερώνω ακόμα σε όσους γκόμενους δεν βλέπουν την τύφλα τους, δεν έχουν κριτήριο και, έτσι, δεν με θέλουν!

Αλλά… φευ! Ένα πειραματικό album του 1992, είχε σαν αποτέλεσμα ο Phil να χάσει μία για πάντα την εμπιστοσύνη των ακροατών. Από τότε, αγνοείται σχεδόν η τύχη του από το κοινό (επίσης μαθαίνω από μία γειτόνισσα του ότι κουφάθηκε από το ένα αυτί. νομίζω το δεξί... εμ, με τέτοιες μαλακίες που έγραφε...)

Kevin Costner



Κάποτε στην Αμερική με το που άρχιζες να λες το όνομά του ακούγονταν ουρλιαχτά υστερίας από παντού! ΤΟΝ ΛΑΤΡΕΥΑΝ και σαν γκόμενο, και σαν ηθοποιό, και σαν σκηνοθέτη, και σαν οτιδήποτε άλλο. Στα 100 αγοράκια που βαφτίζονταν το 1992 στην Αμερική τα 98 τα ονομάζανε Kevin για να καταλάβεις. Δικαίως:

Είχε παίξει στον Ρομπέν των Δασών, το JFK, τον Σωματοφύλακα, και το Χορεύοντας με τους Λύκους (για το οποίο πήρε και Όσκαρ σκηνοθεσίας) τα οποία κάνανε πλούσιους όλους τους συντελεστές τους.

Αλλά μετά – πλοφ. Βούλιαξε στα απόνερα του WaterWorld που στοίχισε 175 εκατομμύρια δολάργια (ΤΟΤΕ) και πήγε κατά δγιαόλου! (φυσικά, ΚΑΙ αυτήν την ταινία πλήρωσα λεφτάκια για να την δω στο σινεμά… έχει ένα θέμα το κριτήριό μου, αυτό να λέγεται!)

Από τότε είναι σαν να τον έχει ξεγράψει και το Hollywood και δυστυχώς οι θεατές. Προσπαθεί, προσπαθεί αλλά τζιφέϊρος! Μέχρι που έφτασε στο σημείο να στραφεί στην μουσική για φιλανθρωπικούς λόγους. Αργία μήτηρ πάσης κακίας...

Δεν πειράζει όμως – έχει βγάλει πολλά λεφτά. Και εκεί που έφτασε καλά είναι! αν σκεφτείς ότι από ταλέντο μάλλον δεν έλεγε και πολλά...

Μπαμπαστρούμφ



Είναι ίσως η πιο τραγική ιστορία από όλες. Η καριέρα του σαν ηθοποιός ξεκίνησε πολύ αργά, κράτησε πολύ λίγο και τελείωσε πολύ τραγικά… αλλά η επιτυχία που ο Μπαμπαστρούμφ έζησε σε αυτό το διάστημα δεν την έχουν ζήσει ΟΛΟΙ οι άλλοι ηθοποιοί μαζί για ΟΛΗ την καριέρα τους.

Η ιστορία είναι γνωστή. Ο Μπαμπαστρούμφ δούλευε θυρωρός σε σχολείο στο Βέλγιο, στο οποίο πήγαινε το παιδί ενός παραγωγού παιδικών σήριαλ. Ένα απόγευμα ο παραγωγός πήγε να πάρει την κόρη του από το σχολείο. Εκεί είδε τον Μπαμπαστρούμφ - θυρωρό και θεώρησε ότι ήταν ιδανικός για τον ρόλο ενός σήριαλ παιδικού που είχε στα σκαριά!

τα υπόλοιπα τα ξέρεις από πρώτο χέρι...το σήριαλ αποδείχτηκε ένα από τα πιο επιτυχημένα όλων των εποχών!

Αν και ο Μπαμπαστρούμφ είχε μικρό ρόλο, οι αβανταδόρικες ατάκες του, και το ότι πάντα παρουσιαζόταν σαν ο από μηχανής θεός που έδινε την λύση στο Στρουμφοχωριό, απογείωσαν την δημοτικότητά του στην στρατόσφαιρα! Κυριολεκτικά. Με όλη την σημασία της λέξης στρατόσφαιρα. Όλη.

Έξω από το σπίτι του στις Βρυξέλλες σχεδόν επί μονίμου βάσεως στρατοπέδευαν εκατοντάδες θαυμαστές που εκλιπαρούσαν για ένα αυτόγραφο. Κυκλοφορούσε με μπλε λίμο και μπλε ιδιωτικό τζετ, ενώ το επίσημο fun club αριθμούσε περίπου δγιόμιση εκατομμύρια μέλη. Λένε ότι τα σκουπίδια του τα έκαιγε, μετά έριχνε τις στάχτες τους σε βιτριόλι, και μετά τους πέταγε και κόκα κόλα για να μην μείνει τίποτα άκαυτο... αυτό γιατί οι fun του έφτιαχναν ναούς όπου εξέθεταν και προσκυνούσαν τα χρησιμποιημένα κωλόχαρτά του!!!

Δυστυχώς, εκεί που φαινόταν ότι ο μύθος του αποκτούσε ανεπανάληπτες διαστάσεις χτύπησε η κακιά η ώρα. Μία επιδρομή της Βελγικής αστυνομίας στο σπίτι του αποκάλυψε ότι το pc του ήταν γεμάτο με φωτογραφίες παιδικής πορνογραφίας.

Σε μερικές από αυτές φαινόταν το Μωρό Στρούμφ να του πιπιλάει το μεγάλο δάχτυλο. Σε κάποιες άλλες η Στρουμφίτα του έκανε ισπανικές. Αλλά το πιο σοκαριστικό από όλα ήταν οι φωτογραφίες όπου μαζί με τον Δρακουμέλ κάνανε παρτούζες με παιδιά ….ανθρώπων.

Ο ίδιος αρνιόταν μέχρι το τέλος του τις κατηγόριες (ο τόνος στο όμικρον, παρακαλώ: κατηγΌριες) και έλεγε ότι ήταν σκευωρία από τον Μαρμαντιούκ που τον ζήλευε παθολογικά. Αλλά το κοινό δεν του το συγχώρεσε ποτέ. Η σύλληψη του προκάλεσε μία σειρά αλυσιδωτές αντιδράσεις. Το σήριαλ κόπηκε (ήταν αδύνατο να κατάφερουν να βρουν κάποιον να τον αντικαταστήσει) και ο Μπαμπαστρούμφ 12 χρόνια στην φυλακή από όπου βγήκε πρόπερσι λόγω γήρατος.

Κατέρευσε και πέθανε πέρυσι τον Μάρτη έξω από ένα μπαρ στην Ταιλάνδη, παράδεισο των απανταχού παιδόφιλων... Το πόρισμα της νεκροψίας; Κύρωση του ήπατος από υπερβολική κατανάλωση Blue Curacao.

:-(((((

... ... ... ... ...

Άς μην τελειώσουμε όμως αυτό το post με μία τόσο απαισιόδοξη νότα. Όπως ακριβώς μία μεγάλη καριέρα γίνεται σε χρόνο dt μικρή, χωρίς να καταλάβει ο Mega Star από που του ήρθε, έτσι μπορεί να γίνει και το αντίθετο. Από κει που έχεις αρχίσει να στέλνεις βιογραφικά στο McDonalds (παρά το ότι ένα χρόνο πριν ευχαριστούσες την Ακαδημία Κινηματογράφου για το Oscar...) έτσι μπορεί και να ξαναβρεθείς στην κορυφή και να σε ζηλεύουν όλοι...

ένα όνομα θα πω για παράδειγμα: Mariah Carey.

ΚΟΥΡΑΓΙΟ λοιπόν ΞΕΠΕΣΜΕΝΟΙ SUPER STARS!!! KEEP WALKING!

Το τελευταίο μου μεγάλο κόλλημα (χρειάζομαι τη βοήθεια σου...)

...ας σε αφήσω καληνύχτα με κάτι πολύ κουλό....






....έχεις σκεφτεί ποτέ πως θα ήταν η gay εκδοχή γνωστών παροιμιών;

Για παράδειγμα...

"εκεί που μας χρωστούσανε, μα πήρανε και το flamingo..."

ή


Δώσε θάρρο στο χωριάτη να σου πάρει τα τακούνια...

ή

Στου κουφού τη πόρτα όσο θέλεις κράζε...

ή

Κάλλιο να σου βάζουν χέρι παρά πέντε και στο χέρι...

ή

Ο γέρος ή από πέσιμο θα πάει ή από τσόλι

ή

Sun θέλει η νύφη και ο γαμπρός, attitude θέλει ο κουμπάρος


ή

Μάτια που δεν βλέπονται, έφυγε τ΄αιλάινερ...


(... η αστυνομία της κουλοσύνης αυτή τη στιγμή είναι από κάτω και έρχεται να με μαζέψει... και με το δίκιο τους οι άνθρωποι, μη σου πω άργησαν κιόλας... καληνύχτα, να μου κοιμηθείς χαρούμενa και γλυκαμένa εντάξει; μπε μπεεεεεεεεε)