"θα καταπλήξουμε τα πλήθη"

Μου κάνει πάντα πολύ εντύπωση μία τάση η οποία διακρίνω να επιτείνεται όλο κ περισσότερο όσο περνάνε τα χρόνια, στις διάφορες δουλειές που έχω περάσει/περνάω.

Αναφέρομαι στην "παραίσθηση του στρατηγού" που έχουν πολλοί άνθρωποι.

Γίνεται, ας πούμε, μία συνάντηση για να αποφασίσεις τα επόμενα βήματα σε κάτι που ετοιμάζεις... μία παρουσίαση σε ένα πελάτη. Κ όλοι, σαν έτοιμοι από καιρό, αρχίζουν τις προτάσεις - κ πολύ καλά κάνουν: "να κάνουμε αυτό, να κάνουμε εκείνο, να προτείνουμε το ένα, να προτείνουμε το τρίτο..."

Κ μετά έρχεται η ώρα που τελειώνει το meeting κ αν μπεις στον κόπο να αρχίσεις να αναρωτιέσαι ποιός θα κάνει τι, ε την πούτσισες.

Όλοι την έχουν δει οι τρελοί "πλάνερς" κ οι τρελοί οραματιστές κ να σου τα "εγώ θα σου πω τι θα κάνουμε" κ "παιδί μου, τισκ τισκ τισκ, είναι απλό, θα ξεκινήσουμε με εκείνο κ μετά θα πάμε στο άλλο κ ύστερα θα κάνουμε αυτό κ, έτσι, θα καταπλήξουμε τα πλήθη..."

Ναι, Ok καλά όλα αυτά... κ ζήτω η Υβόν Σανσόν! Αλλά...

Την δουλειά που πρέπει να γίνει για να υλοποιηθούν τα τρελά οράματα ποιος θα την κάνει; Ποιος θα αφιερώσει τις ώρες που απαιτούνται για να ολοκληρωθεί κάτι; Μην βιαστείς να απαντήσεις... αν πιστεύεις, όπως είναι λογικό, ότι θα το κάνουν όλοι αυτοί που οραματίζονται και έχουν τις τρελές ιδεάρες, ε είσαι γελασμένος.

"Α, δεν ξέρω" θα σου πουν αν ρωτήσεις "αααααα, δεν είναι δουλειά του δικού μου τμήματος.... βρείτε τα μεταξύ σας...."

Δεν ξέρω που οφείλεται, αλλά έχω την αίσθηση ότι όλο κ περισσότεροι άνθρωποι πιστεύουν πως είναι πολύ απλό να γίνουν κάποια πράγματα... αρκεί να μην τα κάνουν οι ίδιοι.

Θυμάσαι κάτι σκηνές σε αμερικάνικες ταινίες που ο πρωταγωνιστής λέει "αμγκόνα μέηκ ητ ΔΗΣ ΤΑΗΜ - αμγκόνα ληβ φορέβα" κ μετά βλέπουμε ένα ρακόρ από σκηνές που κάνει τα βήματα τα απαραίτητα για να πετύχει κ μετά ξαφνικά στην επόμενη σκηνή έχει πετύχει;

Λοιπόν, αυτό που δεν φαίνεται στην ταινία είναι ότι τα βήματα αυτά (που διήρκησαν στο έργο 1 λεπτό κ, επιπλέον, είχαν κ υπόκρουση μουσική γεμάτη ενέργεια άρα σου βγήκαν εύκολα να τα βλέπεις) στην πραγματική ζωή απαιτούν τον άπειρο των απείρων χρόνο, κ κούραση κ ξανά μανά να παλεύεις κάτι κ να το ξανακοιτάς κ ύστερα πάλι δουλειά κ δουλειά ξανά κ μετά ξενύχτι για να το επεξεργαστείς λίγο ακόμα, κ κατόπιν ξύπνημα το πρωί για να το ξαναδείς κ δουλειά δουλειά δουλειά!

Δηλαδή τι νομίζουν όλοι, ότι στις 12 θα πούνε "αυτό θα κάνουμε για να καταπλήξουμε τα πλήθη" κ στις 2 θα έχει γίνει δια μαγείας η δουλειά χωρίς κανείς να έχει κουνήσει το δαχτυλάκι του;

Όχι, δεν είναι έτσι... δυστυχώς. Δεν είναι. Ξέρεις, χάρη στο Internet κ στην πρόσβαση που έχουμε όλοι σε πληροφορία κ σε παραδείγματα κ σε επιτυχημένα case studies κ σε ό,τι θέλουμε, θεωρώ ότι είναι πραγματικά εύκολο, πια, για κάποιον λίγο κωλοπετσωμένο να βρει λύσεις κ προτάσεις για κάτι που πρέπει να γίνει.

Η πραγματική δυσκολία όμως - κ αυτό που κάνει την διαφορά - είναι να καταφέρεις αυτό που πρέπει ή μπορεί ή χρειάζεται να γίνει να το υλοποιήσεις κ να το βγάλεις και ωραίο από πάνω! Όπως επίσης κ να καταφέρεις να το βγάλεις προσαρμοσμένο στην Ελληνική πραγματικότητα. Κ αυτά τα δύο για να γίνουν απαιτούν απίστευτη δουλειά, απίστευτη. Που οι "οραματιστές" δεν έχουν όρεξη να κάνουν.

Εν τω μεταξύ το θέμα έχει κ μία άλλη πτυχή - διαπιστώνω, επιπλέον, ότι οι άνθρωποι που πραγματικά κάνουν κάτι, που στρώνονται ρε παιδί μου μπροστά στο xl ή στο word για να ετοιμάσουν την παρουσίαση, για να γράψουν το κείμενο κ δεν περιορίζονται να λένε τι πρέπει να γίνει κ "θα καταπλήξουμε τα πλήθη (αρκεί να μην χρειαστεί να στρώσω κώλο)" σαν αν αντιμετωπίζονται λίγο.... υποτιμητικά, να το πω; ας το πω.

Τύπου ότι κάπως σαν να έχει περάσει μία νέα νοοτροπία ότι επιτυχημένος επαγγελματίας είναι αυτός που... αναθέτει, που ξεδιπλώνει το όραμά του, που δεν χρειάζεται να κοπιάζει, αλλά απλά ρίχνει ιδέες που άλλοι, τα δουλάκια του μυαλού του στρατηγού υλοποιούν...

Κ άρα αμα είσαι από εκείνους που ταπεινά κ χωρίς πολλά πολλά κάνουν την δουλειά τους, είσαι λούζα εν σάκα κ κορόιδο κ θύμα κ στελεχάκι.

Δεν χρειάζεται βέβαια να γράψω πόσο λάθος είναι αυτή η νοοτροπία. (ή μήπως χρειάζεται να το γράψω;).

Θα θυμίσω μόνο πόσοι άνθρωποι σούπερ επιτυχημένοι, που κανονικά θα έπρεπε απλά να κάθονται κ να μετράνε τα εκατομμύρια δολλάργια ΓΑΜΙΟΥΝΤΑΙ στην δουλειά για να βγάλουν το επόμενο μπέστ σέλα μυθιστόρημα, να ραφινάρουν το επόμενο μπλόγκ μπάστα σενάριο, να ελέγξουν ξανά κ ξανά τα νούμερα στην παρουσίαση, να στείλουν το Mail για να ζητήσουν στοιχεία, να να να να να...

Γιατί ο πραγματικά επιτυχημένος, σε όποιο τομέα, δεν έχει χρόνο να σκεφτεί σε ποιον θα αναθέσει κάτι.... θα σηκώσει το μαύρο σωβρακάκι (όπως "σηκώνω μανίκι") κ θα το κάνει!

Αντίθετα, το μεσαίο (κ σε θέση αλλά κ σε ποιότητα) στελεχάκι αρχίζει τα "μμμμμμ... αυτό δεν είναι δική μου δουλειά, δεν δεν δεν... εγώ δεν έφτασα μέχρι εδώ (δηλαδή, αν το καλοσκεφτείς, ξενέρωτο στέλεχος μίας ξενέρωτης εταιρίας) για να κάνω τέτοια - αυτά δεν τα έκανα όταν ξεκίνησα να δουλεύω!!!"

Μάντεψε, όμως... επειδή δεν έκανες ΑΥΤΑ τα πράγματα, είσαι 35 κ έφτασες ήδη την κορυφή που θα πιάσεις στην ζωή σου - κ η καριέρα σου συνάντησε την Κατιούσα Παράκμοβα.

Αντίθετα, αυτοί που θεωρείς "κατώτερους" επειδή παθιάζονται, εμπλέκονται, γράφουν, τρέχουν, κάνουν "χαμαλοδουλειές"... είναι πολύ πιθανό ότι θα τους ζητάς να σε προσλάβουν στην εταιρία τους σε μερικά χρονάκια...

Κ φυσικά δεν χρειάζεται να θυμίσω πόσο τραγικά αποτελέσματα έχει αυτή η νοοτροπία όταν συνδυάζεται με το άλλο χαρακτηριστικό του ελληνάρα "γλύφω αυτόν που μπορεί να με προωθήσει στην δουλειά κ θάβω αυτόν που μπορεί να με απειλήσει επειδή είναι καλλίτερός μου ουσιαστικά κ παραγωγικά...."

Αλλά αυτό είναι άλλο μεγάλο θέμα... μη σε κουράζω άλλο, άσε που έχω να πάω να δώσω εντολές σε κάτι στελεχάκια χιχιχιχιχιχιχιχι.

Για να μην παρεξηγηθώ, δεν έχω τίποτε με ανθρώπους που εκφράζουν ιδέες μεγαλεπήβολες κ δύσκολες κ με πολλά πρακτικά στάδια... όμως για μένα, δείγμα καλού επαγγελματία είναι εκείνος που όταν λέει την ιδέα, ταυτόχρονα λέει κ τι ο ίδιος μπορεί να κάνει για να την υλοποιήσει... έτσι ξεχωρίζω την ήρα από το στάρι.

Αύριο ανοίγει το protagon.gr

Αύριο ανοίγει το protagon.gr το οποίο από ότι έχω καταλάβει θα είναι κάτι αντίστοιχο με το Huffington Post (θα είναι;;;;;).

Εντάξει, δεν παίρνω κ όρκο, αλλά ο φίλος μου (και σας) ο Άρης ο οποίος είναι στην ομάδα που το στήνει το όλο πράγμα κάπως έτσι μου τα λέει!

Το έχει ξεκινήσει ο Σταύρος Θεοδωράκης, κ μέσα στους συντελεστές είναι ο Μαμαλάκης, η Βαγιάνη, ο Φερεντίνος, φυσικά ο Άρης μας, κ διάφοροι άλλοι ακόμα τους οποίους θα τους δεις στο διαφημιστικούλι Παιδιά, βγαίνετε:



Να σου πω την αλήθεια, το διαφημιστικούλι δεν με τρελαίνει, ούτε κ το line up, νομίζω ότι όταν το slogan σου είναι "Ιστορίες για να σκεφτόμαστε διαφορετικά" (μου αρέσει πολύ) ε πρέπει να το πράττεις αυτό που κηρρύσεις επιλόγοντας με λίγο πιο "διαφορετικά" πρόσωπα, ανάμεσα, έστω, στα mainstream σου... Όσο για τις ατάκες που ακούγονται, ε εντάξει θα μπορούσαν να τις δουλέψουν λίγο περισσότερο, παιδιά γιατί το αμελήσατε το σεναριάκι σας;

Από την άλλη, ούτως ή άλλως φαντάζομαι ότι δεν είμαι καθόλου το target group οπότε είναι λογικό να μην ψαρώνω με αυτό που βλέπω κ ακούω. Παρόλα αυτά δεν μπορώ παρα να ευχηθώ από τα βάση της καρδιάς μου ένα μεγάλο "Καλή Επιτυχία" (κ όχι επειδή είναι ο φίλος μου ανακατεμένος).΄θα τα λέμε guys!

κ εσύ σέξη αναγνώστη αύριο να την ρίξεις την επίσκεψη σου, οπωσδήποτε!

τι ακούνε σήμερα στην κόλαση

αν υπάρχει σύστημα ηχείων στην κόλαση, (κ ξέρω ΘΕΤΙΚΑ ότι υπάρχει - κ κόλαση κ σύστημα ηχείων) τότε σήμερα ακούγεται αυτό το τραγούδι!

χώριμπολ, χώριμπολ

This is it by Michael Jackson...

ή αλλιώς, η οικογένεια χρειάζεται χρήματα.

Battle of The Bitches! Barbra VS... ... ...

Αυτές τις μέρες δύο από τις μεγαλύτερες παρουσίες της διεθνούς μουσικής σκηνής έβγαλαν καινούργια άλμπουμ.

Μιλάμε για μία πραγματικά τιτάνια μονομαχία ανάμεσα σε δύο bitches, μία μονομαχία δεν μπορεί, κ δεν πρέπει, να αφήσει κανέναν ασυγκίνητο.

Είναι ένα θέμα που, απλά, μας αφορά όλους. Το πρόβατο, με αίσθημα ευθύνης, δεν θα μείνει αμέτοχο. Γι αυτό σήμερα έχουμε καλεσμένες τις δύο ντάνες σε μία πάλη μέχρι θανάτου.

Όπως γίνεται σε κάθε καλό αγώνα μποξ στην Αμερική (γνωστή λεβεντομάνα του μποξ) η μία μπίτση θα είναι στα δεξιά του ρήγκ κ η άλλη μπίτση θα είναι στην αριστερή γωνία.

Διαιτητής στον αγώνα θα είμαι εγώ, (duh... τι περίμενες δηλαδή) ο οποίος θα κρίνω τα δύο νέα άλμπουμ κ στην συνέχεια θα αποφασίσω πια μπήτς είναι πιο σημαντικιά, γενικότερα, κ ποια έβγαλε την καλλίτερη δουλειά. Γκέγκε; (αναγνώστες με ένα στόμα μία φωνή: μάλιστα!)

Πριν αρχίσω, να ευχαριστήσω τις δύο μπήτσης που δέχτηκαν την πρόσκληση να παλέψουν για το πρόβατο!

γιορζ τρούλη: "ευχαριστώ μπήτσης".

Πάμε όμως να γνωρίσουμε τις μπήτσης μας:

Η πρώτη είναι η Barbara Streisand που μόλις έβγαλε καινούργιο σηντή με τον τίτλο "Love is the answer"

Αντίπαλός της, και δεύτερη μπήτση στον σημερινό αγώνα, που επίσης έβγαλε καινούργιο άλμπουμ, με τίτλο 'kaleidoskope" είναι... ο Tiesto, ναι ναι αυτός που έπαιζε μουσική στο athlets parade στους Ολυμπιακούς της Αθήνας.
Θα μου πεις "καλά, είσαι καλά παιδάκι μου; γιατί τον λες μπήτση τον άθρωπα;" μα συγγνώμη, με τέτοιο πείραγμα φώτοσοπ κ νάζι στο εξώφυλλο τι περίμενες να τον πω "βαρύμαγκα" ή να τον βάλω στην κατηγορία "λαϊκός τραγουδιστής;". Συγγνώμη αλλά όταν χρησιμοποιείς πολύ φώτοσοπ κ ακόμα πιο πολύ νάζι πρέπει να είσαι έτοιμος να αντιμετωπίσεις τις συνέπειες!

Στο θέμα μας όμως. Ακουσα κ τα δύο σηντή, κ έχω να πω ότι η barbra ακολουθεί ξανά μανά αυτό που κάνει τόσο καλά. Δηλαδή...

Έχει βγάλει τραγούδια που όσο τα ακούς θες να πετάξεις το σωβρακάκι στον αέρα, να ξαπλώσεις γυμνός στην φλοκάτη μπροστά στο τζάκι κ να κάνεις μαραθώνιο σεξάκοι με όποιον βρεθεί μπροστά σου (ελπίζω το γκομενάκι σου για να μην έχομε διαζύγια)! Υπέροχες μελωδίες, υπέροχη ενορχήστρωση, υπέροχη παραγωγή.... όσο για την φωνή, ε τι να λέμε τώρα η Barbra είναι το απόλυτο χρυσό λαρύγγι! Μπράβο Barbra. You go girl!

Όσο για την άλλη μπήτση, τον Tiesto... δυστυχώς τα πράγματα δεν είναι καθόλου καλά. 3φορές άκουσα το cd κα τις 3 την ίδια απορία είχα... Γιατί την έβγαλε αυτή την παπάρα - χρειαζόταν τα λεφτά; ας μας ζήταγε να του δανείσουμε. Είχε συμβόλαιο με την εταιρία κ έπρεπε να βγάλει κάτι οπωσδήποτε; να κάναμε έρανο να βάλουμε δικηγόρο να το αποδεσμεύσει χωρίς συνέπειες!

Πάντως αυτό το αίσχος δεν έπρεπε να δει το φως του ηλίου. Πολύ χάλι, μαύρο κατίμαυρο. Κάτι χαζά μπλιμπλίκια, παντελής έλλειψή μελωδιών, κάτι χαζοί στίχοι ατάκτως πεταγμένοι από δω κ από κει... Ίουκ. Κρίμα κ οι έκτακτες συμμετοχές, μέχρι κ την Furtado έφερε...

Σόρη tiesto αλλά η Barbra σε έκανε με τα κρεμυδάκι big time! οπότε....

The Verdict: Barbra Rules and Rox!

Ας ακούσουμε τώρα τι έχουν να δηλώσουν οι δύο διαγωνιζόμενες - πάμε στα αποδυτήρια.

Γιορζ Τρούλη: Tiesto τι έχεις να πεις που η Barbra σε έκανε μαύρη στο ξύλο;
Tiesto: τι να πω, δεν είχα καμία ελπίδα.... είναι προφανές ότι ήταν στημένο το όλο πράγμα, όλοι ξέρουν πόσο λατρεύεις barbara.
ΓΤ: εγώ; ΕΓΩ;;; με κατηγορείς για νεποτισμό; Α, ΔΕΝ ΘΑ ΤΑ ΠΑΜΕ ΚΑΛΑ! να σου πω κάτι; επειδή αυτή είναι η πρεμιέρα ενός νέου θεσμού ήθελα να μην έχεις συνέπειες που έχασες, αλλά μετά από αυτό που είπες θα τιμωρηθείς κανονικά κ αυστηρά! Θα ακούσεις 10 φορές απανωτά το cd σου!!!
Τ: ΤΙ; TI; ΟΧΙ ΘΕΜΟΥ ΟΧΙΙΙΙΙΙΙΙ ΑΥΤΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟ..... ΔΕΝ ΤΟ ΑΞΙΖΩ ΑΥΤΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟ
ΓΤ: (κουνά το κεφάλι με αυστηρότητα κ έλειψη ελέους και συγχώρησης κ φεύγει από το δωμάτιο να πάει στην σουίτα του νικητή όπου η Barbra ξεκουράζει το μανικιούρ της μετά την λυσσαλέα μάχη...)

ΓΙΟΡΖ ΤΡΟΥΛΗ: Barbra αγαπημένη! Δεν φτάνει που κέρδισες στη παρθενική μάχη των μπήτσης του πρόβατο, επιπλέον αυτή την βδομάδα ανέβηκες στο νούμερο 1 των πωλήσεων της Αμερικής, εξολοθρεύοντας κ την Μαράχηα. Τι να πω, τι να πω!!!! Συγχαρητήρια. Τι έχεις να δηλώσεις στο ένα (αριθμητικά 1) ελληνικό κοινό σου που σε υπεραγαπά;
Barbra: I am a woman in love, and I 'll do anything, to get you into my world.... Αχ, γλυκό μου πρόβατο... τι σημασία έχουν οι πωλήσεις όταν κατάφερα να κερδίσω στο blog σου... τι σημασία; εμένα με ενδιαφέρει που έκανα με τα κρεμμυδάκια το άλλο το μικρό πουτανάκι, τον Tiesto, που νόμιζε ότι θα μου κουνηθεί επειδη έμαθε το photosop! έλεος! μα τι περίμενε, είμαι 67 χρονών κ δείχνω 34! Άμα δεν ξέρω εγώ το photoshop ποιος θα το ξέρει... παρόλα αυτά πρέπει να πω ότι έκανε καλή προσπάθεια. Σε όλη μου την ζωή αυτό είναι από τα πιο gay εξώφυλλα που έχω δει στην ζωή μου. κ είμαι όπως είπαμε 67. ένηγουέη ας γιορτάσουμε τώρα την νίκη μου, γκαρσόν φέρε σαμπάνιες κ χυμό ροδάκινο....

καθώς η εικόνα σβήνει, διακρίνουμε το πρόβατο κ την Barbra να διατάζουν τους σερβιτόρους να τους σερβίρουν σαμπάνια καλλίτερα...

Nέο Ελληνικό κοινοβούλιο. Ένα κοινοβούλιο με πολλά, πολλά, πολλά gay ερείσματα.

Βαρέθηκα πια να ακούω ότι "είμαστε υποκριτική κοινωνία", ότι "δεν αναγνωρίζουμε την παρουσία του gay πολίτη στην κοινωνία" κ ότι η "το ποσοστό της ομοφυλοφιλίας δεν αντικατοπτρίζεται στα βουλευτικά έδρανα μπλα μπλα μπλα μπλα".

Τι αχαριστία!

Λοιπόν, εγώ διαφωνώ. Ότι κ να λες, έχουμε πολλούς βουλευτές με ερείσματα στους gay! Ίσως εσύ να μην τους διακρίνεις (διότι πολύ απλά πιστεύεις ότι η gay παρουσία είναι να εμφανιστεί ο άλλος στην Βουλή με το κοστούμι Ντέζ Ωμ, το παπούτσι Camper κ το μπόα με σιδερότυπο Abba στα φτερά παγωνιού)! Όχι, όμως, μάθε το. Δεν είναι έτσι.

Στην ελληνική βουλή υπάρχουν ΠΟΛΛΟΙ βουλευτές με gay ερείσματα. Κ το πρόβατο θα σου ανοίξει τα μάτια, κ θα στους επισημάνει.

Φύγαμε λοιπόν, στην κατηγορία έλληνες βουλευτές με ισχυρά gay ερείσματα δη νομηνήηζ άαα:

Μάγια Τσόκλη - γιατί όλοι οι gay ονειρεύονται να φοράνε φουλάρια που τους πηγαίνουν μούρλια κ να πηγαίνουν σε διάφορες χώρες του τρίτου κόσμου να παίζουν σκηνές από το "τσάι στην σαχάρα" - ενώ την ίδια στιγμή υπάρχει μία κάμερα που τους ακολουθεί παντού.

Κώστας Καζάκος - Ήταν παντρεμένος με το απόλυτο gay icon (της ηντελέκτουελ gay), την Τζένη Τζένη (ελεμένταρη)

Πέμη Ζούνη - Έχει κάνει σέξ με τον Χριστόφορο Παπακαλιάτη, έστω κ σε σήριαλ. gay icon? γιου μπετ! επίσης, έχει παίξει κ σε σήριαλ με τον τίτλο "γυναίκες" στα 90ζ

Φωτεινή Πιπιλή - Γιατί η φωνή της είναι σαν κρυωμένο τραβεστί. Κ ως γνωστόν οι gay κ τα τραβεστί με γρίπη έχουν αλληλεγγύη! μεγάλη.

Μιχάλης Χρυσοχοϊδης - γιατί όλες οι αδελφές θέλουν ένα βαρύμαγκα να τις αρπάξει από την κοτσίδα και να τους ρίξει μία ξανάστροφη για να τις μάθει να μην παρκάρουν όπου κ όπου όταν πάνε για ψώνιο (τα ψώνια, ενικός το ψώνιο) στο Κολωνάκι: "γιατί έκλεισες την Πατριάρχου Ιωακείμ, πάρε κ αυτή πάρε κ ετούτη"

Μαρία Δαμανάκη - διότη ήταν είναι κ θα είναι η φωνή του πολυτεχνείου, τέλος! και κάθε gay με δημοκρατικές κ αγωνιστικές αρχές έχει ονειρευτεί ότι κ αυτός έκανε εκφωνήσεις από το αποκλεισμένο Sodade απευθυνόμενος στους βάρβαρους στρέητ που θέλουν να το συλλήσουν.

'Αννα Νταλάρα - γιατί πέτυχε αυτό που κάθε gay ονειρεύεται, παντρεύτηκε έναν διάσημο τραγουδιστή. Και απέδειξε ότι η βασική προϋπόθεση για να πας μπροστά είναι να διαλέξεις έναν σωστό άντρα να έχεις στο πλάι σου!

Φίλιππος Σαχινίδης - διότι είναι νόστιμος, από την Λάρισσα (που οι κάτοικοι της είναι super υπέρ gay friendly, αχέμ αχέμ - όταν έρχονται στην Αθήνα ταξίδι όμως μόνο)! Plus είναι υφυπουργός οικονομικών, άρα μπορεί να σου δώσει τέλειες συμβουλές σε πόσες δόσεις να αγοράσεις με την πιστωτική την Donna Karan καζάκα που έχει κελάρει κάθε μέσος gay!

Γιάννης Βούρος - όλοι οι ηθοποιοί που έχουν παίξει σε σενάριο της Ακρίτα είναι απόλυτα GAY icons, τέλος.

Κωστής Χατζηδάκης - γιατί είναι συνονόματος του πιο gay κ πιο μεγάλου έλληνα συνθέτα

Βύρων Πολύδωρας - διότι είπε ότι όσοι ασχολούνται με την ποίηση είναι λαπάδες - δηλαδή θηλυπρεπείς. Κ τι μισεί περισσότερο από κάθε τι ο έλληνας μέσος gay; τι, ξαναρωτώ; την θηλυπρέπεια. γιου γκό Βύρων!

Εύα Καϊλή - γιατί έχει το μακρύ ξανθό απαλό μεταξένιο μαλλί που κάθε gay ονειρεύεται να έχει... ή να βουρτσίσει, αν είναι ομοφυλοφιλάκι.

Άντζελα Γκερέκου - Γιατί έχει κάνει την Βάνα Μπάρμπα με τα κρεμμυδάκια - γιατί είναι η κόμισσα της Κέρκυρας. Γιατί ξεκίνησε από το τίποτα κ τώρα είναι υφυπουργός τουρισμού!

Λιάνα Κανέλλη - αρέσει στoυς gay γιατί είναι ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΣ άντρας με αρχίδια: φτύνει, κλάνει, καπνίζει on camera, βρίζει, ρεύεται κλπ. ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ένας άντρας που δεν είναι μετροσέξουαλ στην βουλή.

Ελίζα Βόζεμπεργκ - Τι να πρωτοπιάσω από όσα έχει που την κάνουν gay icon!!! Το ξενικό όνομα; τσεκ! Το επάγγελμα που έχει το μεγαλύτερο ποσοσστό αδελφών (δικηγόρος); τσεκ! Το ότι έχει παίξει σε ταινία με την Βλαχοπούλου; τσεκ! Κ μάλιστα έκανε την ΜΑΖΟΡΕΤΑ; τσεκ! Απλά, you go girl; τσεκ!

Δεν γράφω άλλους, είμαι σίγουρος ότι υπάρχουν, αλλά σε κούρασα! Αν θές συμπλήρωσε βέβαια να μάθω κ εγώ!

K μην ξανακούσω ότι δεν υπάρχει gay παρουσία στην βουλή! 5% ποσοστό είναι σούπερ προοδευτικό! Σουηδία γινήκαμε. Ουπσάλα.

Μην με κρατάτε, μην με κρατάτε λέω, αφήστε με να ΜΙΛΗΣΩΩΩΩ

Μπήκα σήμερα στο web banking της τράπεζάς μου κ ανάμεσα σε διάφορα άλλα υπήρχε κ ένα μήνυμα να προσέχω να μην μου ρίξουν ναρκωτικά στο ποτό μου κ να μην μου κλέψουν το νεφρό κ να μην με βιάσουν (λες κ υπήρχε περίπτωση να πω όχι σε σεξάκοι - άσχετο αλλά ήθελα να το δηλώσω με την ευκαιρία). Διάφορι λέει κακοί αθρώπες προσπαθούν να μαζέψουν στοιχεία πιστωτικών καρτών στέλνοντας την παρακάτω φόρμα, την οποία σε παρακαλούν να "συμπληρώσεις":


ελπίζω να έκανες κλικ κ να διάβασες λίγο από το απίστευτο αυτό σούργελο!

Συγγνώμη, αλλά πόσο ηλίθος πρέπει να είσαι για να σου έλθει με mail αυτό το πράγμα από πάνω κ να μην καταλάβεις ότι κάποιο λάκο έχει η φάβα; ΠΟΣΟ ΗΛΙΘΙΟΣ;

Τι να επισημάνω; Την φράση "το γένος πατέρων σας;". Την φοβερή αρχή παραγράφου "τυπώστε την επιστροφή φόρου την στέλνει και μας επιτρέπει μπλα μπλα μπλα"; ή μήπως το "το ποσό 546 ευρώ θα είναι στέλνει στην κάρτα μου"!!! Ή που "μεταφράζουν" το Pin ως.... ΚΑΡΦΙΤΣΑ;

λολ αλλα κ σούπερ γκρ ταυτόχρονα κ συνάμα!

Συγγνώμη αγάπη, αλλά άμα είσαι τόσο απίστευτα λειτουργικά αναλφάβητη κ κοιμωμένη ώστε να μην διακρίνεις τα 1142353645647585807685 τρισεκατομύρια λάθη κ περίεργα που έχει αυτή "φόρμα"....

ε καλά κάνανε κ σε κλέψανε! κ μακάρι να σου πάρουν κ άλλα.

ασταδγιάλα πια, με την κάθε αναλφάβητη! που όταν την πατήσει αρχίζει να ουρλιάζει στον Ant1 "που είναι το κράτος, εμείς είμαστε απλές απροστάτευτες πατσόγριες που δεν μπαίνουμε στον κόπο να διαβάζουμε τι υπογράφουμε/τι έντυπα συμπληρώνουμε/ ή να προσέξουμε λίγο την κάρτα μας!!!".

Κ να σου πω κ κάτι ακόμα; Επειδή υπάρχουν εκεί έξω μαλάκες κ πούστηδες που δεν προσέχουν ούτε στο ελάχιστο τις κάρτες κ τις καρφίτσες τους (τα pin τους δηλαδή) δεν καταλαβαίνω γιατί πρέπει εγώ να ταλαιπωριέμαι κ να πρέπει να βάζω σε κάθε συναλλαγή στο atm το pin μου 55757776 φορές.

Όπως επίσης μου την δίνει ΤΡΕΛΑ να πηγαίνω σε μαγαζί κ να μου ζητάνε ταυτότητα για να πάρουν την πιστωτική μου κάρτα να προχωρήσουν σε χρέωση! Ε, όχι, λοιπόν! Δηλαδή έλεος! Ότι τι; Eπειδή δεν κοιτάς εσύ το πορτοφόλι σου κ σου αρπάει την πιστωτική ο πάσα είς πρέπει εγώ να τραβιέμαι; ουστ, ΟΥΣΤ!

Κ γενικότερα: Γιατί πρέπει μία ζωή να ρυθμίζουμε τα πράγματα με βάση τον πιο μαλάκα μεταξύ μας; γιατί; γιατί πρέπει όλοι να υποκύπτουμε στον χαμηλότερο κοινό παρονομαστή; γκρ γκρ γκρ γκρ γκρ γκρ γκρ

Αλληγορία για τις εκλογές 2009, χεχε

(καλά, μιλάμε ότι αυτή είναι η σημαντικότερη ταινία όλων των εποχών στο παγκόσμιο σύμπαν σε όλους τους γνωστούςπαλνήτες)

τα μεγάλα "αν"

Αν οι άνθρωποι που αποφάσισαν να ασχοληθούν με την πολιτική έβρισκαν μία ισορροπία ανάμεσα στις πολιτικές φιλοδοξίες τους κ την υποχρέωση να υπηρετήσουν το κοινωνικό σύνολο κ να κάνουν πραγματική δουλειά...

Αν ήμασταν όλοι λίγο πιο συνειδητοποιημένοι κ είχαμε συναίσθηση πως αποτελλούμε μέρος ενός μεγαλύτερου πράγματος - το οποίο επηρεάζεται ακόμα κ από τις πιο απλές καθημερινές πράξεις κ αποφάσεις μας...

Αν η δημιουργία ενός κόμματος ήταν απόρροια μίας κοινής ιδεολογίας, θεώρησης της ζωής, οράματος κ όχι κοινών συμφερόντων...

Αν οι πολιτικοί καταλάβαιναν ότι χρειάζεται να αφιερώνουν λίγο λιγότερο χρόνο στο να δικτυωθούν, στο να είναι αναγνωρίσιμοι... κ αρκετά περισσότερο στο να κάνουν πραγματική δουλειά...

Αν οι ηγέτες γίνονταν ηγέτες και οι βουλευτές βουλευτές, όχι επειδή είναι γιοι ή κόρες ή στεφάνια κάποιων αλλά επειδή προηγουμένως έδειξαν επάρκεια σε άλλους τομείς της ζωής τους...

Αν υπήρχε ένας τρόπος να ψηφίζουν μόνο οι άνθρωποι που βεβαιωμένα έχουν συναίσθηση της λειτουργίας της κοινωνίας, της δημοκρατίας, της πολιτικής...

Αν φροντίζαμε το κοινωνικό όσο φροντίζουμε κ για το προσωπικό...

Αν υπήρχαν κόμματα που η βασική τους επιχειρηματολογία βασίζεται όχι στην διασπορά του φόβου για το τι θα γίνει (κ από το οποίο εκείνα θα μας σώσουν) αλλά στην μετάδοση ενός ρεαλιστικού μηνύματος ελπίδας...

Αν θέματα όπως το αν θα γίνουν εκλογές κ το ποιος θα είναι υποψήφιος για Πρόεδρος της Δημοκρατίας αποφασίζονταν με ουσιαστικά κριτήρια κ όχι με γνώμονα το αν εξυπηρετούν το διάστημα παραμονής ενός κόμματος στην εξουσία...

Αν λέγαμε όσα πιστεύουμε πραγματικά, κ εμείς αλλά κ οι πολιτικοί...

Αν υπήρχε ταύτιση του πολιτικού εαυτού των "πολιτικών" με τον πραγματικό τους, ώστε να γνωρίζουμε πραγματικάτι ψηφίζουμε...

Αν ήξερα ότι θα σταματήσει να με κατακλύζει αυτή η αίσθηση του deja vu κάθε φορά που μπαίνω στο παραβάν εδώ κ περίπου 20 χρόνια που ψηφίζω (εκτός από την πρώτη...)...

Αν η πολιτική δεν είχε γίνει η φτωχή ξαδέλφη της τηλεοπτικής λογικής στην θεώρηση των πραγμάτων (ουρλιάζουμε για λίγο πόσο κακό είναι ένα πρόβλημα κ μετά το ξεχνάμε, χωρίς να κάνουμε τίποτε για να το λύσουμε)...

Αν είχαμε όλοι, πολιτικοί κ ψηφοφόροι, συνείδηση του ότι είμαστε υπεύθυνοι κ φταίμε όταν δεν κάνουμε το καλλίτερο που μπορούμε... ή έστω την προσπάθεια.

ίσως να μην αισθανόμουν ότι η προσφυγή μου στην κάλπη είναι μία απίστευτα μάταιη κ χωρίς αντίκρυσμα διαδικασία.

Θα πάω φυσικά να ψηφισώ - δεν μου κάνει καρδιά να το πετάξω το δικαίωμα έτσι. Αλλά, είναι πολλά τα "αν". Κ μεγάλα. Κ μου λείπουν...

Εξαιρετική αφιέρωση για έναν καλό φίλο

Μπορεί να μην έχει κ νόημα αυτό που σου λέω αλλά στα αγγλικά οι λέξεις

depressed (άθρωπας σε κατάθλιψη)

κ

deep rest (βαθιά ξεκούραση)

έχουν ακριβώς τον ίδιο "ήχο". Κάτι μέσα στην καρδιά μου, το ένστικτό μου μου λένε ότι δεν είναι τυχαίο. Καθόλου.

Μη ανησυχείς, λοιπόν, κ μην αισθάνεσαι ανασφάλεια. Τώρα δεν νιώθεις καλά, αλλά θα σου περάσει με τον χρόνο του. Δες το αλλιώς: είναι ο τρόπος της ψυχής να ξεκουράζεται αυτός.

σγπ πλ. :-)

Να μπορούσα στο Λίβανο, να είχα εγώ βενζινάδικο

Οκ, κανονικά δεν θα έπρεπε να το ομολογήσω αυτό, αλλά ο λόγος που γράφεται τούτο το ποστ είναι διότι τις προάλλες εδέχθην απειλητικό τηλεφώνημα από Αραβίδο Μαφιόζο που μου είπε ότι προσβάλω την Αραβία ολάκερη που όλο γράφω κ αναλύω βίντεο κλιπ γυναικών παπ στάρζ, κ αν θέλω το καλό μου καλά θα κάνω να ασχοληθώ κ με έναν άντρα τραγουδιστή.

Στην αρχή νόμιζα ότι μου κάνουν πλάκα αλλά μετά από κανένα μισάωρο που έβγαινα από το σπίτι είδα δύο τύπους με κελεμπία να σκοτώνουν ένα τυφλό γατάκι, οπότε είπα "ας μην το ρισκάρω, η απόσταση από το γατάκι στο πρόβατο είναι ΠΑΡΑ πολύ μικρή, τράστ μη, στο κάτω κάτω τι ψυχή έχει ένα ποστ";

Φύγαμε λοιπόν, παρουσίαση αραβικού κλιπ με άντρα, που σαν πράξη όχι μόνο εγγυάται την ασφάλεια μου αλλά, συν τοις άλλοις, είναι κ θησαυρός δημιουργικότητας!

Ο Τζαμάλ είναι ιδιοκτήτης βενζινάδικου κάπου στο Ότομπαν που συνδέει την Δαμασκό με το Κάιρο. Όμως, όσο κ αν "ιδιοκτήτης βενζινάδικου" είναι δουλειά λουκούμι για εκεί, για τον Τζαμάλ τα πράγματα δεν πάνε καλά.

Έχει να δει πελάτη ουουουουουουουουουουουοου ένας Αλλάχ ξέρει πόσους μήνες. Περνάνε φορτηγά, περνάνε Χάρλεη, περνάνε λεωφορείο, τίποτα, τζίφος! Κανείς δεν θέλει να γεμίσει στου Τζαμάλ. Πάνε παρακάτω. Κάποια στιγμή αποφασίζει να πάρει την κατάσταση στα χέρια του. "Ασταδγιάλα βαρέθηκα. θα κάνω διαφημιστική καμπάνια".

Κ ηντήντ προσλαμβάνει έναν χοντρό τριχωτό με βρώμικο φανελάκι, του δίνει κ ένα χαρτόνι με ένα χάρντ σέληνγκ μήνυμα κ εύχεται για το καλλίτερο. Έλα όμως που έναν χοντρό τριχωτό (τον μέσο Άραβα οδηγό δηλαδή) δεν τον προσελκύεις με άλλο χοντρό τριχωτό! Κ έτσι η καμπάνια του Τζαμάλ πάει στράφι - όπωςκ πριν κανείς οδηγός δεν διαλέγει το βενζινάδικό του. Τι να κάνει κ αυτός "σιγά μην κάτσω να σκάσω, θα πέσω να κοιμηθώ στην αντλία δίπλα, ασταδγιάλα γκρ γκρ γκρ", λέει, κ τον παίρνει.

Όμως με τέτοια συμπεριφορά δεν γίνονται ειλικρινείς σχέσεις που να βασίζονται στον αμοιβαίο σεβασμό κ την κατανόηση. Κ, επόμενο είναι, τα πράγματα για τον Τζαμάλ αρχίζουν να πηγαίνουν από το κακό στο χειρότερο. Στην αρχή τον παρατάνε οι φίλοι του, που μάλιστα δουλεύουν όλοι στο βενζινάδικο. Η χαριστική βολή έρχεται όταν τον παρατά κ η κοπέλα του, η οποία εκτός του ότι μοιάζει απίστευτα στη τρίτη ξαδέλφη της Λέηντηζ Άντζης επιπλεόν έχει κ προσφορά αρραβώνα από τον τοπικό αντιπρόσωπο της Shell. Τρελή είναι να πει όχι;

Eκεί ο τζαμάλ καταλαβαίνει ότι το πράγμα είναι πια εκτός ελέγχου. "είναι κρίμα, λυπηρό κ άδικο, να μαραζώνει έτσι ένα βενζινάδικο" σκέφτεται. Κ αποφασίζει να βάλει τα μεγάλα μέσα. Γυναίκες! Πηγαίνει στον επίσημο προμηθευτή γυναικών της περιοχής και......

η συνέχεια, όμως, εδώ:



[α, κ επειδή έχει σημασία, αυτό το τραγούδι είναι τραγούδι.... χωρισμού! εντάξει, είναι ΠΟΛΥ μπροστά οι άθρωπες.
κ ναι, εννοείται ότι στο τέλος μετανοημένη η πρώην του έρχεται να παρακαλέσει αλλά αυτός, πολύ σωστά, δεν δίνει δεκάρα, έλεος δηλαδή, τι μουλάρα, όταν πήγαινε χάλια η δουλειά τον παράτησε κ τώρα που πήγε καλά επιστρέφει!!!! Γενικά μου αρέσει στο βίντεο ο αναβαθμισμένος τρόπος που παρουσιάζουν την γυναίκα - είναι ίσως το μεγαλύτερό του προτέρημα, μαζί με τον χοντρό με την πινακίδα]