Tuesday, January 27, 2009

gay friendly/hostile

Ο Βασίλης Π. και ο Ντίνος Π. ήταν συνάδελφοι εδώ και περίπου 7 μήνες. Από αυτούς, τους 6 τελευταίους ο πρώτος ήταν κρυφά ερωτευμένος με τον δεύτερο.

Δεν ήταν κανένας έρωτας φλογερός, κεραυνοβόλος, από αυτούς που αλλάζουν ζωές και συμπεριφορές... θα τον έλεγες απλό έρωτα, λίγων κυβικών, συνηθισμένο (αν υπάρχει τέτοιο πράγμα όπως συνηθισμένος έρωτας...), γλυκό και ενδοφλέβιο.

Και αν κάποιος ισχυριζόταν ότι ο Βασίλης είχε "κατασκευάσει" τον έρωτα αυτόν στον μυαλό του για να προσθέσει μία νοστιμιά στην εργασία του ίσως και να μην είχε πέσει τόσο πολύ έξω...

Ο Ντίνος δεν ήταν gay. Κάθε άλλο... Και μάλιστα αυτός ίσως και να ήταν ο βασικός λόγος που ο Βασίλης τον είχε επιλέξει να τον κάνει work-crush. Ήταν τόσο μακρυά από την επιτήδευση όλων των ομοφυλόφιλων του κύκλου του Βασίλη. Σε όλα του.

Και έγινε και βρέθηκαν σε μία πόλη του εξωτερικού για μία παρουσίαση. Για οικονομία, οι δύο τους χρειάστηκε να μοιραστούν το ίδιο δωμάτιο στο ξενοδοχείο τους.

Κανείς τους δεν έδωσε κάποια βαρύτητα στο γεγονός. Θα μοιράζονταν μία νύχτα το ίδιο δωμάτιο, σιγά το πράγμα, στο στρατό το ίδιο δεν γινόταν; Ούτε καν ο υπερβολικός και δραματικός Βασίλης δεν έκανε προεκτάσεις και ονειροπολήσεις με αφορμή την συγκατοίκηση - παρά τον "έρωτά του".

Και να ΄τοι τώρα οι δύο τους. Είναι απόγευμα, αργά, και κάθονται μπροστά από ένα λάπτοπ, δίπλα δίπλα στριμωγμένοι στο μικρό τραπεζάκι του δωματίου του ξενοδοχείου. Την επόμενη το πρωί είναι το ραντεβού στον πελάτη και τώρα βελτιώνουν την παρουσίαση που θα του κάνουν. Παιδεύονται μπροστά στο εξέλ, προσθέτουν στοιχεία και νούμερα, αλλάζουν φόρμουλες. Η δουλειά κυλά στρωτά και ήρεμα...

Ρε μαλάκα μήπως βάζαμε και αυτό; .
Ναι, ναι, παίζει... να, κάπως έτσι πάει η κουβέντα.

Και τότε ο Ντίνος σηκώνεται και βγάζει το παντελόνι του. Έτσι απλά, χωρίς καμία εισαγωγή, καμία επιτήδευση, καμία ερώτηση, καμία δήλωση.... Απλά, το βγάζει. Το πετάει στο κρεβάτι και κάθεται δίπλα στον Βασίλη... φοράει ένα μποξεράκι, μακρύ, σαν μαγιό, άνετα θα μπορούσε να είναι μαγιό...

Ο Βασίλης συνεχίζει να γράφει κάτι στο πληκτρολόγιό του. Δεν δίνει σημασία σε όλη αυτήν την σκηνή. Δεν την αφήνει να ριζώσει μέσα στο μυαλό του, να γίνει δέντρο, δάσος, σκοτεινή ζούγκλα καύλας και προσδοκιών. Όσο για τον Ντίνο συνεχίζει να φέρεται σαν να είναι καθισμένος δίπλα στον ξάδελφό του.

Αχ, όμως... Ξαφνικά, ο Βασίλης απλώνει το χέρι του και το ακουμπά απαλά στο μέσα μέρος του ποδιού του Ντίνου. Έτσι απλά, χωρίς καμία εισαγωγή, καμία επιτήδευση, καμία ερώτηση, καμία δήλωση.... Λίγο πιο πάνω από το γόνατο του. Με το που σταμάτησε την πληκτρολόγηση μία σιωπή πέφτει στο χώρο.

Είναι σιωπή μεγάλη και βαθιά σαν όλα αυτά που φοβάται και ελπίζει ο Βασίλης. Τόσο που αναρωτιέμαι: η αμηχανία που έπεσε είναι λόγω της κίνησης του αυτής καθ' αυτής ή λόγο του ότι σταμάτησε να ακούγεται ο θόρυβος των πλήκτρων;

Ο Ντίνος παγώνει. Αφήνει το χέρι του Βασίλη εκεί που είναι. Περνάνε μερικά δευτερόλεπτα. Κουνάει λίγο το πόδι του. Ο Βασίλης δεν παίρνει το χέρι του. Ο Ντίνος κουνάει λίγο περισσότερο το πόδι του. Τίποτε. Και τότε σηκώνεται από την καρέκλα.
Πάει στο κρεβάτι, παίρνει το παντελόνι του. Το φοράει. Πάει στο μπάνιο. Βγαίνει μετά από λίγα λεπτά. Και κάθεται δίπλα στον Βασίλη. Ό ήχος των χεριών του που αρχίζουν να πληκτρολογούν ξαναφέρνει την ισορροπία στο δωμάτιο.

... ... ... ... ... .... ... .... .... .... .... .... .... .... .... ...

Η παρουσίαση πήγε καλά την άλλη μέρα. Άλλα όταν γύρισαν στην Ελλάδα ο Βασίλης παραιτήθηκε από την δουλειά.

Μετά από πολλούς μήνες, ίσως και χρόνια, έτυχε να συναντήσει τον Ντίνο. Αφού χαιρετήθηκαν και είπαν τα νέα τους, ο Ντίνος τον ρώτησε...

- Γιατί έφυγες ρε από την δουλειά; ...δεν θα έλεγα τίποτε. Δεν έχω πει τίποτε σε κανέναν...

Ο Βασίλης, παίρνει το αυστηρό του ύφος, εξαφανίζει το χαμόγελο από το πρόσωπό του και λέει:
- ...ε; δεν καταλαβαίνω τι μου λες! δεν θα έλεγες; τι δεν θα έλεγες;

16 comments:

Hfaistiwnas said...

Κάνει την πάπια;

apparos said...

Ποιος κάνει την πάπια όμως;!

Όπως και να έχει δεν πολυκατάλαβα το τέλος και τις αντιδράσεις αν πρόκειται για κάτι που δεν ανήκει στην σφαίρα της φαντασίας.

lenonce said...

Γιὰ τὴν κατάληξη δὲν εἶμαι βέβαιος, ἀλλὰ ἡ ὑπόλοιπη ἱστορία εἶναι ὁπωσδήποτε ἀληθινή. Τολμῶ δὲ νὰ πῶ πὼς ἂν εἶχε ἐπιμείνει λίγο περισσότερο ὁ Βασίλης, ἂν ἦταν λιγότερο φοβισμένος, λιγότερο αὐστηρός, ἴσως ἡ ἐξέλιξη νὰ ἦταν πολὺ διαφορετική.

Ἐξαιρετικός, προβατᾶκο μου!

Αθήναιος said...

Η αλήθεια σε κάθε αφήγηση είναι ένα non-issue σημασία έχει να είναι πειστική. Δεδομένου ότι όποιος έχει βγει από τα χωρικά ύδατα της μπανιέρα του (που λέει και ο Σαββόπουλος) και έχει ρίξει τις βόλτες του, γνωρίζει ότι η σεξουαλικότητα είναι κάτι περίπλοκο που ξεπερνά τις δηλώσεις και τις βεβαιότητες του στυλ "μου αρέσουν οι γυναίκες", "μου αρέσουν οι άντρες", η ιστορία φαίνεται πειστική και ανθρώπινη. Όλα είναι μέσα στο παιχνίδι, ακόμα και το να κάνεις την πάπια.

ProFyLaKtiKo said...

χμμμ ωραία ιστοριούλα προβατούλη :)))) πολύ μου άρεσε :)))

επίσης κράτησα τη φράση :
"Δεν την αφήνει να ριζώσει μέσα στο μυαλό του, να γίνει δέντρο, δάσος, σκοτεινή ζούγκλα καύλας και προσδοκιών"

αφιερωμένη σε όλους εμάς που κάπου, κάπως, κάποτε κολλήσαμε με έναν τέτοιο στρ8...

Παράξενος said...

Sorry Αθήναιε αλλά με μπέρδεψες:
α) Όσοι γνωρίζουν με βεβαιότητα ότι τους αρέσουν οι άνδρες ή οι γυναίκες, δεν "έχουν ρίξει τις βόλτες τους"; Μόνο οι bi έχουνε ρίξει τις βόλτες τους;
β) Τι σχέση έχει αυτό το σχόλιο με την αληθοφάνεια της ιστορίας αφού και οι δύο παραμένουν σταθερά straight ο ένας, gay ο άλλος, από την αρχή μέχρι το τέλος;

--------

Πρόβατε εμένα σε όλη αυτή τη διήγηση ξέρεις τι μου χτύπησε; Ο όρος "work-crush". Με μιας υποβάθμισε την όποια αξία του συναισθήματος. Του αφαίρεσε με μιας οτιδήποτε ξεχωριστό και σπάνιο. Άλλη μια τυποποιημένη κατάσταση για την οποία οι αμερικάνοι έχουν εφεύρει και όρο. Αίφνης συνειδητοποίησα πως οι ταμπέλες απαξιώνουν πλήρως τις έννοιες που περιγράφουν. Είναι η διαφορά π.χ. του "ένας μεγάλος έρωτας" και του "ένας ακόμα έρωτας".
(εσύ καλά έκανες και χρησιμοποίησες τον όρο, άλλωστε λες "έρωτας λίγων κυβικών")

P.O.V of a G said...

vasili eisai PUSSY

guideline said...

ωραια η ιστορια .και πολυ καλά απάντησε αυτος οτι δε κατάλαβε.Αυτό που δε καταλαβαίνω είναι γιατι να το κάνει ο άλλος αυτο.Πολύπλοκη η σεξουαλικότητα όντως

orck said...

εαν πω οτι σε αυτο το blog υπαρχει ενα κλιμα οτι εαν καποιος δεν ειναι gay ειναι οπισθοδρομικος, παλαιων αρχων και διαφορα αλλα αρνητικα, θα με πειτε ομοφοβικο;

τι διολο θα επρεπε να καταλαβουμε απο την ιστορια;

Aunt Donna said...

ναι..και μετα τι?

x-oyranoy said...

τωρα θα μου πεις οτι σου εκανε εντυπωση αυτο προβατε?

x-oyranoy said...

Αλλωστε ειναι γνωστο τοις πασοι στην Εταιρειολανδη οτι η κοιλιτσα σου εχει καψει τοστιερες... καρδιες ηθελα να πω.

Anonymous said...

ΕΓΩ, που ξέρεις πόσο αυστηρός είμαι, δεν βρήκα κανένα σφάλμα στην ιστορία εκτός από την άκαιρη δήλωση της δραματικότητας του χαρακτήρα του Βασίλη που εν τούτοις δεν είχε δημιουργήσει κάτι το ιδιαίτερο στη συγκεκριμένη περίπτωση, παρά το περί αντιθέτου αναμενόμενο.
Επίσης το βρήκα κάπως επιθετικό (το επιμύθιο της ιστορίας) και μου άρεσε εξ αιτίας αυτού. Θα μπορούσε να του είχε χώσει και μπουνιά για τη δήλωση "δεν θα έλεγα τίποτε".
Μπράβο, όχι Μπράβο.
Αμφίς

provato said...

hfaistiwna λες?

άππαρε δεν ήταν τίποτε από δαύτο... έτσι μία ιστορία ήταν, ίσως αληθινή, ίσως όχι... χου νόουζ! μπεε

λενόνσ σε ευχαριστώ πολύ γλυκέ μου. χαίρομαι που σου άρεσε...

αθήναιε σε ευχαριστώ πολύ για το σχόλιο! και ναι. συμφωνώ πολύ μαζί σου!

προφυλακτικούλη σε ευχαριστώ πολύ, πολύ χαίρομαι που σου άρεσε! και τι ωραία αφιέρωση....

provato said...

Παράξενε μα εσύ δεν χρησιμοποιέις ταμπέλες όταν μιλάς για Αμερικάνους???? αχ μωρέ, μπερδευτικά όλα ηντήντη. Ευχαριστώ πάντως για το σχόλιο!

ποβάκο πούση πούση, καλά τα λες!

γκάητντ λάην σε ευχαριστώ πολύ για το σχόλιο, χαίρουμαι που σου άρεσε! ...μπεε

ορκ δεν είσαι ομοφοβικός, χαζός είσαι. ή δεν μπήκες σοτν κόπο να βάλεις το μυαλό σου να λειτουρήσει. που είναι χεορότερο. (η ιστορία δεν ήταν για κατανόηση, για διάβασμα ήταν... έλεος).

θεία δεν ξέρω μετά τι... δεν ρώτησα. έχω καιρό να τα συναντήσω τα παιδιά λολ

provato said...

εξ κι όμως μου έκανε εντύπωση! απίστευτο ε? ...όσο για καρδιές που έχω κάψει, δεν ξέρω ποιος σου το είπε, θέλω να τον γνωρίσω και να του δώσω κουπόνι για σεξάκοι!!!!

αμφίς σε ευχαριστώ πολύ για τον κόπο: να την διαβάσεις, να την δικαιώσεις, να την αναλύσεις.... είσαι ο καλύτερος! και είσαι διπλά καλύτερος που λες καλά λόγια για μένα! χεχε τα φιλιά μου