Showing posts with label Ανοιχτή επιστολή. Show all posts
Showing posts with label Ανοιχτή επιστολή. Show all posts

Tuesday, June 22, 2010

Ανοιχτή επιστολή στην Αργεντινή σχετικά με το αποψινό ματς με την Ελλάδα

Aγαπημένη μου Νίτσα
(αργεντινή=αργεντινίτσα=νίτσα)

Σήμερα το βράδυ, όπως είμαι σίγουρος ότι θα θυμάσαι, θα γίνει ένας ποδοσφαιρικός αγώνας ανάμεσα στις εθνικές μας ομάδες, στα πλαίσια της προημιτελικής φάσης του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου της Fifa, το οποίο πολλοί το λένε Μουντιάλ. Σου γράφω με αφορμή το ματς αυτό. Θέλω να σου πω κάποια πράγματα που πιστεύω ότι πρέπει να τα λάβεις σοβαρά υπόψη σου πριν μπεις απόψε στο γήπεδο, σε τρεις περίπου ώρες.

Νίτσα μου νίτσα μου Αργεντινίτσα μου. Δεν θα κάνω τρελές εισαγωγές κ μακρές, θα μπω κατευθείαν στο θέμα... ή τουλάχιστον θα προσπαθήσω... χουέλ.... ερμ.... γρουμπφ.... θέλω να σε παρακαλέσω.... ερμ ερμ ερμ διστάζ διστάζ εντατίκ.... θέλω να σε παρακαλέσω απόψε να μας αφήσεις να νικήσουμε. πληηηηηηηηηζ, πληηηηηηηηζ *κακομαθημένο αμερικανάκι Mode super on*

Συγγνώμη που είμαι τόσο ζητιάνος του ποδοσφαίρου αλλά έχω επιχειρήματα.... κ πιστεύω ότι αν το σκεφτείς έστω κ λίγο (πόσο μάλλον πολύ) θα κάνεις τελικά αυτό που σου ζητώ.

Καταρχήν, βασικός λόγος κ σημαντικότατος για τον οποίο παίρνω το θάρρος κ σου ζητώ αυτό που ζητώ: ακόμα κ αν χάσεις απόψε, δεν κινδυνεύει η παρουσία σου στην επόμενη φάση του Μουντιάλ. Άρα πρακτικά μιλάμε για μία αναίμακτη ήττα. Αντίθετα αν εμείς χάσουμε, αποκλειόμαστε, παίρνουμε τον πούλο, παίρνουμε από τα 3 το μακρύτερο. Κ αυτό είναι τραγικό για μία χώρα που έχει να δει χαρά στο σκέλος της εδώ κ πάρα πολύ καιρό.

Ντρέπομαι, Νίτσα μου, ντρέπομαι να γίνομαι κλαψιάρης αλλά αναγκάζομαι να σου κλαυτώ. Πολλές δυστυχίες έχουν πέσει στο κεφάλι μας τα τελευταία χρόνια. Έχουμε περάσει πολλά, πάρα πολλά, κ εσύ που είσαι στην άλλη άκρη του κόσμου ίσως δεν τα ξέρεις γι αυτό ενδεικτικά μόνο θα αναφέρω μερικά:

Το ένα πράγμα που μας έκανε περήφανους (τα ολήμπηκ γκέημζ) αποδείχτηκε ότι ήταν η χαριστική βολή που μας έβγαλε στον τάκο κ πως καλλίτερα θα ήταν να είχαμε κάτσει στα αυγά μας κ να μην τους είχαμε αναλάβει ποτέ.

Αν κ είμαστε στο 2010 ακόμα έχουμε Παπανδρέου στην πρωθυπουργία, Κορομηλά κ 10 μικρούς μήτσους στην τηλεόραση κ ανθρώπους που συνεχίζουν να μην πλένονται το καλοκαίρι, λες κ δεν έχει ανακαλυφτεί το σαπούνι

Συνεχίζουμε τα δάση μας κ τις θάλασσές μας να τα καταστρέφουμε, συνεχίζουμε να μην σεβόμαστε τον δημόσιο χώρο, συνεχίζουμε να μην καταλαβαίνουμε ότι είμαστε μέρος ενός συστήματος, κ πως ότιδήποτε κάνουμε έχει συνέπειες στον περίγυρό μας.

Όσο για τους πολιτικούς μας.... άσε δεν θέλεις να ξέρεις ΠΟΣΟ άχρηστοι είναι. Ο εξυπνότερος είναι ανίκανος να γυρίζει τα γράμματα στον Τροχό της Τύχης...

Κ βέβαια, ντον γκέτ μη στάρτηντ, με το θέμα της κρίσης. Ανάθεμά με κ αν έχω καταλάβει τι γίνεται τελικά - ώρες ώρες αισθάνομαι πως όλο αυτό έγινε για.... γιατί; δεν ξέρω, ειλικρινά. Η ουσια πάντως είναι πως γύρω υπάρχει ένα πράγμα τόσο βαρύ κ γκρι κ δύσκολο που δεν είναι απορίας άξιο ότι οι περισσότεροι έχουμε αρχίσει κ φρικάρουμε. Θέλει μεγάλη, συνεχόμενη, συνειδητή προσπάθεια να μην αφήσεις τον εαυτό σου να βουλιάξει....

Νίτσα μου, έχω περάσει πολλά, κ αυτή την χαρά του να μπω μέσα στους 16 καλλίτερους του κόσμου την χρειάζομαι πολύ, πάρα πολύ. Πρέπει να με καταλάβεις εσύ, που έχεις νιώσει στο πετσί σου τι είναι να σε έχουν όλοι του κλώτσου κ του μπάτσου, να σε κακομεταχειρίζονται, να σε δείχνουν ως παράδειγμα προς αποφυγή. Μήπως δεν θυμάσαι την εποχή που κ εσύ ήσουν αφερέγγυα, που λέγανε ότι είσαι κακοπληρώτρια, που σου κατσικώσανε, όπως ακριβώς κ σε μένα τώρα το ΔΝΤ;
Εν τω μεταξύ, τώρα που το σκέφτομαι, εμείς οι δύο έχουμε πολλά, πολλά κοινά. Μέτρα:

Νταραβέρια με το ΔΝΤ; τσεκ
Σημαία με γαλάζιο κ άσπρο; τσεκ
Μεγάλη ακτογραμμή; τσεκ
Μεγάλους αγώνες για την ανεξαρτησία μας, οι οποίοι έγιναν το πρώτο μισό του 19ου αιώνα; τσεκ τσεκ εντατίκ
Δικτατορία που μας ταλαιπώρησε κ μας χάλασε το μαλλί την δεκαετία του 70; τσεκ
Πρωτεύουα που ο πληθυσμός της κινείται κάπου εκεί στα 3 εκατομμύρια; τσεκ ξανά μανά

Κ μην ακούω μαλακίες για νίκη γοήτρου κ έτσι.... σιγά το φοβερό να σε νικήσει η Ελλάδα. θα πούμε ότι είχες κακή μέρα, ότι είχες περίοδο, ότι είχες νεύρα κ μία χαρά θα το δικαιολογήσουμε το πράγμα. Εξάλλου μην ξεχνάς κ κάτι ακόμα - μπηλήβ ητ ορ ναατ (τόνος στο πρώτο α παρακαλώ) ήμασταν οι πρωταθλητές Ευρώπης στο ποδόσφαιρο το 2004. Που θα πει ότι όταν χάσεις, δεν θα έχεις χάσει κ από τους ασήμαντους. Θα έχεις χάσει από τους ανθρώπους που παίζανε την καλλίτερη μπάλα στην Ευρώπη το 2004! Εποχή που δεν είναι κ τόσο μακρινή, χρονολογικά τουλάχιστον.

Γιατί στην αίσθηση μου... μου φαίνεται ότι εκείνα τα χρόνια είναι πριν από την εποχή των δεινοσαύρων. Κ μορφωμένη κοπέλη είσαι, ξέρεις ΠΟΣΟ παλιά ήταν αυτό.

Τώρα, το μόνο που μου έχει μείνει από εκείνες τις εποχές είναι μία ντροπή κ μία θλίψη Νίτσα μου. Ντροπή γιατί σκέφτομαι πως θα μπορούσα αλλιώς να είχα χρησιμοποιήσει τις δυνατότητες κ τα μέσα με τα οποία βρέθηκα τότε. Κ θλίψη γιατί οι ευκαιρίες που πεθαίνουν... πάει πέθαναν.

Σου λέω λοιπόν Νίτσα μου - βοήθα με λίγο να σκάσει το χειλάκι μου, να πάρω μία ανάσα, να βγω απόψε το βράδυ να γλεντήσω στην Ομόνοια (ok ok εγώ θα πάω προς Σύνταγμα, είναι πχιο πχιότητα κ πχιο κοντά στο σπίτι). Δώσε μου κάτι να νιώσω να με ενώνει με τον συνάθρωπα - γιατί τον τελευταίο καιρό τον κοιτάζω τον άλλο Έλληνα κ λέω "μωρ, μήπως μου φάει την θέση;" ή "μήπως είναι από εκείνους που έκλεψαν το κράτος, υπερτιμολόγησαν, ρουσφέτεψαν, κλπ κλπ"... Κ Νίτσα μου είναι βαρύ πράγμα να φοβάσαι, να απεχθάνεσαι, να θέλεις να τιμωρήσεις τον συμπατριώτη σου. Βαρύ. Κ θέλω πραγματικά να τελειώσει - η τουλάχιστον να το καταλαγιάσω για λίγες ώρες, τις ώρες που θα γιορτάζουμε την νίκη που εσύ μπορείς να μας δώσεις απόψε.

Λοιπόν, μην σε κουράζω άλλο, νομίζω ότι κατάλαβες τι εννοώ. Μακάρι να μπορούσα να αρωματίσω με ελληνικό θυμάρι αυτό το ποστ, δυστυχώς ακόμα δεν έχει προχωρήσει τόσο η τεχνολογία, όμως. αρονό, αρήλη ρονό, αν υπάρχει κάτι άλλο που θες πες μου το.

Σε φιλώ, ειλικρινά δικός σου, ένας Έλληνας που χρειάζεται την βοήθειά σου.

PS - α για να αποδείξω πόσο σε αγαπώ θέλω να σου πω δύο πράγματα μόνο.

Πρώτον - τα αργεντίνικα εστιατόρια στην Αθήνα, παρά την κρίση, συνεχίζουν να σκίζουν (λογικό, όταν η μπριτζόλα είναι σαν ανάπτυγμα από τριάρι στο Φάληρο, ε, πως να μην γίνεται της τρελής...)

κ δεύτερον - κοίτα εδώ, μέχρι κ τραγούδι έχει γίνει σούπερ επιτυχία με το όνομά σου. How cool is that???



έλα, άντε, σκούπισε τώρα το δάκρυ που σου προκάλεσε η τσαλιγό, κ μην μου χαλάσεις χατήρι, ναι; άσε με να νικήσω!

Wednesday, April 09, 2008

Ανοιχτή επιστολή στο Θανάση Αλευρά

Ο Θανάσης Αλευράς είναι ένας νέος ηθοποιός ο οποίος για το παίξιμο του στην επιθεώρηση "ΗΡΩΕΣ", στο Μικρό Παλλάς, πήρε το φετεινό βραβείο "Δημήτρη Χόρν" που είναι ούμπερ χλιδάτο!


Αγαπητέ Θανάση!

Γεια. ελπίζω να είσαι καλά. Τι ρωτάω, σίγουρα θα είσαι καλά, δεν είναι και μικρό πράγμα να κερδίζεις το σούπερ χατ βραβείο Χορν - και εσύ το κέρδισες πριν από ούτε καν 10 μέρες, άρα οι χαρές και τα πανηγύρια καλά κρατούν.

Πάει πια σχεδόν ένας μήνας που είδα την παράσταση που "έκλεψες" και για την οποία έμελε λίγο μετά να πάρεις το βραβείο. Πρέπει να σου πω ότι εκείνο το βράδυ ο τρόπος που έπαιζες ξεχώριζε και εγώ και η φίλη με την οποία είχαμε έρθει να δούμε το έργο σε σταμπάραμε σχεδόν με το που βγήκες στην σκηνή.

Σου γράφω αυτό το γράμμα καταρχήν για να σε συγχαρώ για το βραβείο σου. Δεν είδα τους συνυποψήφιους σου, αλλά πιστεύω ότι το αξίζεις. Μπράβο ΜΠΡΑΒΟ και πάλι μπράβο. Κλαπ κλαπ εντατίκ. επικρότ επικρότ εντατίκ. συγχ συγχ.

Επίσης σου γράφω γιατί θέλω να σε ενημερώσω για κάτι - το βράδυ που σε είδα να παίζεις αυτό που μας άρεσε σε σένα περισσότερο από οτιδήποτε άλλο δεν ήταν ούτε η τεχνική σου, ούτε η ερμηνεία σου. Και φυσικά, δεν είχε να κάνει ούτε και με τα νούμερα σου (αν και αυτό με το "δεύτερο επίπεδο των λαϊκών τραγουδιών" ήταν εξαιρετίτσεσκιι).

Αυτό που με συνεπήρε ήταν το πως "ζούσες" αυτό που αναπαριστούσες, και όλο αυτό που γινόταν. Μου άρεσε η φιλοδοξία που ξεχύλιζε από τα μάτια σου και η χαρά που έπαιρνες από το χειροκρότημα και το γέλιο μας. Μου άρεσε το κέφι που είχες για αυτό που έκανες.

Θέλω λοιπόν να σου δώσω μία συμβουλή (τι εννοείς "με ποιο δικαίωμα και ποια ιδιότητα;" με το δικαίωμα του άθρωπα που δικό του είναι το www.provato.gr, ότι θέλω το κάνω, άμα θέλω του βάζω φωτιά και το καίω, και την ιδιότητα του θεατή που θα αναζητήσει να σε ξαναδεί στην επόμενη παράσταση που θα παίξεις!!! χα! ητ μάη ντάστ νάου!).

Η συμβουλή μου είναι η εξής: Προσπάθησε με νύχια και με δόντια να μην χάσεις το κέφι που έχεις για αυτό που κάνεις. Προσπάθησε να μην αφήσεις την τεχνική να σε βάλει σε mood διεκπαιρέωσης των ρόλων σου.

Ξέρεις, αυτό μπορεί να συνεπάγεται ότι για να καταφέρνεις να προσεγγίζεις την ιδιότητα σου ως ηθοποιός με παιδικότητα, να πρέπει να μπαίνεις σε φάση ανασφάλειας. να εγκαταλείπεις δηλαδή τρόπους και τεχνικές και μανιέρες ώστε να ανακαλύπτεις μετά καινούργια και να μπορείς να βλέπεις πάντα την όλη διαδικασία με κέφι.

Πως, πιχι, πολλοί συγγραφείς αφού έχουν κατακτήσει και είναι επιτυχημένοι σε κάποιο είδος αρχίζουν να γράφουν ένα άλλο ώστε να "πιάσουν" ξανά την τέχνη τους με την ματιά του αρχάριου και την φρεσκάδα με την οποία προσεγγίζει τα πράγματα; Ε, έτσι και εσύ, ίσως κάποια σαιζόν να χρειαστεί να αναθεωρήσεις, στο μέσον της λόγου χάρη, το πως αγγίζεις έναν ρόλο ή να αλλάξεις είδος, εμφάνιση, και οτιδήποτε άλλο.

Πως η Madonna κάνει reinvented her self; ε, αυτό.
(και όχι, δεν σε αποκάλεσα μόλις, Μαντάνα της ηθοποιήας).

Α επίσης θέλω να σου πω ότι την επομένη της μέρας που σε είδα στην σκηνή ήμουν για φαγητό με ένα φίλο στο Πασάζι και σε είδα να παιρνάς για να πας στην παράσταση και φαινόσουν πολύ κουλ και κανονικός και συμπαθητικός και ίσα που κρατήθηκα να μην έρθω να αρχίσω να ουρλιάζω μέσα στο αυτί του συγχαρίκια και να ζητάω ότογκραφ. μου άρεσεw πολύ. είσαι μόνο 29 χρονών. έμπαινε.

Λοιπόν, άντε μην σε κουράζω άλλο. Και πάλι μπράβο, συγχαρητήρια και πάντα με κέφι και χαρά σαν τα τρελά πουλιά. :-)

Friday, October 05, 2007

Ανοιχτή επιστολή (γράμμα ρε παιδί μου, πως το λέτε εσείς εδώ;) από τον προβατάκο στην Μπροίτνει Σποίαρζ


Αγαπημένη μου Μπροίτνει

...αν και είχα ορκιστεί ότι δεν θα σου συγχωρήσω ποτέ το γεγονός ότι γεννήθηκες την ίδια μέρα με μένα, δηλαδή 2 Δεκέμβρη, τελικά ξέρεις ότι ακριβώς λόγω αυτού έχουμε μία πολύ ιδιαίτερη σχέση...

...και ότι σε βλέπω σαν την μεγάλη μου αδελφή.

Καταρχήν ήθελα να σου πω ότι είμαι το πρόβατο, ένας ημιδιάσημος έλληνας blogger (οξύμωρο, yes I know) ο οποίος ήταν ο πρώτος που κυκλοφόρησε στα ελληνικά blogs (οξύμωρο, yes I know) το νέο σου single, το Gimme More.

Άρα έχω μία ιδιαίτερη σχέση με αυτό το single - και δικαιολογημένα.

Δεν μπορώ να πω ότι με τρελαίνει σαν τραγούδι, άλλα από την άλλη έχει μία μαγκιά και μία πουτανιά, συνάμα, που μου κάνει κάτι...

Αλί και τρασαλί όμως. Γιατί την πρώτη φορά που αποφάσισες να το "παρουσιάσεις" η ίδια μπρoστά στο κοινό (βραβεία του MTV) έφαγες μία τρομερή βιοχλαπάτσα που ακόμα την συζητάνε στο Βόλο, τα Γρεβενά, την Αλεξάνδρεια Ημαθίας και τα υπόλοιπα κέντρα του παγκόσμιου show Biz...

...έλα όμως που αλλιώς τα είχα φανταστεί και αλλιώς το πράγμα μας προκύπτει. Γιατί το Gimme More αυτή τη βδομάδα είναι νούμερο 3 στο επίσημο Αμερικάνικο Chart!!... θα μου πεις σιγά το πράγμα και ίσως έχεις και δίκιο...

ΕΛΑ ΟΜΩΣ ΠΟΥ:

Α - το τραγουδίδιον πήγε στο νούμερο 3 ΧΩΡΙΣ να έχει κυκλοφορήσει σε δίσκο, χωρίς υλική παρουσία δηλαδή. Το καταλαβαίνεις αυτό; Μόνο από τα digital downloads το τραγούδι σου πήγε στο νούμερο 3 του κανονικού chart. Πούλησε 179 χιλιάδες αντίτυπα (ηλεκτρονικά μεν, αντίτυπα δε - κοντολογίς, το παραδάκι έπεσε ζεστό και καυτό...) μέσα σε μία βδομάδα.

Βου - το τραγουδίδιον δεν έχει ακόμα video clip άρα δεν έχει αρχίσει να παίζεται σε τηλεοράσεις και σε γιουτιούμπια. (λεπτομέρειες εδώ)

Δεν είναι λοιπόν τυχαίο που διάφορες ξυνές των blogs (ας μην πω ονόματα και χαλάσω μακροχρόνιες διαδικτυακές σχέσεις) και οι οποίες ήταν απόλυτα σίγουρες ότι έκλεισες ως καριέρα, αυτή τη στιγμή και μετά από τα νέα ΤΡΩΝΕ ΤΟ Μ???I ΤΟΥΣ!

άλλες το τρώνε με κέτσαπ

άλλες με μουστάρδα

άλλες το τρώνε με κέτσαπ και με μουστάρδα

κάποιες με αλατοπίπερο και κάποιες μόνο με πιπέρι

και οι πολύ new age το τρώνε σκέτο...

...τεσπα! Δεν έχει σημασία με τι το τρώνε.

Σημασία έχει ότι το Gimme More είναι το πιο επιτυχημένο σου single μετά από το... guess what το ...Baby One More Time που είναι μία από τις μεγαλύτερες επιτυχίες ΟΛΩΝ των εποχών!

γιατί στα λέω όλα αυτά Μπροίτνει; Γιατί;

Διότι μέσα σε μία δύσκολη εβδομάδα για σένα, την βδομάδα που από μαλακία σου έχασες την επιμέλεια των παιδιών σου, την βδομάδα που μέχρι και ο νόμος λέει ότι πρέπει να αλλάξεις τον τρόπο που βλέπεις την ζωή...

...αυτή λοιπόν την βδομάδα, ο κόσμος, το κοινό, το σύμπαν, σου δίνουν ένα δείγμα ότι υπάρχουν μερικά πράγματα που πάνε καλά.

Γραπώσου Μπροίτνει από αυτά - και σιγά σιγά άρχισε να διορθώνεις και αυτά που ΔΕΝ πάνε καλά.

Μπορείς και πρέπει. Είσαι η Pop τσίχλα που λατρεύουμε να μισούμε. Είσαι το λάθος πρότυπο που μας αρέσει να καταδικάζουμε. Είσαι το εμπορικό σκουπίδι που γουστάρουμε να στηλιτεύομε. Σε θέλουμε στο προσκήνιο και τώρα και στο μέλλον. και σε θέλουμε δυνατά!

Snap Out Of It ρε πούστη μου.

...μην ξεχνάς ότι έχουμε και την ίδια μέρα γενέθλια. Κια την επιτυχία σου, θα την πάρω προσωπικά. Όπως και την βιοχλαπάτσα σου.

Πάντα δικός σου, ο γλυκός σου μπεεεεε!

Tuesday, December 19, 2006

Ανοιχτή επιστολή στην Καίτη Γαρμπή


Καιτούλα ήθελα καιρό να σου γράψω αυτό το γράμμα.

Μαθαίνω αλλά και διαπιστώνω από την παρουσία σου τα τελευταία χρόνια στο ΜΜΕ ότι σαν να έχει αρχίσει να σε πικραίνει το γεγονός ότι δεν είσαι πια (εδώ και μερικές σαιζόν) νούμερο ένα όνομα στον χώρο του μπουζουκσίδικου.

Καιτούλα.

άκουσε να δεις γλύκα.

Καταλαβαίνω ότι είναι πολύ βαρύ πράγμα να μην μπορείς πια να υπερηφανευτείς ότι όλος ο κόσμος τραγουδά με ένα στόμα μία φωνή το τελευταίο σου τραγούδι, όπως είχε γίνει με τόσα και τόσα τραγούδια σου, κάποια από τα οποία σχεδόν έχουν μείνει ψιλοκλασικά στο ελληνικό λαϊκό τραγούδι.

Ναι, είναι δύσκολο να έχεις γίνει, από πρώτο πρώτο πρώτο όνομα, παρτνέρ του Αντύπα.


ναι δεν είναι και τόσο ελαφρύ να πρέπει να σηκώσεις το γεγονός ότι οι τελευταίοι σου δίσκοι πουλάνε (σε cd) ένα μικρό ποσοστό του τι πουλούσαν οι πιο μέτριοι από τους επιτυχημένους σου...

Αλλά να σου πω κάτι μωρέ Καιτούλα;

Είσαι έξυπνη γυναίκα και φαντάζομαι ότι ξέρεις περισσότερο από εμένα ότι η φωνή σου δεν είναι αυτό που θα λέγαμε φωνάρα. Επίσης γενικά δεν μπορείς να πεις ότι είσαι κάτι πραγματικά εξαιρετικό σαν γυναίκα ή σαν τραγουδίστρια. Δεν είσαι κακιά - αλλά δεν είσαι ούτε η Χαρούλα, ούτε η Lisa Minelli.

Και όμως, παρόλα αυτά τα κατάφερες να είσαι για σχεδόν μία δεκαετία η πιο διάσημη ελληνίδα τραγουδίστρια. και όχι μόνο αυτό, αλλά μερικά τραγούδια σου έχουν γράψει για πάντα στις καρδιές μας (το "θα μελαγχολήσω" ας πούμε ή το "χαμένα")... άρα και εσύ έχεις γράψει για πάντα στις καρδιές μας.

Δεν νομίζεις λοιπόν ότι θα έπρεπε, με δεδομένο το ταλέντο και τις ικανοτητές σου, να είσαι σούπερ εξαιρετικά ευγνώμων που το 15λεπτο διασημότητας που σου αναλογεί έφτασε να διαρκέσει σχεδόν μία ολόκληρη βδομάδα;

Σόρυ αλλά όπως το βλέπω εγώ, θα ένοιωθα σούπερ ευλογημένος από τον Θεό αν είχα με την μετριότητα που με διακρίνει έστω και την μισή από την επιτυχία σου...

Τι θα έλεγες λοιπόν γλύκα μου Καιτούλα να το έβλεπες και εσύ λίγο έτσι. Μην κολάς στην "σχετική αποτυχία" που έχεις τώρα. Κόλλα στην συγκλονιστική επιτυχία που είχες για τόσο πολύ χρονικό διάστημα και κάνε το σταυρό σου.

Όπως θα έλεγε και η Λώρα μου, "μην σκέφτεσαι συνεχώς το που θέλεις να πας... σκέψου το από που έρχεσαι και πες δόξα τω Θεώ!".

Ναι, γλυκιά μου; για να μην μου πικραίνεσαι το λέω.

(αςταδγιάλα με πιάσαν τα ζουμιά ρε πούστη πάλι... κλαψ λυγμ σομπ σομπ σνιφ σνιφ ρε πούστη μου... και είχα υποσχεθεί στον εαυτό μου να μην κλάψω...)