Μπαλόνια και MTV Μπραζίλ

ωραία διαφήμιση για το βραζιλιάνικο MTV.

Μεγάλη κινηματογραφική γουρουνιά, απολαυστική με πελώρια λαχτάρα και υπέροχη γεύση

Αχ δύσμοιρε άθρωπα τι σου έμελε να πάθεις, Μαγιάτικα, τώρα που ανθίζει το γλαστρί και βγάζει η γη χορτάρι... θα σε αλλαλιάσω, θα σε λιώσω, θα σε πήξω με τρελό κατεβατό!

Γιου σει, ήρθε πάλι η ώρα για το μεγάλο, πελώριο, εξαμηνιαίο σινεματζίδικο ποστ που μεγάλωσε γενιές γενιές σέξη βγιούερζ. Όπου όλοι μαζί βλέπουμε ποιες από τις ταινίες που θα βγουν την σήμερα αρχίζουσα καλοκαιρινή σεζόν αξίζουν τον κόπο ή μας κάνουν κούκου.

Τονίζω, οι ταινίες αυτές ανοίγουν σύντομα όχι εδώ, στην Αμερική! Εμείς ως ελληνάκια κάποιες ναι, θα τις δούμε το καλοκαίρι αλλά τις περισσότερες θα τις δούμε τον χειμώνα που είναι η δυνατή μας σεζόν. Κάποιες, δε, μπορεί να μην έρθουν ποτέ στις αίθουσες μας λυγμ λυγμ!

Πρόσεξε, το ποστ είναι τεράστιο σεντόνι, αλλά κάνε υπομονή, πάρε Ποπ Κορν για έξτρα εφέ, και προτείνω να βάλεις και το γκομενάκι δίπλα να του πιάνεις λαθραία χεράκι/μπουτάκι/και τα δύο, όπως κάνουμε στα σκοτάδια του σινεμά και φύγαμε.

Κυρίες και κύριοι, Λίστα με τις ταινίες καλοκαίρι 2011 που μας τράβηξαν την προσοχή:
Another Earth
Μικρό ανεξάρτητο δραματάκι επιστημονικής φαντασίας. Όπου οι επιστήμονες, αλλά και οι υπόλοιποι γήινοι ανακαλύπτουμε δεύτερη, ολόιδια σαν την δική μας γη, στην οποία ζουν... εμείς, τα καθρεφτίσματά μας δηλαδή (ναι, ναι, την έχεις ξανακούσει αυτήν την πλοκή, στο Fringe). Σε αυτήν την εκδοχή όμως το θέμα δεν είναι η δράση ή η επιστήμη ή κάποιος έγκλημα - η υπόθεση έχει να κάνει με την προσπάθεια μίας νέας γυναίκας από την δική μας γη να πάει στην "άλλη Γη" για να βρει και να γνωρίσει μία οικογένεια την οποία... σκότωσε οδηγώντας μεθυσμένη στην εδώ υδρόγειο. Θα καταφέρει να εξιλεωθεί; Και πως θα τα κατορθώσει να φτάσει σε αυτήν την άλλη Γη;
Γιατί θέλω να την δω: Πολύ συγκινητική ιστορία και αρκετά πρωτότυπη προσέγγιση, όχι; Και το Festival του Sundance που το αγαπάμε και το εμπιστευόμαστε χρόνια τώρα, είπε τα καλλίτερα για αυτό το έργο. Μιλήσαμε στο τηλέφωνο. Με το φεστιβάλ. το Sundance.
Γιατί δεν θέλω να την δω: Δεν ξέρω, φοβάμαι μην παραβγεί "ταινία εξιλέωσης" και επίσης μην ξεχνάς ότι στο διάστημα κανείς δεν μπορεί να σε ακούσει να χασμουριέσαι - και ακόμα, δεν ξέρω αν στα είπα αλλά έχομε κρίση που σημαίνει ότι οι εταιρίες παραγωγής δεν φέρνουνε ταινίες ρίσκου χμφ χμφ χμφ...

Bad Teacher
Η Cameron Diaz είναι δασκάλα σε δημοτικό. Τα γράφει όλα ζμπούτσουτς, βρίζει, πίνει μπάφους, κοιμάται.... και αυτά, μέσα στην τάξη! Ναι, ναι, μέσα στην τάξη. Που είσαι Lina να χαρείς. Μέχρι που εμφανίζεται νέος ιδεαλιστής συνάδελφος, ο Τζάστιν Τουμπερλέκης, ο οποίος τυχαίνει να είναι και κληρονόμος ζάμπλουτης οικογένειας! (Μη φύγεις, τώρα γίνεται ακόμα πιο σουρεάλ το πράγμα). H Cameron αποφασίζει να τον τυλίξει... πως; αν έχεις τον θεό σου, βάζοντας σιλικόνη στα βυζιά της ώστε να είναι ίδια (τα βυζιά) με αυτά της πρώην του Τζάστιν που την αγάπησε πολύ. Επειδή όμως δεν έχει λεφτά για την εγχείρηση βυζιού, η Cam αποφασίζει να γίνει "καλή δασκάλα" ώστε να πάρει το μπόνους που δίνει το σχολείο στον καλλίτερο κάθε σχολικής χρονιάς. Γκο Φίγκιουρ!
Γιατί θέλω να την δω: Ντάξει, αν δεν έσκασες χαμόγελο με το πλατ σύναψης είσαι πολύ ξυνή. Ή σε παράτησε ο Μήτσος πρόσφατα. Επιπλέον: Παίζει ο θεός Jason Segel. Το trailer είναι ό,τι πιο αστείο έχω δει σε ατάκα εδώ και πάρα πολύ καιρό. Και τέλος, ε εντάξει όσο να 'ναι ο Τζάστιν Τουμπερλέκης είναι ωραίο γκομενάκι. Και Τοξοτάκι σαν τον Γιώρζ Τρούλη.
Γιατί δεν θέλω να την δω: Ντάξει, η αλήθεια είναι ότι ψιλοφοβάμαι πως όλα τα αστεία θα τα έχουνε βάλει στο trailer και η ταινία θα είναι ψιλοφλάτ, αλλά και πάλι.... όχι όχι, δεν μπορεί με τέτοιο πλατ σύναψης, θα έχει πολύ πλάκα, θα πάω χεχε!

The Beaver (εναλλακτικό τιτλίδιο Μελ ο Κάστορας)
Ο Μελ Γκίμπζον είναι πολύ διαταραγμένος, πάρα πολύ (σώωωωωωπα, έλα, δεν το πιστεύωωωωωω....) φέρεται άσχημα στην γυναίκα του την Jodie Foster, πετάει ενθύμια και δώρα, τα πόστερ που αγαπούσε... Για να ξεπεράσει την κουλοσύνη του κυκλοφορεί φορώντας στο χέρι κούκλα κάστορα ο οποίος "λέει" αυτά που ο ίδιος ο Mel, λόγω ψυχανωμαλίας, δεν μπορεί να πει. Ε και εμείς βλέπουμε όλο το στράγκολ του να γίνει καλά! Ξέρεις, στο τέλος ξαναγυρίζει στην οικογένειά του και όλα καλά... ή μήπως όχι;
Γιατί θέλω να την δω: Ακούγεται ενδιαφέρουσα ιστορία. Σκηνοθετεί η Jodie Foster, εκτός που συμπρωταγωνιστεί. Λένε ότι η ταινία είναι καλούλα και ότι αν ο Μελ δεν είχε τα θέματα που τον έχουν κάνει περσόνα νον γκράτα στην showbiz στην Αμερική, θα μιλάγαμε για μία σίγουρη επιτυχία!
Γιατί δεν θέλω να την δω: Η αλήθεια είναι ότι οι σκηνοθεσίες της Jodie δεν με τρελαίνουν. Πλας, δεν μπορώ να πω ότι πεθαίνω και για τον Mel... Όπως και να έχει χτες Παρασκευή 6 του Μάη η ταινία άνοιξε στην Αμερική, μετά από άπειρες καθυστερήσεις λόγω Μελοσκανδάλων και θα πάρουμε μία ένδειξη για το τι θα δούμε.

The Beginners
Ο Ewan McGregor χάνει τον μπαμπάκα του και θυμάται τις τελευταίες στιγμές του μαζί του! Σίγα το πρωτότυπο θα μου πεις. Έλα όμως που ο υπερήλιξ Christopher Plummer (στον ρόλο του μπαμπά) είχε κάνει, στα 75 του, outing σε όλους ότι είναι gay - και όχι μόνο αυτό αλλά είχε ζήσει τις τελευταίες του μέρες ως πάρτη κουήν: Πρόεδρας του Fan Club της Anne Vissi, αντιπρόεδρας του Club της Despoina Vandi (κόνφληκτ κόνφληκτ, τα κατάφερε όμως μία χαρά το παπούδι).
Γιατί θέλω να την δω: Gay θέμα ειδωμένο με πολύ πρωτότυπο βλέμμα! Παίζουν πολύ καλοί ηθοποιοί και ο φίλος μου ο Έρλη Μπαζ μου έχει πει τα καλλίτερα. Τηλεφωνηθήκαμε. Με τον Έρλη. Τον Μπαζ.
Γιατί δεν θέλω να την δω: Θα είναι πραγματικά τολμηρή η ταινία; Ή για να την κάνουν πιο appealing σε μεγαλύτερο κοινό θα της λιμάρουν τις γωνίες της; χμφ χμφ χμφ

Cowboys & Aliens
Είναι μία από τις πιο πολυσυζητημένες ταινίες της χρονιάς, και μάλιστα συζητιέται εδώ και χρόνια, από τότε που το σενάριό της πρωτοβγήκε στην πιάτσα και σφάζονταν τα παλλικάρια στα ποδάρια του ποιός θα το αγοράσει να το γυρίζει έργο. Πρόκειται για αυτό που λέει ο τίτλος: Ο "πόλεμος" ανάμεσα στους καουμπόηδες κατοίκους απομακρυσμένης πόλης της Άγριας Αμερικάνικης Δύσης, στα 1800, με ένα τσούρμο εξωγήινους που θέλουν το κακό τους!
Γιατί θέλω να την δω: Οι συντελεστές (παραγωγός και ο Spielberg) επιμένουν ότι η ταινία δεν είναι camp, παρά τον τίτλο της. Παίζει ο Harrison Ford (ο οποίος παρά το ότι είναι Mega Star παρακάλεσε γονατιστός και πέρασε κανονικά από casting για να πάρει τον ρόλο) καθώς και ο Daniel Craig. Το σενάριο έχει περίεργες ανατροπές (ας πούμε, τι θέλει ένα εξωγήινο βραχιόλι στο χέρι του Daniel; Και τι είναι αυτό που εκείνος δεν θυμάται και όλοι τρέμουν να του το θυμήσουν;)
Γιατί δεν θέλω να την δω: Μαλάκα έλεος, τι τίτλος είναι αυτός; Καουμπήδες Και Εξωγήινοι; Τζήζας. Επίσης, σκηνοθετεί ο Favreau, που έκανε τα Iron Man που απλά δεν έχω χειρότερη και πιο υπερεκτιμημένη σειρά ταινιών με υπερήρωα!

Crazy, Stupid, Love
Η Julianne Moore (ναι, ναι η αγαπημένη μας Julianne) κερατώνει τον άντρα της τον Steve Carrel. Εκείνος αποφασίζει να την χωρίζει και να ξαναφτιάξει την ζωή του. Για να ξαναμπεί στην διαδικασία του "ραντεβού/ψάχνω γκομενάκι/κάζουαλ σεξάκι χήαρ άη κομ" αποφασίζει να ζητήσει συμβουλές από έναν ειδικό του είδους, τον αρκετά νεότερό του και μούναρο Ryan Gosling. Και πάνω που λες "επ αυτό το έχω ξαναδεί", ο Ryan ερωτεύεται πραγματικά μία γοητευτική από τις δικές του περιστασιακές καζουαλίτσες και τώρα πρέπει αυτός να ζητήσει συμβουλές για το χτίσιμο μίας ουσιαστικής σχέσης από κάποιον που είχε κάνει μία στο παρελθόν... ναι, καλά κατάλαβες, τον Steve!
Γιατί θέλω να την δω: Αγαπώ Steve, αγαπώ Julianne (η οποία παίζει περισσότερο στην ταινία από όσο άφησα να φανεί), και συν-σκηνοθετεί ο τύπος που έκανε το I Love You Phillip Morris. Plus, αστείο trailer.
Γιατί δεν θέλω να την δω: ε τώρα ο Ryan δεν μου γεμίζει και τόσο το μάτι για κωμικός, αλλά ok... Eπίσης, ο τίτλος βρε παιδιά, πο-πο γιατί τέτοια φλαταδούρα; και η αφίσα; τι έγινε, δεν μπορούσαμε να αποφασίσουμε και βγάλαμε μαύρο σκέτο; Ντροπής.

Everything Must Go
Τι να λέμε τώρα, ήδη ο βιβλιόφιλος (έντερ πρόβατο) που λατρεύει τον κινημαΤΌγραφο (ο τόνος στο ΤΟ) βρέχει το σωβρακάκι του με προσμονή ατελείωτη και ηδονική. Ο αγαπημένος μου Will Ferrel (μην ξυνίζεις την μούρη και θυμίσου τι τέλειος ήταν στο Stranger Than Fiction) την μέρα που χάνει την δουλειά του επιστρέφει στο σπίτι του... όπου βρίσκει όλα του τα πράγματα πεταμένα στον κήπο, από την γυναίκα του, η οποία συν τοις άλλοις έχει αλλάξει κλειδαριές στο σπίτι και βάφει τις κουρτίνες στο χρώμα που μισούσε. Αποφασίζει να τα πουλήσει όλα, εκεί όπως είναι και τότε αρχίζει η κωμωδία...
Γιατί θέλω να το δω: Βασίζεται σε διήγημα του Raymond Carver. Βασίζεται σε διήγημα του Raymond Carver. ΒΑΣΙΖΕΤΑΙ ΣΕ ΔΙΗΓΗΜΑ ΤΟΥ RAYMOND CARVER! ο επίσημος διηγηματογράφος του Προβατάκου σου, λυγμ
Γιατί δεν θέλω να το δω: Καλά, δεν υπάρχει περίπτωση να το χάσω αυτό το έργο με τίποτε, μην το συζητάς τώρα, είπαμε. Ελπίζω μόνο να έλθει στην Ελλάδα (πληηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηζ πληηηηηηζ εταιρία κινηματογραφική, θα είμαι καλό παιδί, θα τρώω όλο το ξεροψημένο μπουτάκι κοτόπουλο μου, πληηηηηζ φέρτη φέρτη). Χμφ, βέβαια, την προηγούμενη φορά που έγινε ταινία έργο του Carver (τα Shortcuts του Altman) ε δεν ήταν και ότι καλλίτερο. χέστηκα όμως.

Fright Night
Πιάσε μου το χέρι βγιούερ αγαπημένε που σε έχω κουράσει σήμερα και έλα μαζί μου σε ένα μικρό ταξίδι στον χρόνο... Πριν από αρκετές δεκαετίες, δύομιση για την ακρίβεια, βγήκε το καλλίτερο θρίλερ όλων των εποχών, μία ταινία που με σημάδεψε ως εφηβάκι και την είδα 45 φορές, το Νύχτα Τρόμου. Η ταινία είναι cult, έγινε cult, και τίποτε πιο cult δεν θα βγει ποτέ φορ έβα εν έβα. Δες μόνο την υπέροχη αφίσα από τότε και ρίγησε: Φέτος λοιπόν, η πιο αγαπημένη μου ταινία όλων των εποχών ξαναβγαίνει, ναι, ναι, ναι: Γιατί θέλω να την δω: Τι να λέμε τώρα, εκτός του ότι είναι το remake του μεγαλειώδους Fright Night, παίζει ο Collin Farrel, αλλά και ο Anton Yelchin, το πιτσιφρίκι που έκανε τον Ρώσο πλοηγό στο τελευταίο Star Trek, καθώς και η Toni Collete. Πλας, είναι 3D! 3D! 3D! Plus σκηνοθετεί ο τύπος που έκανε το Lars And The Real Girl! Το σενάριο, δε, είναι γραμμένο από σεναριογράφο του Baffy the Vampire Slayer! που θεωρείται καλό. ερμ ερμ μη με ρωτήσεις γιατί...
Γιατί δεν θέλω να το δω: Χμφ, κάτι περίεργο παίζει με το έργο. Μήπως δεν έχει βγει καλό; Ήταν να βγει Οκτώβρη, μετά πήγε πίσω, σε λιγότερο ανταγωνιστική ημερομηνία... Επίσης, ακόμα δεν έχει κυκλοφορήσει trailer από την Dreamwork την εταιρία παραγωγής η οποία γενικά δεν το πολυπροωθεί. Βέβαια το film βγαίνει τέλος Αυγούστου, ίσως είναι νωρίς ακόμα.... λες πάντως να έχει λάκο η φάβα; αρονό, α ρήλη ρονό... θα το διαπιστώσω την πρώτη μέρα που θα ανοίξει! (αχ, κρατάει τον καμμένο σταυρό με γυμνά χέρια, how mo super vampire can you go?)

Hangover Part 2
Και φτάσαμε στην κωμωδία που όλοι περιμένουμε με κομμένη την ανάσα. Το Hangover Part 2, η συνέχεια στο υπέρ σούπερ, και δικαίως, επιτυχημένο Hangover θα βγει στις 26 Μάη στην Αμερική και όλοι θεωρούν δεδομένο, μέχρι εκνευρισμού, πως θα πάρει τα σώβρακα όλων των άλλων ταινιών, των θεατών και του παγκόσμιου σύμπαντος! Αυτή τη φορά η παρέα των φίλων είναι στην Ταϊλάνδη, για να γιορτάσει το γάμο του ξεδοντιάρη, και τα σουρεαλιστικά συμβάντα είναι ακόμα περισσότερα.
Γιατί θέλω να την δω: Zach Galifianakis είσαι Γαλίφης και αστείος. Bradley Cooper έχεις πλάκα. Πλας, είχα κατα-διασκεδάσει με το πρώτο. Γέλαγα γέλαγα παραλίγο να κρυώσουν τα ξεροψημένα μπουτάκια κοτόπουλο που τρώω συνήθως στα σινεμά.
Γιατί δεν θέλω να την δω: Μήπως το δεδομένο της πίεσης που ασκεί η υποχρέωση της επανάληψης της επιτυχίας του πρώτου Hangover μπλέξει λίγο τα πράγματα; Γίνεται καμία φορά... Θυμίσου το δεύτερο και το τρίτο Matrix πόσο μας είχαν κρεμάσει σε σχέση με το πρώτο... χμφ χμφ

Larry Crowe
Τι λες τώρα! Ο Tom Hanks, εξαιρετικά αποδοτικός υπάλληλος σε αλυσίδα καταστημάτων, χάνει την δουλειά του, για τυπικούς λόγους, επειδή δεν έχει πτυχίο, μετά από 354634745 χρόνια. Επειδή είναι ο Tom Hanks (θυμίσου τι πέρασε στον Ναυαγό) δεν το βάζει κάτω και αποφασίζει να πάει να κάνει σεμινάρια και σπουδές για να μπορέσει να βρει άλλη δουλειά. Στα σεμινάριά του, διδάσκει η Julia Roberts (που μετά την αποτυχία του eat pray love έγινε ακαντέμικ) και η οποία είναι ξυνή, τσαγκή και αγγούρω. ε και μετά ο Tom της μαθαίνει να είναι καλή αθρωπίνα και ύστερα, υποθέτω, ερωτεύονται.
Γιατί θέλω να το δω: ε, αγαπώ Tom, ο οποίος συν τοις άλλοις σκηνοθετεί. Πλας, το σενάριο το έχει γράψει ο ίδιος μαζί με την "δικιά μας" Νία Βαρδάλος (ξερνάω, όχι για την Νία, για την μυθολογία και καλά "είναι πατριωτάκι μας")! Cool κάπως, όχι;
Γιατί δεν θέλω να το δω: Πόσο πρωτότυπη να είναι πια μία ρομαντική κομεντύ; Αφού το ξέρουμε, στο τέλος θα καταλήξουν μαζί....

Midnight In Paris
Να και ο νέος Woody Allen! Ξανά μας πάει στο Παρίσι, όπου ο Owen Wilson, συγγραφέας στα πρόθυρα συμβατικού και εξαιρετικά βαρετού γάμου, ανακαλύπτει την σκοτεινή, ενδιαφέρουσα, αλήτικη πλευρά της πόλης.
Γιατί θέλω να την δω: Τώρα να σου πω την αλήθεια, δεν τρελαίνομαι, μου αρέσει κάπως ο Wilson και θα ήθελα να δω πως τον σκηνοθετεί ο Woody.... Αυτό που με τρέλανε είναι η Υ.Π.Ε.Ρ.Ο.Χ.Η. αφίσα! Αγαπώ Βαν Γκοχ, έχω μέχρι και ψεύτικα εξώφυλλα για πορνοπεριοδικά (να μην παίρνουν πρέφα ότι διαβάζεις τσόντες στο λεωφορείο) με ζωγραφιές του!
Γιατί δεν θέλω να το δω:....αλλά σαν ιστορία δεν με πολυτραβά. Αρονό, αρήλη ρονό! Μάλλον στο dvd θα την δω. Τίποτε δεν ξεπερνά το Match Point.

One Day
Η στην-προηγούμενη-μου-ζωή-ήμουν-σοκολατίνα Anne Hathaway και ο Jim Sturgess ρίχνουν ένα βράδυ των φοιτητικών τους χρόνων έναν κάζουαλ πουτσαράκο (σόρη για τα Γαλλικά αλλά εδώ στην Ελλάδα τα μιλάμε πια και στην Βουλή), περνάνε πολύ καλά και ενώ έχουν τα φόντα να γίνουν μεγάλοι αγάπιοι δεν το πέρνουν χαμπάρι και παν παρακάτ. Παρόλα αυτά, διατηρούν φιλία - εμείς στο έργο βλέπουμε τι κάνουν οι δύο ήρωες την επέτειο της μέρας που γνωρίστηκαν τα επόμενα χρόνια- δεκαετίες της ζωής του. Πότε πότε συναντιούνται στην ίδια αυτή μία μέρα, πότε όχι....
Γιατί θέλω να την δω: Το film βασίζεται σε σούπερ ντούπερ επιτυχημένο βιβλίο που έχει πάρει και πολύ καλές κριτικές! Η χημεία μεταξύ των πρωταγωνιστών φαίνεται να λειτουργεί καλά... και η σκηνοθετική απόψη στο trailer έχει ιδιαιτερότητα.
Γιατί δεν θέλω να την δω: Τζήζας, κ άλλο ρομ-κομ μας έπιασαν τα ζουμιά! Όσο πιο πολύ μιλάμε για ρομαντζάδες τόσο λιγότερο κάνουμε σεξάκι και αυτό είναι σαν να μην πίνεις νερό.

(σκάσε τελειώνουμε)
Perfect Host
Να κάτι πραγματικά ενδιαφέρον, με την πιο σπούκει έννοια. Κυνηγημένος κλέφτης μπαίνει σε πλούσιο σπίτι για να κρυφτεί. Ο πλούσιος και κάλτσαρντ κάτοικος ετοιμάζει dinner. Ο Κλέφτης παρουσιάζεται ως φίλος φίλης του οικοδεσπότη και όλα πάνε "καλά" μέχρι που ο αυτός μαθαίνει ότι ο "καλεσμένος" καταζητείται από την αστυνομία για κλοπή που έκανε λίγες ώρες πριν. Και τότε αρχίζει το τρελό σύστριγλο - γιατί ο οικοδεσπότης είναι ΠΙΟ επικίνδυνος και τρελός από τον απλό εγκληματία...
Γιατί θέλω να το δω: Οι ερμηνείες των δύο πρωταγωνιστών έχουν κάνει τον φίλο μου τον Έρλη Μπαζ να πέσει σε τρανς. Η ιστορία είναι ανατρεπτική... πολύ ανατρεπτική! και πόσο πολύ μου αρέσει το tagline "dinner parties are a... dying art"!
Γιατί δεν θέλω να το δω: Well, εκτός του ότι αυτό το έργο δεν πρόκειται να ανοίξει στην Ελλάδα ποτέ, κάποιοι λένε ότι ο σκηνοθέτης το παρατράβηξε με την παράνοια.... χμφ χμφ χμφ. Αλλά αυτό μπορεί να μην είναι και κακό χαχαχαχαχΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧ (μάτ γυαλίζ εντατίκ)

Rise of the Planet Of the Apes
OMG! θυμάσαι τον Πλανήτη των Πιθήκων, με την φοβερή τελευταία σκηνή όπου αποκαλύπτεται ότι ο πλανήτης των πιθήκων δεν είναι παρά η γη μας όπου μετά τις μαλακίες των ανθρωπων οι Γορίλες έχουν πάρει το πάνω χέρι; Ε σε αυτό το film, όπου πρωταγωνιστεί ο James Franco, θα μάθεις ποιές ακριβώς είναι οι μαλακίες που κάναμε και οι πίθηκοι απέκτησαν την νοημοσύνη που τους έκανε ικανούς να μας αλλάξουν τα φώτα!
Γιατί θέλω να το δω: Πάρα πολύ ωραίο πρέμις... και τον αρχιπίθηκα επαναστάτη τον παίζει ο τύπος που έκανε το Σμήγκολ στον Άρχοντα των δαχτυλιδιών.
Γιατί δεν θέλω να το δω: Χμφ η πλοκή είναι λίγο "κάπου το έχω ξαναδεί". Ο αρχιπίθηκας γίνεται έξυπνος μετά από πειράματα σε ερευνητικό εργαστήριο, και μετά το σκάει και γιον γιον γιον. Τέσπα

The Smurfs
Χα! Α μπέτ γιου ντηντ νόου ότι έχουμε νέα ταινία με Στρουμφς φέτος! Στην οποία παίζει (wait for it) o Neil Patrick Harris. Lege......ndary!!!! Yeah!
Γιατί θέλω να την δω: Διαδραματίζεται στην Νέα Υόρκη, την σύγχρονη. Χεχε θα πάω με τα ανήψια μου.
Γιατί δεν θέλω να την δω: ε τώρα και εσύ, όλο ξυνίλα. Θα πάμε, τέλος! Για τα φουκαριάρικα τα ανήψια μου.

Super Eight
Άλλη μία από τις πιο πολυαναμενόμενες ταινίες της χρονίας, το νέο έργο του J J Abrams - με παραγωγή Spielberg - περιγράφεται ως κάτι τύπου "το Cloverfield συναντά το Stand By Me". Πιτσιφρίκια που τους αρέσει να κάνουν ταινίακια με super eight κάμερα, γίνονται μάρτυρες του εκτροχιασμού ένος μυστηριώδους τρένου που μεταφέρει κάτι... πολύ πολύ κολασμένο από ένα κέντρο αποθήκευσης του Αμερικάνικου στρατού. Και ύστερα, αρχίζουν οι εξαφανίσεις σκύλων, και κατόπιν ανθρώπων, στην μικρή αγροτική πόλη που ζουν τα πιτσιφρίκια με τις οικογένειές τους...
Γιατί θέλω να το δω: Ε ο Abrams όπου ανακατεύεται μας δίνει πολλά θρηλζ! το trailer φαίνεται καρακαυτό, είναι επιστημονική φαντασία με τέρας από το διάστημα, τι άλλο θέλω! επίσης, διακρίνεις και εσύ αυτό το κάτι κολασμένο στα σύννεφα της αφίσας;
Γιατί δεν θέλω να το δω: δεν υπάρχει περίπτωση, όνερ μα ντεντ σέξη μπόντη - θα πάμε!

The Best And The Brightest
Όπου ο Neil Patrick Harris για να καταφέρει να βάλει φέτος την κόρη του σε καλό ιδιωτικό σχολείο στην Νέα Υόρκη (είναι σαν να θες να βρεις εισιτήριο για Μύκονο την Παρασκευή του τριήμερου του Αγίου Πνεύματος και να ξεκινάς ψάχνεις την ίδια μέρα το πρωί - απλά αδύνατο) υποκρίνεται ότι είναι μεταμοντέρνος ποιητής κλέβοντας... τις chat συνομιλίες, για κλείσιμο σεξάκι, ενός gay φίλου του! Οι chat συνομιλίες κάνουν θραύση στο κύκλωμα πχιότητας και κάλτσαρ της Νέας Υόρκης και μετά... ε δε σου λέω.
Γιατί θέλω να το δω: Πόσο σουρεάλ ιδέα; Μα Πόσο; γελάνε και τα μουστάκια μου!
Γιατί δεν θέλω να το δω: Και αυτό δεν το βλέπω να έρχεται στα Ελληνικά σινεμά, αχ βαχ!

Tree Of Life
Και από την τρελή κωμωδία πάμε στην πχιότητα. Την σούπερ πχιότητα. Την αρχετυπική. Η νέα ταινία του Terrence Malick που στην Αμερική τον έχουν ΘΕΟ, είναι έτοιμη εδώ και 3 ολάκερα χρόνια, δυόμιση από τα οποία μοντάρεται από τον ίδιο τον μεγάλο δημιουργό. Η ιστορία αφορά τα παιδικάτα του Sean Penn ο οποίος μεγάλωσε με έναν πατέρα δύσκολο, αρχετυπική φιγούρα, και με τρόπο σκληρό και οδυνηρό για ένα παιδί. Τώρα εσύ μην αρχίσεις τα γιον γιον "βαριέμαι ήδη, το έχω ξαναδεί, πάλι ταινία με παιδί βασανισμένο που τα ρίχνει στος γονείς του" - το όλο πράγμα είναι λέει απίστευτα "αρχετυπικό" από άποψη δομής και περιεχομένου. Μέχρι λέει που έχει και σκηνή με δεινόσαυρους... Γκο φήγκιουρ!
Γιατί θέλω να το δω: Το trailer είναι ποίημα. Πραγματικά. Αριστούργημα! Τελειώνει με την φράση "unless you love your life will flash by"! Πλας, Sean Penn ως ήρωας + Brad Pitt στο ρόλο του σκληρού πατέρα. Πόσο πιο σέξη κεν γιου γκο για κάστηνγκ;
Γιατί δεν θέλω να το δω: Μα 3 χρόνια έτοιμη και ακόμα δεν έχει βγει; Μήπως κάποιο λάκο έχει η φάβα; Μήπως, ακόμα, η υπερβολική επεξεργασία το στεγνώσει το πράγμα; θα δούμε, θα δούμε

και αφήνουμε για το τέλος την ταινία που περιμένω περισσότερο από όλες:
Beautiful Boy
Τι να πω, είδα το trailer αυτής της ανεξάρτητης παραγωγής και έπαθα πλάκα! Η ιστορία είναι ανατριχίλα φοβερή και τρομερή. Τι γίνεται σε μία οικογένεια που ο γλυκός κανακάρης παίρνει ένα όπλο και σκοτώνει 20 συμφοιτητές του (σαν αυτά που διαβάζουμε να γίνονται πότε πότε στην Αμερική...); Δες trailer, και άλλο δεν λέο τίποτε:

Ένα θα πω μόνο: Η Maria Bello πάει για Oscar! ήδη

Αυτά ρε αγάπη, σε κούρασα απίστευτα το ξέρω, νιώθω τόσο άσχημα αλλά δες το από την καλή του πλευρά το όλο πράγμα. Καταρχήν κρατάμε μαζί το μετερίζι της ενημέρωσης. Χώρια που τώρα θα μπορείς να κάνεις τον σούπερ ενημερωμένο στα γκομενάκια σε διάφορα φεστιβάλ που τρέχεις για γκομενιλίκια.

επίσης, όσο και αν σου φαίνεται παράξενο, δεν μπορείς να φανταστείς πόσες και τι ταινίες δεν περιέλαβα. Τι να πρωτοαναφέρω; τον τελευταίο Harry Potter; Τους τρίτους Transformers; Τους τέταρτους Πειρατές της Καραϊβικής που παίζει η νέα μαμά Penelope Cruz; Τον καινούργιο Jim Carrey και το Prequel των X-Men; επειδή όμως εγώ σέβομαι τον χρόνο σου, θυσιάστηκα και δεν παρουσίασα όλα αυτά τα έργα! χεχεχε :-) ευχαριστώ πάντως που διάβασες ως εδώ kiss kiss εντατίκ.

Να σου πω και κάτι ακόμα, από όλες αυτές τις ταινίες, εσύ ποια σε κάνει καμπανάκι και θα πάς να την δεις;

Ότι γίνει θα γίνει με τα μάτια... ότι ειπωθεί, θα ειπωθεί με τα βλέμματα

Είναι Σοβιετικός κατάσκοπος στην Χιτλερική Γερμανία, ο οποίος στα πρώτα βήματα του ναζισμού άφησε την ζωή του στην Σοβιετική Ένωση και πήγε στην Γερμανία όπου κατόρθωσε να γίνει ανώτερος αξιωματικός - φυσικά για να μαθαίνει πληροφορίες και να τις στέλνει στην πατρίδα.

Για να πετύχει η αποστολή του, ξέχασε όλη του την ζωή, την πρώτερη. Απλά μία μέρα, άφησε πίσω γυναίκα και ό,τι άλλο είχε, και έφυγε για το Βερολίνο. Χωρίς αμφιβολίες. Χωρίς δισταγμούς.

Όμως η ζωή είναι τρυφερή καμία φορά. Έχουν περάσει χρόνια και οι "δικοί" του του επιτρέπουν να ξαναδεί την γυναίκα του, την αγάπη που άφησε πίσω χρόνια πριν για να γίνει κατάσκοπος... Όμως για να μην αποκαλυφθεί η ταυτότητά του, η συνάντηση πρέπει να γίνει υπό ιδιαίτερες συνθήκες.

Του λένε να πάει σε ένα καφέ, να καθήσει και να περιμένει. Κάποια στιγμή, θα μπει η γυναίκα του, συνοδευόμενη από έναν άντρα, άνθρωπο των Σοβιετικών, και θα καθήσουν σε ένα τραπέζι σαν να μην συμβαίνει τίποτε. Και αφού οι δύο πρώην σύζυγοι ανταλλάξουν μερικές ματιές, εκείνη θα φύγει.

Φυσικά κανείς δεν θα μιλήσει κανενός, κανείς δεν πρέπει να προδώσει αυτό που γίνεται. Πάνω από όλα η αποστολή. Πάνω από όλα η Σοβιετική Ένωση. Πάνω από όλα η Πατρίδα. Πάνω από όλα η ήττα του Φασισμού.

Ότι γίνει θα γίνει με τα μάτια... ότι ειπωθεί, θα ειπωθεί με τα βλέμματα:

Η σκηνή από τις "17 Στιγμές της Άνοιξης"
Η μουσική του Mikael Tariverdiev, ενός από τους καλλίτερους Σοβιετικούς συνθέτες
Και ο ηθοποιός, αχ ο ηθοποιός, ο Vyacheslav Tikhonov

(Πόσο με συγκινεί ο τρόπος με τον οποίο ο "συνοδός" αφήνει το ζευγάρι "μόνους")

5 λόγοι για τους οποίους πιστεύω ακράδαντα πως πρέπει να δες το Fringe (και τι σχέση έχει το Ρετιρέ)

Το Fringe, σήριαλ πειραγμένο δημιούργημα του J J Abrams που έκανε το Lost, ας πούμε, αλλά και το Cloverfied το οποίο πολύ με είχε αρέσει, εγώ τώρα το ανακάλυψα, τυχαία ένα βράδυ που έβλεπα νεανικό κανάλι (aka Star).

Κόλλησα, εντάξει, δεν είναι αριστούργημα, δεν είναι Six Feet Under... αλλά κόλλησα. Να γιατί - για να ξέρεις και να το προτιμήσεις και εσύ:

1 - το βασικό του Location είναι το Μπόστον Μασατσούσετς και μάλιστα το Harvard: χεχε έχω κάμει βόλτα σε αυτά τα χώματα χεχε

2 - Παίζει ο Joshua Jackson που είναι γκομενάκι ωραίο, έξυπνο και πολύ αλήτικο: (what's up with the shirt, though, dude?)

3 - Παίζει ο John Noble που τον ξέρεις και από το Άρχοντα Των Δακτυλιδιών, όπου έκανε τέλεια τον Denethor - αλλά εδώ η δουλειά του είναι ακόμα καλλίτερη, παίζει υπέροχα τον παρανοϊκό επιστήμονα που μπορεί να φέρει τον κόσμο στο χείλος της καταστροφής και να τον σώσει ταυτόχρονα:

4 - δεν ξέρω αν στέκουν επιστημονικά οι θεωρίες που λέγονται στο σήριαλ, πάντως ακόμα και αν δεν στέκουν, εξηγούνται τόσο γαμοπειστικά που πείθεσαι, δεν σε κρεμάει ποτέ. Γενικά είναι σούπερ καλογραμμένο σήριαλ! (More on than βέβαια later)

5 - συνδυάζει με αριστοτεχνικό τρόπο τα στιλ "σήριαλ μεαυτοτελές επεισόδιο κάθε βδομάδα" και "σήριαλ μακρύτερης πλοκής και εξέλιξης". Δηλαδή, μπορείς να δεις ένα επεισόδιο αν δεν έχεις δει προηγούμενα, όμως αν το δεις όλο το εργό, επεισόδιο επεισόδιο στη σειρά, βλέπεις μία πολύ ενδιαφέρουσα εξέλιξη!

Βέβαια, για να πω την αλήθεια, το κλείσιμο του δεύτερου κύκλου το βρήκα λίίίίγο υπερβολικό εώς κουλό, κάτι δεν μου άρεσε, νομίζω στο γράψιμο του, δεν ήταν τόσο "πειστικό" όσο άλλα σημεία της μεγαλύτερης, αλλά OK αγάπα τους φίλους σου με τα ελαττώματά τους.

Να το δεις λοιπόν το Fringe αγαπημένε αναγνώστη αν δεν το έχεις πετύχει ακόμα, ειδικά αν είσαι φίλος της επιστημονικής φαντασίας, θα το χαρείς πολύ!

και επίσης πριν σε χαιρετήσω θέλω να σου πω και κάτι ακόμα.... μία ανακάλυψη τυχαία που έκανα... χμφ χμφ χμφ

Στο σήριαλ, λοιπόν, υποτίθεται ότι υπάρχει ένα παράλληλο σύμπαν το οποίο είναι, επί της ουσίας, ίδιο με το δικό μας, καθρέφτισμά του! Όχι ακριβώς ίδιο, αλλά στα βασικά είναι.

Σε αυτό το σύμπαν, παίρνοντας για παράδειγμα εμένα, υπάρχει ένας ολόιδιος Προβατίδης Σηπόπουλος ο οποίος έχει ένα blog που το λένε provato και ο οποίος του αρέσει να βλέπει το Fringe και απόψε το βράδυ, ίσως και αυτήν την στιγμή, κάνει ένα ποστ για να πει στους φίλους του να το δουν.

Αυτό, λοιπόν, που θέλω να σου πω... χμφ χμφ χμφ χμφ χμφ... αρονό, α ρήλη ρονό... τέλος πάντως θα το πω και ας μην με πιστέψεις....

έχω κάτι φιλαράκια ρε παιδί μου που δουλεύουν σε μυστικές υπηρεσίες της CIA και του FBI και έτσι... και τα παιδιά μια μέρα σε ένα πάρτυ που είχαμε πιει μου είπαν ότι όλη αυτή η μυθολογία του Fringe περί παράλληλου σύμπαντος είναι... ερμ, ερμ αλήθεια...

Δηλαδή όντως αυτή την στιγμή εκτός από μένα ένα άλλο Πρόβατο γράφει στο blog του αυτήν την φράση...

Μόνο που...


Μόνο που...

επειδή όπως σου είπα το άλλο Σύμπαν διαφοροποιείται λίγο από το δικό μας, στην από κει πλευρά το Fringe έχει κάνει ανταλλαγή ενός πάρα πολύ σημαντικού στοιχείου του με ένα άλλο σημαντικό σήριαλ της παγκόσμιας τηλεοπτικής παραγωγής.

Το Ρετιρέ.

Επειδή οι δύο ηθοποιές που πρωταγωνιστούν (Κατερίνα Γιουλάκη και Anna Torv) είναι ίδιου σωματότυπου και γενικά μοιάζουν και έχουν το ίδιο στιλ ερμηνευτικά και εξωτερικά, ε ρε παιδί μου πως να στο πω... έχουν ανταλλάξει ρόλους!

Επειδή ξέρω τι άθρωπας καχύποπτας είσαι και ότι ζεις για θεωρίες συνομωσίας, ειδικά σήμερα που ο Bin Lanten πήγε στην γειτονιά των Αγγέλων, έχω και τις φωτογραφίες να το απιδείξω αυτό που λέω (thanks CIA and FBI).

κατέβα


κατέβα


κατέβα


κατέβα

κατέβα



έλα



έλα μην κλέβεις


κάτω


γιο


κάτω είπα


φτάνουμε σκάσε


φτάνουμε


εδώ είσαι, πρώτα το καστ του Ρετιρέ στο Εναλλακτικό Σύμπαν: όπως βλέπεις η Anna κάθεται μία χαρά στο μπρατσάκι του καναπεδάκου

και εδώ είναι το Fringe στο Εναλλακτικό Σύμπαν:
Σόρυ αλλά Η Κατερινάρα Μας τους παίρνει τα σώβρακα. Έλα κούκλα μου, μπρος να σηκωθούμε λίγο ψηλότερα.

ε; ε; τέλειο; υπέροχη ανακάλυψη; πόσο πιο λαγωνικό να είμαι πια για να σε έχω ενήμερο; μέχρι και σόουμπιζ νιους από το Συμπέρνατιβ σου έχω! και ένα ευχαριστώ δεν ακούω! ελπίζω του Προβατέρνατιβ να του φέρονται καλλίτερα στην από κει πλευρά

Αχ έχω καταχαρεί... Πόσο υπέροχο που μία Ελληνίδα ηθοποιός κάνει διεθνή καριέρα; Και τι ταιριαστό που αντάλλαξαν ρόλους, πιστεύω ότι και στο δικό μας σύμπαν θα ήταν τέλειο το εναλλακτικό casting. χωρίς πλάκα τώρα.

Μαθαίνω δε ότι ο Κατέρνατιβ Γιουλάκη σκίζει στον ρόλο της, είναι Mega Star στην από κει πλευρά, πολύ power, κάνει μόνη της χωρίς Κασκαντέρ τις επικίνδυνες σκηνές στο σήριαλ και μάλιστα πρόκειται να παίξει μεγάλο ρόλο στο επόμενο blockbuster του J J Abrams (που από εκεί που παραμένει τόσο επιτυχημένος όσο και ο απο δω)

Η Anna Torv από τότε που τελείωσε το Ρετιρεναλλακτικό παλεύει λίγο με την καριέρα της, έχει κάνει κάποιος διαφημίσεις για ινστιτούτα αδυνατίσματος, και προσπαθεί να κάνει ταινίες.

Whitney τρως. Whitney ΤΡΩΣ! Whitney ΚΑΙ τρως ΚΑΙ ψεύδεσαι

ε εντάξει η γυναίκα τι να κάνει, να μην φάει; όταν έχεις κατάθλιψη θες ένα κόμφορτ πως να το κάνουμε.

Αλήθεια, κατάφερες να προσέξεις τίποτε περίεργο στην φωτό; εδώ σε θέλω λαγωνικό.

τώρα που δεν ντρέπουμαι πια

θυμάσαι που πριν από λίγο καιρό σου έγραφα που πήγα στο Μέσα, την Παράσταση που παίζεται στο Παλλάς αυτόν τον καιρό με όχι και τόσο μεγάλη καλλιτεχνική και εμπορική επιτυχία;

Θέλω να σου εξομολογηθώ κάτι από εκείνη την μέρα που δεν στο είπα τότε από νωπή ντροπή.

αλλά τώρα επειδή είμαι καλό παιδί και άνθρωπος ανοιχτός και ειλικρινής, δεν μπορώ παρά να ομολογήσω την αλήθεια, όχι τίποτε άλλο αλλά για να το βγάλω από μέσα μου και επειδή αμαρτία που εξομολογείται παύει να είναι αμαρτία!

Λοιπόν, κάποια στιγμή που ήμασταν όλοι χωμένοι μέσα στην μινιμαλιά και την μεταμοντερνιά και την τέχνη ε δεν άντεξα ο άθρωπας, λύγισα, τσάκισα, και έβγαλα το κινητό μου και άρχισα να τσεκάρω τα mail μου να δω αν είχε συμβεί κάτι επείγον/δραματικό/σημαντικό. Δεν είχε, εγώ παρόλαυτα δεν σταμάτησα να ασχολούμαι με το τηλέφωνο μου, μετά το gmail μπήκα και στο mob site των Νέων, του BBC, του Reuters Entertainment, είδα λίγο το Google Reader μου κλπ κλπ. Είπαμε, λύγισα - ο αναμάρτητος πρώτος τον λίθο σύγχρονο μπαλέτο - ειδικά όταν αυτό το σύγχρονο παίζεται στο Παλλάς.

Δίπλα μου καθόταν κύριος μεσήλιξ, διοπτροφόρος, με μαλλί Αινσταϊνικό, ελαφρά αξούριστος και κάπως όχι και τόσο καθαρός, όπως είναι όλοι οι άνθρωποι που από την πολλή τέχνη, την δούλεψη ή την απόλαυσή της, δεν προκάμουν να κάνουν ένα ντουσάκι, (που όμως είναι 10 λεπτά δουλειά, λέω εν παρόδω).

Ο κύριος ήταν χαμένος σε αυτό που έβλεπε, το οποίο όμως χάσιμο εγώ με την δαιμονική τεχνολογική λάμψη της οθόνης του Nokia μου επλήγωνα και εμπόδιζα ανεπανόρθωτα. Οπότε ο κύριος, αφού έκανε την υπομονή του, δεν μπορώ να πω, γύρισε να μου πει, με πολύ ευγενικό τρόπο "σας πειράζει να κλείσετε το κινητό σας γιατί το φως του με ενοχλεί;".

ε και εγώ ως σκυλί της επιβίωσης, ως πολυμήχανος Έλλην Γιούλισης, ως καταφερτζής που όλα τα λύνει και από όλα ξεμπερδεύει με τον εξυπνότερο και πιο ανώδυνο τρόπο απήντησα...

"δεν μπορώ - είμαι μέλος του θίασου, και αυτό που κάνω είναι μέρος της παράστασης".

Μάλιστα, κοίταξα τον κύριο και υποτιμητικά που τόλμησε να διακόψει τον ερμηνευτή (εμένα, that is) από την μέθεξή του και την υπηρεσία της Τέχνης με ταυ κεφαλαίο.

Και συμπλήρωσα "εντάξει, εντάξει.... δεν πειράζει, που να το ξέρετε", παρηγορώντας τον για ένα λάθος που δεν έκανε και για μία συντριβή που, ομολογώ λόγω του σκότους, δεν είχα διαπιστώσει αν είχε αισθανθεί.

Κύριε άγνωστε εραστή της τέχνης λυπάμαι πολύ που σας κακοποίησα και σας είπα ψέματα! Αλλά ντράπηκα να με πιάσετε να χαζολογάω και έπαθα παλλινδρόμηση στην εποχή που μας έπιανε ο μαθηματικός να μιλάμε γλυκόλογα με τον αγαπημένο διπλανό μου! Τότε που δικαιολογούμην με την μνημειώδη φράση "δεν μιλάγαμε κύριε, απλά κάτι λέγαμε"... πέφτοντας έτσι με μια κίνηση στο αμάρτημα και του ψέματος αλλά και του σουρεαλισμού.

τι τα θες. καλά λένε οι ψυχίατροι. το σενάριο της ζωής μας γράφεται όταν είμαστε ακόμα μωράκια

ΥΓ - να σημειώσω δε, ότι για να στηρίξω το ψέμα μου μετά από κανένα τρίλεπτο που έφυγα δίπλα από τον κύριο, έφυγα... τελετουργικά, ας το πούμε.

Μόνο που αυτό, ακόμα ντρέπομαι κάπως να το περιγράψω. αχ

ξαναγράφοντας την ιστορία

πρώτα εδώ:

Και ύστερα εδώ:


είναι διαφημίσεις για την cybershot της Sony (duh)! ωραίες ε;

(το ξέρω ότι ψάρωσες πως θα γράψω τρελό ποστ για την κρίση και πως πρέπει να ξαναγραφτεί η ιστορία και οι Ολυμπιακοί και που είναι το κράτος και το Γιαούρτι του Πάγκαλου και η ελληνικότητα του Παπανδρέου και η νηφαλιότητα του Σαμαρά και μαζί τα φάγαμε και το ξύλο στους πολιτικούς και οι δημόσιοι υπάλληλοι και η κρίση αξιών και η κοινωνία που τα έχει παίξει... αλλά, δεν. Ζε σουή ντεζολέ. Όχι απο αδιαφορία - αλλά για να μπορώ να συνεχίσω να είμαι λειτουργικός και να κάνω ό,τι μπορώ για να πάμε παρακάτω. Με τρόμο διαπιστώνω πόσοι και πόσοι μπλόγκερζ έχουν παραλύσει από την εμμονή τους να γράφουν και να σχολιάζουν μόνο το πρόβλημα γύρω τους.)

rumblings

Απόψε βγήκα από το σπίτι κατά τις 9 και μισή να πάω προς το γυμναστήριο να κολυμπήσω λίγο, μετά την κραιπάλη του Πάσχα η οποία με κράτησε μία βδομάδα μακρυά από την πισίνα. Βρέθηκα σε μία Αθήνα βροχερή και χειμωνιάτικη και μικρή σαν πρωτεύουσα κομητείας στην Σκωτία.

Δεν πίστευα τα μάτια μου - η Ευτυχίδου έρημη εντελώς, ακόμα και τα αυτοκίνητα ήταν λίγα, και μέχρι να βρω ταξί να με πάει μέχρι το Σύνταγμα περίμενα ένα πεντάλεπτο. Μου άρεσε η εικόνα και η αίσθηση, απλά αυτό που με ανησυχεί είναι ότι αυτός ο καιρός, αυτό το κλίμα, αυτή η ησυχία ταιριάζουν περισσότερο σε άλλη εποχή.

Μπήκα στο ταξί, ο οδηγός, γύρω στα 60, μιλούσε στο τηλέφωνο με έναν φίλο του και του περιέγραφε πως πλακώθηκε με μία γκόμενα στην οποία είχε δώσει τα πάντα, της είχε αγοράσει κρεβάτι, την είχε κοιμίσει όταν δεν είχε που να πάει να κοιμηθεί τέσσερις μέρες και κανονικά θα έπρεπε να γράψει το όνομά του στον τοίχο του σπιτιού της "Άγιος Δημήτρης της είπα, έτσι θα πρέπει να με λέει και να το γράψεις στον τοίχο".

Κάθε λίγο και λιγάκι γυρνούσε προς τα πίσω που καθόμουν και μου έλεγε "συγγνώμη κύριε, δεν πειράζει, έτσι; δεν σαν ενοχλεί να μιλήσω λίγο...".

Δεν με ενοχλούσε καθόλου - αντίθετα, καλό είναι να θυμάσαι πότε πότε και τις ζωές των άλλων, πόσο πολύπλοκες και αλλιώτικες είναι και πόσο μακρυά από την δική σου (καλά, ok, όχι και τόσο μακρυά, και εγώ θα ήθελα ένα γκομενάκι συγκεκριμένο να γράψει Άγιος Προβατίδης στον τοίχο του, χεχεχε).

Έφτασα στην Πανεπιστημίου, κατέβηκα... και εκεί ερημιά. Τα θέατρα κλειστά, το Παλλάς κλειδαμπαρωμένο, στου Zonars 1-2 τραπέζια πιασμένα από τις δεκάδες τραπεζιών, στο Clemente's λίγο πιο κάτω μόνο σερβιτόροι τα μάζευαν σιγά σιγά να κλείσουν.

Στο γυμναστήριο επίσης ησυχία. Μπήκα κατευθείαν στα αποδυτήρια, γδύθηκα σιγά σιγά, είδα που έχω παχύνει λίγο, έβαλα το μπανιερό (τι ωραία λέξη - και τι τραγικό που την έχει αντικαταστήσει η φρικτή κακοηχία του "μαγιό") και κατέβηκα στην πισίνα. Βαριόμουν να κολυμπήσω αλλά έπρεπε πια να σφίξω το δόντι να ξαναμπώ στο ρυθμό μου. Αν αφήνω κάτι κάθε που βαριέμαι θα το κλείσουμε το μαγαζάκι.

Κάποια στιγμή μπήκε στην διπλανή διαδρομή να κολυμπήσει ένας άντρας, στην ηλικία μου πρέπει να ήταν. Κολυμπούσα συνεχόμενα και δεν είδα ποτέ το προσωπό του, μόνο το σώμα του έβλεπα στην αρχή της διαδρομής του όταν έφτανα και εγώ δίπλα, πριν κάνω την τούμπα να γυρίσω να συνεχίσω να κολυμπάω. Μου άρεσε το σώμα του όπως το έβλεπα μερικά μέτρα πιο πέρα, μέσα από τα γυαλάκια μου, τα θολωμένα γυαλάκια μου και μέσα από το νερό. Ήταν γήινο και ατελές, με λίγα κιλά παραπάνω, κατά τι πιο τριχωτό από το καλαίσθητα αποδεκτό, κατευθείαν από την ζωή βγαλμένο - από την ζωή, όχι από περιοδικά, τηλεοράσεις και άλλες αναπαραστάσεις. Με έπιασε μία ερωτική λαχτάρα, μία γλυκιά πείνα για σώμα.

Μου πέρασε, όμως, με μερικές απλωτές ακόμα. Και ύστερα ο άνδρας βγήκε από το νερό, πριν τελειώσω και σταματήσω να κολυμπάω ώστε να μπορέσω να δω και το πρόσωπό του.

Ήσυχος μέσα στην ησυχία, μετά το μικρό διάλλειμα της λαχτάρας για έναν άγνωστο, πήρα την αντίστροφη πορεία: Βγήκα από το νερό, πήγα στα αποδυτήρια, ντύθηκα, ξαναβγήκα στον δρόμο για την επιστροφή στο σπίτι. Η ώρα ήταν 11 και μισή περασμένες, τώρα η ερημιά στους δρόμους ήταν ακόμα μεγαλύτερη... Προχώρησα στην βροχή, αναρωτήθηκα "να πάω στο Παγκράτι με τα πόδια, 7 ευρώ για ταξί για να πάω στο γυμναστήριο και πίσω δεν την σηκώνει τέτοια σπατάλη η εποχή". Τελικά αποφάσισα υπέρ της εργατικής τάξης των οδηγών, της κυκλοφορίας του χρήματος και φυσικά της βολής μου.

Ο ταξιτζής ήταν ήρεμος, αυτήν την φορά. Δεν είπε κουβέντα, ούτε εγώ, σε όλη την διαδρομή. Τότε κατάλαβα ότι ο προηγούμενος με είχε ενοχλήσει... Ψυχικά, με είχε αναστατώσει. Αν το μυαλό μου αρεσκόταν στο να ακούει ό,τι άκουγε από το ταξιτζή ("υλικό" για το μεγάλο Ελληνικό Μυθιστόρημα που σε πείσμα της αναβλητικότητάς μου θα το γράψω) η "καρδιά μου", το συναίσθημα είχαν πιεστεί από την φόρτιση και την ένταση αυτών των οποίων γινόμουν αθέλητος μάρτυρας.

Ρώτησα τον εαυτό μου: Γιατί δεν είπες κάτι; Και καλά, πες δεν είπες τίποτε... Γιατί έκανες μετά την ανάγκη φιλοτιμία και έβγαλες πως σου άρεσε κιόλας όλο αυτό, αντί απλά να τσατιστείς και να θυμώσεις;

Με αυτήν την απορία μπήκα στο σπίτι. Τα γυαλιά μου είχα άπειρες σταγόνες της βροχής στο τζάμι τους.

Τώρα έξω ακόμα είναι χειμώνας, ήσυχος χειμώνας. Τρεις παρά είκοσι η ώρα, θα ξυπνήσω στις 7 και μισή. Καμιά φορά σκέφτομαι ότι το μυαλό μου λειτουργεί τόσο εις βάρος του συναισθήματος. Αλλά μετά θυμάμαι ότι επίσης αυτό, εκτός από βλαβερό είναι και σωτήριο σε άλλες περιπτώσεις. Και καμιά φορά και στην ίδια περίπτωση. Και βλαβερό και σωτήριο.

Για τους Γιώργηδες

δεν έχω πιο λατρεμένους από Γιώργηδες! Και πόσο τυχερός είμαι που έχω τόσους πολλούς στην ζωή μου - και συγγενήδες και φίλους και συνεργάτες και γκομενάκια και όλα! Λάκη μη, γιου γκο μπόη ηντήντ!

Από όλους όμως ο πιο ξεχωριστός και αγαπημένος και πιο παλιός φίλος είναι ο Γιώργος μου ο Παυριανός. Εσύ τον Γιώργο φέτος θα τον άκουσες από την συμμετοχή του στην κριτική επιτροπή για την επιλογή του Ελληνικού Τραγουδιού που θα πάει στην Eurovision. Επίσης, θα διαβάζεις και τα καταπληκτικά του στιχάκια στην Athens Voice, που είναι να αλλάζεις συκώτι ώρες ώρες.

Ο Γιώργος όμως έχει λαμπρή καριέρα ως στιχουργός στο Ελληνικό Τραγούδι. Δες εδώ 6 τραγούδια του που τα λατρεύω και κάνουν διπλή και τριπλή την περηφάνια μου που με έχει φίλο και με αγαπά όσο και εγώ!

Αυτό το υπέροχο τραγούδι, ίσως το μεγαλύτερο sleeper hit του Νταλάρα τα τελευταία χρόνια μου φέρνει δάκρυα στα μάτια. Και μου θυμίζει τους νεκρούς μου. Φίλους και δικούς... Να με θυμάσαι:


Υπέροχο λαϊκό άσμα, ωδή στην αντρική μοναξιά - ο Μαζωνάκης στα καλλίτερά του, και τι ωραίο video clip. Παιδί της Νύχτας:


Άλλο υπέροχο ποιοτικό καψουροτράγουδο, η Άλκηστις τραγουδά "έλα για λίγο" και εμείς στα πατώματα να ουρλιάζουμε "μη φύγεις θα σκοτωθώ κ έχω κάρτα να πληρώσω την δευτέρα":


έχουμε κάνει και τα mega σουξέ μας, άμα λάχει... Σάκης, Σ έχω ερωτευτεί (ευχαριστώ Σάκης αλλά είμαι αλλού αυτήν την εποχή χεχεχε):
(καλά το clip πιο αλλούτερο πεθαίνεις, το άσχετο του ασχέτου! Plus εντελώς αντοικολογικό;)

Αυτό ο Γιώργης το έγραψε όταν ήταν πιτσιφρίκι 27 χρονών. Τραγουδά ο Γιώργος Μαρίνος, μουσική ο Σταμάτης Κραουνάκης... μα τι παρέα ε; Άντρες:


Και άλλο υπέροχο τραγούδι της αμαρτίας, τραγουδά ο Διονύσης Θεοδόσης, εξαιρετική και "αδικοχαμένη" φωνή! "Τις νύχτες που κυκλοφορώ", υπέροχο, από τα πιο αγαπημένα μου τραγούδια έβερ:


εκτός από αυτά ο Γιώργος έχει γράψει και άλλα, παλαβά και μη, όπως ας πούμε το κλασικό "Εγώ δεν πάω Μέγαρο θα μείνω με τον Παίδαρο" το "Και μου 'ρχεται ζαλάδα να ξέρω πως γυρίζεις γυμνός μες στην Ελλάδα για να με βασανίζεις" (αγαπώωωωωωωωω), το "Βραδιές με ακτινοβολία" επίσης του Νταλάρα, υπέροχο, το "δεν είσαι εδώ" της Βανδή (σκυλάς είμαι, το ξέρω, τι να κάνω, όταν πίνω κάνω αντιπχιότητα) καθώς και το "Όταν το τηλέφωνο χτυπήσει - στο πρώτο χτύπημα, είμαι στην πόρτα, δεύτερο χτύπημα κλείνω τα φώτα" την μοναδική επιτυχία της Ελίνας Κωνσταντοπούλου!

Και εις ανώτερα Γιώργο! Είσαι ο καλλίτερος και σε αγαπώ πολύ!

Και γενικότερα Γιώργηδες της ζωής μου αλλά και οι υποδέλοιποι, χρόνια πολλά και καλά! Εμείς όλοι οι άλλοι, οι μη Γιώργηδες σας αγαπάμε γιατί είστε μαλάματα! :-)

Το ευτράπελο της Μεγάλης Τετάρτης

Φτάνω λοιπόν ο καλός σου στην Εκκλησία κατά τις 7 και μισή, λίγα λεπτά πριν ξεκινήσει η απογευματινή ακολουθία της Μεγάλης Τετάρτης. Δεν έχει πολύ κόσμο, "α τι ωραία!" λέω από μέσα μου, βρίσκω να καθήσω σε ωραία κεντρική καρέκλα που βλέπεις τον ιερέα και την Ωραία Πύλη πρώτη μούρη στο καβούρι, "θα περάσουμε όμορφα σήμερα", γιου γκο μπόη, γιου γκο ηντήντ!

Που να ήξερα ότι εκτός από την τελετή θα ζούσα και τα Σλαπστίκεια 2011. Ξεκινά η ακολουθία, οι ψαλτάδες αρχίζουν τα δικά τους, καθόμαστε ανέμελοι όλοι και μαχμουρλίζουμε... όταν ξαφνικά μία γιαγιά που περπατάει στον κεντρικό διάδρομο της εκκλησίας πηγαίνοντας προς την Ιερά Τράπεζα να προσκυνήσει την εικόνα, στραβοπατάει και πέφτει με το πρόσωπο, με πολύ δύναμη, στο πάτωμα (στάση όρθιο σκύλο νομίζω το λένε οι γιογκάδες αυτό που βρίσκεσαι με το ποπουλάκι ψηλά και τα μάγουλα ακουμπισμένα στο μάρμαρο).

Παγώνει όλη η εκκλησία, ακούγονται μερικά τρομαγμένα "ΑΧ, ΑΧ", σταματάνε προς στιγμήν το ψάλσιμο οι κύριοι στα ψαλτήρια, τρέχουμε κανά δύο τρία παλλικάρια να σηκώσουμε την γιαγιά, η κακομοίρα είχε τρομάξει πολύ, ευτυχώς δεν είχε χτυπήσει, φαινομενικά τουλάχιστον, ε την βάζουμε σε μία καρέκλα, όλη την ώρα της τελετής ακουγόταν ο βόγκος της ο υπόκοφος - το πάθος το πασχαλινό, σου λέει μετά.

Δεν περνάνε λίγα λεπτά από την πεσμένη γιαγιά, ξαφνικά από το πίσω της εκκλησίας, από την είσοδο ακούγεται κραυγή μεγάλη, τσιρίδα σχεδόν, με λεπτή φωνή καστράτο "αααααααααααααααααχ", γυρνάμε προς τα πίσω όλοι, τι να δούμε: Mία κυρία αναμαλλιασμένη από την ενοχή και την τύψη να προσπαθεί να παρηγορήσει έναν κύριο (τον ουρλιαχτή) γιατί τον πάτησε με το 15ποντο στον κάλο και του άλλαξε την πίστη! Αυτός μάλλον είχε λεπτύνει από τον πόνο και η φωνή του, εκτός που είχε γίνει μπλαβί σαν μελιτζάνα το πρόσωπό του, απορώ πως θα γύρισε σπίτι του, οι δικοί του θα κατατρόμαξαν - τον είδα στο τέλος να βγαίνει από τον ναό κούτσα κούτσα και με το ίδιο αναψοκοκκίνισμα. Η δε κυρία η πατήτρια είχε εξαφανιστεί από προσώπου γης, φαντάζομαι ακόμα θα ντρέπεται και θα φοβάται μην τον πετύχει πουθενά και την δείρει.

Περνάει και αυτό, καταλαγιάζει το σούσουρο από το τσίριγμα το μεγάλο... και ξαφνικά εκεί που ψέλνουν οι κύριοι στα ψαλτήρια ΓΚΟΥΠ ακούγεται ένας γδούπος από τα μεγάφωνα... έσκυψε ένας κύριος από την ομάδα των ψαλτών λίγο και μετά όπως ανασηκωνόταν κοπάνησε με το μάτι του το μικρόφωνο... στέρεο και ντόλμπη μαύρισμα ματιού. Σαν να μην έφτανε αυτό, οι γύρω του υποδέλοιποι ψαλτάδες για κανένα 15λεπτο ακούγονταν να χασκογελάνε και να προσπαθούν να ελέγξουν τον εαυτό τους μην αρχίσουν τα υστερικά γέλια... "Έτι και έτι χου χου χου εν ειρήνη του χου χου χουΚυρίου δεηθώμεν χου χου χου!

"αμάν" λέω "κάτι δεν πάει καλά σήμερα, μήπως είναι ανάδρομος ο Άη-Γιώργης";

Όλη αυτήν την ώρα περιδιαβαίνει μέσα στην εκκλησία πάνω κάτω πάνω κάτω πιτσιφρίκι πες 5χρονο, με σκανταλιάρικο τσουλούφι και ύφος υπέρτατης αταξίας, από αυτά τα γλυκονιάνιαρα που λες "να το είχα αυτό παιδί/αδελφάκι/ανίψη να το έχω κάνει ζαχαρωτό από τις τσιμπιές και να τρέχω να το ξεμπλέξω από τις φασαρίες που θα μπλέκει 4 φορές την μέρα από την σκανταλοσύνη του". Αυτό λοιπόν εκτός από το τσουλούφι του, είναι και υπερήφανος κάτοχος σπορτέξ με φωτάκι τύπου ΚΙΤ και στο μπροστινό αλλά και στο πίσω μέρος! Τα οποία για να τα απολαύσει, τρέχει πάνω κάτω στην εκκλησία χαρούμενο, ανάμεσα στους παππούδες και τις γιαγιάδες και την κατάνυξη της ημέρας...

Κάποια στιγμή εξαφανίζεται το μικρό, "α, θα το μάζεψαν οι δικοί του λέω, ντροπής πράγματα Μεγαλοτεταρτιάτικα να παίζει μέσα στον ναό, τισκ τισκ τισκ τισκ ντισαπρούβ ντισαπρούβ εντατίκ". Που να ήξερα ο άνθρωπος ότι λίγα λεπτά μετά θα το έβλεπα ντυμένο με το μακρύ ρούχο του παπαδοπαιδίου, έτοιμο να συμμετάσχει στην ακολουθία, και θα έλεγα "ωχ, αυτό δεν θα έχει καλή κατάληξη, καθόλου καλή...".

Φτάνει λοιπόν η ώρα που ο ιερέας θα βγάλει από το ιερό την εικόνα της γιορτής που πρόκειται να τιμηθεί, την οποία κρατώντας την ψηλά, πρέπει να περιφέρει στην εκκλησία και ύστερα να την αποθέσει στο ειδικό μικρό βάθρο μπροστά στην Αγία Τράπεζα (εκεί που πάμε και την φιλάμε οι πιστοί). Ο ιερέας με την εικόνα είναι στην κατάληξη μικρής "πομπής", από 4-5 άτομα, που έχει έναν Assistant Ιερέα που κρατά το θυμιατό, μερικά παπαδοπαίδια που κρατάνε κεριά και ξεφτέρια κλπ κλπ. Στην κορυφή της πομπής, με τρόμο βλέπω ότι βρίσκεται το περιβόητο πιτσιφρίκι που φορά το ρούχο του το μωβ και κρατά και ένα ξεφτέρι. Ως πρώτο στην σειρά πρέπει να οδηγήσει τους από πίσω του, δηλαδή και τον ίδιο τον παπά.

Βγαίνει λοιπόν το μικρό από την πόρτα στα αριστερά της Ιεράς Τράπεζας, και από πίσω ο υπόλοιπος κόσμος της πομπής, να κατευθύνονται όλοι προς την είσοδο του ναού. Μόνο που επειδή είναι παλαβό και πιτσιφρίκι αρχίζει να πηγαίνει, αν έχεις τον θεό σου, ζιγκ ζαγκ, πότε αργά πότε γρήγορα, πότε δεξιά πότε αριστερά, ένα βήμα μπροστά ένα βήμα στοπ, ένα βήμα πίσω. Μπλοκάρει η πομπή, ο 15χρονος που είναι ακριβώς από πίσω του και που μάλλον είναι αδελφός του ή κάτι άλλο, έχει γίνει έξαλλος - κάτι του φωνάζει που δεν ακούμε, τύπου "κάτσε φρόνιμα, πήγαινε ίσια, ε, ε!" αλλά ο μικρός τίποτε... Την έχει καταβρεί με το ωραίο ρούχο και το ξεφτέρι που κρατά και τα παπούτσια με το φωτάκι και πηγαίνει λες και είναι στην αυλή του σχολείου και παίζει κυνηγητό! Γελάει κιόλας, δε ο μπαγασάκος.

Αφού γίνεται αυτό για καμιά 20αριά δευτερόλεπτα, εμφανίζεται καντηλανάφτης αυστηρός, αλλά νέος, ο οποίος αρπάει τον μικρό από τον ώμο, του ρίχνει μάλιστα και ελαφριά ξανάστροφη και κρατώντας τον με χέρι ατσάλινο τον καθοδηγεί που αλλά και με τι ρυθμό να προχωρήσει. Ο μικρός έχει ύφος "άουτς άουτς", αλλά ομαλοποιείται το πράγμα, η πομπή φτάνει στην είσοδο του ναού, πάει δεξιά πάει αριστερά, πάει όπου είναι να πάει τέλος πάντων και καταλήγει στο χώρο μπροστά από την Ιερά Τράπεζα. Στο κέντρο στέκεται ο παπάς, δεξιά σε παράταξη 3 παπαδοπαίδια, αριστερά τα υπόλοιπα 3, ένα από αυτά είναι βέβαια και το πιτσιφρίκι με το ξεφτέρι! Το οποίο φυσικά έχει σκουλούκι στον πισινό, δεν μπορεί να κάτσει ήσυχο 3 λεπτά σε μία γωνία, ειδικά τώρα που ο καντηλανάφτης το έχει αφήσει ήσυχο! Όλη την ώρα, λοιπόν, που ο παππάς λέει διάφορα μπροστά στην Ωραία Πύλη, αυτό κάνει με το στόμα του διάφορες φούρλες, κοιτάζει μία από δω, μία από κει, μία κάτω μία πάνω, κουνιέται μπρος πίσω, στρώνει το τσουλούφι του...

Ε και κάποια στιγμή, γίνεται το μοιραίο. Όπως χαζολογάει, του φεύγει το ξεφτέρι από τα χέρια και πέφτει, με κρότο μεγάλο, στο μαρμάρινο πάτωμα της. Δυστυχώς όμως αυτό συμβαίνει την ώρα ακριβώς που ο παπάς με την εικόνα στα χέρια κάνει γύρους γύρω από το μικρό βάθρο που θα την τοποθετήσει. Η εικόνα στο πάνω μέρος της έχει στερεωμένα 3 3 κεριά αναμένα. Καθώς πέφτει το ξεφτέρι, ο παπάς, που βρίσκεται κοντά στο σημείο που στέκεται ο μικρός, κάνει ένα στραβοπάτημα να το αποφύγει σηκώνοντας ταυτόχρονα την εικόνα ψηλά. Ακριβώς όμως από πάνω, είναι ο κεντρικός πολυέλαιος από τον οποίο κρέμονται μωβ κορδέλες - μεγάλη βδομάδα γαρ...

Μία από τις 3 φλόγες στο πάνω μέρος της εικόνας έρχεται σε επαφή με μία από τις κορδέλες η οποία... αρπάει φωτιά! Επειδή, δε, αυτές οι κορδέλες είναι πιο εύφλεκτες και από το καλτσό της Ζωζώς Σαπουτζάκη, η φωτιά φουντώνει, και αρχίζει να σκαρφαλώνει προς τα πάνω με ταχύτητα κατσαρίδας που την σημαδεύει η παντόφλα της Ζωζώς Σαπουτζάκη (χμ, δύο name dropping με την ζωζώ σε μία πρόταση, το γράψιμο μου γίνεται όλο και πιο όσωμ, γιέη!).

ε δεν περιγράφω άλλο τι έγινε στην Εκκλησία, ευτυχώς η καντηλανάφτης, που είμαι σίγουρος ότι κάτω από το μαύρο ρούχο φόραγε μπλουζάκι σούπερ ήρωα, εμφανίστηκε με σκάλα και πετσέτα και έσβησε την φωτιά (η οποία μεταξύ μας είχε μασουλήσει την κορδέλα, είχε φτάσει στο γυάλινο κομμάτι του πολυελαίου άρα πέθαινε)....

Χρειάστηκε κανένα πεντάλεπτο να επανέλθει η κατάσταση σε κανονικά πλαίσια. Να ηρεμήσουν οι γιαγιάδες, να καθαρίσει το κεφάλι του Ιερέα από τα αποκαϊδια, να πειστούν όσοι είχαν αρχίσει να φεύγουν για να γλυτώσουν από την φωτιά να επιστρέψουν...

Γίνανε και άλλα περίεργα στην υπόλοιπη ακολουθία, κάποια στιγμή εμφανίστηκε ας πούμε ο Πάκης Παυλόπουλος και έτσι που τον είδα, φοβισμένο και μαζεμένο και με αυτό το κάπως όχι και τόσο έξυπνο βλέμμα και ύφος να περνά αναρωτήθηκα πως έγινε και αυτός ο άνθρωπος κάποτε ήταν ο αντ΄ αυτού του άλλου φωστήρα πρωθυπουργού του Καραμανλή Τζούνιορ και πήγε να με πιάσει μία στεναχώρια.

Αλλά δεν με έπιασε διότι είχα σε όλο το υπόλοιπο της ακολουθίας άλλο πράγμα να με πικραίνει... Σκεφτόμουν το γλυκό πιτσιφρικάκι με το τρυφερό χαμόγελο και τι καυγά θα του κάνουν, πόσο θα το μαλώσουν που έκανε όλη αυτήν την φασαρία... Αχ αχ αχ λυγμ λυγμ λυγμ, βογκούσα από μέσα μου μαζί με την γιαγιά που είχε πέσει και τον κύριο που τον πάτησαν και τον άλλο που έφαγε το μικρόφωνο στο μάτι.

Και τελειώνει η ακολουθία, και πάω προς την ιερά τράπεζα και ω του Πασχαλινού θαύματος τι εικόνα βλέπω ο τυχερούλης; Σε μία καρέκλα μέσα στην Ιερή Τράπεζα κάθεται ο Ιερέας, με χαρούμενο ύφος, καθησυχαστικό, να γελάει κάτω από τα μουστάκια του... έχει τον μικρό τον φιλαράκο μου καθισμένο στην αγκαλιά του και, ω ναι, τον επαρηγορεί, του χαϊδεύει το κεφάλι και του δίνει χαϊδευτικό φιλάκι στο μάγουλο το βρεμμένο από τα δάκρυα.

... ... ... ... ... ... ... ... ... ...

Καλή ανάσταση φίλοι μου! Να είστε καλά, και εσείς και αυτοί που αγαπάτε και να έχετει εσωτερική ηρεμία και σωματική υγεία! :)