Πριν από 14 μήνες περίπου, όταν έκανα το μεγάλο βήμα να ξεκινήσω το κολυμβητήριο (ίσως το σπουδαιότερο πράγμα που έχω κάνει ποτέ για τον εαυτό μου...) ήμουν τρελά ψαρωμένος και χοντρούλης και αγύμναστος και "φοβισμένος" και όλα... αλλά, επίσης, όλο θαύμαζα.
Θαύμαζα εκείνους που έβλεπα να κολυμπάνε με λεβεντιά και χάρη, με τεχνική, με ταχύτητα. (πως ήταν ο Jimmy Sommerville στο βήντεο κληπ του small town boy;
ένα τέτοια φαντάσου, αλλά στο πιο ελληνικό και χωρίς κακοποίηση του μικρού αθώου gay στο τέλος).
Ανάμεσα σε εκείνους που θαύμαζα drooling ο πιο αξιοθαύμαστος ήταν ένας κύριος λίγα χρόνια μεγαλύτερος από μένα τον οποίο τον έβλεπα περίπου 2 φορές την βδομάδα. Αυτός ενώ είναι ένας κύριος που δεν σου γεμίζει ιδιαίτερα το μάτι (είναι απλά αδύνατος - αλλά όχι πλαταράς ή ιδιαίτερα καλοσχηματισμένος) κολυμπάει απίστευτα αξιοζήλευτα ασταδγιάλα!
Δεν ξέρω τι ακριβώς κάνει, αλλά έχει ένα γλύστρημα μέσα στο νερό που όμοιό του έχω δει μόνο στα βιντεάκια του Popov
στο youtube. Φυσικά, επειδή στο κολύμπι το καλό γλύστρημα είναι το 60% της ταχύτητας που τελικά έχεις όταν κολυμπάς (το υπόλοιπο 40% είναι ο ρυθμός των χεριών σου) ο τύπος πηγαίνει απίστευτα γρήγορα!
Θυμάμαι τη πρώτη φορά που τον είχα δει... δεν πίστευα στα μάτια μου. Μου ήρθαν στο μυαλό εικόνες από τον άνθρωπο από την Ατλαντίδα τον Patrick Duffy. Κολυμπούσε και με μία χεριά έκανε την διπλάσια "απόσταση" από αυτή που έκαναν με την ίδια χεριά οι άλλοι κολυμβητές. Φυσικά, δεν μπαίνω στην διαδικασία να ξεφτιλιστώ λέγοντας πόσο πολύ γρήγορα κολυμπούσε σε σχέση με μένα τον αγύμναστο αρχάριο! Ήταν όχι 2, όχι 3, όχι 4... 5 φορές πιο γρήγορος μου ασταδγιάλα. Η τεχνική του, δε, γενικά ήταν τόσο καλή που σχεδόν δεν σήκωσε καθόλου νερά όσο κολυμπούσε. σου λέω, ασταδγιάλα από τα νεύρα ζηλεύωζηλεύωζηλεύωζηλεύωζηλεύω.
...cut στο χτες το βράδυ, 14 μήνες μετά.
Ο αγαπημένος σου προβατάκος το πήρε ζεστά το θέμα της κολύμβησης του. Πηγαίνει στην πισίνα μέσο όρo 5 φορές τη βδομάδα, και βάζει στόχους να κολυμπά κάθε μήνα όλο και περισσότερο, όλο και καλύτερα, όλο και γρηγορότερα - στόχους τους οποίους more or less τους πιάνει.
...χτες το βράδυ λοιπόν, είμαι στην πισίνα και κολυμπάω - η ώρα πλησιάζει 11 τη νύχτα, εγώ έχω ξεκινήσει από τις 10 και μισή περίπου τα δύο χιλιόμετρα που κάνω, άρα βρίσκομαι στα 1500 μέτρα - άρα έχω να κάνω άλλα 500. Στην διαδρομή που κολυμπάω μπαίνει κάποιος... που γρήγορα διαπιστώνω ότι είναι ο super κολυμβητής που ασταδγιάλα ζήλευα με την μούμπλε μούμπλε μούμπλε τεχνική!
"όχι ρε πούστη λέω, θα γίνω ρεζίλι ρεζίλι ρεζίλι θα κολυμπάει 2 φορές πιο γρήγορα όχι ρε πούστη ασταδγιάλα ευτυχώς που έχω υψηλά αιμοσφαίρια αυτοπεποίθησης και επιμονής αλλιώς θα με έπιανε μαύρη κατάθλα και μούμπλε μούμπλε..."
Ο τύπος αρχίζει να κολυμπάει practically δίπλα μου. πλιτς πλιτς, κολύμπ κολύμπ, πλατς πλατς, κολύμπ κολύμπ... και ξάφνου με μεγάλη έκπληξη διαπιστώνω... ότι κολυμπαει δίπλα μου για ώρα. για ώρα. για ώρα!!!!! δηλαδή, δεν με περνάει! δηλαδή τον κρατάω! μαλάκα yes! τον κρατάω! κολυμπάω με την ίδια ταχύτητα που κολυμπάει και εκείνος. Τα υπόλοιπα 500 μέτρα που υπολείπονταν μέχρι να κάνω τα 2 χιλιόμετρα κολυμπούσαμε με τον ίδιο ρυθμό!
και επειδή είμαι sexy motherfucker φρόντισα τα τελευταία μου 50 μέτρα να πιεστώ λίγο για να φτάσω πιο πρώτος στο τέλος!
...τον άφησα πίσω δηλαδή ενάμιση κορμί (δικό μου κορμί - που επειδή είμαι ψηλός Hunk λεβέντης παλλικάρη, είναι πολύ πολύ πολύ...).
φυσικά, είμαι σίγουρος ότι ο τρόπος που κολυμπούσα εγώ ήταν πολύ διαφορετικός από τον δικό του - είμαι σίγουρος πως αν μας έβλεπε κάποιος δίπλα δίπλα στη διαδρομή θα έβλεπε έναν τύπο να κολυμπά ήρεμα, να το κάνει να φαίνεται εύκολο και έναν δεύτερο (τον προβατάκο σου) που μάλλον θα χτυπιόταν μέσα στο νερό, θα σήκωνε αχό και πανικό... αλλά, να σου πω κάτι; την τεχνική μου θα την φτιάξω εν καιρώ! το σημαντικό είναι τώρα ότι ...τον κράτησα. κράτησα τον γαμώ κολυμβητή ρε μαλάκα!
Κατάφερα να πλησιάσω μέσα σε 14 μήνες αυτό που ζήλευα! κατάφερα να πλησιάσω σε 14 μήνες αυτό που κάποτε φαινόταν όχι απλά δύσκολο, όχι απλά άπιαστο, όχι απλά ακατόρθωτο... ΑΔΙΑΝΟΗΤΟ.
και σκέφτομαι τώρα με αφορμή το χτεσινό γεγονός που τόσο με χαροποίησε: τι μεγάλη ευλογία είναι να κυνηγάς πράγματα στην ζωή σου. τι υπέροχο είναι να έχεις στόχους. τι ωραία είναι να παλεύεις, να επιμένεις, να απογοητεύεσαι και μετά να χαίρεσαι.
και δεν είναι πως όλα αυτά δεν τα ήξερα - αλλά είναι τόσο διαφορετικό το "το ξέρω" από το "μου γίνεται βίωμα, το νιώθω στο πετσί μου".
Μεγάλο μάθημα πήρα χτες το βράδυ. Μεγάλο μάθημα.
πλατς πλουτς κολύμπ κολύμπ
