πέρσοναλ μανιφέστο κατά της κρίσης

Τσουρέκια. Πασχαλινά. Κ μάλιστα από αυτά που έχουν κ κόκκινο αυγό στο κέντρο.

...τσουρέκια μου τα έχουν κάνει με την κρίση.

Κάποια στιγμή, αποφάσισα να φύγω κάτω από αυτό το μαύρο σύννεφο. εντάξει, δεν το έχω καταφέρει ακόμα, αλλά υπάρχουν μερικά κολπάκια που με βοηθάνει. Here they are άμα θες κλέψε καμμία ιδέα. τραστ μη, ξέρω τι σου λέω.

1 - Σταμάτα να σκέφτεσαι την κρίση ως κάτι ΑΦΗΡΗΜΕΝΟ κ τρομακτικό. Σκέψου πρακτικά πόσο σε έχει επηρρεάσει, ΑΝ σε έχει επηρρεάσει. Μετά δες αν αυτό που στερήθηκες είναι τόσο σημαντικό ώστε να δικαιολογεί να αισθάνεσαι συνέχεια απογοητευμένος κ φοβισμένος. Παράδειγμα - εγώ, λόγω της κρίσης αντί να πηγαίνω 5 φορές την βδομάδα στο ΑΦΑΝΑ (το κέντρο φουντώματος μαλλιού προβάτου) πηγαίνω μόνο 2. Είναι μία κάποια έλλειψη, αλλά σε καμμία περίπτωση δεν δικαιολογεί να αισθάνομαι μίζερος κ δυστυχής.

2 - Σταμάτα να σκέφτεσαι την κρίση ως κάτι ΠΕΛΩΡΙΟ Κ ΓΙΓΑΝΤΙΟ κ άγνωστο. Η ανθρωπότητα περνάει/περνούσε συνέχεια κρίσεις. In fact, οι κρίσεις είναι τόσο συχνές όσο κ οι μη κρίσεις - κ σε κάθε κρίση αντιστοιχεί κ μία περίοδος ευμάρειας. Μέχρι κ στην αρχαία Αίγυπτο τις είχανε (θυμάσαι, 7 παχιές αγελάδες, κ μετά ήρθαν 7 με ανορέξια νεβρώζα)

3 - σταμάτα να σκέφτεσαι για την κρίση πριν ΣΟΥ συμβεί. Το πριν κ το σου, είναι οι σημαντικές λέξεις εδώ... Ναι, η κρίση μπορεί να σημαίνει ότι θα πουλάς λιγότερα τζην, αν είσαι έμπορας, ή ότι η εταιρία που δουλεύεις ίσως κάνει περικοπές κ σε διώξει. Αλλά, πέρνα την γέφυρα αυτή όταν την συναντήσεις ΕΣΥ, μην την φοβάσαι πριν την συναντήσεις ΕΣΥ.

4 - Σκέψου πραγματικά... πόσο φρικτό μπορεί να είναι να μην αγοράσεις παντελόνι για 1 χρόνο; για 2; για 3; αξίζει μία μείωση στην καταναλωτική σου ικανότητα να σου σκοτεινιάζει την ψυχή κ να σου προκαλεί άγχος κ να σου δηλητηριάζει την καθημερινότητά;

5 - Σκέψου, σκέψου καλά πόσο μακριά είσαι από το να επηρρεάσει η κρίση την επιβίωση σου. Για να πάνε τόσο άσχημα τα πράγματα ώστε να κινδυνεύεις να μην έχεις να φας πρέπει να γίνουν τόσο κοσμογονικές αλλαγές κ καταστροφές που πραγματικά θα έχει ανατραπεί ο κόσμος.

6 - Ανακάλυψε τα "αποθέματα" που έχεις μαζέψει σε διάφορα κ κάνε τα λόγους να είσαι χαρούμενος. Παράδειγμα; Δεν μπορείς να αγοράσεις βιβλία; Διάβασε όλα τα αδιάβαστα στην βιβλιοθήκη σου. Δεν μπορείς να πάρεις cd ή να πας σινεμά; Δες κ άκου όλα τα κατεβασμένα που το έχεις ξεχάσει ότι τα έχεις κατεβάσει. Δεν μπορείς να πας τριήμερο την Καθαρά Δευτέρα; Πήγαινε στο παππού, στο χωριό, που έχεις πολύ καιρό να πας - ή κάνε πάρτυ-πανικό στην Αθήνα με τους φίλους σου.

7 - Σταμάτα να βλέπεις ειδήσεις. Η δουλειά των ειδήσεων είναι να φουσκώνει, να υπερβάλει, να κάνει δράμα κ τραγικό ακόμα κ το συνηθισμένα δυσάρεστο. Σου θυμίζω - οι ειδήσεις κάθε χρόνο κάνουν μεγάλο, κατακλυσμιαίο γεγονός το ότι τον Αύγουστο στην Ελλάδα καμμία φορά η θερμοκρασία ξεπερνά τους 40... Κ αυτό είναι φυσιολογικό φαινόμενο! Φαντάσου πόσο θα φουσκώσουν το γεγονός μίας πτώσης στους οικονομικούς δείκτες

8 - Δεν θέλω να πω ότι η κρίση δεν υπάρχει. Υπάρχει κ παραυπάρχει. Ταξιτζήδες επιστρέφουν τα ξημερώματα στο σπίτι τους κ έχουν μόλις βγάλει τα έξοδα του ταξί, σερβιτόροι παίρνουν τα μισά πουρμπουάρ από ότι μέχρι πρόσφατα, μαγαζιά μόλις καταφέρνουν να βγάλουν τα έξοδά τους κ.ο.κ. Ναι, η κρίση υπάρχει. Αλλά, άλλο κρίση, άλλο καταστροφή. Υπάρχει διαφορά ανάμεσα στις δύο λέξεις. Μεγάλη.

9 - Να θυμάσαι. Ό,τι ανεβαίνει κατεβαίνει, κ ό,τι κατεβαίνει ανεβαίνει. Όπως εσύ στην ζωή σου πέρασες περιόδους που όλα ήταν κακά κ μετά ήρθε μία περίοδος που α-πήρες το Γκράμη β-έκανες σεξάκοι με τον Κλούνοι γ-έχασες 10 κιλά τρώγοντας σουβλάκια, έτσι κ αυτό που τώρα είναι πεσμένο θα ανέβει. Το πράγμα θα επανέλθει! δεν γίνεται αλλιώς. Είναι νόμος της ζωής. Θυμίσου την Μπρήτνη, κάποτε βάζαμε στοίχημα αν θα πεθάνει αυτή την Τετάρτη ή την άλλη Παρασκευή, κ τώρα είναι πάλι μία χαρά, στο τσακ πάλι να την σκηνοθετήσει ο Μοσχόπουλος του χρόνου στην Επίδαυρο, Ιφιγένεια.

10 - Άκου, μην γίνεσαι θύμα της παράνοιας "λιγότερο ίσον χειρότερο". Ναι, η αφθονία είναι πολύ σέξοικια κ είναι ωραίο να έχω κότερο κ να πάμε μια βόλτα. Αλλά ούτε η αφθονία συνεπάγεται ευτυχία, ούτε η έλλειψη δυστυχία. Τα πράγματα που μας κάνουν δυστυχισμένους είναι ανεξάρτητα από τους οικονομικούς δείκτες. Εκτός βέβαια κ αν δεν έχεις να φας - που όμως όπως είπαμε αυτό για να γίνει έχουμε ακόμα πολύ δρόμο...

11 - Θυμίσου τους φίλους/οικογένεια/δικούς. Αν κάτι σου συμβεί λόγω της κρίσης, υπάρχουν αρκετοί άθρωπες που: θα σε δανείσουν, θα σου γνωρίσουν κάποιον να σε κάνει ίντερβιου, θα κάνουν μαζί σου σεξάκοι για να ξεχαστείς κ.λπ. Δεν είσαι μόνος στην ζωή αυτή. Κ αν είσαι μόνος, κάνε ό,τι μπορείς για να αποκτήσεις το μικρό αυτό πολύτιμο δίκτυο από άνθρωπους που θα σε στηρίξουν στην δυσκολία. Όπως θα τους στηρίξεις κ εσύ αν ω μη γένοιτο παραστεί ανάγκη κ μπορείς.

12 - Για κάθε τι που αναγκάζεσαι να περιορίσεις, υπάρχει κάτι που μπορεί να το αντικαταστήσει. Δεν μπορείς να πληρώνεις κινητό; Μίλα σε σταθερά. Δεν μπορείς να κάνεις bar hopping? Κάνε πάρτυ ρεφενέ στο σπίτι σου. Δεν μπορείς να πάρεις ταξί; Πάρε το μετρό κ κάνε ματάκια με πουτσάκια στα γκομενάκια. Δεν μπορείς να ταίσεις το παιδί μπριτζόλα; Κάνε του φακές. Κατάλαβες τι εννοώ... Μάλιστα, υπάρχει μία πιθανότητα, το καινούργιο πράγμα να είναι σε κάποιο επίπεδο πιο ευχάριστο κ πιο "ισορροπημένο" από το παλιό! (σόρη που γίνομαι χήπης)

13 - Σκέψου όχι συγκριτικά αλλά αντικειμενικά. Εξηγούμαι: Στην Αμερική θεωρείται "αποτυχία" για μία εταιρία το να παρουσιάσει από την μία χρονιά στην επόμενη επιβράδυνση στο ρυθμό ανάπτυξης. Παράδειγμα - είμαι κατασκευαστής μαύρων σωβρακακίων κ ενώ κάθε χρόνο πουλάω 200 σωβρακάκια παραπάνω από το προηγούμενο, φέτος πούλησα μόνο 50!!! ομαγκόοοοοοοοοοοοντ, πάνικ!!! Πάνικ; Όχι βέβαια. Γιατί το 50 κ πάλι αύξηση είναι - κ σε καμία περίπτωση δεν είναι κρίση!!! Γενικά πολλά πράγματα λέγονται "απόδειξη κρίσης" ενώ θα έπρεπε να λέγονται "απόδειξη μείωσης στην ανάπτυξη"... χμφ χμφ χμφ. Κοντολογίς, το μαύρο πρέπει να το δεις αν είναι όντως μαύρο. Ζήτω τα συν 50 σωβρακάκια.

14 - Ξέρω, όποιος είναι έξω από το χορό, πολλά τραγούδια ξέρει. Εγώ ούτε παιδιά μεγαλώνω, ούτε κ έχω δει κάποια πρακτική συνέπεια της κρίσης στην ζωή μου. Ομολογώ. Κ αν είσαι σε αυτούς που το φάγανε το πακέτο, είναι πιθανό να θεωρείς όλα αυτά μεγάλες μαλακίες. Όμως, δες το κ αλλιώς το πράγμα. Το να αφήσεις η "ιδέα" κ ο φόβος της κρίσης να σκοτεινιάσει την ψυχή σου κ να σε παραλύσει, θα σε κάνει λιγότερο ικανό για όλα αυτά που θα σε βγάλουν από την "κρίση", αν είσαι σε αυτούς που την βιώνουν στο πετσί τους. Αλλά, ξαναλέω - τσέκαρέ το καλά! Είσαι όντως θύμα της κρίσης, ή είσαι θύμα του φόβου για την κρίση;

15 - ξανά μανά το λέω: είσαι πραγματικά από εκείνους που επηρρεάζει η κρίση; ή μήπως είσαι απλά από εκείνους που φρικάρουν από την ιδέα της κρίσης;

Πρόσωπα, πρόσωπα, πρόσωπα

Πρόσωπο 1:



Η Χαρούλα το κατάφερε. Ήθελε κάτι να την φέρει στο προσκήνιο δυναμικά, το πάλεψε από εδώ, το πάλεψε από εκεί, τελικά κάτι έκανε. Δεν περνά απαρατήρητη.

Κυρίως λόγω αυτού του τραγουδιού - που ενισχύθηκε από ένα από τα ωραιότερα ελληνικά video clip που έχουν γίνει ποτέ. Μπράβο Βαγγέλη Καλαϊτζή, όποιος κ να είσαι (ο σκηνοθέτης). Όπου η Χαρούλα, ερμηνεύει με το πρόσωπο πολύ περισσότερο από όσο ερμηνεύει με την φωνή της. Λυπάμαι, σκληρό λίγο ακούγεται αυτό, αλλά το λέω όπως το νιώθω.

Αλλά η αλήθεια είναι ότι γενικά έχω μία απογοήτευση. Το cd της έχει 3 τραγούδια που μου άρεσαν με το ζόρι, (όχι, το μεγάλωσα δεν είναι ένα από αυτά, ζε σουή ντεζολέ) κ όσο για τις εμφανίσεις στον Παλλάς.... μα 80 ευρώ το εισιτήριο; ε όχι, σόρη, αλλά 80 ευρώ τα βρίσκω πολλά.

Τι περίεργο, ε; αλλά μου συμβαίνει! θύμωσα που πρέπει να δώσω 80 ή 60 (κ να μην την βλέπω καθόλου) ευρώ για να δω την Αλεξίου στο Παλλάς. Δεν το εκλογίκευσα, δεν το σύγκρινα με άλλα πράγματα που δίνω 80-100-200 ευρώ. Αλλά την Χαρούλα απαιτώ να την βλέπω ας πούμε με τα ίδια λεφτά που δίνω για να διαβάσω ένα βιβλίο. Όχι με τα ίδια λεφτά που θα πλήρωνα για να δω την Βανδή κ τα άλλα σκυλιά, βουτηγμένος στις ουίσκες σε κάποιο μαγαζί. κατανοητό; όχι βέβαια, αλλά είναι "συναίσθημα" αυτό, όχι εκλογίκευση. Πάμε παρακάτω:

Πρόσωπο 2:

Στα μέσα του Μαρτίου, κυκλοφορεί το μυθιστόρημα του Άρη μας Δαβαράκη. Τίτλος του "Η Ασημένια Σταγόνα" κ εκδοτικός οίκος η Ίνδικτος. Στο πολύ πολύ καλόαυρο εξώφυλλο, ένα κοντινό... όπως στο βίντεο της Χαρούλας δηλαδή, μόνο που εδώ έχουμε ένα νέο αγόρι - που μοιάζει σαν αστροναυτάκι!


Καλή επιτυχία Άρη μας! Θα σκίσεις.

Πρόσωπο 3:


κοιτάζω το πρόσωπο αυτής της γριάς. Συνέχεια το κοιτάζω. Συνέχεια κ ανελέητα. Είναι το πρόσωπο μιας κυρίας που αν την έβλεπα στο δρόμο όχι μόνο δεν θα μου γέμιζε το μάτι, αλλά κατά πάσα πιθανότητα (τύπου 90%, όμως χεχε) θα την αντιπαθούσα κιόλας.

Αν ας πούμε την πετύχαινα στην Εθνική κ πήγαινε να μου φάει την ουρά, θα της έσερνα τα εξ αμάξης, χωρίς τον παραμικρό δισταγμό...

Σε ποιαν όμως ανήκει αυτό το πρόσωπο; Well... σου έχω ξαναμιλήσει, είναι η Alice Munro, η Καναδή συγγραφέας/διηγηματογράφος που ανακάλυψα τα τελευταία χρόνια κ κάθε της σελίδα σκάει μέσα μου σαν... σαν.... σαν... σαν... [καλά, εννοείται ότι δεν τολμώ να γράψω καμία μεταφορά για να περιγράψω την Alice Munro. χοχοχο, θα ήταν τουλάχιστον απρόσεκτο από μέρους μου]

Την ίδια πάντως αποτυχία που έχω να γράψω μεταφορά έχω κ να διακρινώ κάτι ιδιαίτερο σε αυτό το πρόσωπο. Ή μάλλον, για να δώσω την σωστή έμφαση, δεν καταφέρνω να διακρίνω τίποτα που να μην είναι τόσο "μέσο", "κανονικό", "συνηθισμένο"... το εντελώς αντίθετο από αυτό που είναι τα διηγήματα της, δηλαδή.

Αρονό, χάνω τα λόγια μου με το πόσο την απολαμβάνω - αυτές τις μέρες διαβάζω το too much happiness της.

Πρόσωπο 4:
ακόμα ένα κοντινό πλάνο! αυτοαναφορικό.
παρακαλώ, συστηθείτε - ιδού ο νέος μου ανηψιός. Γεννήθηκε στις 2 Ιανουαρίου κ στην φωτό είναι λιγότερο από 24 ωρών! γιου γκό μπόη!

Πως έγινε κ πλακωθήκαμε με ένα "υπερφυσικό Στρουμφ", έναν από τους κομπάσους του AVATAR...

Δεν ξέρω αν στα έχω πει αλλά τις τελευταίες μέρες φιλοξενώ ένα Na'vi, ξέρεις είναι ένα ένα από αυτά τεντωμένα Στρουμφ που παίζουν στο Avatar; α γειά σου.

το "παλλικάρι" ("παλλικάρι" το λες τώρα αυτό; beats me) είναι φίλος ενός φίλου που έχει μία ξαδέλφη που είναι γνωστή ενός κουμπάρου ενός μακρυνού συγγενή μου - ξες τώρα πως γίνονται αυτά, Ελλάδα χώρα του φωτός κ του Ξένιου Δία κ έτσι.

Ο άθρωπας/Na'vi έπρεπε να έρθει Αθήνα για μερικές μέρες, είχε να κάνει κάποια δουλειά στο Υπουργείο Μεταφορών, κ επειδή δεν ήθελε να πληρώνει ξενοδοχεία κ έτσι είπα να το φιλοξενήσω. Ούτως ή άλλως δεν μοου στοιχίζει τίποτε, σιγά το πράγμα, αφήνει βέβαια χρώμα στα σεντόνια αλλά ok, ας είναι καλά το Skip που εξαφανίζει τους λεκέδες από εξωγήινους ακόμα κ στις χαμηλές θερμοκρασίες πλύσης.

ένηγουέη, μην πλατιάζω.

Στο παρελθόν έχω ξαναφιλοξενήσει Na'vi, συγκεκριμένα ένα ξαδελφάκι του τύπου που φιλοξενώ αυτές τις μέρες που ήθελε να πάει να δει Ρέμμο στο Αθηνών Αρήνα κ για αυτό είχε κατέβει Αθήνα...

Γενικά, ήταν πολύ σμούθ η όλη εμπειρία, όλα καλά κ όλα ωραία, ευγενέστατο το παλλικάρι, σεμνό, χαμηλοβλεπούσο - πράγμα σημαντικό όταν έχεις ύψος πάνω από 2 μέτρα, αν μη τι άλλο για να μπορείς να συνεννοήσαι με ένας άθρωπο 1,86 - τον γιόρσ τρούλη δηλαδή, χεχεχε.

Όμως, με τον τωρινό φιλοξενούμενο τα πράγματα δεν ήταν έτσι. Βλέπεις, η επιτυχία του Avatar έχει κάνει όλα τα Na'vi τρομερά ψωνάκια. τρομέρα. κ εκεί που ήταν γαμώ τα παιδιά, έχουν γίνει ξυνάκια κ κακομαθημένα.

Σήμερα το πρωί λοιπόν είμαι στην κουζίνα κ πίνω καφέ.... ξαφνικά εμφανίζεται το Τεντωμένο Στρουμφ που μόλις έχει γαμωξυπνήσει.... παραθέτω διάλογο χωρίς σχόλια:

ΓΙΟΥΡΖ ΤΡΟΥΛΗ: Καλημέρα!
ΤΕΝΤΩΜΕΝΟ ΣΤΡΟΥΜΦ: ...μέρα.... ΚΑΦΕΕΕΕΕΕΕΕΕ!
ΓΤ: συγγνώμη;
ΤΣ: είπα, θέλω καφέ!!!...γρήγορα... α, κ προσοχή, μην βάλεις πάλι λευκή ζάχαρη γιατί έχω διαγαλαξιακή αλλεργία.
ΓΤ: ΣΕΗ ΧΟΥΌΤ; δεν κατάλαβα;

Αρχίζω κ αμφιβάλω για την ικανότητα μου να συλλάβω την πραγματικότητα. δεν το πιστεύω αυτό που ζω... Καλά που δεν καθαρίζει το ντους μετά που πλένεται. Καλά που όποτε χέζει βάφεται μπλε η λεκάνη κ δεν πιάνει το πιγκάλ να το καθαρίσει. Πες ότι δεν τα κάνει επίτηδες όλα αυτά κ τόσα αλλά... Αλλά... τι λες ρε σκατοκάγκουραμπλε που θα σου κάνω κ καφέ!!!! κ μάλιστα ενώ τον έχεις ζητήσει με αυτόν τον τρόπο!!! ΠΟΤΕ! αποφασίζω να ξεκαθαρίσω την κατάσταση....

ΓΤ: άκουσε να σου πω κάτι φιλάρα γιατί παραγνωριστήκαμε, είπαμε, η φιλοξενία είναι ιερό πράγμα, κ εμείς οι Έλληνες αγαπάμε τον ξένο από όπου κ άν έρχεται κ ό,τι χρώμα κ να έχει, αλλά εσύ είσαι το κάτι άλλο..... τέτοια αγένεια κ ψωνίστικη συμπεριφορά δεν έχω ξαναδεί. ειλικρινά. ποιος νομίζεις ότι είσαι κ φέρεσαι με αυτόν τον τρόπο; ποιος;

Προς μεγάλη μου έκπληξη, το μαλακισμένο αντί να συντριβεί κ να διαλυθεί με την επίθεσή μου, μου έριξε ένα βλέμμα όλο καταφρόνια!!!

ΤΣ: ποιος είμαι; εγώ, ΕΓΩ ποιος είμαι; είμαι ένας από εκείνους που έκαναν το Avatar την πιο επιτυχημένη ταινία όλων των εποχών ΜΠΗΤΣ! Είμαι χιουτζ σταρ! κ μάλιστα υπερδιαγαλαξιακός. Γι αυτό ΚΑΝΕ ΜΟΥ ΚΑΦΕ μη γίνει της Pandora's εδώ μέσα... που τολμάς εσύ, ασήμαντε γήινε τιποτένιε να μου πεις ΣΕΗ ΧΟΥΟΤ!!!! εσυ, ΕΜΕΝΑ, σεη χουότ!!!! τι νομίζεις ρε, ότι επειδή κοιμήθηκα μερικές μέρες στο άθλιο διαμέρισμα σου έχω καμμία υποχρέωση; Εσύ πρέπει να μου έχεις υποχρέωση που δίνω ΣΤΑΡ ΚΟΥΟΛΗΤΗ σε αυτό το άβολο, χαοτικό σπίτι, που δεν με χωράει καλά καλά. Α, κ άλλη φορά, να φροντίζεις να φιλοξενείς Χόμπιτ, όχι Na'vi - είσαι χαμηλοταβανοσπίτης ρε!!! ΧΑΜΗΛΟΤΑΒΑΝΟΣΠΙΤΗΣ!

μου γύρισε το μάτι. έχασα την ψυχραιμία μου. Μα το στρουμφ να μου μιλήσει έτσι!!!! δεν φτάνει που το φιλοξενώ, δεν φτάνει που ξεβολεύομαι, να με πει κιόλας κ χαμηλοταβανοσπίτη; EMENA; ΕΜΕΝΑ;

ΓΤ: ΛΟΙΠΟΝ! ΤΕΛΟΣ! πρώτον, να χέσω το σταρ κουάλητη που έφερες - σιγά τον ρόλο που είχες στο έργο, μόλις μετά βίας φάνηκε το πρόσωπό σου για μερικά δευτερόλεπτα. δεύτερον, μάζεψε τα κ φύγε αφού δεν σου αρέσει το σπίτι κ το βρίσκεις χαμηλοτάβανο. τρίτο, δεν θα σε ρωτήσω αν θα φιλοξενήσω χόμπιτ, το έχω κάνει ήδη κ γκέσ χουότ, ήταν πολύ πιο ευγενικά από σένα που είσαι μουλάρι. κ τέταρτο, μάθε, επειδή πολύ μου κουνάς τον μπλε κώλο σου, ότι το Avatar δεν είναι η πιο επιτυχημένη ταινία όλων των εποχών. έχει ακόμα πολύ δρόμο για να μπει έστω κ στην δεκάδα των πιο σαξέσφουλ !!! Κατάλαβες;;;;.

με το που το άκουσε αυτό, εννοείται του έφυγε η μπλε μαγκιά του. γούρλωσε τα ήδη τεράστια μάτια του, που δάκρυσαν, κ μία έκφραση πόνου φάνηκε στο πρόσωπό του....

εγώ ανελέητος:

ΓΤ: μην με κοιτάς έτσι. και μην μου βγάζεις το γουρλωτά μάτια κάρντ, δεν συγκινούμαι (μετάφραση: do not play the sad eyes card on me, i do not bite). Δεν συγκινούμαι λέμε- κ ναι, το Avatar δεν είναι η πιο επιτυχημενη ταινία όλων τον εποχών!!! τι νόμιζες; Χαχαχαχαχαχαχααααχααα (γελ διαβόλ εντατίκ)... ιν φάκτ, δεν είναι ούτε καν στην πρώτη 20άδα!!! Γι' αυτό, μην μου κουνιέσαι ψηλό βλαχάκι κ άντε ξεκουμπίσου.
ΤΣ: ΛΕΣ ΨΕΜΑΤΑ, ΨΕΜΑΤΑ! ΟΟΟΟΟΟΟΟΟΧΙ θέμου όχι, ΛΕΣ ΨΕΜΑΤΑ, ΠΑΨΕ ΠΑΨΕ, ΠΑΨΕΕΕΕΕΕΕΕ ΠΑΨΕ ΠΑΨΕ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΠΑΨΕ είπε, ενώ έκανε κίνηση Μαίρης Χρονοπούλου από παλιά ελληνική ταινία: χέρια στα αυτά, μάτια ερμητικά κλειστά, κ έντονο κούνημα κεφαλιού δεξιά αριστερά: ΠΑΨΕ, ΠΑΨΕ, ΠΑΨΕ!
ΓΤ: να πάψω; να πάψω; τι έγινε, δεν θες πια καφέ; θες να πάψω ε; ε όχι, δεν παύω καθόλου - το Avatar είναι 26η ταινία σε αριθμό εισιτηρίων, 26η 26η 26η 26η... χαχαααχαχαααχαχαααχαχαχαχαχα 26η

εκεί, ο φιλοξενούμενος μου κατέρρευσε πλήρως. έβγαλε μία Na'vi κραυγή, κ καταιγίδα έξω (Μετάφραση: stormed out) από το σπίτι.

Κάποιο γνωστοί μου τον είδαν να οδηγά κλαίγοντας στην παραλιακή, ενώ στο καθρεφτάκι του οδηγού του αυτοκινήτου παιζόταν συνέχεια συνέχεια συνέχεια συνέχεια λούπα η σκηνή με εμένα να λέω: "αυτός ο γάμος δεν θα γίνει ποτέ! κ το Avatar είναι η 26 ταινία σε εισιτήρια, χαχαχαχαχαχα.... ΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑ! 26η 26η 26η 26η 26η!!!".

ε, κ από ότι μου είπε ο Αστυνόμος Ανδρέου από το εγληματολογικό της Τροχαίας, φαίνεται κάποια στιγμή έβγαλε τα χέρια από το τιμόνι για να καλύψει τα αυτιά του ώστε να πάψει να με ακούει κ έγινε το κακό, το αυτοκίνητο έπεσε σε ένα γκρεμό στην Βουλιαγμένη, εκεί που είχε σκοτωθεί κ ο Κούρκουλας κάποια στιγμή στα 60s, με τον ίδιο ακριβώς τρόπο (...είπε ο Αστυνόμος Ανδρέου ρουφώντας μία από το τσιμπούκι του).

δεν ξέρω, η αλήθεια είναι ότι νιώθω κάπως άσχημα... αναρωτιέμαι, να νιώθω υπεύθυνος για τον Θάνατα του Na'vi ή όχι; αρονό, ίσως ήταν του μάτσ να του καταστρέψω το όραμα περί πρωτιάς του Avatar, από την άλλη είχε πάρει πολύ ψηλά τον αμανέ... αρονό, τι λες κ εσύ;

α κ για να μην λες ότι όλο αυτό το βγάζω από το μυαλό μου ιδού κ η απόδειξη:

Top 20 movies of all time, by number of tickets sold:

1 "Gone With the Wind" (1939) 202,044,600
2 "Star Wars" (1977) 178,119,600
3 "The Sound of Music" (1965) 142,415,400
4 "E.T.: The Extra-Terrestrial" (1982) 141,854,300
5 "The Ten Commandments" (1956) 131,000,000
6 "Titanic" (1997) 128,345,900
7 "Jaws" (1975) 128,078,800
8 "Doctor Zhivago" (1965) 124,135,500
9 "The Exorcist" (1973) 110,568,700
10 "Snow White and the Seven Dwarfs" (1937) 109,000,000
11 "101 Dalmatians" (1961) 99,917,300
12 "The Empire Strikes Back" (1980) 98,180,600
13 "Ben-Hur" (1959) 98,000,000
14 "Return of the Jedi" (1983) 94,059,400
15 "The Sting" (1973) 89,142,900
16 "Raiders of the Lost Ark" (1981) 88,141,900
17 "Jurassic Park" (1993) 86,205,800
18 "The Graduate" (1967) 85,571,400
19 "Star Wars: Episode I" (1999) 84,825,800
20 "Fantasia" (1941) 83,043,500

"Avatar," is only No. 26 on the list with 76,421,000 sold ... at least, so far...

τώρα με πιστεύεις, όχι;

Λαφ γιουρ άσ οφ, ΜΠΗΤΣ!

το καλύτερo 1:19 λεπτό της μέρας σου σήμερα:

όλοι κορμάρες, εν τω μεταξύ, έτσι; χεχεχεχεχε

Πλαστικά κορμιά, λάδι Καλαμάτας, κλειστό μικρόφωνο, χέρια που τρέμουν, το μεροκάματο του Captain America

Βρέθηκα λοιπόν εχθές το βράδυ σε ένα club στο Γκάζι, 50days λέγεται, όπου "θα βλέπαμε ένα σόου με κάτι πολύ όμορφα αγόρια, που χορεύουν ημίγυμνα". Πήγαμε, δεν είχαμε κάτι καλλίτερο να κάνουμε, θέλαμε να κυκλοφορήσουμε λίγο, πήγαμε...

Ωραίο το club, καλό ήχο, καθαρό ποτό, μουσική λίγο 90ζ κ μάλιστα έρλη αλλά οκ! Εξαερισμός χάλια βέβαια, είναι ο τρόπος που μπορείς να καταλάβεις αν είσαι σε gay bar αυτός, ο κακός εξαερισμός.

Κατά τις 3 παρά, σε ένα εξώστη εμφανίζονται 5-6 καλογυμνασμένοι φουσκωτοί, με τα μούσκουλά τους, τα μπράτσα τους που είχαν περισσότερο λάδι κ από τον κάμπο της Καλαμάτας, τα πρησμένα τετρακέφαλα...

Ο κάθε ένας φορούσε μάσκα κάποιου σούπερήρωα - άλλος ήταν Spider Man, άλλος ήταν Batman, άλλος ήταν Robin, άλλος ήταν Captain America. Από κάτω, κολάν σούπερ στενό ασορτί με την μάσκα. Πιάστηκα να αναρωτιέμαι (το παθαίνω αυτό όταν δεν με ενδιαφέρει ένα θέαμα... κ το μούσκουλο δεν είναι ό,τι πιο ενδιαφέρον για το μυαλό μου). Γιατί ανάμεσα στους ήρωες δεν ήταν ο Παπαφλέσσας ή ο Οδυσσέας Ανδρούτσος; Γιατί να μην κάνεις πιο targeted παρουσίαση αφού είσαι στην Ελλάδα; Ξέρεις τι εύκολο θα ήταν να ντυθείς super ήρωας του 21; Απλά φοράς ένα σούπερ κολλητό κολάν λευκό, από πάνω μία φουστανέλα extra small, αφήσεις το ξώβυζο ως έχει, κ το έχεις. ...καλή ιδέα, όχι;

ένηγουέη... ανάμεσα στους κυρίους που χορεύαν ήταν κ μία κοπέλα που τραγουδούσε κάτι τραγούδια που υποθετώ ότι ήταν dance anthems - γράφω "υποθέτω" γιατί της κακομοίρας της είχαν κλειστό το μικρόφωνο, πράγμα που πολύ με τρόμαξε... Διότι, τα μικρόφωνα τα κλείνουν τα πρώτα ονόματα του μαγαζιού όταν τραγουδάν τα φυντάνια, κ στην σκέψη ότι μετά την κοπέλα θα έβγαινε κ άλλο, πρώτο όνομα, μου ήρθε μία ζάλη.

Αλλά, αγαπά ο θεός τον κλέφτη αγαπά κ τον ξυνίλα. Έτσι, η κοπέλα τραγουδούσε με το όφωνο κλειστό, σαν να είναι φυντάνι σε πίστα, ενώ δεν υπήρχε λόγος γιατί ήταν αυτή το πρώτο όνομα - κ το μοναδικό! ...ανακουφίστηκα μεν, αλλά κ στεναχωρήθηκα με την κακομοίρα. Μα να είσαι το μοναδικό όνομα σε ένα πρόγραμμα κ να σου κλείνουν το μικρόφωνο; Πόσο πιο άτυχος μπορεί να είσαι;

Χορεύαν λοιπόν τα παλληκάρια, λικνίζανε τα "πλαστικά κορμιά τους - Αμερικάνοι πρέπει να είναι" (όπως είπε ο φίλος μου), κανα δύο φορές τριφτήκανε κιόλας μετάξύ τους, ξέρεις ο ποπός του ενού ακούμπησε τον τετρακέφαλου του αλλουνού, κ καλά σέξη μόμεντ. Κ εμείς από κάτω να κοιτάμε - με βαρεμάρα. Ας είναι καλά το internet που έχει επαναπροσδιορίσει τι είναι σέξη. Κ μας έχει κάψει φλάτζες. Επίσης, κοιτάγαμε κ με ξυνίλα. Ειδικά στο ξυνίλα, εγώ πρώτος κ καλλύτερος. ομολογώ. Σουτ μη.

Αν αυτο έπρεπε να μας καυλώσει, μάλλον δεν το πέτυχε. Επίσης, δεν είχε κ πλάκα. Εντάξει έχει φάση να βλέπεις τον Spider Man, με το βυζί όξω κ λαδωμένο, να τρίβει τον πισινάκο του στον τετρακέφαλο του Captain America αλλά... ένα σόου δεν μπορεί να στηριχτεί μόνο σε αυτό!!!

... ... ... ... ... ... ...

Κ μετά σκέφτηκα ότι είμαι πολύ μαλάκας που κάθομαι κ κάνω μπήτσην εν μόουνην με την προσπάθεια του άλλου να βγάλει ένα μεροκάματο. Κ ντράπηκα λίγο με τον εαυτό μου. Λίγο; Γράψε πολύ. Ναι, ναι, ντράπηκα πολύ. Ποιός είναι εγώ που θα βάλω τρικλοποδιά με τον αγώνα του άλλου να βγάλει το μεροκάματο;

Κ φυσικά, όταν σκέφτηκα τους ημίγυμνους σούπερ ήρωες ως μεροκαματιάρηδες, ε άλλαξε όλο το πράγμα. Δεν είναι πως άρχισε ξαφνικά να μου αρέσει ή να με διασκεδάζει... απλά, ξαφνικά το έβλεπα αλλιώς. Κ άφησα τους ανθρώπους στην ησυχία τους, να κάνουν την δουλειά τους - έστρεψα την αρνητική μου ενέργεια αλλού.

... ... ... ... ... ... ...

Κ μία ακόμα σκηνή από την βραδυά που δεν μπορώ να την βγάλω από το μυαλό μου:
Φτάνοντας στο μπαρ, βλέπουμε κανένα τετράγωνο πριν ένα κύριο γύρω στα εξήντα. Δεν ήταν σε καλή κατάσταση - έτρεμαν τα χέρια του, το κεφάλι του κρεμόταν, οι μυς του προσώπου ήταν κάπως σαν πεσμένοι. Μου έδωσε την εντύπωση ενός ανθρώπου που έχει περάσει ας πούμε κάποιο εγκεφαλικό κ δεν έχει συνέλθει πλήρως. Περπατούσε αργά, αβέβαια, σαν να φοβάται μην πέσει...

Τα ρούχα του, πολύ τσίλικα, όμως. Ακριβά. Δερμάτινο μπουφάν καλό, της μόδας, ωραίο παντελόνι, πουκάμισο... Ο κύριος ψωνίζει από το Attica, τέτοιου τύπου γκαρνταρόμπα φορούσε. Κρατούσε ένα κασκόλ στα χέρια του, που όπως έτρεμαν, σαν Πάρκινσον, κουνιόταν πολύ έντονα, έκανε τον κυματισμό της κίνησης. Τραβούσε την προσοχή.

Στεναχωρήθηκα λίγο, σκέφτηκα ότι εγώ πάω στο gay bar να δω μούσκουλα κ αυτός, ένας περίοικος υπέθεσα, άρρωστος κ ταλαιπωρημένος επιστρέφει κ εγώ δεν ξέρω από που, να πάει να κοιμηθεί, ποιος ξέρει πόσα φάρμακα θα πρέπει να παίρνει, αχ αχ, η ζωή είναι γεμάτη δράματα.

Τον ξέχασα όμως, φτάσαμε στην είσοδο του bar κ μπήκαμε στην δίνη.

Μιάμιση ώρα μετά, είδα τον κύριο μέσα στο μπαρ. Καθόταν στα σκαλοπάτια που είχαν καλή θέα στον εξώστη κ έβλεπε το show. Στα χέρια του που έτρεμαν ακόμα κρατούσε το κασκόλ. Που έκανε τον ίδιο κυματισμό.

Ναι, η ζωή είναι γεμάτη δράματα - αλλά τα περισσότερα έχουν όψη που δεν έχει καμμία σχέση με ότι έχουμε ξαναδεί.

... ... ... .... .... ...

σόρη αν δεν καταλαβαίνεις γρι. ούτε κ εγώ καταλαβαίνω.

Σε αγαπάω Phillip Morris

Πιάσε χέρι σέξη βγιούερ κ πάμε σε ταξίδι φαντασίας...

Φαντάσου τον Jim Carrey να πηδάει, στάση doggy, μουστακαλή τύπο.

Φαντάσου τον Ewan McGregor να κάνει σκηνή στον Jim Carrey γιατί δεν "τον αγαπάει αρκετά", "δεν υπολογίζει τα συναισθήματά του" κ "δεν τον προστατεύει".

Φαντάσου τον Jim Carrey με κόκκινο στρας σορτσάκι, ψιλοτάκουνα κ διχτυωτό να βολτάρει σε διάδρομο αντρικών φυλακών...

κ τέλος, φαντάσου τον Jim Κ τον Ewan να φιλιούνται ΚΑΝΟΝΙΚΑ στο στόμα...


cool eh? got ya!!! χεχεχε

λοιπόν, η ταινία λέγεται I love you Phillip Morris. O Jim Carey παίζει έναν καθ' όλα mainstream οικογενειάρχη συντηριτικό άντρα που ανακαλύπτει ότι είναι gay κ αποφασίζει να ακολουθήσει ένα life style εντελώς διαφορετικό από πριν. Το life style αυτότον οδηγεί στην φυλακή, όπου γνωρίζει τον Ewan McGregor που ερωτεύεται μέχρι τα μπούνια. Κ μετά, γίνεται της τρελής...

εδώ είναι το trailer της ταινίας:




φυσικά, το έργο δεν βρίσκει διανομή ούτε στην Αγγλία κ ακόμα περισσότερο στην Αμερική - τώρα λέει προσπαθούν να κάνουν ένα λίγο πιο safe editing (Μοντάζζζζζ, στα ελληνικά, χεχεχε) μπας κ καταφέρουν κ την βγάλουν έστω σε μερικά σινεμά στο Frisco η στο Manhattan (επίτηδες δεν λέω συνολικά New York, χοχοχο)

απορίες:

Πως το έκανε αυτό το πράγμα o Jim;
τσάμπα τον θεωρούσα κάγκουρα τόσα χρόνια;
είμαι πολύ σάηκο που βρίσκω το ζευγάρι Jim+Ewan σούπερ ταιριαστό, σχεδόν όπως Αλίκη Παπαμιχαήλ;
στην Ελλάδα θα το δούμε ποτέ; (σέξη βγιούερζ με ένα στόμα μία φωνή: OXI!)
εσύ, θα πήγαινες να το δεις αν ερχόταν;
ο ηθοποιός που παίζει με τον Jim Carrey στην σκηνή στο δευτερόλεπτο 0:28 του τρέηλερ πόσα να πήρε άραγε; χοχοχοοχο

τι ωραίες που είναι οι "εξαιρέσεις"!

μα τι ωραίο τραγούδι οι Εξαιρέσεις του ROUS!!

κλαπ κλαπ εντατίκ!

Τρελό sleeper hit, στο youtube έχει εκατοντάδες χιλιάδες θεάσεις (βγιούζ, στα αγγλικά, χεχε) αλλά εγώ τώρα το ανακάλυψα, σόρη σόρη, ήμουν στο στάβλο κ άρμεγα την ασπρούλα, για αυτό δεν το πήρα χαμπάρι νωρίτερα, ότι κ να πεις έχεις δίκιο, είμαι ΤΜΒ, ορίστε, το είπα.

άκου τραγούδι εδώ:



τσίμπα κομματάκι εδώ (πως με βρίσκεις, φροντισιάρη ή όχι;)

το ποστ ιτ που σου σώζει την ζωή...

Μέρες δύσκολες, μέρες περίεργες, μέρες οδυνηρές (ναι, ας το πεις έτσι, μην το φοβάσαι) μέρες που η μόνη σου παρέα είναι η αδελφή κατάθλιψη, μέρες αβεβαιότητας.

Δεν θες να σηκωθείς, δεν θες καν να αλλάξεις πλευρό στο κρεβάτι...

Το μυαλό τρέχει σε δυσάρεστες σκέψεις που κάνουν το τέλειο ζευγάρι με αυτά που αισθάνεσαι: θλίψη, ανία, ψυχικό μούδιασμα που μπαίνει σαν βρώμικο γυαλί ανάμεσα σε σένα κ τον κόσμο. Ανάμεσα σε σένα κ τον ίδιο σου τον εαυτό...

τι να κάνεις; πως να αντιδράσεις;

Να μείνεις κουκουλωμένος κάτω από την κουβέρτα κ να αφήσεις το τέρας εκεί έξω κ εδώ μέσα να πάρει διαστάσεις κολλοσιαίες; Να προσπαθήσεις να κοιμηθείς ελπίζοντας να ξυπνήσεις καλύτερα;

το έχω δοκιμάσει, δεν ωφελεί. Το τέρας θα μεγαλώσει, το μυαλό θα τρέξει σε ακόμα περισσότερα δεδομένα της ζωής σου κ θα τα αποδομήσει, όλα θα τα αποδομήσει. Θα αρχίσεις μετά να αναρωτιέσαι... "τι κάνω τώρα εγώ εδώ; γιατί να είναι όλα έτσι;"

οπότε, η μόνη λύση είναι το κίτρινο αυτοκόλλητο χαρτάκι. Το ποστ ιτ που γράφεις τα πράγματα που έχεις να κάνεις.

Το ποστ ιτ που σου σώζει την ζωή.

Σήκω κ κάνε την επόμενη δουλειά που πρέπει να κάνεις, αυτή που είναι γραμμένη στο ποστ ιτ σου. κ όταν την τελειώσεις πιάσε, κορδόνι, την επόμενη. κ μετά την επόμενη.... κ στο μεταξύ, περίμενε να περάσει η αναταραχή. κάποια στιγμή, θα περάσει.

Σου λέω. Για κάποιους ανθρώπους, το ποστ ιτ δεν είναι ένας τρόπος να οργανώσουν την μέρα τους. είναι ένας τρόπος να επιστρέψουν στην ζωή τους.

Η θλιβερή ιστορία ενός τσουτσουνιού

ωραίο το happy end; ναι, ωραίο!
update ξανά μανά: το βρήκα πάλι το video, enjoy people!

Υποψηφιότητα για πιο σιχαμένο πρόσωπο της δεκαετίας...

Ο Pat Robertson, ο πιο σιχαμένος από τους τηλε-φασιστο-θρησκόληπτους της Αμερικής, αυτός που είχε δηλώσει ότι το Σεπτέμπα Ηλέβα είχε γίνει διότι ο Θεός ήταν θυμωμένος με τους Αμερικάνους λόγω των gays!!!! (σημείωση φίλης στυλίστριας στα Νέα Ψαροντούφεκου: ...κ στο είπα θέμου, μη το φοράς αυτό, είναι περσινό στιλ, μη βγαίνεις ατημέλητη, θυμώνει ο Θεός κ βλέπεις μετά τι γίνεται....)εχτές ξεπέρασε τον εαυτό του.

Δήλωσε σε εκπομπή του ότι η Αιτή τιμωρήθηκε με τον τραγικό σεισμό λόγω "συμφωνίας που είχε κάνει με τον ασταδγιάλα" πριν από 200 χρόνια ώστε να μπορέσει να απελευθερωθεί από την Γαλλία...

Υποτίθεται ότι κάποιοι Αϊτινοί, τότε παλιά, πήγαν κομμωτήριο, αγόρασαν κουστούμι, κ πήγαν στα κεντρικά του δγιάλα όπου με τα πολλά κατάφεραν να τον συναντήσουν κ να του πουν:

"άκου να δεις, δεν πάει άλλο, ΓΙΟΥ ΓΚΌΤΑ ΧΕΛΠ ΑΣ. Με αυτούς τους κωλογάλλους, έχουμε φρικάρει. Όλη μέρα ακούμε Μηλέν Φαρμέρ κ Βανέσα Παραντή, βλέπουμε ταινίες του Γκοντάρ, τρώμε νουβέλ κιουζήν κ σαλιγκάρια, κάτι μερίδες που ούτε η Κέητ Μως δεν χορταίνει, κ κυκλοφορούμε με ποδήλατα κ μπερεδάκι. Νυσάφι πια. Νυσάφι! Καιρός να βάλουμε κ άλλα καπέλα, ένα τζόκεη, ένα ημίψιλο... κάτι άλλο! Εάν μας απελευθερώσεις από τους Γάλλους, θα σε υπηρετούμε".

Ο δγιάλας το τσέκαρε από εδώ, το τσέκαρε από εκεί, έκανε business model κ είπε "φάην. δέχομαι. σύμφωνοι."

κ από τότε, σύμφωνα με τον φωστήρα Pat, η Αιτή έχει γίνει καταραμένη χώρα, γι αυτό κ έχει τόσα προβλήματα, ενώ αντίθετα η Δομινικανή Δημοκρατία, που καταλαμβάνει το μισό του νησιού στο οποίο βρίσκεται κ η Αϊτή, ευημερεί...

Say what bitch?

σόκ; τουλάχιστον!!!! Πόσο μαλάκας μπορεί να είναι ένας άνθρωπος; Πόσο;

Eννοείται ότι η κατακραυγή εναντίον του στις ΗΠΑ είναι μαζική ...

[...κ πληζ, ΠΛΗΖ σέξι βγιούερ μην αρχίσεις τις γενικεύεσεις στο μυαλό σου "είδες τι μαλάκες είναι οι Αμερικάνοι; είδες τι γουρούνια είναι οι Χριστιανοί;".

Aυτό ο γαμόγερας, δεν είναι ούτε Αμερικάνος κ φυσικά δεν είναι ούτε Χριστιανός.

είναι απλά μία κουράδα που από λάθος του μάτριξ απέκτησε το χάρισμα της ομιλίας)

αυτός ο κόσμος δεν θα πάψει να με εκπλήσσει ποτέ! γκρ γκρ γκρ γκρ γκρ!