Αγαπημένε sexy αναγνώστη, χρειάζομαι την βοήθειά σου

....πιστεύεις ότι είναι too much να αφήσω αυτό το σημείωμα στην κυρία που καθαρίζει τα βράδια το γραφείο μου;



σόρη άλλα έχω μεγάλο πρόβλημα. για να ξεσκονίσει το γραφείο μου αλλάζει θέση στα 6 Βουδάκια που έχω και σε έναν μικρό Bob Σφουγγαράκι. τον κακομοίρη τον βάζει με το κεφάλι κάτω και παθαίνει τρομερό αυχενικό σε όλο του το σώμα μετά.

...από την άλλη σκέφτομαι και την γυναίκα που θα δει ΑΥΤΟ το σημείωμα, γραμμένο με ΑΥΤΟ τον μαρκαδόρο, εντελώς αναπάντεχα στην μέση της εργάσιμης μέρας της.... δεν ξέρω... τι να πω. χελπ μη!

Ασταδγιάλα ρε πούστη μου πάλι. ΑΣΤΑΔΓΙΑΑΑΑΑΛΑΑΑΑΑΑΑ!

Θα μπορούσε κάποιος να μου εξηγήσει πως γίνεται, ενώ η ψυχή μου νυστάζει, το κορμί μου να μην μπορεί να κοιμηθεί πάνω από 6, άντε 6μιση ώρες σερή το πολύ;

χτες κοιμήθηκα 1 και μισή, μετά από μία ατέλειωτη μέρα στην δουλειά, μετά από 1250 μέτρα (γρήγορα...) στο κολυμβητήριο, μετά από μπόλικο διάβασμα (διαβάζω ένα βιβλίο πολύ ενδιαφέροντα...) και παρά το ότι έπεσα πτώμα ...

...7 και 10 το πρωί ήμουν με το μάτι να, με το συμπάθειο - ενώ θα μπορούσα άνετα να κοιμηθώ ακόμη δύο ώρες, κανονικά και με το νόμο.

Το χειρότερο είναι ότι δεν μισοξυπνάω (...που όταν συμβαίνει αυτό υπάρχουν σοβαρές ελπίδες να καταφέρεις να ξανακοιμηθείς...) αλλά ότι ξυπνάω μέσα στην όρεξη και την ενέργεια.

Πως ήταν η Βουγιουκλάκη στα ελληνικά που ξύπναγε μετά από 12ωρο ύπνο κάτω από την ελιά και η φράτζα στο μαλλί ήταν καρατέλεια, η μάσκαρα θεοστρωμένη, το ρουζ σούπερ στρωτό, και το φόρεμα ατσαλάκωτο; ...ένα τέτοια φαντάσου, σε διάθεση άντρα!!!

...οπότε σηκώθηκα κι εγώ και έκανα δουλειές με το σώβρακο στο σπίτι και έβλεπα mad! ..μέχρι να έρθει η ώρα να πάω στη δουλειά! (34 χρονών άντρας... φαντάσου...)

ΣΤΑΔΓΙΑΛΑ ΠΟΥΣΤΗ ΠΟΥΣΤΗ ΠΟΥΣΤΗ νυστάζει η ψυχή μου το καταλαβαίνεις; Νυστάζει!!! θέλω να κοιμηθώ να ξεκουραστώ.

ΑΣΤΑΔΓΙΑΛΑ!

Καλημέρα - λαμπρή μέρα σήμερα.

Η Αμάντα Μιχαλοπούλου τραγουδάει τον πόνο της για την κατάντια του γραπτού λόγου και της γραφής γενικότερα

ε όχι να απαντάμε και στους ξεφτίλες...

νομίζω ότι το πιο εξευτελιστικό πράγμα για μας, την ευγενή τάξη των bloggers (αν υποθέσουμε ότι είμαστε ευγενή και αν υποθέσουμε ότι είμαστε κάποιου είδους ομάδα/τάξη)

είναι να απαντάμε σε παπαριές σαν αυτές που γράφουν για το συνάφι μας η Αμάντα Μιχαλοπούλου (η μεγάλη αυτή λογοτέχνης My ass - υμνητής της αφλογιστίας του σπέρματος και της εμμηνόπαυσης ακόμα και τότε που ήταν στα 30 της...)

και ο Νίκος Ζαχαριάδης με το "υπέροχο" χιούμορ - που απλά δεν βρίσκεται στο τελευταίο στάδιο της διατροφικής αλυσίδας επειδή υπάρχει ο Σεφερλής (διαφορετικά θα ήταν αυτός ή γελοιότερη απόπειρα για χιούμορ που κατεγράφη ποτέ...)!!!

Μην ασχολείστε αδέλφια... μην ασχολείστε. χάρη τους κάνουμε που τους κάνουμε το δώρο της παρουσίας του ονόματός τους στο internet και στα search engines.

Καταδικάστε τους σε αυτό που τους πρέπει - την αφάνια. Πως; με το να μην αναφέρετε ποτέ πια ξανά το όνομά τους στα blogs.

neeeeeeext!

ααααααα! και κάτι ακόμα. Το να λέμε ότι η δημοσιογραφία απειλείται από το blogging είναι σαν να λέμε ότι η επικοινωνία με σήματα καπνού απειλήθηκε από την ανακάλυψη των κινητών.

για να το πω κι αλλιώς: η δημοσιογραφία είναι από μόνη της πεθαμένη σαν αντίληψη. Αλλά αυτό είναι θέμα άλλου Post.

(όχι ρε μαλάκα να πιάσει η Μιχαλοπούλου στο στόμα της την Κουρούνα... όχι - πόσο γελοία μπορεί να είναι μία τρικυμία στο κρανίο...)

Ψυχολογία Σήμερα

νω κώμεντζ

Επίσης έχω να καταγγείλω ότι:

εχτές την ώρα ακριβώς που ξεκοκάλλιζα ένα φαγκρί σε μία ταβέρνα στο τουρκολίμανο (παραδίπλα έτρωγαν ο Κωσκοτάς και ο Ψωμιάδης) μία κυρία άρχισε να ουρλιάζει στο εγγόνι της:

- έκανες κακά; Πολλά κακά; πόσα κακά έκανες βασιλάκη; πόσα κακάααααα;

(ο βασιλάκης μόλις είχε πάει στην τουαλέτα...)

μόνο σε μένα συμβαίνουν τέτοια! μόνο σε μένα.

Τι να γράψω, τι να γράψω...

Πολύ δουλειά - ας μην γράψω τίποτα λοιπόν:

Μία κουβέντα μόνο θα πω για το Σαββατοκύριακό μου

...έλεος!

(ήταν τόσο ζόρικο που στο τσακ κρατήθηκα και δεν βγήκα πλάτη στον Alpha να καταγγείλω τη ζωή μου την ίδια...)

δεν φτάνει που συνάντησα την Ισμήνη Καλέση (how odd is that...) πέρασα και οξύτατη κρίση μελαγχολίας, με έντονα σωματικά φαινόμενα όπως κομάρες, δέκατα, ζαλάδες, πονοκέφαλους και υπόταση...

ασταδγιάλα πια. ασταδγιάλα. ασταδγιάλα. ασταδγιάλα. ασταδγιάλα.