Λίγο ακόμα, να σηκωθούμε, λίγο ψηλότερα, λίγο ψηλότερα, λίγο ψηλότερα

Κοίτα τι μου ήρθε τώρα χεχε.... μιλάμε για φοβερό σχέδιο, προβατικό με τα όλα του.

στάδιο 1: βρίσκω κ μαζεύω διαφημίσεις για τον τουρισμό χωρών "ανταγωνιστικών" στην Ελλάδα

στάδιο 2: τις ποστάρω κ τις βλέπουμε τουγκέδα

στάδιο 3: κάνουμε μπήτσην εν μόουνηνγκ όλοι μαζί, πρόβατο και σέξη βγιούερζ, κ φυσικά καταλήγουμε ότι είμαστε οι καλλίτεροι, μακράν.

στάδιο 4: χεχεχε...συγγνώμη αλλά πρέπει να αρχίσουμε να ανεβαίνουμε, μπρος, μπρος, σκούπισε το δάκρυ του στρες κ της ανασφάλειας, ανασκουμπώσου, στρώσε φράτζα κ φύγαμεεεεεεε!

Ξεκινάμε με μία Ιταλία, μου αρέσει πολύ πολύ γιατί το κόνσεπτ είναι πολύ πρωτότυπο, δηλαδή "τα μνημεία μας είναι από κόντρα πλακέ με ταπετσαρία που έχει κ πόρτα":

εν τω μεταξύ, σκεψ σκεψ εντατίκ, δεν δείχνουν καθόλου παραλίες, χμφ χμφ χμφ γιατί άραγε; τι μας κρύβετε Iταλοί; μήπως οι παραλίες σας σακ μπήγκ τάημ;

Πάμε δίπλα Αλβανία - μιλάμε για βίντεο με τρελά προντάκσηον βάλιουζ, αφού να φανταστείς μία ηθοποιά είναι βαμμένη, μεγάλη παραγωγή σου λέω - επίσης ήθελα να πω στην κοπέλα να μην κάνει παραπέντε με την κόκκινη τουαλέτα, ίσως υπάρχει πρόβλημα, θα δούνε οι από κάτω στην γη το κυλοτάκι της - δεν είναι σωστό!


Συνεχίζουμε ακόμα πιο ανατολικά, οι γείτονές μας από την άλλη πλευρά, οι Τούρκοι. Το ένα βήντηόου είναι γεμάτο εικόνες Τζήζας (βοήθειά μας), μπλε, δερβίσηδες κ μουσική από μελόντικα.

το άλλο τούρκικο βήντηοου είναι χωρίς τζήζας, αλλά με πολύ θάλασσα κ νομίζω κ λίγο Ηρώδειο (ερμ ερμ ερμ)


Πάμε παρακάτω Ισραήλ - εντελώς άλλη λογική, φεύγουμε από το "δείχνω πλάνα όμορφα με μουσική από μελόντικα κ φάνταση".... εδώ έχουμε σενάριο, ιστορία, ήρωες κ τρελό τρελό χιούμορ. Η διαφήμιση αυτή όταν βγήκε έκανε έναν ψιλοπανικό στο Ισραήλ... ίσως κ να απαγορεύτηκε, δεν είμαι σίγουρας, δες εδώ:


Ισπανία! Μία κυρία με πολύ γκλούμη φωνή (που είμαι σίγουρος ότι δέρνει τα παιδιά της κρυφά από τον άντρα της) μας λέει μία λίστα από πράγματα που δεν χρειάζεται - οι κακόμοιροι οι Γιαπωνέζοι που στις διακοπές τους ακούνε συνεχώς αυτήν την Ισπανίδα να μιλά πάνω από το κεφάλι τους, έμαθα ότι, όταν γύρισαν Τόκιο, κάνανε μήνυση στο ταξιδιωτικό πρακτορείο που τους έστειλε στο ταξίδι κ ζήτησαν αποζημίωση διότι σε όλη την διάρκεια του ταξιδιού ακούγανε φωνές - σαν την Σαμπρίνα, δηλαδή:


Αίγυπτος - λατρεύω λατρεύω λατρεύω λατρεύω, έχω πάει κ έχω αγαπήσει φορέβα εν έβα - τι βίντεο είναι τρελή τσιφτετελιά, έλα, έλα μά χήπς ντοντ λάη! Όλοι μαζί τώρα.


Πορτογαλία! Μην το δεις όλο, μόνο τα πρώτα δευτερόλεπτα - αν προλάβεις κ δεν πέσεις του θανατά από την νύστα. γιον γιον εντατίκ - κρίμα γιατί κ εκεί έχω πάει κ είναι σούπερ αγαπημένη χώρα


Βαρέθηκες, το ξέρω, γι αυτό δες εδώ τώρα κάτι υπέροχο. Βήντηοου Ινδίας! Αγάπησα! Όπου τρελό γκομενάκι, με ωραία μάτια κ κορμάκι μεζεδάκι τραβάει τα πάθη του Τζήζας. Τι πέφτει από καμήλες, τι του πετάνε λάσπη στη μούρη, τι τρώει τα μούτρα του.... ΤΟΣΟ μα ΤΟΣΟ ωραίο! αχ βαχ εντατίκ

είδες λοιπόν που μπορείς να έχεις κ κόνσεπτ, αλλά κ να δείξεις διαδοχικά πλάνα της χώρας; προς γνώση κ συμμόρφωση.

σταμάτα να αισθάνεσαι κουρασμένος, τελειώνουμε σιγά σιγά, τελευταίο βήντηοου είναι της Ελβετίας το φετεινό. με κόνσεπτ, αλλά κάπου χαλάει η σούπα! χμφ χμφ χμφ
σαν να είναι πολύ "δημιουργικίλα" η ιδέα, αρονό....


κ για το τέλος σου κράτησα παλιό της Κύπρου, που είναι εντελώς σαν κατάλογος σε μορφή ταινίας - ok έχει ωραίες εικόνες κ έτσι, ξέρεις, κεντήστρα, πιτσιρίκια σαγανάκι κ κομμάτια χαλούμι που παίζουν μπάλα (ή μήπως είναι δη άδερ γουέη ράουντ;) αλλά αυτό δεν φτάνει. σόρη, έπληξα, α απολοτζάης


Κ για το τέλος, ΕΜΕΙΣ! όπου, φέτο κάναμε οικονομία. Δεν χαλάσαμε λεφτά για νέα ταινία, πήραμε πλάνα από περσινή καμπάνια, μοντάραμε ωραία, αλλάξαμε slogan - kalimera, κ αυτό ήταν. Καλή προσπάθεια, με πιάνει ένα φούρφουρο περηφάνειας κ ανάτασης, φυσικά αυτό που δίνει αιώνια πχιότητα στο πράγμα είναι η μουσική του Χατζιδάκι, αχ αχ βρε Μάνο, αγαπούσες την πατρίδα με τον δικό σου ιδιαίτερο τρόπο κ ακόμα της προσφέρεις, τόσα χρόνια μετά που πέθανες. να υπήρχαν περισσότεροι σαν κ σένα πόσο αλλιώς θα ήταν τα πράγματα...


κ πάμε στα αποτελέσμα της κριτικής επιτροπής (στην οποία δεν είναι μέλη ο Μίμης Πλέσσας, κάποια γυναίκα μεγαλοεκδότη ή ο Γιώργος Βουλγαράκης χοχοχο)

τρίτη θέση, βήντηοου Ισραήλ - για το χιούμορ κ την τσαχπινιά του
δεύτερη θέση, Ινδία - για το τέλειο γκομενάκι, το πάντρεμα πλάνων χώρας+κόνσεπτ κ το τέλειο γκομενάκι (δεν είναι λάθος, δεν έπαθα εγκεφαλικό, κάνω παρήχηση του "γκομενάκι" για έμφαση, χιχιχι)
Πρώτη θέση...... ναιαιαιαιαιαιιαιαιαιαιαιαιιαι ΕΜΕΙΣ λόγω Μάνου, λόγω καλλίτερων παραλιών κ γιατί δικό μας είναι το μπλόγκ ότι θέμε ψηφίζουμε, όχι;

[σε κούρασα βρε σέξη βγιούερ μου, συγγνώμη, χίλια ευχαριστώ που διάβασες ως εδώ xxxxx]

Μία φορά κ ένα καιρό ένα ζευγάρι φίλων μου ξεκίνησε να πάει διακοπές στο Μαρόκο

Δεν ξέρω πότε ακριβώς άλλαξαν τα πράγματα (αν μας ακούει κανένας οικονομολόγος εκεί έξω ας μας πάρει ένα τηλέφωνο στο στούντιο να μας ενημερώσει) αλλά υπήρχε κάποτε μία εποχή που όταν κάποιος Έλληνας ταξίδευε στο εξωτερικό δεν μπορούσε να πάρει όσο συνάλλαγμα ήθελε μαζί του. Ένας περιορισμός καθόριζε το πόσα χρήματα μπορούσες να βγάλεις από την χώρα - άρα όταν κάποιος ταξίδευε για τουρισμό, έπρεπε να είναι προσεκτικός στο πως θα ξοδέψει τα λίγα χρήματα που μπορούσε να έχει μαζί του.

Αποτέλεσμα; Oι ταξιδιώτες να μην χαλάνε χρήματα σε πράγματα που θεωρούσαν "όχι απαραίτητα" - κοντολογίς, μπορεί να ξόδευαν χρήματα σε πράγματα που δεν μπορούσες να βρεις στην Ελλάδα (ρούχα ας πούμε, ή ηλεκτρονικά/ηλεκτρικά είδη, κ γενικότερα άλλα διαρκή αγαθά) αλλά όχι σε πράγματα όπως το φαγητό.

Κ έτσι, υπήρχε το φαινόμενο, που να σου πω την αλήθεια το βρίσκω λίγο σουρεαλιστικό, να ξεκινά ο τουρίστας για να πάει στη διακοπή του, κ μέσα στην βαλίτσα να βάζει εκτός από το μπανιερό του, το σημειωματάριο του, μερικά βρακιά, και κάλτσες, πολλές πολλές πολλές.... κονσέρβες. ο γιες, κονσέρβες. "σιγά μην χαλάσω συνάλλαγμα σε εστιατόριο, για κάτι που 24 ώρες μετά που θα καταναλώσω θα γίνει βιταμίνες κ κουράδα - θα πάρω μαζί μου κονσέρβες να τρώω εκεί κάτι στα πρόχειρα κ τα εστιατόρια να πάνε να γαμηθούνε, θέλω να πάρω ελβιέλες κ πικάπ" σκεφτόταν ο άθρωπας...

κ φυσικά είχε δίκιο... Κ εγώ ο ίδιο θα έκανα, για να μπορώ να πάρω πολλά πολλά πόλλά βιβλία. κ κουπόνια σεξάκι.

Έχω ένα φίλο, τώρα γύρω στα 55, που από πολύ μικρός ταξίδευε σε διάφορες πραγματικά εξωτικές χώρες. Δεν ήταν πλούσιος, απλά είχε γονείς που είχανε την νοοτροπία του ταξιδιώτη πολύ έντονη - έτσι κάνανε οικονομία για να μπορούν να πάνε σχεδόν κάθε χρόνο σε ένα ωραίο ταξίδι (χάου μό σέξη κεν γιου γκό;).

Αληθινός κοσμοπολίτης ων (και όχι από αυτούς που θωρούν εαυτούς κοσμοπολίτες επειδή έχουν δει το Sex And The City γκούχου γκούχου) ο φίλος μου ταξίδευε από την εφηβεία του με τους γονείς του κ αργότερα με τους φίλους του, σε χώρες που ακόμα κ τώρα, που τα ταξίδια είναι πολύ απλούστερη υπόθεση, μοιάζουν εξωτικές: Αφρικές, Ασίες, Σκανδιναβίες, Λιμνούπολη, Φρουτοπία κοκ.

Μία μέρα ανοιξιάτικη του 1978, ο φίλος μου βρισκόταν μαζί με κολλητή του φίλη στο Μαρόκο. Ήταν κ η δύο τους μόλις καβατζωμένοι 20άρηδες, κ με βαθιά διάθεση περιπέτειας είχαν ξεκινήσει για την Αφρικανική χώρα με τα απαραίτητα για να κάνουν, μεταξύ άλλων, και ελεύθερο κάμπιγκ στην έρημο για μερικές μέρες (αχ, η νιότη, η νιότη...).

Δρόμο παίρνουν δρόμο αφήνουν με το αυτοκίνητο, δρόμο παίρνουν δρόμο αφήνουν, δρόμο παίρνουν δρόμο αφήνουν, δρόμο παίρνουν δρόμο αφήνουν (φωνή αγανακτισμένου viewer: τελείωνε, έχω το πιτσιφρίκι στο φούρνο) δρόμο παίρνουν δρόμο αφήνουν (φωνή πρόβατου: σκάσε σταδιάλα τελειώνω, ελπίζω να ρίχναν πίσω τους dvd με τον Κοντορεβυθούλη για να μην χάσουν τον δρόμο), να μην στα πολυλογώ, κάποια στιγμή, φτάνουν σε ένα σχετικά απομακρυσμένο μέρος κ λένε "τό χουμε φιλινάδα, τόχουμε, βάλε να στήσουμε σκηνή ΕΔΩ, είναι όσωμ, τέλεια, μανηφήκ, λες κ είμαστε στον Άγγλο Ασθενή!" (φωνή σέξυ βγιούερ: ερμ ερμ ερμ ακόμα το 1978 δεν έχει βγει ο Άγγλος Ασθενής ρε μπούρδα πρόβατο, τι μας μπερδεύεις!).

Στήνουν τις σκηνές, κάνουν την εγκατάσταση τους, κοιτάνε δεξιά αριστερά να δουν μπας κ υπήρχε καμία Υβόνη Στορ (φωνή από το πρόβατο: δεν υπήρχε) κ κάποια στιγμή αποφασίζουν να πάνε μία βόλτα προς ένα πολύ ωραίο βουναλάκι που υπήρχε λίγο περαπέρα κ το οποίο υποσχόταν πολύ ωραία θέα στην έρημο, αν το ανέβαινες...

Το σκηνικό γύρω, υπέροχο: άμμος, ομορφιά, απέραντος καθαρός ουρανός, ησυχία, αγριάδα, καμία ανθρώπινη παρουσία γύρω, κανένα ίχνος πολιτισμού παρά μόνο αυτά που είχαν φέρει οι ίδιοι οι φίλοι [κ όπως ξέρεις καλλίτερα από τον καθένα αγαπημένε αναγνώστη, το δικό μας το "ίχνος πολιτισμού" δεν μας ενοχλεί, χιντ χιντ εντατίκ]. Την εικόνα έκανε ακόμα πιο τέλεια το γεγονός ότι από ένα μακρινό ηχείο, υπέροχα κρυμμένο, ακουγόταν ατμοσφαιρική μουσική του Vangelis (φωνή από το πρόβατο: οκ οκ, αυτό το έβγαλα από το μυαλό μου, ομολογώ... λύσαξες με την εμμονή σου για αντικειμενικότητα ρε μωρό μου :-)).

Φτάνουν μετά από λίγο περπάτημα στο λόφο... κ ενώ είναι έτοιμοι να αρχίσουν να τον ανεβαίνουν κάτι χρωματιστό τραβά την προσοχή τους λίγο πιο πέρα. Σε ένα φυσικό χαντάκι στην άμμο βλέπουν... σκουπίδια... σκουπίδια; ναι, σκουπίδια, κ μάλιστα αρκετά!

ΓΟΥΑΝΤΑΦAK; ΓΟΥΑΝΤΑΦAΚ Α ΣΕΗ!!!!

"Μα, σκουπίδια κ εδώ ρε πούστη μου σταδγιάλα; Κ εδώ;" σκέφτονται οι φίλοι μου. Αλλά που να ήξεραν τι ακόμα μεγαλύτερη έκπληξη τους περίμενε...

Φτάνοντας πιο κοντά στο σκουπιδαριό βλέπουν... τι βλέπουν νομίζεις; πολλές πολλές κονσέρβες ελληνικές. Ο γιέ! Ελληνικές! Στο ποστ που σου κάνω, ορκίζομαι! Τράτα, φλόκο, ντακόρ κορντ μπηφ, ντολμαδάκια, φασόλια giants, κ βέβαια, πολύ πολύ πολύ ζαμπονάκι ζβαν (λατρεύω, άσχετο το ξέρω αλλά ήθελα να στο πω)!

Οι φίλοι μου δεν πιστεύουν στα μάτια τους. Τσιμπιούνται, ξανατσιμπιούνται, ξαναμανατσιμπιούντια να δουν αν ονειρεύονται (ειρήσθω εν παρόδω, χεχε, απο τους πολλούς τους τσίμπους, χεχεχε, τους ήρθε μία λαχτάρα κ τελικά ρίξανε κ το σχετικό ερημικό σεξάκοι, χιχιχι, γιου γκο κάπλ!)... Μα ελληνικές κονσέρβες στην μέση του μαροκο-πουθενά; τόσο κάγκουρες; τόσο βρωμιάρηδες; τόσο αδιάφοροι; τι να πεις; ομητζή; θα είναι λίγο... γουανταφάκ; πάλι λίγο θα είναι...

τρέχουν πίσω στην σκηνή τους (μετά το σεξάκοι), αρπάνε μία σακούλα, μαζεύουν τα πάντα όλα, όχι μόνο τα ελληνικά σκουπίδια αλλά κ των άλλων - κ αφού καθαρίζουν όλη την μπίχλα, συνεχίζουν την ζωή τους.

ηθικό δίδαγμα: όποια πέτρα κ αν σηκώσεις, όλο κ κάποιον έλληνα θα βρεις από κάτω - ή τουλάχιστον το σκουπίδι του.

ηθικό δίδαγμα δύο: όπου κ αν ταξιδέψεις η Ελλάδα σε πληγώνει.

ηθικό δίδαγμα τρία:
Στην χώρα μας, αυτό που καταστρέφουν οι πολλοί, το διορθώνουν οι λίγοι υπόλοιποι με προσωπικές θυσίες - πολλές φορές κ με βαριές θυσίες. Αυτό είναι κάτι που συμβαίνει από παλιά.... Το πρόβλημα είναι ότι στην δύσκολη (αλλά όχι για τη φυσική μας επιβίωση - κ αυτό είναι πολύ πιο σημαντικό από όσο νομίζεις) κατάσταση που είμαστε τώρα, οι άνθρωποι που είναι πρόθυμοι να κάνουν κάτι για να σώσουν την ημέρα (σέηβ δη ντέη) είναι πραγματικά λίγοι. Κ γίνονται όλο κ λιγότεροι....

Κ συμβαίνει το εξής παράδοξο.... Ενώ περισσότερο από κάθε άλλη φορά, ΤΩΡΑ χρειάζεται λιγότερος εγωισμός κ "άγριο ένστικτο αυτοσυντήρησης", αυτό που λέει "ο θάνατας σου η ζωή μου", εμείς κλεινόμαστε όλο κ περισσότερο στον εαυτό μας κ κοιτάμε να σώσουμε το τομάρι μας.

Αυτό, αυτό είναι η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ καταστροφή, αυτό είναι η πραγματική δικτατορία στην οποία δεν πρέπει να σκύψουμε το καλοσχηματισμένο κ με τέλεια ανταύγεια κεφάλι μας!

τζάστ α θόουτ (ok, ok μου βγήκε λίγο μεγάλο το πόστ για ΜΙΑ σκέψη αλλά ένα έχω να πω.... ερμ ερμ ερμ)

Η καλλίτερη πορνοταινία όλων των εποχών ξαναβγαίνει - με 25 λεπτά επιπλεόν υλικό!!!

Το Metropolis του Fritz Lang, η καλλίτερη τσόντα όλων των εποχών (με την έννοια ότι σου γαμάει το μυαλό) ξαναβγαίνει με επιπλεόν υλικό διάρκειας περίπου 25 λεπτών. Οι επιπλεόν σκηνές, χαμένες για πολλά χρόνια, βρέθηκαν πρόσφατα.

εκτός από αυτές, η νέα εκδοχή της ταινίας που θα βγει σύντομα σε σινεμά πχιότητας ανά τον κόσμο θα συνοδεύεται από το πρωτότυπο soundtrack που έγραψε ειδικά για το έργο κ με το μπρηφάρισμα του Lang, ο Γερμανός συνθέτης Gottfried Huppertz! (μλκ, δεν ξέρω ποιος είναι αλλά με τέτοιο όνομα δεν τολμώ να του το πω, θα μου στείλει την κομαντατούρ κ την έχω άσχημα, ερμ ερμ ερμ λυγμ λυγμ)

ελπίζω η ταινία να έλθει στην Ελλάδα - κ αν, σέξυ βγιούερ, την δεις σου έχω ένα μικρό ασάημεντ:

Καθώς θα βλέπεις την δυστοπία που περιγράφει το έργο, πάρε ένα σημειωματάριο κ γράψε τις διαφορές της (πρόσεξε τις διαφορές, όχι τις ομοιότητες) από την σημερινή εποχή μας. Αν καταφέρεις να βρεις πάνω από 10 (διαφορές, ξαναλέω) να μου στείλεις mail. θα σε παραδεχτώ "γιου γκο μπόη" εντατίκ, κ θα πέσω να πάρω τα τρελά ρησπέκτια.
τρέηλερ, πες καλησπέρα στους σέξη βγιούερζ:

Αληθινή επιστολή που έστειλα σήμερα σε μεγάλη αλυσίδα ηλεκτρικών ειδών.

Καλησπέρα σας

Το Σάββατο που μας πέρασε, πήγα σε κατάστημά σας για να αγοράσω μία μηχανή καφέ εσπρέσο, την ILLY FRANCIS X7 MIE R. Την είχαν στο κατάστημα ετοιμοπαράδοτη, η ευγενέστατη κυρία που με εξυπηρέτησε μου έκανε πολύ καλή προσφορά, πολύ ωραία, αποφάσισα να την πάρω! :-)

Στο ταμείο, ζήτησα να γίνει έκδοση τιμολογίου με τα στοιχεία ενός συνεργάτη μου. Που να ήξερα.

Με ενημέρωσαν ότι η έκδοση δεν μπορεί να γίνει διότι τα στοιχεία του τιμολογίου κ η κάρτα με την οποία θα γινόταν η εξόφληση της αγοράς (η δική μου δηλαδή, που ήμον παρών με την ταυτότητά μου) «δεν είναι στο ίδιο όνομα». Ρώτησα το γιατί υπάρχει αυτή η «ιδιαιτερότητα», μου είπαν ότι είναι για λόγους ασφαλείας. Τελικά, δεν προχώρησα στην αγορά….

λυγμ.

Σας ρωτώ, λοιπόν:

Αυτή η «ιδιαιτερότητα» υπάρχει για την ασφάλεια ποιού ακριβώς; Εγώ, ο κάτοχος της κάρτας ήμουν παρών με την ταυτότητά μου – τι πρόβλημα θα υπήρχε να γίνει έκδοση τιμολογίου με στοιχεία ενός συνεργάτη μου – ο οποίος μάλιστα είναι πελάτης σας;

Δεύτερον… Τι θα πει ακριβώς «έχει δώσει εντολή το λογιστήριο να μην το κάνουμε» όπως μου είπαν στο κατάστημα; Δηλαδή οι άλλες εταιρίες όπου αγοράζω με την ίδια ακριβώς διαδικασία τι είναι; Πιο οργανωμένες; Ή έχουν λογιστήριο που δεν βαριέται να κάνει την αντιστοίχιση τιμολογίου με τρόπο εξόφλησης;

Τρίτον… Που είναι το πνεύμα εξυπηρέτησης που υποτίθεται ότι σας διακατέχει; Αναρωτιέμαι…. Κ τέλος….

ΣΟΒΑΡΟΛΟΓΕΙΤΕ ότι πετάτε έτσι εύκολα μία σίγουρη πώληση από το παράθυρο; έχετε πάρει χαμπάρι τι γίνεται στο εμπόριο;

Θα περιμένω με μεγάλη ανυπομονησία την απάντησή σας.

Με φιλικούς χαιρετισμούς, Προβατίδης Σηπόπουλος.

ΥΓ – θα χαρώ πολύ αν μπείτε στον κόπο να μου απαντήσετε, και θα χαρώ ακόμα περισσότερο αν κανονίσετε να μπορέσω τελικά να προχωρήσω στην αγορά με τον τρόπο που με εξυπηρετεί...

πηεσ: με e mail την έστειλα, μην αρχίσεις τώρα να φαντάζεσαι ότι έγραψα την επιστολή σε πάπυρο με κοντυλοφόρο κ μετά, αφού την βουλοκέρωσα, την έστειλα με ΕΛΤΑ, έλεος, είμαι παλιομοδίτης άντρας άλλα όχι κ έτσι, χεχεχε

πηεσ 2: χιχιχι, μου αρέσει όταν είμαι "υπαινικτικά" αστείος - είναι από τους καλλίτερους τρόπους να χειρίζεσαι την πραγματικότητα, τραστ μη

πηεσ 3: χιχιχι ναι, όντως έβαλα την λέξη "λυγμ" μέσα στο e mail, χεχεχε... χάου μό "γιου γκό μπόη" κεν γιου γκό; καθόλου, σου λέω!

Πόσο συγκινητικό είναι το νέο βήντηοου της Greenpeace....

σπήτσλεςς! σπήτσλεςς! (ΕΓΏ οβ ωλ πήπαλ)


πηεσ - σύγκρινε τώρα ΑΥΤΗ την κοινωνική εκστρατεία, με την μαλακία του METAXA για την επιστροφή των μαρμάρων.

Πχιότητα στην κριτική ταινιών

Πήγα κ είδα το Oceans. Οικολογική ταινία κ έτσι, για τους Ωκεανούς. Να σου πω κάτι; Μου άρεσε, πολύ.

Βασικά.... ερμ ερμ ερμ... μέχρι που έκλαψα σε κάποιες σκηνές. Ναι, ντροπ ον μη, το ξέρω, ντροπή μου, αλλά έκλαψα μαύρο δάκρυ. Τέτοιο κλάμα έχω να ρίξω από τότε που είδα την σκηνή που ο Forrest Gump είναι με το γιο του μπροστά στο μνήμα που κείται νεκρή η μάνα του πιτσιρικά κ έχουν κ οι δύο με τον ίδιο τρόπο γερμένο το κεφάλι - σνιφ

ή από την σκηνή που ο Παπαμιχαήλ ανακαλύπτει ότι ο Πίπης είναι κορίτσι, κ τι κορίτσι, ολόιδιο η Αλίκη Βουγιουκλάκη - σνιφ σνιφ

ή από την σκηνή που ο Νίλς Χόλγκερσον γίνεται μεγάλος κ έτσι τελειώνει η υπέροχη περιπέτειά του - κλαψ κλαψ

ή από την σκηνή που η Ελένη Ερήμου μαθαίνει ότι έχει την νόσο των αεροσυνοδών κ θα πεθάνει στο τέλος της ταινίας - κλαψ λυγμ σνηφ.

(οκ, οκ, το παραδέχομαι, κλαίω στις ταινίες, φηλ φρη του σουτ μη.... λυγμ λυγμ)

Στο Oceans έκλαψα εκεί που δείχνει τα αποτελέσματα της υπεραλιείας, κ της μόλυνσης.... καταστεναχωρήθηκα. Να βλέπεις τόση ομορφιά στην αρχή κ μετά όλη την καταστρόφη.... κλαψ κλαψ...

Παρόλα αυτά όμως, μην νομίσεις ότι το έργο είναι καταθλιπτικό. Κάθε άλλο, οι εικόνες του είναι μαγικές, δεν χορταίνει ο μάτις να βλέπει άνοιγμα, μπλε κ σουπιά (αλλά κ διάφορα άλλο πλάσματα του βυθού, μερικά από τα οποία είναι αδιανόητα εντυπωσιακά - α επίσης βλέπεις κ καρετάκια καρετάκια, είναι μεγάλα μαγκάκια θα καταλάβεις γιατί όταν δεις το έργο χιχιχι).

Δεν θα πω ψέματα, η ταινία ώρες ώρες γίνεται λίγο κόρνη εν τσήζη... Μεταξύ μας τώρα, οι Γάλλοι σαν ψυχοσύνθεση έχουν την τάση να κάνουν δραματικά κ να λένε μεγάλες κουβέντες τύπου "λα καταστγόφ μανηφήκ" και "λα μοναδίκ ελπίδ ντε λα τέρ" "νο πουγ εμάς, πουγ λα παιδιά μας" κ άλλα τέτοια, που είναι μεν πολύ αλήθεια αλλά δεν χρειάζεται πια τόση δραματικότητα να τα διατυπώσεις - ειδικά στην εποχή μας. Πιστεύω ότι κ μόνο που βλέπεις τόση ομορφιά κ καταλαβαίνεις τι υπάρχει κίνδυνος να καταστρέψουμε περνά το μήνυμα "όχι σκουπίδια όχι πλαστικά σε θάλασσες κ ακτές" χωρίς να χρειάζονται μεγάλα λόγια. (γλάρε, βγαίνεις):


Αν κ είναι ντοκυμοντέρ το έργο δεν είναι βαρετό καθόλου ούτε για μία στηγμή. Βασικά για να του δώσουν μία ροή με αρχή μέση κ τέλος έχουν σκεφτεί το εξής: να μας δείξουν την ωκεάνια ζωή κ τις περιπέτειες από 4 φίλες φάλαινες καθώς μεταναστεύουν σε ζεστότερα νερά. Μία από αυτές είναι ερωτευμένη με έναν φάλαινο κούκλο, με τον οποίο έχουν on and off σχέση, τη μία είναι μαζί την επόμενη δεν είναι. Ε, κ στην ταινία με αφορμή το ταξίδι των φιλενάδων-φαλαινάδων βλέπουμε την ομορφιά των περιοχών από όπου περνάνε, το οικοσύστημα κ έτσι. Α, κ τον φάλαινο, τον γκόμενο της φάλαινας πρωταγωνίστριας τον λένε Mr Huge. Λογικό γιατί είναι όντως τεράστιος (δες την αφίσα από πάνω για να καταλάβεις). Εν τω μεταξύ, σπάω το κεφάλι μου σκεψ σκεψ εντατίκ, σκρατσ κεφάλ εντατίκ, να θυμηθώ ΤΙ μου θυμίζει η πλοκή της ταινίας με 4 φαλαινάδες κ τον Mr Huge κ δεν μπορώ με τίποτε (χιχιχιχιχι)

Όπως προείπα, οι εικόνες που θα δεις είναι απίστευτης ομορφιάς. Απίστευτης. Κάτι ανοίγματα, κάτι μπλε υπέροχα, κάτι μαγικοί βυθοί κ νησιά.... Κ η μουσική επίσης δεν πάει πίσω, αν κ δεν μπόρεσα, Ελληνάκι γαρ, να μην σκεφτώ πόσο τέλεια μουσική θα έγραφε για αυτήν την ταινία ο Vangelis που ειδικεύεται στο περιβάλλον. Πιστεύω ότι θα της έδινε συν 1000000000%.

Εντάξει, εννοείται ότι κατάφερα ΠΑΛΙ να γίνω ρεζίλι των σκυλιών, έλεος, ας μου απαγορεύσει κάποιος την έξοδο από το σπίτι μου, αμάν πια. Άκου να δεις τι έπαθα. Είδα το έργο σε φοβερό κ τρομερό Γιαπωνέζικο σινεμά - στέκι κονεσέρηδων στο κέντρο της Αθήνας, καλά κρυμένο, που μόνο μυημένοι γκουρμέδες, enter provato, έχουν άξες! Κ ο ηλίθιος, αν έχεις τον θεό σου τι διάλεξα να πάρω σνακ από το κυλικείο; Δηλαδή έλεος χουότ χουος α θήκγηγκ;;;;; Ποπ Κορν από πτερύγιο Καρχαρία με σάλτσα από σπάνιο καλαμάρι!!! Πόσα θαυμαστικά βλακείς να βάλω; Τι απρόσεκτος κάγκουρας!!

Φαντάσου να με έβλεπε κανένας από τους περιβαλλοντολόγους συν-θεατές να τρώω αυτό το πράγμα, θα με καίγανε ζωντανό για παραδειγματισμό. Εννοείται ότι είχα τρελό άγχος σε όλη την παράσταση, παραλίγω να μην χαρώ την ταινία, ευτυχώς τα κατάφερα κ το έφαγα όλο το ποπ κορν - προς στιγμή σκέφτηκα μήπως θα ήταν καλλίτερα να το πετάξω, αλλά μετά είπα "τι τρελή σπατάλη" κ δε το άντεχε ο Σκρούτζ μέσα μου.

Μεταξύ μας νομίζω ότι κάτι παλλικάρια που κάθονταν κοντά μου το πήραν πρέφα κ με κοιτάζανε με μισό μάτι (εντάξει μόνο σε μένα θα μπορούσε να συμβεί αυτό, δεν το συζητώ).

Να πας να την δεις την ταινία οπωσδήποτε. Κ αν έχεις πιτσιφρίκι, γιο ή κόρη ή ακόμα καλλίτερα κ τα δύο, να τα πάρεις κ αυτά μαζί, θα τους αρέσει πολύ η εμπειρία. :-)

Κ σαν συμπλήρωση για το προηγούμενο ποστ κ την ξεφτίλα του METAXA

Η καμπάνια METAXA bringthemback: γίνεται για έναν απολύτως "καλό" σκοπό, την προβολή του αιτήματος της επιστροφής των μαρμάρων, ok κ μπράβο! Επειδή όμως φτιάχτηκε με προχειρότητα κ καμία στρατηγική να τη στηρίζει, η καμπάνια το μόνο που καταφέρνει είναι να αφήσει μια πικρή γεύση στο στόμα του θεατή... δηλαδή χαμένη ευκαιρία.

Δες τώρα εδώ ένα παράδειγμα διαφήμισης απαράδεκτου προϊόντος, που είναι τόσο καλοφτιαγμένη ώστε σε αφήνει με θετικά συναισθήματα για αυτό.η νέα διαφήμιση των McDonalds:


δεν θα ήταν τέλειο να έχουμε μία τέτοιας πχιότητας διαφήμιση για τον υπέροχα καλό σκοπό μας; ε; για σκέψου τι καλλίτερη δυναμική θα είχε το όλο πράγμα σκεψ σκεψ σκεψ σκεψ εντατίκ....

Το λιγότερο που μπορώ να κάνω για να πνίξω την ντροπή μου είναι να μην ξαναπιώ METAXA ποτέ των ποτών

είμαι σίγουρος ότι θα έχεις δει την ξεφτίλα που χορηγεί το Metaxa κονιάκ για την "επιστροφή των μαρμάρων του Παρθενώνα"... ξέρεις ποιο λέω, αυτό που παίζει η Κατρίτση κ ο ο Αλιάγας κ ένας άλλος c-list ηθοποιός τον ρόλο του Ελγινιάδη(!!!!)...

τι να πω; ότι είναι κακόγουστο; understatement. ότι είναι σιχαμένο; ξανά μανά understatement. ότι έχει production values που κάνουν ταινία του Μάρκου Λεζέ να μοιάζει επιμελημένη από τον James Cameron κ την τελειομανία του; understatement! ότι ντρέπομαι για λογαριασμό τους που το έβγαλαν αυτό το πράγμα στον αέρα; understatement.

κ αναρωτιέμαi... Με ποιο δικαίωμα χρησιμοποιούν κ φτηναίνουν έτσι ένα θέμα που με αφορά κ το καπηλεύονται για να πουλήσουν το ποτό τους; με ποιο δικαίωμα ακυρώνουν την δουλειά που έχουν κάνει για την υπόθεση τόσοι κ τόσοι;

δεν έχω πολύ δύναμη γιατί είμαι ένας κ μόνος. Αλλά δεν υπάρχει περίπτωση να ξαναγγίξω το ΜΕΤΑΧΑ όσα χρόνια κ αν περάσουν. χίλες φορές τούρκικο κονιάκ παρά αυτό.

α, εδώ στο site του Metaxa μπορείς να στείλεις mail πόσο φρικτή είναι η "καμπάνια" - σε ικετεύω ντού ητ!

(προσεύχομαι μόνο αυτό το πράγμα να μην φτάσει στα μάτια κανενός έξω από την Ελλάδα)

The curse of Μετζένα

Το 1990, φήμες λένε ότι πρόκειται να παντρευτεί τον Μάηκωλ Τζακσον - λίγα χρόνια μετά, ο άθρωπας βρίσκεται νεκρός στο σπίτι του κ αφού προηγουμένος η καριέρα του έχει συρρυκνωθεί στο 1 εκατοστό του τι ήταν κάποτε.... (Φαρμακομουνίαση factor 100%)


Της γράφει τραγούδι ο Lennie Kravitz (τζουστηφάη μα λαβ) - έκτοτε ο κακομοίρης το μόνο που έχει πετύχει είναι ότι απλά δεν σκοτώθηκε σε αυτοκινητιστικό - ή δεν πνίγηκε στην πισίνα του. ή δεν τον έφαγε καρχαρίας... ή δεν του κλέψαν το πατίνι... Φαρμακομουνίαση factor 96%

Το 1997 βγάζει με τον William Orbit το πιο επιτυχημένο κ τέλειο άλμπουμ της, το Ray Of Light. Ο άνθρωπος έκτοτε εξαφανίστηκε από το μουσικό στερέωμα, τελευταία φορά που τον είδα δούλευε στο Κώστα Κόφη στο Κάρντηφ κ ρωτούσε τον κόσμο αν θένε κ "ένα κρουασάν γουήθ δατ"

Στα μέσα της δεκαετίας του 90 συνεργάζεται σε ένα τραγούδι με την Μπγιόρκ, κ σε ένα με τους Massive Attack! Κ οι δύο, δεν πραγματοποίησαν ποτές την μεγάλη καριέρα που τότε όλοι ήμασταν σίγουροι ότι θα έχουν. Φαρμακομουνίαση factor 89% - [αν κ το γεγονός ότι γλυτώσαμε από την Bjork πρέπει να της αναγνωρίσω ότι ήταν great service to humanity!]

Κάνει νουέτο με Τίμπαλαντ κ Τζάστην Τουμπερλέκη. Έκτοτε, ούτε ο ένας ούτε ο άλλος έχουν σταυρώσει χητάκη! Φαρμακομουνίαση factor 89%

Στα βραβεία του MTV γλωσσοφιλιέται με Μπρήτνη Σπήαρς - λίγα χρόνια μετά η Μπρήτνη βρίσκεται στα πρόθυρα της σχιζοφρένειας, της παίρνουν τα παιδιά, κ οι πωλήσεις των άλμπουμ της όλο κ πέφτουν. Φαρμακομουνίαση factor 100%

Στα ίδια βραβεία, ξαναμαναγλωσσωφιλιέται με Κριστήνα Αγκηλέρα - έκτοτε, το μεγαλύτερό της Κρηστήνας χητ είναι ένα νούμερο 17 στο TOP 40 της Τσεχίας. Φαρμακομουνίαση factor 67%

έρχεται στην Ελλάδα για συναυλία - λίγο μετά η χώρα ζει την χειρότερη οικονομική κρίση των τελευταίων 3 χρόνων, η ανεργία εκτινάσεται στα ύψη, καίγεται η Πάρνηθα κ η Ηλεία, πεθαίνει ο Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλας κ γίνονται τα Δεκεμβριανά 2008! Φαρμακομουνίαση factor 105%

θα μπορούσα να γράφω ώρες για να σου αποδείξω με επιπλέον στοιχεία κ ντοκουμέντα ότι φαρμακομούνες υπάρχουν πολλές, αλλά σαν την Μετζένα καμμία... αλλά συγγνώμη, δεν γράφω άλλο, δεν το ρισκάρω, αμ σκέρντ! φοβάμαι! τρέμω. φτου γκάρληξ

Αποχαιρέτα την, την Ελευθεροτυπία που χάθηκε....

Δεν πα να χτυπιούνται όσοι κ όσο θέλουν... η ουσία είναι μία.

Η προσωπική βεντέτα της ιδιοκτήτριας με τον υπουργό, [την οποία οι αναγνώστες της εφημερίδας την βιώνουν στο πετσί τους, διαβάζοντας τα χυδαία σχόλια της ιδιοκτήτριας που απευθύνονται σε αυτόν στην παραπολιτική στήλη] ήταν ο μοναδικός λόγος που εχθές δεν δημοσιεύτηκε η είδηση στην (πρώην) μεγάλη εφημερίδα.

Αλλά ακόμα κ έτσι να μην ήταν/είναι, ΑΚΡΙΒΩΣ επειδή υπάρχει το πρηγούμενο κ η "υπόνοια" από πολλούς, θα έπρεπε να δημοσιευτεί η είδηση... Για να μην δωθούν δικαιώματα, αν μη τι άλλο!

[ναι, ναι, είναι το παλιό ρητό "η γυναίκα του καίσαρα δεν πρέπει μόνο να πηγαίνει κομμωτήριο. Πρέπει να φαίνεται κ ότι πήγε επιλέγοντας κόμμωση που να το φανερώνει".]

Πάντως, λέει πολλά για την κατάντια της σύγχρονης πραγματικότητας αλλά κ του μυαλού ΟΛΩΝ ΜΑΣ κ το ότι μία εφημερίδα "επιλέγει" να μην δημοσιεύσει μία είδηση - αλλά κ το ότι μέχρι κ άνθρωποι σαν κ εμένα ας πούμε, που δεν είμαι κ κανένας σούπερ διεφθαρμένος το θεωρώ όχι κ τόσο αφύσικο...

Όπως επίσης είναι τραγικό ότι ούτε για ένα δισεκατομμυριοστό του δευτερολέπτου δεν πίστεψα τις δικαιολογίες ότι κ καλά "η είδηση δεν δημοσιεύτηκε για να υπάρξει σεβασμός στα δικαιώματα των κατηγορούμενων". Επιπλέον, δεν με σοκάρει ΟΥΤΕ ΚΑΝ το γεγονός ότι για να δικαιoλογήσουν την μεγαλύτερη πατάτα όλων των εποχών, "καπηλεύτηκαν" την έννοια "κανείς ένοχος μέχρι αποδείξεως του εναντίου"...

χμφ χμφ χμφ χμφ χμφ... Γενικά, άστο καλλίτερα, ας μην το αναλύω περισσότερο, γιατί θα πέσω στην μαύρη θλίψη... Πάντως, σε ακρότητες δεν θα φτάσω, Ελευθεροτυπία θα ξαναπάρω... όταν βγάλει μία καλή προσφορά, εννοείται. :-)

τι άλλο θα δούμε ακόμα; θα δούμε....