Έχω κ κότερο, πάμε μία βόλτα; (Ίδε ιδέες 4)

Πάει λοιπόν κ αυτό το παγκόσμιο φεστιβάλ διαφήμισης των Καννών. Χήαρ ηζ δε φάηναλ λιστ με τους μεγάλους νικητές, στις πιο σέξικες κατηγορίες.

Αυτή εδώ, η αμερικάνικη εκδοχή του "έχω κ κότερο πάμε μία βόλτα;" είναι σύμφωνα με τους άνθρώπους του φεστιβάλ, η καλλίτερη τηλεοπτική διαφήμιση που έχει βγει τον τελευταίο χρόνο:

αρονό, α ρήλη ρονό... εντάξει, αστειούλα είναι, περιεργούλα είναι, αλλά πέρα από αυτό δεν νομίζω ότι αξίζει να θεωρηθεί η καλλίτερη! Βέβαια, είχε μεγάλο σουξέ φάκτορ - ας πούμε έχει 12 εκατομμύρια βγιουζ στο γιουτχιούμπ, πράγμα που είναι σημαντικό αν σκεφτείς ότι είναι διαφήμιση που φτιάχτηκε για την τηβή... κ επίσης, κατάφερε να κάνει μία "παλιάκη μάρκα" αγαπητή στα πιτσιφρίκια της εποχής. Δεν είναι καθόλου ασήμαντο αυτό, αλλά σαν διαφήμιση κ μόνο, νομίζω ότι το έντονο αυτο-σαρκαστικό στοιχείο που έχει δεν αρκεί για να την πεις την καλλίτερη διαφήμιση της χρονιάς. Αλλά, κ πάλι, τι ξέρω εγώ, ένα απλό αθώο βοτσαλάκι είμαι...

Αυτή εδώ η μικρού μήκους, για την Phillips, πήρε το μεγάλο βραβείο στην κατηγορία "τεχνική" aka Film Craft Lions. Ναι, είναι πολύ καλοφτιαγμένη, ναι, διαδραματίζεται στην αγαπημένη μου Μόσχα, ναι, έχει πρωταγωνιστή ένα ρομπότ με κάλυμα από άσπρη μελαμίνη, ναι είναι στα Ρώσικα (με υπότιτλους)... αλλά κ πάλι αρονό, αρόλη ρονό:


στην ίδια κατηγορία βραβείων, για την τεχνική, μία πολύ ωραία ταινία από την Σιγκαπούρη πήρε το βραβείο του καλλίτερου κειμένου σε τηλεοπτική διαφήμιση. Η διαφήμιση φτιάχτηκε για το κράτος, κ έχει σκοπό να αποτρέψει τους νέους από την συνεχόμενη αναζήτηση του τέλειου συντρόφου κ να τους πει ότι η αγάπη έχει περίεργες μορφές καμμία φορά... Ενδιαφέρον πολύ σαν πρωτοβουλία, ε; δες την εδώ, πιστεύω ια σου αρέσει:


Πάμε τώρα σε κάτι ακόμα πραγματικά ενδιαφέρον. Θυμάσαι κάτι παλιά βιβλία-παιγνίδια στην δεκαετία του 80 που παρακολουθούσες τις περιπέτειες ας πούμε ενός πολεμιστή κ σε κάποια στιγμή ο ήρωας ήταν μπροστά σε μία πόρτα μέσα από την οποία ακουγόταν κάτι κ μετά σου έλεγε το βιβλίο "αν θες ο ήρωας να μπει στην πόρτα, πήγαινε σελίδα 12 - αν θες να συνεχίσει την πορεία του, πήγαινε σελίδα 18...";
δες πως αυτήν ακριβώς την ίδια ιδέα την έχουνε χρησιμοποιείσει για να πουν στα πιτσιρίκια τα Αγγλάκια να είναι καλά παιδιά, να τρώνε όλο το φαγητό τους κ να μην κλάνουν αθόρυβα όταν έχουν ξένουνς στο σπίτι... (μπαδεγουέη, αυτή η καμπάνια πήρε το μεγάλο βραβείο στην κατηγορία διαφημίσεις κοινωνικής ευθύνης)


Αν θες να δεις όλες τις βραβευμένες διαφημίσεις την χρονιάς πας εδώ - θα μπορούσες να πεις ότι είναι χρήσιμο, με την έννοια ότι βλέπεις πια είναι τα μοδάτα πράγματα της εποχής...

[Η Ελλάδα γενικά δεν τα πήγε κ τόσο καλά, δεν είχε κάποια νίκη σε οποιαδήποτε κατηγορία από όσες συμμετείχε, που δεν ήταν κ πολλές - δυστυχώς δεν είχαμε καν κάποια συμμετοχή σε short list. εντάξει, είναι λίγο δύσκολα τα πράγματα, αλλά θα φτιάξουν είμαι σίγουρος. α χοπ]

Ητσ Μπροίτνη Μπητσ! (aka, ίδε ιδέες 3)

Χαράς ευαγγέλια για το πρόβατο σήμερα καθώς η αγαπημένη του παπ σταρ, η μεγαλύτερη κ σημαντικότερη μουσικός όλων των εποχών, η Μπρείτνοι, είναι ανακατεμένη σε βράβευση του φεστιβάλ διαφήμισης των Καννών!

χθες είχαμε τους νικητές στην κατηγορία "διαφήμιση για βαβούρα/νέα ψαροντούφεκου" (περιοδικό/εφημερίδα δηλαδή).

η βράβευση, εκτός από το ότι είχε την Μπροίτνει ηνβάλβντ, συνοδεύτηκε από ένα μικρό σκανδαλάκι: γιου ση, αρχικά ανακοινώθηκε ότι το Grand Prix της κατηγορίας θα το μοιράζονταν δύο καμπάνιες... όμως διαπιστώθηκε ότι η μία από αυτές είχε ξαναϋποβληθεί στο φεστιβάλ το 2008, κ μάλιστα τότε δεν είχε κάν περάσει στην προκριματική φάση των συμμετοχών, δηλαδή είχε αγνοηθεί μπήγκ τάημ!

Οπότε, επειδή στο διαγωνισμό μπορούν να σταλούν μόνο νέες ιδέες (της τελευταίας χρονίας), η συμμετοχή ακυρώθηκε κ το μεγάλο βραβείο δόθηκε εξ ολοκλήρου σε αυτήν την σειρά διαφημίσεων για το αγαπημένο περιοδικό του Γιάννη Πετρίδη, το Billboard:



Δεν ξέρω αν μπορείς να δεις καλά την εικόνα, πάντως υπάρχει ωραία ιδέα από πίσω από αυτό το περίεργο που βλέπεις. Γιου ση, οι φάτσες των stars, σχηματίζονται από μικρά πρόσωπα προγενέστερών τους καλλιτεχνών οι οποίοι τους επηρρέασαν.

Για παράδειγμα, η φάτσα της Μπονίτας των U2(εδώ μου κάθεται γκρ γκρ γκρ) είναι φτιαγμένη από διάφορους ροκάδες των 70ζ αλλά κ την φάτσα της Μητέρας Τερέζας, χιχιχιχιχι

ενώ η Μπροίτνει είναι φταγμένη από πολύ Μετζένα κ λίγο παπαράτζι! χοχοχοχοχο. να την:
άντε να δούμε, θα καταλάβεις τίποτε ή θα παραμείνεις ΤΜΒ (τεράστιο μικρό βλαχάκι). Ουπς, μην ξεχάσω να σου πω, η διαφήμιση αυτή είναι από βραζιλιάνικη διαφημιστική.

Για την ιστορία, να κ ένα δείγμα από την άλλη σειρά διαφημίσεων που θα μοιραζόταν το Grand Prix αλλά ακυρώθηκε. είναι για το scrabble, ναι ναι το παιγνίδι του αγάμητου διανούμενου. Η καταχώριση δεν είναι τίποτε άλλο παρά μία ιστορία φτιαγμένη με λέξεις οι οποίες όλες περιέχουν το γράμμα Ο (Όντως Όλες τΟ περιέχΟυν, απίστευτΟ μπΟρεί, αληθινΌ Όμως, ΟρκίζΟμαι λεπτομερέστατΟ έλεγχΟ χιχιχιχι)κάνε κλικ στην εικόνα για γκόρη ντήτεηλ: πριν σε αφήσω (φιου φιου εντατίκ, το ξέρω ότι βαριέσαι τα διαφημιστικά αλλά αγάπα τον blogger σου με τις εμμονές του) δύο υστερόγραφα:
1 - Γιου γκό γκέρλ Μπρείτνοι! γιου γκο ηντήντ!
2 - ΦΥΣΙΚΑ καμμία από αυτές τις ιδέες δεν πιάνει μία μπροστά στο μεγαλείο αυτό

Ίδε ιδέες 2

Φτάνουμε πια στο μέσο περίπου της εβδομάδας του Φεστιβάλ Διαφήμισης των Καννών, κ τα πράγματα γίνονται λίγο πιο εξάητηγκ σε σχέση με χθες.

Σήμερα είχαμε την ανακοίνωση των νικητών στην κατηγορία Outdoor - δηλαδή τις διαφημίσεις που βλέπεις στις στάσεις των λεωφορείων, ή στις μεγάλες πινακίδες στις άκρες των δρόμων.

Είχαμε δύο νικητές - ο ένας ήταν "παραδοσιακό αφισομάνι", ο άλλος είχε πιο tech blibliki profile. τον έναν τον ξέρεις, τον άλλον.... όχι

Νικητής 1

θυμάσαι κάτι τζηνάκια που όσο πατσούρα κ να είσαι τα φοράς κ φαίνεσαι να έχεις το ΑΤΕΛΕΙΩΤΟ το ποδάρι, το καλοσχηματισμένο, το σέξικο, το τρίμετρο; κ που σου κάνουν ένα κωλαράκι πιο δροσερό κ λαχταριστό από την καρδιά καρπoυζιού που ετοιμάζεσαι να πιπιλήσεις στην Ψιλή Άμμο της Σερίφου, ενώ το γκομενάκι δίπλα σου χαϊδολογάει την πλάτη; θυμάσαι;

ΑΚΡΙΒΩΣ, για τα Diesel μιλάω. γιου γκο σέξη βγιούερ που το βρήκες!

Η τελευταία διαφημιστική τους καμπάνια, η Be Stupid, πήρε το μεγάλο βραβείο. Το σκεπτικό πίσω από την καμπάνια είναι ότι όποιος είναι stupid άρα κάνει λάθη, βλακείες κ μπούρδες είναι πιο ελεύθερος, χαίρεται την ζωή περισσότερο από τους smart κ ίσως τελικά είναι κ πιο παραγωγικός στα σημαντικά.

Οι αφίσες που κέρδισαν δείχνουν μάντελζ σε καταστάσεις που εκφράζουν κ καλά την φιλοσοφία be stupid. να μερικά παραδείγματα:





η γνώμη μου: καλή ιδέα, καλή στρατηγική, καλή αισθητική, καλή εκτέλεση (εώς άριστη θα έλεγα - η σκηνοθεσία των καταστάσεων κ οι φωτογραφίσεις είναι state of the art)... αλλά, για κάποιο λόγο δεν τρελλαίνομαι... αρονό, αρήλη ρονό... τι, αυτές είναι οι καλλίτερες αφίσες που έβγαλε φέτο μυαλό άθρωπα; χμφ χμφ χμφ... βέβαια, για να πούμε κ του μεσήλικα το δίκιο, δεν είμαι κ το target group της Diesel, έχω από μόνος μου κορμάρα, δεν χρειάζομαι ύπουλο τζην για να είμαι σέξικο γκομενάκι, οπότε ίσως είναι λογικό που δεν ψαρώνω με αυτό που βλέπω. ....Κανένα πιτσιφρίκι εκεί έξω γύρω στα 20 με 25 να μας πει την γνώμη του;

Νικητής 2

Ας πούμε ότι είσαι ο Φανούρης, ο οποίος μόλις σχόλασες από την δουλειά κ δεν θες με τίποτε να γυρίσεις σπίτι στην γυναίκα σου την Κούλα. Τα παιδιά στο γραφείο σου λένε να πάτε σε κάνα gay bar (ή κ απλά gay friendly - ή και gay hostile, δεν έχει σημασία) να πιείτε απογευματινές μπύρες. Το σκέφτεσαι λίγο, διστάζεις, η Κούλα σε περιμένει, σου έχει κάνει παπουτσάκι μελιτζάνες, τελικά λες "ασταδγιάλα θα πάω κ ας φωνάζει η Κούλα, βαρέθηκα, ώρα να χειραφετηθεί ο σύγχρονός άντρας, όλη μέρα να βλέπω σεξεδεσέρε βαρέθηκα".

Μία κ δύο, παίρνετε όλα τα παιδιά τα μπογαλάκια σας κ πάτε στο μπαρ. Πλακώνεστε στις μπύρες, πλακώνεστε πλακώνεστε κ κάποια στιγμή κοιτάς το ρολόι κ βλέπεις ότι έχει πάει 10 κ μισή η ώρα. Φακ! ΦΑΚ! Συν τοις άλλοις, η Κούλα (φυσικά) σε ψάχνει και (φυσικά) σε έχει πάρει 16 φορές, που λόγω της φασαρίας του bar δεν τις ακούσες. Κοντολόγίς, είσαι σε βαθιά κουράδα (you are in deep shit). Καταλαβαίνεις βαθιά μέσα σου ότι θα κάνεις να ξαναγαμήσεις (την Κούλα) τουλάχιστον τρίμηνο κ μόνο αφού πάτε να δείτε μαζί το καινούργιο της Julia Roberts. Απελπισία... απελπισία... ή μήπως όχι;

Η λύση σε αυτό το φρικτό πρόβλημα, μοιράστηκε με την diesel το μεγάλο μεγάλο βραβείο στην κατηγορία outdoor στις Κάννες. Η μπύρα Andes, στην Αργεντινή (γκρ γκρ γκρ γκρ γκρ κατάρα λαδέμπορα) έφτιαξε ένα κουβούκλιο το οποίο το περιέφερε από μπαρ σε μπαρ. Πελάτες των μπαρ έμπαιναν σε αυτό, έκλειναν την πόρτα του, διάλεγαν πατώντας κάποια κουμπιά τι ηχητικό εφέ ήθελαν να ακούγεται μέσα στο booth κ μετά τηλεφωνούσαν στις γκόμενές τους ότι έχουν αργήσει όχι επειδή πίνουν μπύρες στα μπαρζ αλλά επειδή είναι στο γραφείο, ή σε διάφορα άλλα μέρη... Το ηχητικό εφέ που ακουγόταν στο κουβούκλιο "επιβεβαίωνε" την ιστορία τους. Κ η Κούλα ήταν ευχαριστημένη: "μπορεί να μην είναι εδώ να τον πρήζω αλλά τουλάχιστον έχω την σιγουριά κ την ηρεμία ότι δεν περνάει καλά ο μαλάκας που μου έχει φάει τη ζωή μου έχει φάει!!!"

να κάνε κλικ στην εικόνα για να καταλάβεις καλλίτερο το όλο πράγμα:

Ωραία ιδέα, όχι; αλλά κ πάλι, όσο ωραία κ να είναι, δεν ξεπερνά αυτή εδώ

ίδε ιδέες

Λοιπόν, αυτή την βδομάδα γίνεται στην Γαλλία, στις Κάννες, το ετήσιο παγκόσμιο φεστιβάλ διαφήμισης - το πιο αναγνωρισμένο κ γκλαμουράτο στο διαγαλαξιακό διαφημιστικό σύμπαν.

Κάθησα κ σκέφτηκα (κ είδα ότι μ αγαπάς, μόνο εσύ, μόνο εσυυυυυυυΥΥΥΥΥΥΥ - άσχετο είχε Παπαρίζου χτες στο τηβή κ μου 'ρθε το "ντάη φορ γιου", το πιστεύεις ότι έχουν περάσει 11 χρόνια από τότε;) λοιπόν: "μία που ήρθαμε ήδη σε επαφή με ένα λαμπρό, φωτεινό, μοναδικό παράδειγμα διαφήμισης που φλερτάρει με τα όρια της τέχνης (ίδε προηγούμενο πόουστ) μήπως να ενημερώσω τους σέξη βγιούερζ για τα μεγάλα βραβεία του φετεινού φεστιβάλ σε όλες τις κατηγορίες";

Ναι, να το κάνω. Οι βραβεύσεις του φεστιβάλ κορυφώνονται προς το τέλος της εβδομάδας - τότε μαθαίνουμε ποιο τηλεοπτικό σποτάκι θεωρείται το καλλίτερο της χρονιάς, ποιά διαφήμιση σε περιοδικό ή εφημερίδα αναγνωρίζουν όλοι ως πιο σέξικη κλπ κλπ. Ωστόσο, οι πρώτες μέρες της βδομάδας δεν είναι άμοιρες βραβεύσεων (αχ, μα πως το χειρίζομαι το ελληνικό). Απλά, τότε δίδονται τα λιγότερο σημαντικά/γκλαμουράτα βραβεία. τύπου "δημόσιες σχέσεις" ή "direct επικοινωνία".

Λοιπόν, στην κατηγορία δημόσιες σχέσεις χτες το μεγάλο βραβείο το πήρε μία καμπάνια για το Gatorade. Ναι, ναι, το γνωστό Gatorade, το αθλητικό ποτό που εσύ το πίνεις μετά τα 4 διπλόπιττα για να ρευτείς να χωνέψεις; α γειά σου.

Τι κάνανε λοιπόν οι τύποι από την διαφημιστική TBWA/Chiat/Day για να προωθήσουν το πιοτί; Βρήκανε τους παλιούς μαθητές δύο Λυκείων στην Αμερική οι οποίοι το 1993 είχαν παίξει αντίπαλοι σε έναν τελικό του σχολικού πρωταθλήματος american footbal κ τους έβαλαν να ξαναπαίξουν μεταξύ τους 17 χρόνια μετά.

Τότε, στο πρώτο ματς, δεν είχε υπάρξει νικητής - οπότε κ καλά για να κλείσει το θέμα, να αποφασιστεί ποιος τελικά είναι καλλίτερος είπανε να ξανακάνουν το match με τους ίδιους παίχτες που είχαν παίξει κ τότε. Οι οποίοι, βέβαια, καμία σχέση δεν είχαν με τα τζοβενάκια του τότενες (δες τον βίντηόου κ θα καταλάβεις).

Το μάτς είχε φοβερή επιτυχία - τα εισιτήρια πουλήθηκαν σε 15 λεπτά, οι παλιοί παίχτες κ τωρινοί σαπιοκοιλιές βελτίωσαν θεματικότατα την φυσική τους κατάσταση, κ επιπλεόν το "θέμα" το έδειξαν τηλεοράσεις, εφημερίδες κ διάφορα άλλα media. Έτσι με σχετικά μικρό κόστος, το Gatorade προβλήθηκε πολύ.

Η καμπάνια είχε πολλές εκτελέσεις, όλες ήταν παράδειγμα αυτού που λέμε "big πίξουρ thinking". Ας πούμε έκαναν ένα ντοκυμαντέρ που κατέγραψε την όλη διαδιακασία μέχρι να γίνουν οι μεσήλικες του σήμερα ικανοί να παίξουν στο γήπεδο - ή είχαν online τα προγράμματα προπονήσεων των "παιδιών" (μην μας μείνει κανένας από καρδιά κ τρέχουμε, δεν θα το ήθελα).

εδώ είναι ο το βήντηόου, δες κ θάμαξε



Υπάρχει ένας κόσμος εκεί έξω όπου υπάρχουν ωραίες ιδέες, όπου οι άνθρωποι δεν έχουν τις θέσεις που έχουν επειδή είναι ανώδυνοι ή κωλογλύφουν, όπου η παραγωγικότητα, η έμπνευση, οι καλές ιδέες, επιβραβεύονται κ φέρνουν πρόοδο κ χρηματική αλλά κ ηθική, αναγνώρισης, στους ανθρώπους. Πως είμαστε εδώ στην Ελλάδα; ε, καμμία σχέση (Ok, αρχίζω κ ακούγομαι σαν την Βάσια Τριφύλη, λολ, που μονίμως καταδικάζει την ελληνική πραγματικότητα).

φυσικά, όλο αυτό, δεν πιάνει μία μπροστά στην επικοινωνιακή μεγαλοσύνη που εμπεριέχεται στο αμέσως από κάτω ποστ. Γενικά, στην διαφήμιση, όταν εμείς κάναμε αφίσες οι άλλοι ακόμα δεν είχα κατέβει από τα δένδρα. κ αυτό ισχύει κ σήμερα.