Showing posts with label pet shop boys. Show all posts
Showing posts with label pet shop boys. Show all posts

Friday, July 12, 2013

Electric, yes indeed! (ευτυχώς ακόμα πότε πότε μας ενθουσιάζουν ανάλαφρα πράγματα)

Tην ερχόμενη βδομάδα το καινούργιο άλμπουμ των Pet Shop Boys, properly titled Electric, θα βρίσκεται στα χέρια σας. Στα δικά μου τα χέρια, βρίσκεται αυτήν την βδομάδα. Μπητ δατ!!!
Χήαρ ηζ α φέρστ ρηβιού, τραγούδι τραγούδι.

Axis:
Η αρχή του θυμίζει την μουσική στα μεγάφωνα στο Κέντρο Ψυχαγωγίας του Εντερπράηζ, είναι ήρεμη και διαστημικά γαλήνια, και ύστερα μπαίνει το μπητ και η φωνή του Neil και μπλιμπλίκια και ξέρεις ότι πρέπει να διακόψεις την ξεκουρασή σου στο Κέντρο Ψυχαγωγίας και να τρέξεις στον θάλαμο σου να φορέσεις την στολή σου. Ο Λοχαγός σου σε στέλνει ταξίδι στο χρόνο στα 80ζ να αντιμετωπίσεις έναν εγκληματία του περελθόντος.
Βαθμολογία: 8 ξεροψημένα μπουτάκια άουτ οβ 10

Bolshy: 
το πιο childish τραγούδι του cd, η μελωδία μου κάνει λίγο χαζοχαρούμενη, έχει όμως ένα πολύ ωραίο κονσερβέ κομμάτι στο μέσο του περίπου και παίζει πολύ ωραία με τα φωνητικά και τα ηχητικά εφέ. είναι καψουροτράγουδο, ο τραγουδιστής ζαχαρώνει γκομενάκι που δεν του κάθεται με τίποτε.
Βαθμολογία: 5 ξεροψημένα μπουτάκια άουτ οβ 10 - δεν τρελαίνομαι

Love Is a Bourgeois Construct:
ΚΟΜΜΑΤΑΡΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ ΕΧΩ ΒΓΑΛΕΙ ΤΑ ΠΑΠΟΥΤΣΙΑ ΚΑΙ ΧΟΡΟΠΗΔΑΩ ΠΑΝΩ ΣΤΗΝ ΠΙΣΙΝΑ (ναι, θάθελα...) ΚΟΜΜΑΤΑΡΑΑΑΑΑ. Από που να αρχίσω; Από τον υπέροχο κουλτουρέ τίτλο; από τις κλασικές επιρροές; (διάβαζε "ξεσήκωσα κλασικό γνωστό κομμάτι στεγνά και το έβαλα μέσα στο τραγούδι μου γιατί ο συνθέτης του είναι νεκρός εδώ και 300 χρόνια και σιγά μην με μηνύσει!!"); Από τους στίχους που έχουν ιστορία για πέντε διηγήματα; Από την επικότητα; Από τα βιολιά που παραφυλάνε κάπου από κει πίσω; Από τα χορταστικά εξίμιση λεπτά διάρκεια; Από την Ρωσική Χορωδία; αχ βαχ εντατίκ. Λατρεύω. Η ηλεκτροπόπ και το αγαπημένο μου γκρουπ στα καλύτερά του! και είναι εξήντα χρονών και πενήντα πέντε οι μπαγάσηδες!
Βαθμολογία: 11 ξεροψημένα μπουτάκια άουτ οβ 10 - ανυπομονώ να το ακούσω λάηβ την Τρίτηηηηηηηηηηηηηη 

Fluorescent:
Πριν προλάβουμε να σκουπίσουμε το σαλάκι από το προηγούμενο άνθεμ.... σκάει αυτό!!! Αριστούργημα, έτσι απλά! Και δεν το λέω επειδή μου αρέσουν οι Pet Shop Boys (yeah right....). Είναι κάπως αδύναμο το ρεφρέν, ομολογώ.... αλλά κάνει τόσο τέλεια υπέροχη ισορροπία με το εξαιρετικά δουλεμένο και υπέροχο ποστ-ηλεκτροπόπ κομμάτι του τραγουδιού, τα εξαιρετικά μπλιμπλίκια, από αυτά που σε στοιχειώνουν για πάντα, που είμαι σίγουρος ότι έχει γίνει επίτηδες! Υπέροχο κομμάτι, ειδικά όταν το ακούς δυνατά από cd (όχι από αρχείο). Στίχοι λουκουμάκι, και ο Neil τραγουδά με ένα detachment που με τρελαίνει. Βρομόπαιδο!
You've been living in a looking-glass scene
Since you were seventeen
I can't deny you've made your mark
Βαθμολογία: 11 ξεροψημένα μπουτάκια άουτ οβ 10 - ναι, και αυτό και ανυπομονώ να το ακούσω λάηβ την Τρίτηηηηηηηηηηηηηη, ναι και αυτό

Inside a Dream:
Ξεκινά με μουσική από όργανο που θυμίζει εκκλησιαστικό... συνεχίζει με ένα επαναλαμβανόμενο ρυθμικό μοτίβο πάνω στο οποίο κάθονται μπλιμπλίκια μπλιμπλίκια και πάλι μπλιμπλίκια (υπέροχα, περίεργα, πλούσια και παιχνιδιάρικα) και το ρεφρέν του... αν έχεις ρε φίλε το θεό σου, το ρεφρέν είναι στίχος από ποίημα του μεγάλου ρομαντικού ποιητή από την Αγγλία του William Blake (The Land of Dreams is better far - Above the light of the Morning Star ). Το κλείσιμό του ονειρικό, απροσδιόριστο, οραματικό.  
Βαθμολογία: 8 ξεροψημένα μπουτάκια άουτ οβ 10

Last to Die:
Τα αγαπημένα μου παππούδια διασκευάζουν τον άλλο υπεραγαπημένο μου τον Bruce Springsteen. Αυτό είναι ένα επικό πολιτικό τραγούδι, εναντίον του πολέμου που μην αρχίσω να περιγράφω πόσο κακό κάνει στον άθρωπα. Ερμ, δεν ξέρω, δεν μπορώ να πω ότι μου μιλάει πολύ. Είναι ηλεκτρονικό με έναν πιο Mainstream τρόπο, έχει ωραίες διακυμάνσεις και κορυφώσεις και ησυχίες... αλλά μάλλον δεν είναι του στιλ μου. Παίρνει μερικούς έξτρα πόντους γιατί ο Neil κάνει μερικά ωραία λαλαλαλαλαλαλαλαλλα πολύ λαμδερά.
Βαθμολογία: 6 ξεροψημένα μπουτάκια άουτ οβ 10

Shouting in the evening:
Ok, και τώρα κυρίες και κύρι (χωρίς οι) σας παρουσιάζουμε και ακούμε το επίσημο άνθεμ της μεγαλύτερης βιομηχανίας πριονιών στο σύμπαν! τι λες τώρα. ένα από τα πιο χορευτικά τους κομμάτια, θα μπορούσε να προκαλέσει καρδιακή προσβολή στην μάνα ρέηβερ και σπασμούς ευχαρίστησης στον ρέηβερ χημσέλφ. Πολύ δυνατό, σύντομο και τακτοποιημένο, σχεδόν instrumental, ξεκινά με ένα ωραιότατο SHOUT! και μετά πάμε όλοι μαζί στο δάσος (ελεγχόμενης καλλιέργειας εννοείται) να κόψουμε ξύλα με τα ηλεκτρικά μας πριόνια, τα καρό πουκαμισάκια μας, και τα κοντά μας τζην σορτσάκια που φαίνεται το τριχωτό μυώδες μπουτάκι του ξυλοκόπα άθρωπα. Ωραιότατο - δεν το περίμενα από ανθρώπους 60 ετών και 55, ωραία, ωραία, ηλικιωμένοι σου λέει μετά, προσέχουν την πχιότητα της κοινωνίας!!! 
Βαθμολογία: 9 ξεροψημένα μπουτάκια άουτ οβ 10

Thursday:
Είναι Πέμπτη βράδυ και ο Neil προσπαθεί να πείσει γκομενάκι που του κάνει τσαλιμάκια να μείνει μαζί του για το Σαββατοκύριακο. Ε, αυτό!!! Αλήθεια δεν κάνω πλάκα, αυτό είναι το πλοτ του τραγουδιού. Και αυτό μου κάνει λίγο childish, δεν ξέρω, υποτίθεται ότι είναι γραμμένο στην λογική του West End Girls, αλλά ντάξει, οκ πέρασε χωρίς να ακουμπήσει. Μπα, δεν με ενθουσιάζει αμα αφρέηντ. Σόρη Νηλ αλλά δεν μπορώ να μείνω το σουκού, έχει η ξαδέλφη μου γενέθλια και πρέπει να μην πάω στο πάρτυ.  (το κομμάτι έχει και επισκέπτη ράπερ αλλά και τραγούδισμα από τον Chris Που συνήθως είναι σιωπηλός άθρωπας, δεν πολυανοίγει το στόμα να τραγουδήσει)
Βαθμολογία: 6 ξεροψημένα μπουτάκια άουτ οβ 10

Vocal:
Το τελευταίο τραγούδι του άλμπουμ, και πρώτο single του. Ό,τι πρέπει για να δώσει τον τόνο, τις προθέσεις και την ενέργεια του Electric, καλή επιλογή. Μπορείς να το ακούσεις εδώ, στο επίσημό του κλήντεο βηπ:

Ακούγεται δυνατά, έχει πολύ καλή παραγωγή, ο Neil τραγουδάει μαγκιόρικα, χορεύεται με πολύ ενέργεια και κέφι... αλλά όχι, δεν είναι το καλύτερο κομμάτι του άλμπουμ. Μου αρέσουν πάρα πολύ τα γιος μάνας ρέηβερ στοιχεία που έχει και η κορύφωσή του, όμως. Ντάξει, με ακούς λίγο χλιαρό διότι το έχω ακούσει ήδη 67938583324 φορές, οπότε το έχω συνηθίσει...
Βαθμολογία: 7 ξεροψημένα μπουτάκια άουτ οβ 10

Συνολικά, το Electric είναι πολύ δεμένο δισκάκι, ανάλαφρο, με δυνατές και πειστικές συνθέσεις και λόγια. η εναλλαγή από πολύ υπεργαμάτα τραγούδια σε απλώς πολύ καλά λειτουργεί τέλεια, και σίγουρα είναι ενδεικτικό ότι δεν έχει κάποιο τραγούδι χάλια, όπως ήταν μερικά του προηγούμενου άλμπουμ των μπόηζ. Πιστεύω ότι είναι εξαιρετικό να τρέχεις με το αυτοκίνητο Κυριακή απόγευμα από Βάρκιζα προς Βουλιαγμένη, να περνάς έξω από το ρημαγμένο πια Ρήμπας και να το έχεις να παίζει δυνατά για να ξεχάσεις την παρακμή της παρακμής.

Συνολική βαθμολογία: 9 μπουτάκια άουτ οβ 10. Διότι λικνίζομαι, διότι δεν τους το είχα, διότι όσο και αν δεν συμφωνώ ότι οι PSB είναι dance gods (πλήηηηζ δηλαδή, έχουν τις πιο μελαγχολικές μελωδίες και τους πιο πολυεπίπεδους στίχους) το καλοκαίρι θέλει ελαφρότητα και τάνσηγκ που λέει και ένας φίλος, διότι μου αρέσει η εικαστική ταυτότητα του cd, διότι μας αρέσει οι αγάπες μας να κάνουν πράγματα κόντρα από κάτι που έκαναν προηγουμένως, διότι την Τρίτη θα ξεπατωθούμε στο τάνσηγκ, διότι χρειαζόμαστε πράγματα που μας δίνουν ενέργεια.

τα λέμε την Τρίτη στην Συναυλία ε;  (Είναι τυχαίο ότι το δισκάκι βγαίνει την προηγούμενη της συναυλίας τους στο Ελληνικά αγαπημένα χώματα; Καθόλου!!! θα γίνει της κολάσεως το ξέρω)

Wednesday, May 01, 2013

Ηλεκτροπόπ απντέη

Μετά την σχετική απογοήτευση του προηγούμενου άλμπου, του Elysium, το οποίο πρέπει να πούλησε λιγότερα και από την τελευταία Χαρούλα (η οποία όμως δεν έχει διεθνές κοινό, άρα εδώ υπάρχει ένα μικρόοοοοοοο πρόβλημα για τα αγόρια) οι Pet Shop Boys μάνι μάνι πήραν αποφάσεις.

Έφυγαν από την εταιρία με την οποία ήταν μαζί από την αρχή της καριέρας τους, και συναντήθηκαν με τον Stuart Price, γνωστό γκομενάκι παραγωγό και έβαλα μπρος καινούργιο δίσκο.

τι πρέπει να ξέρεις για να μπορούμε να συζητήσουμε όταν κάποτε συναντηθούμε. εγώ και εσύ.

τα αγόρια έκαναν νέα εταιρία, δικιά τους, που λέγεται x2 (τάημζ του). εδώ ο λογότυπός της

το νέο τους σίνγκολ είναι φοβερά γαμάτο, ηλεκτροποπιά από τις λίγες, και λέγεται Axis (πως μας λέγανε οι γιαγιάδες μας μικρά όταν λέγαμε καμία μαλακία "άξις και ξερό σου μαλακισμένο";). Εδώ το υπεργαμάτο βίντεο:
πρόσεξε σε παρακαλώ την επιρροή από αρχαία Ελλάδα και έτσι... Μινώταυρος!!! ουάου! 

το άλμπουμ θα λέγεται Ηλέχτρικ (πως λέμε Ηλέκτρα; τραγωδία; ...ακριβώς! ξανά μανά επιρροή από Ελλάδα) και εδώ είναι το εξώφυλλο: 
μου αρέσει πολύ!! αν και ζαλιστικό να το έχεις στον τοίχο του δωματίου σου.

Το άλμπουμ θα βγει στις 15 Γιούλη.... δηλαδή μία μέρα πριν τα αγόρια παίξουν στην Αθήνα, στο Eject Festival. ναι, καλά διάβασες. τα παλληκάrια ξανάρχονται Αθήνα. ουρέη!!!!! χιπ χιπ ουρέη!!!! Ελπίζω να τους ξαναπετύχω στο Φίλιον, όπως την προηγούμενη φορά που ήρθαν στην χώρα μας.

me happy διότι: το Axis μου αρέσει πολύ, το video του είναι πολύ τωρινό, όχι τύπου τωρινό, το εξώφυλλο με ζαλίζει αλλά με την καλή έννοια, και ο Stuart Price είναι πολύ καλός παραγωγός και μπορεί να μας σερβίρει κανένα άλμπουμ από αυτά που λιώνουν παπούτσια! you go boys, you γκο ηντήντ!! 

Monday, September 24, 2012

το ζευγάρι της ανωτάτου ανασηκωματικής φρυδιού

Το ένα ήταν τραγούδι τέλους σχέσης, χωρισμού - βεβαρυμένο και ντραμάτικ, μιλούσε για θάνατους, στοχειά, επιμονή, σε παρακαλώ ντόρη μη φεύγεις μη θα σκοτωθώ, θα ανασηκώσω το φρύδι, μη φεύγεις μη.

Το επόμενο ήταν τραγούδι που ταξιδεύει ανάποδα στον χρόνο... μας πάει πίσω στο σημείο που η σχέση είναι σε καλό σημείο, έχει πάρει το δρόμο της - βεβαρυμένο, πάλι βέβαια, μιλούσε για αναζήτηση όλη τη ζωή, για δικαίωση του παρελθόντος, για αναμνήσεις από το μέλλον, αχ ντόρη πόσο ευτυχισμένος είμαι που σε γνώρισα θα ανασηκώσω το φρύδι, πάλι, από την ευδαιμονία

Πως όμως αυτό το τόσο ντραμάτικ ζευγάρι πρωτογνωρίστηκε; αναρωτιέσαι; (φυσικά, φυσικά...)

αυτό το αίνιγμα λύνει (ω του θαύματος) το τρίτο πραγματικά καλό τραγούδι από το Elysium, το νέο album των Pet Shop Boys. Το A face like that συνεχίζει το ανάποδο ταξίδι στο χρόνο και μιλά για την βραδυά που οι δύο πρωτοείδαν ο ένας τον άλλο (το παίρνω ως δεδομένο ότι μιλάμε για δύο άντρες, ελπίζω να μην σε φέρνω σε αμηχανία). Φυσικά ούτε εδώ λείπει το ντράμα φάκτορ και ο υπερβολικός τόνος φωνής. τι του σέρνει του ανθρώπου δεν διανοείσαι, τροπική θύελλα τον ανεβάζει, οπορτουνιστή τον κατεβάζει, χαμός. και ανασηκώνει και το φρύδι.

Ην ένη κέης, το A Face Like That είναι ηλεκτροποπιά από τις λίγες, σούπερ απενοχοποιημένη, τύπου "gay bar στην Σκιάθο 1989", μου αρέσει πολύ, είναι μαγκιόρικο, πονηρούλι και θέλει ένταση και καλά ηχεία.



υγ (με ανασηκωμένο φρύδι): αυτά είναι τα τρία καλά τραγούδια του Elysium. Ίσως όταν παραλάβω το cd από το amazon (γκρ γκρ γκρ γκρ βρωμοEMI Ελλάδας) και ακούσω το άλμπουμ σε ποιότητα cd και όχι ταπεινού mp3 ξεχωρίσω και άλλα... αρονό, αρήλη ρονό. προς το παρόν, αρκούν αυτά. ανασηκώνω φρύδι και φεύγω.

Wednesday, September 19, 2012

Μου πήρε όλη μου τη ζωή... για να σε βρω

ένας ύμνος στον έρωτα που καμμία φορά μπορεί να αργεί να ανθήσει, αλλά σε πείσμα των απαισιόδοξων, έρχεται. για όλους

ακόμα και για τους υπεραναλυτικούς

ακόμα και για τους κουλτουριάρηδες

ακόμα και για τους αυστηρούς

ακόμα και για τους φοβισμένους

ακόμα και για αυτούς που δεν διανοούνται να αφήσουν για λίγο τον έλεγχο και να χαλαρώσουν...

από το νέο album των Pet Shop Boys, Elysium (που αμφιβάλλω αν θα έλθει ποτέ στην Ελλάδα, ακούς EMI GREECE, απορώ τι θα κάναμε αν δεν υπήρχαν τα ήντερνετς και οι κάρτες να παραγγέλνουμε...) ένα ακόμα ωραίο τραγούδι, το Memory of The future

...Μοιάζεις να είσαι
μία τέλεια ανάμνηση
του μέλλοντος, που μου θυμίζει
πως πρέπει να είναι η ζωή....

Ξεκλειδώνεις το παρελθόν
τόσες πολλές σκηνές φανερώνονται με ταχύτητα
Επιτέλους, η σωστή κατάληξη...
ή, έστω, μία γλυκιά ψευδαίσθηση


ΥΓ - δόξα τω Θεώ, αυτό το τραγούδι, ναι, το αφιερώνω :-)

Thursday, September 06, 2012

Η αγάπη μας είναι νεκρή, αλλά οι νεκροί δεν μας αφήνουν

Η αγάπη μας είναι νεκρή,
αλλά οι νεκροί δεν μας αφήνουν
αυτοί μας έκαναν αυτό που είμαστε
και μας συντροφεύουν κάθε μέρα

Η αγάπη μας είναι νεκρή
αλλά οι νεκροί ζουν ακόμα
στην μνήμη και στην σκέψη μας
και στο φόντο ζωής που δημιουργούν

Στις πιο σκοτεινές νύχτες
η μνήμη τους μας κρατά δυνατούς
και αν η αγάπη μας είναι νεκρή
δεν θα μείνει νεκρή για πολύ...

Πίστεψε στην αγάπη...
μην φύγεις...
το Leaving, το δεύτερο single των Pet Shop Boys από το Elysium, το νέο άλμπουμ τους, αν και χίλιες φορές καλλίτερο από το Winner που είναι ό,τι χειρότερο έχουν βγάλει ποτέ, ακούγεται κάπως αδύνατο μουσικά (στο ρεφραίν - το κουπλέ ζαντόρ ζαντόρ εντατίκ).
Αλλά μετά διαβάζεις και καταλαβαίνεις τους στίχους και γίνεται ένα από τα αγαπημένα σου ποπ άνθεμζ όλων των εποχών, για αυτό το δεκαπεντάλεπτο της εφήμερης, ταχείας αλλά και τόσο αργής ζωής σου. Και ύστερα, πας να βάλεις ένα ουίσκι. Και ας είναι 3 και 50 το μεσημέρι.

Thursday, November 11, 2010

ΣούπερΚουλ ή ΣούπερΚαγκούρ;

το νέο βίντεο κλιπ των Pet Shop Boys, το Τουγκέδα, δες και ψήφισε στα σχόλια...
είναι Σούπερκουλ ή σούπερκαγκούρ;

όσο για μένα.... χμφ χμφ χμφ α... ρονό, α ρήλη ρονό, πολύ "βασικά καλησπέρα σας" μου κάνει το όλο πράγμα, ξες και καλά Γαρδέλης-Αλιμπέρτη αγαπιούνται μεν αλλά είναι και αντίπαλοι χορευτές και δεν μπορούν να είναι μαζί, κ έτσι.... αρονό αρήλη ρονό... χμφ χμφ χμφ χμφ

Saturday, April 17, 2010

Μπόληγουντ! Κονέκτηγκ πήπαλ! ...εντ κάλτσουρζ (χιχιχιχι)

αχααχαχαχαχαχαχχχαχααχαχχχχααααα φιου φιου φιου θα πνιγώ....

αχ σε παρακαλώ δες πρώτα τα πρώτα 30 δευτερόλεπτα από το πρώτο βήντηοου, αχαααχαχααααχαχααααα κ μετά δες τα πρώτα 15 από το επόμενο βήντηόου... ΑΛΛΑ πρόσεχε είναι ζήτημα ζωής κ θάνατα ΜΗΝ ΔΕΙΣ ΤΟ ΔΕΥΤΕΡΟ ΠΡΙΝ ΔΕΙΣ ΤΟ ΠΡΩΤΟ, ένας φίλος μου που το έκανε του πέθανε το Γκρέμλην αχαααχαχααααχαχα....

Λοιπόν, δες τα πρώτα 30 σεξ (secs) από εδώ...



κ τώρα δες τα πρώτα 15 σεξ απ' εδώ - αν κ κόβω το πουλί μου ότι δεν υπάρχει περίπτωση να σταματήσεις στα 15 σεξ, θα θες να το απολαύσεις όλο. χιχιχιχιχι χεχεχεχεχε χοχοχοχοχο:


εντάξει; είδες; ντησκάσ! ΝΤΗΣΚΑΣ είπα!!! χιχιχιχι

Tuesday, November 24, 2009

Αξέχαστες ηλεκτρονικές πυγολαμπίδες... (παρατηρήσεις από τις 2 συναυλίες των Pet Shop σε Αθήνα/Σαλλονίκη)

Αθήνα

Έφτασα πολύ νωρίς στον χώρο. Ο οποίος απ' έξω είναι εντυπωσιακός κ πολύ μεταμοντέρνος (μέχρι κ οι Pet έβαλαν στο site τους φωτογραφία του εξωτερικού). Μέσα όμως δεν είναι κάτι σπουδαίο. Απλά ένα τεράστιο παραλληλόγραμμο υπόστεγο.

Η VIP περιοχή των εισιτηρίων ήταν ό,τι πιο κάγκουρέ! Τζάμπα τα 70 ευρώ, γιατί τελικά όλη την συναυλία την έβγαλα στην κανονική κατηγορία εισιτηρίων, στρατηγικά τοποθετημένος μπροστά κ δεξιά από την σκηνή...

...μαζί με απίστευτα καυτώ μπάντς οβ μλόγκερζ, στους οποίους πρέπει να πω τεράστιο ευχαριστώ γιατί με έκαναν να περάσω ακόμα καλλίτερα από τέλεια.

Τα μέλη του support group δεν πρέπει να παρατήσουν τις πρωινές δουλειές τους στην τράπεζα! σόρη γκάηζ. Σνιφ σνιφ, το ξέρω, αλλά τρου. Δεν πολυλέτε.

Το μαγαζί γέμισε!!! Απίστευτο; Ναι, απίστευτο. Πιστεύω ότι σίγουρα είχε δέκα χιλιάδες κόσμο, you go boys ξανά μανά γιου γκό μπόηζ!!!! Πρωτοφανές αν σκεφτείς πόσο λίγο πουλάνε πια τα αγόρια.

Για μένα η συναυλία ήταν ΠΦΑΣ "Παγκόσμιο Φεστιβάλ Αναπάντεχων Συναντήσεων", ήταν τα Αναπαντεχοσυναντήσια 2009... είδα πολλούς κ διάφορους γνωστούς, μερικοί από τους οποίους με το ΤΙΠΟΤΕ όμως δεν το περίμενα να τους δω εκεί.

Ειδικά για έναν από αυτούς, τον πιο αναπάντεχος, ο οποίος είναι από επαγγελματική άκρη, πιστεύω ότι, άκου τώρα τι περίεργο, ίσως φτιάξει η συνάντηση μας λίγο τις σχέσεις μας (πράγμα απαραίτητο γιατί δεν πάνε κ πολύ καλά τα πράγματα μεταξύ μας).

Σκεφτόμουν μετά πόσο πολύπλευρα πλάσματα είμαστε κ πόσο καμία φορά την πατάμε που υποκύπτουμε χωρίς σκέψη στα στερεότυπα.

Πάντως, γενικά, ναι είναι αλήθεια: Ακούν κ οι str8 Pet Shop Boys. Εντυπωσιάστηκα από την αναλογία, ήμασταν 70% αδελφές/30% στρεητάκια.

Ποιοι διάσημοι ήταν στην συναυλία: Άση Μπήλιου, Γιώργος Πανόπολουλος... κ αυτό ήταν όλο. Σιγά τα έγκζ! χμφ χαμηλό σκορ διασημότητας. Από την άλλη, ίσως κ να μην είδα καλά, γιατί με το που χαμήλωσαν τα φώτα κ βγήκαν τα Boys στην σκηνή, δεν είχα μάτια για τίποτε άλλο!!

Τέτοια συγκέντρωση έχω να δείξω 7878685666598223 εκατομμύρια χρόνια, χειρούργος στο Grays Anatomy να ήμουν σε εγχείριση ανοιχτής καρδιάς λιγότερη προσοχή θα έδειχνα στον ασθενή από την προσοχή με την οποία κοιτούσα τους Pet κ την σκηνή του. Κ δικαίως!

Στην αρχή φρίκαρα γιατί ο εξαερισμός ήταν φρικτός - λίγο πριν βγουν οι Pet τα μάτια μου δάκρυζαν από την κάπνα. Μετά, προφανώς το πήραν οι υπεύθυνοι πρέφα κ μέχρι να αρχίσει η συναυλία το πράγμα είχε φτιάξει. ευτυχώς!

Δεν θα ξεχάσω ποτέ μία από τις πιο διαστημικές-σούπερ-τρόνικ-χάη-φάη σκηνές που έχω δει στην ζωή μου... Είμαστε την ώρα που καταλαβαίνουμε ότι οι Pet Shop Boys στο δευτερόλεπτο πρόκειται να βγουν στην σκηνή. Κ ξαφνικά έχω το εξής πλάνο στα μάτια μου. Όλοι όσοι είναι μπροστά μου, δηλαδή πιο κοντά στην σκηνή από μένα, έχουν σηκώσει κινητά κ ψηφιακές για να καταγράψουν την είσοδο του group. Κ βλέπω εγώ εκατοντάδες οθονίτσες να λαμπυρίζουν μέσα στο σκοτάδι, εκατοντάδες ηλεκτρονικές πυγολαμπίδες να φωτίζουν, μικρές οθόνες στην άκρη υψωμένων χεριών που κατέγραφαν την είσοδο των PSB. νομίζω αυτήν την σκηνή θα την ξαναζώ στο μυαλό μου όταν γίνω γερούλης κ πάθω αλτσχάημερ, θα έρχεται πάλι πίσω πίσω. Δεν θα θυμάμαι το γκομενάκι που μου αλλάζει πάπια, αλλά αυτό θα το θυμάμαι.

Κ μετά άρχισε η συναυλία. Υπέροχη. Γιατί; δεν μπορώ να πω... ήταν η φάση; ήταν η παρέα που ήταν ό,τι καλλίτερο για μια τέτοια περίσταση; (ευχαριστώ guys and guys and guys); Ήταν η επιλογή των τραγουδιών; δεν θέλω κ δεν μπορώ να το αναλύσω. Πάντως πέρασα εξαιρετικά ανάμεσα σε χιλιάδες ανθρώπους που επίσης πέρασαν εξαιρετικά! Δεν υπάρχει ωραιότερο, ειδικά όταν το έχεις ανάγκη να επιβεβαιώσεις ότι έχουμε κ κάποια κοινά οι άνθρωποι μεταξύ μας.

Βέβαια, έμαθα από φίλους που δεν προχώρησαν κοντά στην σκηνή ότι προς τα πίσω το πράγμα ήταν λίγο διαφορετικό. Ο ήχος ήταν ψιλοχάλια, κ γενικά όσοι έκατσαν από την μέση του βένιου κ πίσω την πούτσισαν. Κρίμα (κ άλλη φορά να μην ζεις σε τριτοκοσμική χώρα που τα ηχητικά τα φτιάχνουν μόνο για το κομμάτι του venue μπροστά στην σκηνή... ντροπ ον δεμ).

Εντυπωσιαστήκαμε όλοι πολύ από τα δύο παλλήκάρια που ανέβηκαν σε δύο στύλους δεξιά κ αριστερά της σκηνής για να χειριστούν τα κανονάκια-φώτα. Φορούσαν πολύ σουπερ τρόνικ στολές, σαν να είχαν βγει από το Solaris του Ταρκόφσκι! Ανέβηκαν πολύ ψηλά με κάτι ανεμοσκαλίτσες από συρματάκι, κ όλη την συναυλία δεν το κούνησαν ρούπι για να φωτίζεται καλά το ντούο. αυτό είναι να είσαι υπεύθυνας άθρωπας.

Η συναυλία ήταν εκατομμύρια φορές καλλίτερη από την συναυλία των PSB στο Technopolis στο Γκάζι το 2003 - κ σαφώς πολύ καλλίτερη από την πρώτη τους στην Ελλάδα, το 2000 στο Λυκαβητό. Κοντολογίς, ήταν η καλλίτερη συναυλία που έχουν δώσε ποτέ εδώ. Κ σαν παραγωγή κ σαν επιλογή τραγουδιών κ σαν κέφι Neil κ σαν ρούχα κ σαν όλα.

Από "αυθορμητισμό" φάκτορ, μην περιμένεις κ πολλά, βέβαια. Επειδή είδα κ τις δύο συναυλίες, έχω να καταγγείλω ότι (χέρι στην μέση, φωνή καταγγελίας κ φύγαμε):

Κ στις δύο συναυλίες O Neil έλεγε στα ακριβώς ίδια σημεία TEKANES με τόνο στο A (δηλαδή "τι κάνεις"...χιχιχιχι) κ EFXARISTO με τον τόνο στο I. Προς τιμήν του βέβαια δεν μπέρδεψε τις πόλεις.

Αλλά αν με ρωτήσεις πως πρόφερε το THESSALONIKI, άστο, σούπερ ντροπ ον χημ! ακόμα πονάνε τα αυτιά μου από τις δύο απόπειρες να πει το όνομα της φτωχομάνας μας! χοχοχοχοχοχο ξανά μανά.

Κ στις δύο συναυλίες το "αυθόρμητο" encore έγινε ΑΚΡΙΒΩΣ 187 δευτερόλεπτα μετά το επίσημο τέλος του set.

Κ στις δύο συναυλίες, το crew member που βγήκε μετά το τέλος του set κ πριν το encore μας έκανε, εντ γκούντ (και καλά), συνομοτίκ συνομοτίκ εντατίκ νόημα να χειροκροτήσουμε λίγο πιο δυνατά για κάνουν encore...

κ στις δύο συναυλίες έκλαιγα από την ζήλια κ τον fashion πόθο κάθε φορά που έβλεπα τον Neil με τον απίστευτο συνδυασμό "ταξήντα με μπότες ιππασίας λουστρινέ". Καρακαταγαμάτο! ΘΕΛΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩ τώρα. Βέβαια αν αυτό το δεις φορεμένο σε κανονικές συνθήκες ζωής, σε ένα πάρτη ας πούμε κ όχι πάνω σε μία σκηνή ίσως να πέσεις ξερός από τα γέλια... ΔΕΝ με νοιάζει, θέλω να το ρισκάρω! χμφ

Στην Θεσσαλονίκη το κοινό ήταν πολύ πολύ πολύ πιο ψυχρό. Ελάχιστα ουρλιαχτά, ελάχιστο χωοό, ελάχιστο τσήρηνγκ. Ειδικά αυτοί που ήταν στις κερκίδες... άσε... το εκρού του νεκρού.

Μου εξήγησαν μετά ότι οι Σαλονικιοί έχουν μαθητεύσει στα Live της μεγάλης ιέριας των Live Νατάσα Θεοδωρίδου κ του μεγάλο γκουρού των συναυλίων Βασίλη Καρά, άρα είναι πολύ απαιτητικοί όταν βλέπουν live (ναι, αυτό ήταν ειρωνία ΕΝΤΕΛΩΣ λολ). Κ ότι δεν πολύγουστάρουν να χαρίζουν στον σταρ εκεί πάνω υστερίες κ ξεσπάσματα θαυμασμού. χμφ χμφ χμφ χμφ.

Πάντως εμείς οι Αθηναίοι χορέψαμε πολύ περισσότερο, ουρλιάξαμε πολύ περισσότερο, κ άρα είναι μάλλον ασφαλές να πω ότι περάσαμε πολύ πιο καλά... χεχεχε Πράγμα που έχει την πρακτική αξία ότι υπάρχε κάτι στην Αθήνα να σε παρασύρει ρε παιδί μου, να σε συνεπάρει... ενώ στην Σαλονίκη έπρεπε να το ψάξεις μέσα σου κ πολύ! χμφ

Βέβαια στα πολύ καραμπινάτα σουξέ, στην θεσσ. ψιλογινόταν λίγο της τρελής. Αλλά λίγο, όσο ανασηκώνεται ένα φρύδι, με τέτοια ένταση. Α, ευτυχώς επάνω δεν είχαμε σαπόρτ, φιου φιου ανακουφίσμ εντατίκ.

Πέρασα τέλεια στην Σαλονίκη όμως. για άλλους λόγους. δεν μπορώ να αναλύσω περισσότερο. χιχιχιχι.

Επίσης, νομίζω ότι στην Θεσσαλονίκη είχε σχεδόν τον ίδιο αριθμό θεατών... αλλά γενικά πολύ πιο ανομοιογενές κοινό: Μου έκανε εντύπωση το γκλίτερ-λάηνερ που είδα, το δωδεκάποντο, την τρίχα από το ανοιχτό πουκάμισο του ανυποψίαστου στρεητονιού που το σέρνει η γκόμενα του σε συναυλίες με αδελφές, το χάη σοσάητη (σούπερ οξύμωρο) της πόλης, ναι, ναι, αυτό που φωτογραφίζεται τις Κυριακές στην μητρόπολη δίπλα στον Ψωμιάδη. Απορώ πως δεν είδα κ τον ίδιο τον Ψωμιάδη.... γιατί, δεν στα είπα, η συναυλία ήταν το κοινωνικό must γεγονός της βραδιάς στην Θεσσαλονίκη, έλεος. λολ λολ λολ λολ χιχιχιχιχιχι

Θα το θυμάμαι για όλη μου την ζωή, αυτό το "ασφαλές τρελό" πράγμα που έκανα. Δηλαδή, tο ταξίδι για να δω δύο φορές, κ στις δύο συναυλίες του στην Ελλάδα, το πιο αγαπημένο μου group. (Μάλλον) (κ) έτσι φτιάχνονται οι αναμνήσεις.

Έχω κ άλλα να γράψω... έχω γίνει, μάλλον όμως, πολύ πολυλογάς... κ εσύ πολύ υπομονετικός που διάβασες όλο αυτό... :-)

Friday, November 20, 2009

Yes! The Pet Shop Boys ARE in Greece after all (εντ αή γκοτ δη πήκτσουρζ του προύβ ητ)

Ok, Πρέπει να είμαι ήρεμος

βαθιές ανάσες πάμε:

φιου φιου φιου φιου φιου φιου φιου φιου φιου...

Λοιπόν σήμερα το πρωί πήγαινα από μία δουλειά στο σπίτι. Ok; Ok!

Κ όπως είμαι στο πεζοδρόμιο του Φίλιον, πιάνω μία γνώριμη αίσθηση φάτσας με την άκρη του ματιού... Ok; Οκ!

Κ ενώ ήδη μέσα μου έχω αρχίσει κ είμαι σε κώμα, γυρίζω αργά αργά το κεφάλι προς την αίσθηση αυτή.... Ok; Οκ!!

κ βλέπω, τον Neil Tennant, τον τραγουδιστή των Pet Shop Boys, να κάθεται σε ένα τραπέζι του Φίλιον!!! Ok; Οκ!

Μαζί με έναν άλλο κύριο...

και TOTE αρχίζω να συνειδητοποιώ τι ΑΚΡΙΒΩΣ γίνεται κ ποιος είναι ο άλλος κύριος κ ότι βασικά έπεσα πάνω στους Pet Shop Boys!!!!

κ ότι of all the Πήπουλ που ζουν στην Αθήνα...

and of all δη καφετήρηας της τεράστιας πόλης, έκατσε σε μένα να κάτσουν στο Φίλιον οι Pet Shop Boys στην επίσκεψη τους στην Ελλάδα!!!!

Όπου παθαίνω, εννοείται, εγκεφαλικό σε όλο μου το κορμί κ μετά θυμάμαι ότι έχω το εισιτήριο για την αποψινή συναυλία τους στο πορτοφόλι μου, οπότε τι κάνω ο τρελός;

Πηγαίνω κ τους λέω με πολύ πολύ πολύ ντροπή....

"I am really embarrassed for this guys, but would you mind singing my ticket?"

Ο Neil με κοίταξε λίγο ενοχλημένος αλλά πήρε το στυλό κ το εισιτήριο κ έβαλε την υπογραφή του... κ ύστερα τα έδωσε στον Chris ο οποίος μου έκανε κ αστειάκι!!!

"It looks cheap!!!"

Όπου εγώ, μεγάλη κομπλέξα δεν το συζητώ, του λέω ο κάκγουρας ο τεράστιος

"no it is not cheap, it is the VIP one!!!"

[get laid boy, χαλάρωσε λίγο δεν σε είπαμε κ φτωχό... δηλαδή έχουμε δει κάγκουρες κ κάγκουρες αλλά εσύ, ο γιορζ τρούλη δηλαδή, τους ξεπερνάς ΟΛΟΥΣ μπάη φαρ!]

όπου ο άνθρωπος, πολύ απλά, εννούσε ότι το εισιτήριο φαίνεται λίγο φτηνιάρικο...

αλλά που να κατεβάσει εμένα η κούτρα μου λίγο εξυπνάδα, ομολογώ παιδιά είχα παραλύσει εντελώς, δεν το πίστευα ΕΝΤΕΛΩΣ ΚΑΘΟΛΟΥ όμως... δεν φταίω, συγχώρα με, συγχώρα με ταπεινά στα πόδια σου πέφτω, σέξη βγιούερ, μας έκανα ρεζίλι σαν χώρα!!!

ΟΪΜΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕ! ΝΤΡΟΠ ΟΝ ΜΕ!

.... ... .... .... ... ...

Εκεί εξαντλήθηκαν όλα τα θάρρητα μου κ αφού είπα ένα ξερό "have a great time tonight guys... I will see you tomorrow in Saloniki as well" έφυγα σαν τον τρελό...

Κ μετά άρχιζα να ουρλιάζω εσωτερικά... κ από τότε δεν έχω σταματήσει... κ μάλλον μέχρι τα 60 με 65 μου δεν το βλέπω....

(καλά, εννοείται ότι θέλω ΤΩΡΑ, ΤΩΡΑ όμως, το τηλέφωνο του Κοέλιου να του ζητήσω συγγνώμη που του κοροϊδεύω κ του ειρωνεύομαι το γνωστό του τσιτάτο ότι όταν θέλεις κάτι πολύ, το σύμπαν συνωμοτεί να πιουν καφέ οι Pet Shop Boys στο Φίλιον)

Λοιπόν, τι έχουμε παρακάτω....

Καταρχήν έχουμε τις φωτογραφίες για να αποδείξω ότι ΔΕΝ είμαι η Σαμπρίνα, ότι ΔΕΝ ακούω φωνές κ ότι ΔΕΝ βλέπω μεγάλα ηλεκτροπόπ συγκροτήματα στους δρόμους της μικρής μας πόλης:

Το πρόβατο με το υπογεγραμένο εισιτήριο των Pet Shop Boys:



θα τα πούμε στην συναυλία. τι να πω, έχω πάθε πλάκα με αυτό που μου συνέβη σήμερα.

αρονό

σοκ

ΣΟΚ

(καλά να περάσουμε, φτου γκάρλιξ, φτου φτου φτου)

Monday, November 16, 2009

Κ ο τυχερός που θα πάει στους Pet Shop Boys είναι ο....


θυμάσαι που σου έκανα διαγωνισμό για τους Pet Shop Boys κ δεν ήθελες να πάρεις μέρος;

κακώς!

γιατί ήρθε η ώρα να γίνει η κλήρωση. κ ο νικητής θα κερδίσει δύο εισιτήρια για την συναυλία των παπούδων, όπου θέλει, Αθήνα ή Θεσσαλονίκη.

Η κλήρωση θα γίνει βεβαίως στην περιβόητη σουπιέρα της Γιαγιάς.

Μισό λεπτό να την φέρω... μισό λεπτό... κάτσε να την βρω... [γαμώ το σόι μου πώς σταδγιάλα χώθηκες κάτω από το βουνό με τα σέξη σώβρακα για σουπιέρα, το φελέκι σου μέσα] ντάξει την βρήκα:

εδώ είναι...



όμορφη δεν είναι;ναι, είναι.

Λοιπόν, πριν πάμε στην κλήρωση να δώσουμε τις σωστές απαντήσεις:

ερώτηση 1 - a
ερώτηση 2 - d
ερώτηση 3 - beeeeeee
ερώτηση 4 - c
ερώτηση 5 - b (και όμως, το έχω τσεκάρει, χεχε)

Κατά παράδοση, στις κληρώσεις του πρόβατου, συμμετέχουν όλοι όσοι απαντάνε στις ερωτήσεις... ακόμα κ αν απαντάνε λάθος... τι να κάνω, έχω καλή ψυχή κ αυτό το εκμεταλλεύονται οι συνεργάτες μου, άσε που επιπλέον βγαίνει κ στον κόσμο.

Που θα πει ότι στην κλήρωση συμμετέχουν οι:

man laying down
flonsavardu
autapath
Yo!Reeka (το παιδί του, βασικά)
A.F.Marx
stassa
sk
zero point
sstamoul
Pink Fish
ο {π}
wilma
o πολύβιος
Aunt Donna
kiki
κούνελος
Χάρης
κόκκινο μπαλόνι
Patrick
scatterbrain
Mad

σχόλια άφησαν στο Post κ διάφοροι ανώνυμοι, ή άνθρωποι που δεν μπορώ να τους εντοπίσω άμα κερδίσουν, σόρη γκάηζ κ γκέρλζ αλλά επειδή η συναυλία είναι την Παρασκευή πρέπει να είμαι σίγουρος ότι θα μπορέσω να λύσω το θέμα γρήγορα κ τακτικά οπότε δεν σας βάζω στην κλήρωση γιατί άμα βγει το ονοματάκι σας θα έχω τύψεις κ ενοχές κ πολύ άγχος! υπόσχομαι να προσεύχομαι να κερδίσετε σε άλλα, πιο σημαντικά! χεχεχε

Οπότε, βάζουμε όλα αυτά τα ονόματα στην σουπιέρα, κουνάμε με λεβεντιά κ χάρη κ έχουμε τον νικητή των δύο εισιτηρίων.

Νικητής είναι...


είναι....


είναι....

ο {π}

ναιαιαιαιαιαιαιαιαιαιαιια! μπράβο ρε πι, μπράβο, από μικρός το λέγανε στην γειτονιά ότι θα πας μπροστά όταν μεγαλώσεις, κ να, να!

είμαι πολύ συγκινημένος γιατί κέρδισε ένα πραγματικά καλό παιδί κ όχι κανένα σακαφιοράκι... περισσότερα δεν μπορώ να πω, χοχοχοχοχοχοχο!

συγχαρητήρια πολλά στον π, κ ευχαριστώ όσους δεν κιούρδισαν για την συμμετοχή τουσ, you rock guys and girls!!!

όπως είπαμε, θα σας μνημονεύω στις προσευχές μου να κερδίζετε σε άλλα πιο σημαντικά (σεξάκοι βασικά κ στα γκομενικά...)

θα σας δω στην συναυλίαααααααααααα :-)

Monday, November 09, 2009

Το πρόβατο σε στέλνει στους Pet Shop Boys! Η ΜΕΓΑΛΗ επιστροφή της σουπιέρας της γιαγιάς


Αγαπημένε sexy viewer!

Μετά από απίστευτα πολύ καιρό, σχεδόν ένα χρόνο, ήρθε πάλι η ώρα ένας θεσμός που αγάπησες μέχρι τα βάθη του σωβρακακίου σου να επιστρέψει...

Η σουπιέρα της γιαγιάς! Κ μάλιστα, επιστρέφει εντυπωσιακά! Πολύ πολύ εντυπωσιακά...

Γιου ση, αυτός που θα κερδίσει στον σημερινό υπέροχο διαγωνισμό θα πάει να δει τους Pet Shop Boys σε 1 από τις συναυλίες τους στην Αθήνα ή στην Θεσσαλονίκη!

ναι, ναι, καλά διάβασες. Όποιος κερδίσει, θα πάει να δει τους Pet Shop Boys. Κ όχι μόνος του, αλλά με έναν φίλο του.

Δηλαδή ο νικητής θα κερδίσει δύο εισιτήρια... Όπου τα θέλει. Αθήνα θέλει; Αθήνα θα πάει; Θεσσαλονίκη θέλει; Θεσσαλονίκη θα πάει!

Αυτό είναι το πρόβατο! Δεν είναι μόνο σέξυ, αλλά επιπλέον ομορφαίνει κ την ζωή του αναγνώστα!

Α σημειωτέον επειδή στην συναυλία θα είμαι κ εγώ, αν κερδίσει θα έχεις με έναν σμπάρο δύο τριγώνια. Θα κάνουμε κ παρεϊτσα! How cool is that?ς?? ρητορικό το ερώτημα... α λατ!

Λοιπόν φύγαμε!

Για να μπει το όνομά σου στην κλήρωση για το διαγωνισμό, χρειάζεται να απαντήσεις στις εξής πέντε uber δύσκολες ερωτήσεις. Γενικά, είναι καλό να δώσεις την σωστή απάντηση... αλλά κ την λάθος να δώσεις, δεν θα χαλάσουμε τις καρδιές μας. Θα συμμετέχεις στην κλήρωση (κατά πάσα πιθανότητα, εκτός κ αν έχω νεύρα εκείνη την μέρα χεχεε) απλά όλοι θα λέμε "καλά λένε ότι τα βλαμμένα τα βοηθά η τύχη".

Λοιπόν, οι ερωτήσεις είναι...

ερώτηση 1

Για ποιές από τις παρακάτω έχουν γράψει τραγούδι οι Pet Shop Boys

a - Dysty, Kylie, Shirley Bassey
b - Dusty, Kylie, Stella Konitopoulos
c - Dusty, Kylie, Madonna

ερώτηση 2

Ποιοί ΔΕΝ είναι το ελληνικό αντίστοιχο των Pet Shop Boys; (προσοχή παγίδ παγίδ εντατίκ)

a - Οι VIPS
b - Οι Bang
c - Ο Χαριτoδιπλωμένος με την Μαντώ
d - Οι Micro

ερώτηση 3

Για ποιόν/ποιά διάσημο/η blogger όταν είχε πάει στην Αγγλία δήλωσαν οι Pet Shop Boys στο BBC "άμα δεν σταματήσει να παραμονεύει έξω από το σπίτι μου ο παρανοϊκός για να πάρει αυτόγραφο I AM SOOOOOOOO CALLING THE ANTITERRORIST UNIT"

a - Julia (από την Julie and Julia)
b - Γιώρζ Τρούλη
c - AF Marx

ερώτηση 4

Τι κάνει η Πέγκυ Ζήνα κάτω από το τραπέζι σε αυτήν την φωτό;

a - σπάει ένα γιάντες με την Νατάσα Θεοδωρίδου που κρύβεται από κάτω
b - έχει βγάλει τα παπούτσια κ ξύνει με το αριστερό πόδι την δεξιά γάμπα
c - σφίγγει με τα ειδικά εκπαιδευμένα πόδια της τα παπάρια του Μητροπάνου ώστε αυτός να βγει χαμογελαστός στην φωτογραφία κ να δεχτεί να τραγουδήσει μαζί της.

Ερώτηση 5

Τι λέει ο Παπαντρέου στον Καραμανλή σε αυτήν την φωτό;

a - "Ναι, περνώ κ μόνη μου καλά, τα καταφέρνω μία χαρά, δεν σε έχω ανάγκη ευτυχώς μου είσαι πλέον περιττός"
b - "Σου έβαλαν το 5 της Max Factor, ε; Γι αυτό έχεις τόσο ανοιχτό φυσικό χρώμα... εμένα μου βάλαν Maybeline κ κοίτα πως είμαι... σαν την κουράδα"
c - "Θέλεις να τα παρατήσουμε όλα, να βγούμε από την σκιά των πατεράδων/θείων/παππούδων μας κ να γίνουμε οι Pet Shop Boys της μέσης Ανατολής; Πες ναι!!!! θα φοράμε τέλεια δερμάτινα σορτσάκια"

αυτές ήταν οι ερωτήσεις!

Αγαπημένε αναγνώστη, αφήνεις τις απαντήσεις σου στα σχόλια του ποστ, κ να θυμάσαι ότι είναι ντροπή να κλέβεις στην σουπιέρα της γιαγιάς. Όπως ντροπή είναι, κ μάλιστα ακόμα πιο μεγάλη, το να μην παίζεις.

Η κλήρωση θα είναι ανοιχτή όλη αυτήν την βδομάδα, κ η κλήρωση θα γίνει την άλλη δευτέρα τρίτη. Με τον γνωστό τρόπο: χαρτάκια με ονόματα μέσα στην σουπιέρα της γιαγιάς, ανακάτεμα κ τράβηγμα!

Μπορείς, το ξέρεις! άντε λοιπόν! :-)

Sunday, November 08, 2009

Show biz verbz of da week

Συνεχίζουν να μας τρελαίνουν οι Βρετανοί με τα μπαράζ των εντελώς απαράδεκτων ανόητων κ φρικτών νούμερο 1 singles. Την προηγούμενη βδομάδα ήταν η Cheryl Cole, πρώην μέλος των Girls Aloud, με ένα πράγμα που λέγεται Fight For This Love, φρίκη, ενώ αυτήν την βδομάδα είναι ένα boy band (!!!!!!! μα, απίστευτο, υπάρχουν ακόμα boy bands στην εποχή μας;) με το everybody in love, ξανά μανά φρίκη. έλεος τα αυτάκια μου, έλεος. Ναι, τελικά είναι αποδεδειγμένο, τα μεγαλύτερα εγκλήματα εις βάρος της τέχνης έχουν γίνει στο όνομα της αγάπης.

Ξεκίνησε κ επίσημα, εν τω μεταξύ, στην Ηνωμένη Πολιτεία ("οι Ηνωμένες Πολιτείες" πληθυντικός, η Ηνωμένη Πολιτεία ενικός) η Χριστουγενιάτικη περίοδος. Η πιο εμπορική ταινία του Σαββατοκύριακου είναι το "Χριστουγεννιάτικα Κάλαντα" του Ντίκενζ σε 3d κ σούπερ τρόνικ χάη τεκ αντβάνσντ εκδοχή! How cool is that! Η σκηνοθεσία είναι του Zemeckis, που έκανε κ το Forrest Gump (η καλλιτερότερη ταινία όλων των εποχών, καίρο έχω να την δω τώρα που το σκέφτομαι...). Το "ρόλο" του Σκρούτζ, σε όλες τις φάσεις της ζωής του, αλλά κ των τριών πνευμάτων των Χριστουγέννων που του μαθαίνουν να τρώει πολύ γαλοπουλα τα Χριστούγεννα με τα φιλαράκια του, γιατί το να έχεις χοντρουλό κοιλάκι είναι σέξυ, παίζει ο ίδιος ένας ηθοποιός, ο Jim Carrey. 31 εκατομμύρια δολλάρια μάζεψε η ταινία σε τρεις μέρες, δεν είναι καθόλου μα καθόλου λίγα, αλλά δεν είναι κ τόσα πολλά... χμφ χμφ χμφ. Έχουν τρελαθεί κ οι Αμερικάνοι, δεν μπορώ να καταλάβω τι θένε για να είναι ευχαριστημένοι. εδώ το trailer:


Πεθάναμε πάλι στο κλισέ, στην συνέντευξη που έδωσε η Ριχάνα για να μιλήσει "αποκαλυπτικά" για την βραδιά που την κακοποίησε ο Chris Brown. Τι "ο άντρας που με χτυπούσε δεν είχε ψυχή μέσα στα μάτια του" είπε, τι "τον παράτησα για να μην δώσω κακό πρότυπο στους φάν μου" είπε, τι "οι πληγές μέσα μου δεν έχουν γιατρευτεί ακόμα" είπε... Αυτό που δεν είπε είναι ότι η συνέντευξη, όλως τυχαίως, συνέπεσε με την κυκλοφορία του κανούργιου της άλμπουμ. Ρηχανίτσα Ρηχανίτσα, δεν μας τα λες καλά. Που είναι η αμπερέλα σου.

Κάθεσαι; H Κόλαση του Δάντη (όχι του Χρήστου Δάντη, που έβγαλε το Σκάσε, του άλλου, του Αλιγκέρι, από την Ιταλία) θα γίνει video game από την Electronic Arts, την καλλίτερη εταιρία video games. Άντε, με το καλό κ ο Δον Κιχώτης να μπαίνει στην σειρά.

Πήρε τα 3 της (βραβεία) η Beyonce στα βραβεία MTV Europe. καλλίτερη τραγουδίστρια, καλλίτερο βίντεο (single ladies) κ καλλίτερο τραγούδι (halo). Θα το έχει πάρει πρέφα κανένας από αυτούς που είναι αυτήν την στιγμή στο Ολυμπιακό Στάδιο στην συναυλία της, να της πει ένα "μπράβο βρε κοπελιά, μπράβο" ή θα την αφήσουμε παραπονούμενη; Τι να πω, ελπίζω - αν κ χλωμό το κόβω, δεν πολύδιαβάζουμε internet εμείς εδώ στην ελλάδα δυστυχώς.

Βγήκε το νέο βιβλίο με διηγήματα της Alice Munro, καλλίτερης διηγηματογράφου όλων των εποχών, το Too Much Happiness. Να το εξώφυλλό του στην Αμερικάνικη έκδοση:

Κ να κ στην αγγλική (αυτή που περιμένω, αυτή που περιμένω, αυτή που περιμένω, αυτή, αυτή, λογικά μέσα στην βδομάδα θα μου έρθει - να είναι καλά το amazon)


κυκλοφορεί αυτήν την βδομάδα η νέα απειλή της Χαρούλας το "η αγάπη θα σε βρει όπου κ να ΄σαι", εννοείται ότι θα πέσει αυστηρή κριτική όταν πάρω το cd να το ξέρεις σέξυ βιούερ.


Έφυγε λέει ο Φοίβος από την δισκογραφική του Antenna κ μαζί του πήρε κ την Δέσποινα. Επίσης, η ΙγκουΆννα άρχισε τις εμφανίσεις της στο Αθηνών Αρένα κ θα ξαναβγάλει το τελευταίο της cd με 3 τραγούδια επιπλεόν. Επίσης, ο ένας τραγουδιστής κάνει αυτό, η άλλη το άλλο.... όλα αυτά ηχούν στα αυτιά μου σαν να μου μιλάει κάποιος για "μεγάλες κεντήστρες" ας πούμε. Τίποτε, απομεινάρια ενός πράγματος που κράτησε μερικά χρόνια - κ μάλλον πολλά ήταν - κ τώρα χάνεται για πάντα.

Πίστεψε το. Είμαστε λιγότερο από δύο βδομάδες από τις συναυλίες των Pet Shop Boys στην Αθήνα κ στην Θεσσαλονίκη, κ η σουπιέρα της γιαγιάς ετοιμάζεται να επιστρέψει με τον τρόπο που της αξίζει. Θα μου πεις "καλά, πως σχετίζεται η σουπιέρα της γιαγιάς με τις συναυλίες των Pet"; ε, θα δεις, κάνε δύο μέρες υπομονή! :-)

Tuesday, October 13, 2009

Yes! Pandemonium! Οι Pet Shop Boys στην Ελλάδα!


Ναι, είναι επίσημο, το γράψαν κ στο site τους τα παλλουκάρια!

Οι Pet Shop Boys έρχονται, με την Pandemonium tour τους στην Αθήνα κ στην Θεσσαλονίκη!

How cool is that! Ιδού η ανακοίνωση από το site των παιδιών:

We are pleased to announce that Pet Shop Boys have extended their Pandemonium tour to include two dates in Greece.
On Friday,November 20th, they'll be at the Metropolitan Expo in Athens. And on Saturday, November 21st, they'll play the Vellidio Convention Center in Thessaloniki. Tickets for both shows go on sale this Wednesday, October 14th.


Η Pandemonium tour είναι, λένε όσοι την είδαν, πολύ τσίλικη, κ εγώ αναστενάζω με απίστευτη ανακούφιση, γιατί τις άλλες δύο φορές που τους είδαμε στην Ελλάδα ήρθαν λίγο "ερασιτεχνικά".

Κ αν το 2001 στον Λυκαβητό, το πράγμα μας φάνηκε πολύ ωραίο, ίσως επειδή ήταν πρώτη φορά, ίσως επειδή ήμασταν μικρά, το 2003 που είχαν ξανάρθει στο Γκάζι, απλά δεν βλέπονταν! Χάλια. χάλια.

Αυτή την φορά όμως τα πράγματα είναι πολύ διαφορετικά. The Boys έχουν επενδύσει στην παραγωγή, η οποία λένε όσοι ξέρουν, θυμίζει την περίφημη τουρνέ που είχαν κάνει στις αρχές του 90, τη performance, η οποία έγινε σημείο αναφοράς για πολλές τουρνέ γριών κ ατάλαντων μετζένων στα επόμενα χρόνια.

Λοιπόν, στα πρακτικά - Εδώ είναι το set list, δηλαδή ποιά τραγούδια παίζουν στο σόου. Αυτά που σου έχω με italics δηλαδή πλάγια γράμματα είναι τα πολύ gay anthems για όμορφα ζευγάρια αντρών. Που θα πει τα μαθαίνεις απ' έξω τους στίχους για να τα τραγουδάμε όξω φωνή εκείνα τα βράδια.

Heart (Intro -contains elements of More than a dream)
Did you see me coming?
Pandemonium / Can you forgive her?
Love Comes Quickly
Love etc.
Building a wall
Go West
Two Divided By Zero
Why Don’t We Live Together?
Always on My Mind

New York City Boy
Closer to Heaven
Left to My Own Devices
King’s Cross
The way it used to be

Jealousy
Suburbia
All over the world
Se A Vida E (That’s The Way Life Is)
It’s A Sin
Being Boring
West End Girls


επίσης, ΠΟΛΥ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ. Μη σε πιάσει καμία λύσσα κ πας μπροστά μπροστά στην σκηνή! Μέγα λάθος.

Γενικά, προσπάθησε το πράγμα να το δεις από κάπως μακριά, ώστε να βλέπεις πανοραμικά τι παίζει στην σκηνή. Το πολύ κοντά δεν βολεύει με τους Pet Shop Boys!

Βέβαια, υπάρχει κ η λύση που λέει ότι πας στην συναυλία της Αθήνας και πιάνεις θέση από μακριά - κ μετά, την επαύριο, στην Θεσσαλονίκη τους βλέπεις από κοντά για να έχεις συνολική εικόνα!

Χεχεχε, μην γελάς, ξέρω τουλάχιστον έναν άθρωπα που θα πάει κ στις δύο συναυλίες, στο καπάκι. χεχεχε. ναι, ναι, θα πάρει το βουατήρη του κ θα πάει στην Θεσσαλονίκη να χτυπήσει διπλόπιτο Pet Shop Boys! Όπως ας πούμε έκανε κ το 2001 στον λυκαβητό!

Χεχεχε - κ για να ξέρεις τι να περιμένες, δες τι έχουν γράψει για την Pandemonium tour διάφοροι σέξηδες:

Oι μανχατανιώτες στο NEW YORKER:

I’ve seen the Pet Shop Boys three times, and I cannot recall ever seeing Chris Lowe move. Lowe is the non-singing, writing Boy; Neil Tennant is the writing and singing Boy; and neither member of the utterly brilliant dance-music duo is big on the overt. Their songs return again and again to a specific brand of immobility—the unchanging face that conceals a roiling heart. Tennant and Lowe are part of a great tradition of slipping intense emotions into an envelope of wit that runs straight from Oscar Wilde to Noel Coward to the Boys. But they are still a pop act, and they know that shows should be shows. For their tenth studio album, “Yes,” they’ve mounted something called the Pandemonium tour, which involves dancers in primary colors, white cubes, and hats that would make Isabella Blow proud. Lowe claims that “Every night is Friday night” on this tour, which comes to Hammerstein Ballroom Sept. 1-2. In all the times I’ve seen the Pet Shop Boys, I’ve never been bored, not even a little. That would be a sin.

Οι άλλοι μανχατανιώτες στο VILLAGE VOICE:
Pet Shop Boys
Hammerstein Ballroom
Tuesday, Sept. 1

Fans have come to expect certain things from a Pet Shop Boys show: Neil Tennant's dry but poignant vocals, Chris Lowe's concert-specific remixes of their classics, artsy visuals, experimental dancers, a few outfits, and, on a deeper level, communion. The first New York stop on the "Pandemonium" tour didn't disappoint on any of those fronts, kicking off with the high-gloss Italo-disco classic "Heart" as the duo emerged from a Pink Floyd-inspired "Wall" of white boxes, wearing translucent cubes on their heads. The next few songs were from their stately new album Yes, including the bouncy first single "Love, etc." and a wobbly medley of "Pandemonium" and the older "Can You Forgive Her?"

Throughout the night, '80s-style graffiti, Communist propaganda, black-and-white videos of the Boys themselves, and favela landscapes were projected onto the Wall, layers of which crumbled during "Go West" to accommodate dancers done up as Atari Olympians and "exploded" into dangling ornaments during the finale. Tennant's
voice sounded remarkably unweathered, Lowe's synth work was on point, and the playlist ran to 20-plus new and old songs in almost two hours, including a surprising acid-house mashup of club rarities "Two Divided by Zero" and "Why Don't We Live Together?"

But as I was fidgeting with my camera and chanting "Che Guevara and Debussy to a disco beat," I noticed something unexpected in the frame: a lot of balding heads. Some of us have been dancing to these songs for a quarter-century now. That combination of nostalgia and theatrics hit a catharsis during the final flurry of confetti and sing-alongs: After a melancholy, tuxedo-clad interlude, they picked up the tempo with "Jealousy" and "Suburbia," then sashayed south of the border with a riotous medley of "Se a Vida Γ©," "Discoteca," "Domino Dancing," and even Coldplay's "Viva La Vida." The finale, "It's a Sin," climaxed in a burst of hard house beats, operatic strings, and giant bursts of glitter. During the encore, bits of it were still aloft and sparkling as the crowd sang "Being Boring" pretty much in its entirety. Reclaiming the mic, Tennant closed us out, inevitably, with the evergreen "West End Girls," 25 years old itself. The "Girls" and Boys may all be a bit longer in the tooth these days, but the bite is still plenty sharp.


Κ εδώ είναι μερικά μυστικά ομορφιάς της παραγωγής! χεχεχεχε!

Κ εδώ ένα πάρα πολύ ενδιαφέρον video από την Μόσχα αδελφές μου, την Μόσχα!

Sunday, August 03, 2008

5 υπέροχα remixes των Pet Shop Boys


τους Pet Shop Boys τους λατρεύω.

και πιστεύω ότι αν με γνώριζαν θα με λάτρευαν και εκείνοι.

ένηγουέη.


σήμερα θα σου ανεβάσω 5 τέλεια remixes τους. εγώ τα λατρεύω και τα 5, τα ακούω λούπα λούπα λούπα λούπα.

ένα:
το red letter day ήταν το τελευταίο single από το πιο αδικήμένο τους album, το Bilingual που εγώ το λάτρεψα αλλά έγινε αιτία πολλοί να τους διαγράψουν από την τριάδα με τα pop groups που παρακολουθούν. Στο cd single του κομματιού υπάρχει ένα φοβερό remix του ότι πρέπει για χορό με το σώβρακο.


δύο:
το Very ήταν το πιο επιτυχημένο album των Pet. Πήγε νούμερο 1 στην Βρετανία, και έβγαλε αρκετά σουξέ. Περιέχει ίσως το πιο αγαπημένο μου τραγούδι τους, το οποίο δεν βγήκε ποτέ σε single. Το Young Offender έχει μία μελαγχολία που ακούγεται εκεί από πίσω, σε αυτόν τον ήχο που μινοριάζει... οι Jam & Spoon του έκαναν ένα απίστευτο remix, που έκανε ένα τέλειο τραγούδι ακόμα καλλίτερο.

τρίo:
το πρώτο άλμπουμ των PSB, αυτό με τις πετσέτες και το West End Girls, έχει ένα άλλο μελαγχόλικ ανώνυμους τραγούδι, το violence που μιλάει για την κακοποίηση που υφίσταται το μποτόμι από τον τοπ, και η γυναίκα από την κοινωνία και μούμπλε μούμπλε. μου αρέσει πολύ. και μου αρέσει ακόμα περισσότερο αυτό το remix του που ήταν b side στο I wouldn't normally do this kind of thing.

τέσσερο:
δεν θα ξεχάσω ποτέ έναν ολόκληρο Λυκαβηττό να χτυπιέται με το Always On My Mind και στις δύο συναυλίες που έκαναν οι Pet το 1821 (...ok ok, έρλη όουζ ήταν...). Ένας από τους πιο γνωστούς παραγωγούς το έητης το ρεμιξάρει εδώ, ο Shep Pettibone. Θα σε αρέσει trust me.

πέντε:
κοίτα, δεν ξέρω πως να στο πω... βασικά, δεν είναι αυτό που νομίζεις, απλά επειδή το 5 τραγούδι δεν είναι remix αλλά b-side είπα να σου βάλω δύο τραγούδια.

το ένα είναι τέλειο, λέγεται Bright Young Things είναι σκέτο Jane Fonda με την καλή έννοια σε ενέργεια.

το άλλο είναι υπέροχο και λέγεται Sexy Northener. εχει στίχο που λέει it's not all football and fags Λολ

αααα δεν αντέχω σου ανεβάζω ακόμα ένα σούπερ μελαγχολικό και γλυκό σαν πρωινό κυριακής του αυγούστου. always πρέπει να το ακούσεις.

θέγκ μη νατ, χαρά μου