στο χτεσινό αγόρι με το μηχανάκι

(εναλλακτικός τίτλος: το ένα ψέμα σβήνει το άλλο)

"να σε πάω κάπου;" με ρώτησες εχτές, όταν πια είχαμε φάει και έπρεπε σιγά σιγά να το διαλύσουμε,(για να κρατήσουμε τα προσχήματα, όχι για τίποτε άλλο...)

μου είπες ψέματα ότι τάχα ο δρόμος για το σπίτι σου περνάει μπροστά από το δικό μου σπίτι... για να περάσουμε λίγη παραπάνω ώρα μαζί.

αυτό το ψέμα στο ξεπλήρωσα αμέσως... δεν σου είπα ότι είχα έρθει με το μηχανάκι στο γυμναστήριο.

έτσι με πήγες στο σπίτι μου αφού "είχα έρθει με τα πόδια" και αφού "ήταν δρόμος σου από εκεί".

για να περάσουμε λίγη παραπάνω ώρα μαζί...

[..τι θαύμα, σκέφτομαι, που είναι ότι μερικοί άνθρωποι θέλουν να περνάνε περισσότερη ώρα μαζί...]

Τόμας Μπέεεεεεντισον

ψέμματα δεν θα πω... "έκλεψα" την ιδέα από ένα από τα ωραιότερα Post του Νικόλα Σκούρα στο οποίο διηγείται μία ιστορία όπου ένα μικρό κοριτσάκι μπαίνει σε ένα φαρμακείο για να ζητήσει «παγωτό για τον βήχα»!!!

Σκέφτηκα λοιπόν με αφορμή το αγαπημένο κοριτσάκι, [που πρέπει να είναι μακρινό συγγενάκι δεν το συζητώ, και που να μου το θυμηθείς σε 30 χρόνια θα είναι ζάμπλουτο με δική του αυτοκρατορία] τι ωραίο θα ήταν να έφτιαχνα εγώεγώεγώεγώεγώ μία σειρά από προϊόντα που με ένα σμπάρο θα είχες δύο τριγώνια.

Τα προϊόντα θα είχαν συγκλονιστικές πουλήσεις και έτσι θα γινόμουν ζάμπλουτος και μετά θα έπαιρνα όλους μα όλους μα όλους μα όλους τους Έλληνες bloggers, μέχρι και τον ογκόλιθο υψηλής αισθητικής Μάνω Αντώναρο για ένα δίχρονο spa session μπας και ηρεμούσαν λιγάκι τα μπουτάκια μας και έτσι κάναμε κάτι πιο δημιουργικό και παραγωγικό από το να ξεμαλλιαζόμαστε. έτοιμος;

1. Παγωτό για το βήχα. όσο πιο πολύ τρως, τόσο πιο καλό κάνεις στις αμυγδαλές σου.

2. Μίλ φέιγ κατά της τερηδόνας. Προφιτερόλ κατά της πέτρας και της ουλίτιδας.

3. Μαγιό που σε κάνει να δείχνεις πολύ κουλτουριάρης και Intelectuel και μάλιστα με ιδιαίτερη αγάπη στην Γερμανική λογοτεχνία που είναι βαριά (Thomas Mann, Hermann Esse, κλπ).

4. Παντόφλες κατάλληλες για να πας σε δεξίωση.

5. Σώβρακο που κρατά όρθιο το βιβλίο όταν διαβάζεις ξαπλωμένος στο κρεβάτι ή στον καναπέ.

5. Βάτες που κάνουν μασάζ ριφλεξολογίας στις πατούσες.

6. Κραγιόν που σε κάνει να φαίνεσαι τριχωτός πλαταράς και macho άντρας που μισεί τα πουστράκια και ξύνει τα παπάρια του όταν σου μιλά.

7. Δονητής φουρνάκι που όσο η γκόμενα τον χρησιμοποιεί και μέχρι να come, έχει φτάξει μουσακά για να τον σερβίρει εκείνη στον άντρα της και έτσι αυτός να μην την λέει ακαμάτρα και τεμπέλα. (αυτό υπάρχει και σε μορφή δονητής φόρμα κέικ, που φτιάχνει κέικ, και δονητής χύτρα που φτιάχνει μαγειρευτά).

8. Τζατζίκι αποσμητικό ποδιών και μασχάλης και πισινάκιου. Πως δουλεύει:
Τρως ένα σουβλάκι με διπλό τζατζίκι και μετά δεν χρειάζεται για 25 ώρες να πλύνεις πόδι, μασχάλοι, πισινώ και βέβαια και στόμα. Μέχρι να ξαναφάς δηλαδή!!! δεν είναι σούπερ;

Μπεεε. Feel free to ad your contribution. τα κέρδη μισά μισά!

Η αρχή των συγκοινωνούντων πούστηδων

Όταν ένα άνθρωπο τον συμπαθώ πολύ (και πάνω - τον αγαπάω, τον λατρεύω κ.ο.κ.) «συμπάθώ» το ίδιο σχεδόν πολύ και εκείνον με τον οποίο έχει αποφασίσει να νταραβερίζεται γκομενικά.

Αυτή την αρχή μου, μία από τις βασικές αρχές με τις οποίες διάγω την ζωή μου, την ονομάζω «αρχή των συγκοινωνούντων πούστηδων».

Μου φαίνεται ότι είναι πολύ σωστό, και συμπεριφορά φίλου, να φέρομαι στον γκόμενο του φίλου μου με τον ίδιο σχεδόν τρόπο που φέρομαι και στον φίλο μου. Ακόμα και αν αυτό είναι κατασκευασμένο ή με αναγκάζει να είμαι προς τον φίλο μου ένα τσικ υποτονισμένος από είμαι συνήθως όταν είμαστε οι δυο μας.

Δεν γουστάρω ρε παιδί μου ο γκόμενος του φίλου μου να νιώσει διάκριση από μέρους μου - γιατί ξέρω ότι υπάρχουν πολλές πιθανότητες αυτό να γίνει πρόβλημα είτε στην σχέση τους είτε στην σχέση την δική μου με τον φίλο μου.

Φυσικά, αυτό σημαίνει πως κατά καιρούς είμαι περισσότερο οικείος, ανεκτικός, φιλικός, συμπαθητικός, συγκαταβατικός και διάφορα άλλα από όσο θα ήταν ειλικρινές να είμαι απέναντι σε κάποιους ανθρώπους (μάλιστα, σε κάποιες περιπτώσεις είμαι ένας σουίτι ντάρλινγκ με τύπους που το περισσότερο που θα χαράμιζα για χάρη τους είναι ένας ωραίος μυρωδάτος μποχίκος πόρδος... ... ...). Αλλά αυτό δεν με πειράζει.

Μου το έχουν κάνει να μου πουν, δικοί μου φίλοι, ότι δεν γουστάρουν κάθόλου το στεφάνι μου και το αποτέλεσμα δεν μου άρεσε καθόλου: καταστεναχωρήθηκα, πληγώθηκα, θύμωσα αφ’ ενός και για να αποφύγω τις τριβές, αφ’ ετέρου, ασυνείδητα απομακρύνθηκα για χρόνια από τον «εκλεκτικό φίλο». (του χρειαζόταν του αρχιδιού - βέβαια τα έχουμε ξαναβρει έκτοτε...).

Επίσης σκέφτομαι και το άλλο - στις δουλειές είμαστε όλοι «αναγκασμένοι» να συνυπάρχουμε, μην σου πω και να συνεργαζόμαστε αποδοτικά με ανθρώπους εντελώς ίουκ και μπλιάχ! Αν μπορώ να το καταφέρω αυτό για χάρη της εργασίας μου, ΣΑΦΩΣ αξίζει τον κόπο να το κάνω για χάρη της φιλίας.

Εννοείται ότι η αρχή τηων συγκοινωνούντων πούστηδων ισχύει και the other way round - δηλαδώ συμπαθώ ή κάνω ότι συμπαθώ και τους κολλητούς του εκάστοτε στεφανιού μου. Ρε πούστη μου, είναι το λιγότερο που μπορώ να κάνω για τον άνθρωπό μου!!! είπαμε να του προσφέρουμε κάτι του ανθρώπου, όχι να μπούμε ανάμεσα σε φιλίες. Εγώ φιλοχωρίστρας; ΠΟΤΕ.

Για να μην είμαι όμως και ψεύτης, έχω αντιμετωπίσει κι εγώ το πρόβλημα ο κολλητός του γκόμενού μου να είναι ένας άνθρωπος που θέλω να πάω κρυφά στο σπίτι του και να βάλω τσουκνίδες στο συρτάρι που έχει τα αφόρετά του εσώρουχα ώστε να γεμίσει φουσκάλες το τσουτσούνι του.

Πως το έλυσα; Δεν είπα κουβέντα - έχω πολλά και πολύ καλύτερα πράγματα να κάνω από το να επικεντρώνομαι με αυτά που δεν μου αρέσουν γύρω μου και δεν μπορώ να τα αλλάξω: προτιμώ να ασχολούμαι με αυτά που μου αρέσουν. Έτσι, όποτε είχαν οι δυο τους συνάντηση, μου προέκυπταν κάτι πολύ βολικές επέιγουσες συναντήσεις στην δουλειά που με ανάγκαζαν να μην πάω. και έτσι no harm χιχιχι χοχοχο χεχεχε

και αυτά είναι όλα όσα έχω να πω για το θέμα.

Σημείωση: όταν η αρχή των συγκοινωνούντων πούστηδων αφορά ζευγάρια που αποτελούνται από ένα θηλυκό και ένα αρσενικό άνθρωπο τότε ονομάζεται «αρχή των συγκοινωνούντων γκόμενων».

Γιατί

επειδή με στηρίζεις να κάνω τρέλες

επειδή με γυμνάζεις στο να συνυπάρχω με άλλους

επειδή μου δίνεις μπουνιές αγάπης που με διαλύουν, αλλά και με αναζωογωνούν

επειδή όταν μαλώνουμε αισθάνομαι την ίδια αγάπη, μέσα σου, για μένα που αισθάνομαι και όταν είμαστε τρυφεροί ο ένας με τον άλλο

επειδή είμαστε, με έναν μαγικό τρόπο, πάντα ισοπαλία.

για αυτό σε αγαπάω.

(πραγματικά) κάλαντα

είναι παραμονή Χριστουγέννων. Καθόμαστε με το ρεμάλι στο δωμάτιο του ξενοδοχείου και τρώμε πρωϊνό.

Δεν πολυμιλάμε. Μασουλάμε.

τσούινγκ τσούινγκ τσούινγκ... χρουτς χρουτς...

τσούινγκ τσούινγκ

Ξαφνικά δεν θυμάμαι ποιός από τους δύο, λέει: "σήμερα λένε τα κάλαντα!"

...συνεχίζουμε το μασούλημα...

περνάνε μερικά λεπτά και τότε σαν συννενοημένοι σηκώνουμε το κεφάλι και αρχίζουμε να τραγουδάμε ο ένας στον άλλον:

Καλήν ημέραν άρχοντες κι αν εί... κι αν είναι ορισμός σας
Χριστού την θεία γέννηση να πω, να πω στο αρχοντικό σας...

Αφού λέμε όλα τα κάλαντα, σηκώνομαι παίρνω 5 ευρώ από το πανταλόνη μου και του το δίνω!

Τι είναι αυτό; μου λέει.

Τι "τι είναι"; Δεν μου είπες τα κάλαντα; Να μη σου δώσω κάτι;

Σωστά, λέει...
σηκώνεται κι εκείνος από την καρέκλα του, πάει στα ρούχα του και μου δίνει 5 ευρώ (...υπερβολικά χουβαρτνάδες μας βρίσκω - αυτό το ευρώ μας έχει κάνει να χάσουμε την αίσθηση των χρημάτων...)

Φιλιόμαστε στο μάγουλο, λέμε "χρόνια πολλά και του χρόνου" και επιστρέφουμε στο μασούλημα του πρωϊνού μας.

τσούινγκ τσούινγκ τσούινγκ!

...άλλος ένας λόγος για τον οποίο πρέπει να έχεις γκομενιλίκια στην ζωή. για να μπορείς να κρατάς τα έθιμα των γιορτών! (μόνος σου να λες τα κάλαντα στον εαυτό σου, δεν λέει!).

Μεγάλη διαφορά

Το ξέρεις ότι το έχω μελετήσει το θέμα διεξοδικά.

Σήμερα (για την ακρίβεια εχτές το βράδυ που παρατηρούσα κάτι straight και gay κώλους στα αποδύτηρια στο γυμναστήριο) έπαθα το epiphany με το οποίο τόσα χρόνια, τόσα ξενύχτια, τόσα ιδρωκοπήματα, τόσες έρευνες, τόσα πειράματα, τόσο πάθος, τόση προσπάθεια έφτασαν επιτέλους στο τέλος τους.

Το συμπέρασμα βγήκε:

Η πραγματικά μεγάλη διαφορά ανάμεσα στον gay άντρα και τον straight άντρα είναι ότι

εσείς οι gay άντρες χτυπιέστε ολημερίς και οληνυχτίς στο γυμναστήριο, και κάνετε ειδική διατροφή, και δεν πίνετε για να καταφέρετε να έχετε την σούπερ τέλεια σιλουέτα...

...την οποία εσείς οι straight άντρες την έχετε anyway, παρά το γεγονός ότι σαπιοκοιλιάζεται όλη μέρα είτε σε έναν καναπέ να βλέπετε ποδόσφαιρο είτε σε ένα γραφείο μπροστά να κατεβάζετε τσόντες! Και όλα αυτά με την συνοδεία πίτσας ή (όταν είστε σε health eating διάθεση) σουβλακιού με πίτα αλλά χωρίς σαντζίκι.

αυτά - προς γνώση και συμόρφωση. Πάω για το επόμενο μεγάλο project - έρευνα.

Δέχομαι...

τι δέχομαι; θα μου πεις... καταρχήν, συγχαρητήρια... κατά δεύτερον, το βραβείο της πιο έξυπνης ατάκας που έχει ειπωθεί ποτέ μέσα σε χαμάμ...

ΧΡΙΣΤΕ ΜΟΥ ΔΕΝ ΑΝΤΕΧΩ ΠΙΑ ΝΑ ΓΙΝΟΜΑΙ ΕΤΣΙ ΡΕΖΙΛΙ! ΔΕΝ ΑΝΤΕΧΩ!!!

...άκου να δεις τι έγινε πάλι...

χρόνος: το γυμναστήριο

τόπος: σήμερα το πρωί.

Έχω τελειώσει με την προπόνηση στην πισίνα και είμαι στην διαδικασία να κάνω ντους για να φύγω. Πριν κάνω ντους λέω "ας περάσω 10 λεπτά στο χαμάμ για να χαλαρώσω"

(άσχετο, σήμερα κατάφερα πρώτη φορά να κάνω 400 μέτρα σε χρόνο κάτω από 8 λεπτά!!! σε 7 λεπτά και 56 δευτερόλεπτα!! γαμώ!! πεκίνο here I come!).

Μπαίνω στο χαμάμ λοιπόν και βλέπω να βρίσκεται εκεί ένα εξαιρετικά συμπαθητικό παιδί, στην ηλικία μου, πολύ χαρούμενο και καλοδιάθετο που βλέπω αρκετά συχνά στο γυμναστήριο.

Αν και θέλω καιρό να γνωριστούμε (μην πάει το μυαλό σου στο γκομενικό... φαίνεται φωτεινό παιδί, αυτό είναι όλο - βέβαια αν εκείνο θέλει δεν μπορώ να το ξέρω... χεχεχε χιχιχι χοχοχο) δεν έχουμε ανταλλάξει κουβέντα παρά μόνο σήμερα που είχε αρκετό κόσμο στην πισίνα και χρειάστηκε να συννεοηθούμε για το σε πια μερια της λωρίδας που βρεθήκαμε να μοιραζόμαστε θα κολυμπά ο καθένας...

Κάθομαι λοιπόν στον πάγκο του χαμάμ και προσπαθώ να σκεφτώ με ποιον τρόπο θα καταφέρω να προκαλέσω κουβέντα ώστε να διατηρήσουμε επαφή και να τα λέμε όποτε πετυχαινόμαστε στο γυμναστήριο.

είναι δύσκολο το case στο μυαλό μου και μου προκαλεί νευρικότητα γιατί σκέφτομαι ότι χρειάζεται να πω κάτι πολύ "έξυπνο" για να κάνω την "μετάβαση" από τις πρακτικές κουβέντες που έχουμε ανταλλάξει (του τύπου "εγώ θα κολυμπήσω εδώ, εσύ εκεί, εντάξει;") σε συζήτηση περισσότερο "γνωριμίας"... αποφασίζω να αφιέρωσω χρόνο, να σκεφτω, για να πω κάτι πραγματικά καλό που δεν θα δημιουργήσει περίεργες υπόνοιες ότι είμαι desperate για γνωριμίες...

σκεψ ατμ, λοιπόν...

σκεψ ατμ

σκεψ ατμ

σκεψ ατμ...

σκεψ ατμ...

και τελικά μου έρχεται η σούπερ παρόρμηση... σηκώνω το κεφάλι και του λέω (σου θυμίζω ότι ειμαστε μέσα σε χαμάμ - πρακτικά έχουμε την δυνατότητα αν θελήσουμε να βάλουμε μπρος να μαγειρέψουμε ντάμπλινγκς...)

ΤΙ ΤΟΥ ΛΕΩ Ο να χαρώ εγώ δημιουργικός άνθρωπος;

του λέω....





ζέστη, ε;

κλαψ λυγμ ρε μαλάκα! κλαψ λυγμ!!! ρόμπα πάλι! πάλιπάλιπάλιπάλι

(πες μου ότι έχεις πει κι εσύ φρικτές μαλακίες για να γνωρίσεις κάποιον, μην με αφήσεις μόνο σε αυτή την ξεφτίλα σε παρακαλώ!).

Αηδία καταντήσαμε πια

...διαβάζω τις αγγελίες που βάζουν οι διαφημιστικές εταιρίες, ή γενικά οι εταιρίες του χώρου "επικοινωνία" στα διάφορα κλαδικά έντυπα προς αναζήτηση συνεργατών κυρίως σε entry level και έχω μία απορία...

με τι ακριβώς σκεπτικό στα πράγματα που ζητάνε από κάποιον υποψήφιο υπάλληλό τους περιλαμβάνουν στο 60% των περιπτώσεων και το "να έχει όρεξη για δουλειά";

Δηλαδή πως το σκέφτονται ακριβώς το όλο πράγμα; Ότι σε περίπτωση που δεν το βάλουν θα παιχτεί ο εξής διάλογος;

Εργοδότης: Μπράβο, μπράβο, μου αρέσει πολύ το book σας... Πείτε μας λοιπόν, έχετε όρεξη για δουλειά; ...Πολύ όρεξη;
Υποψήφιος: Όχι βέβαια!!! Δεν το είχατε γράψει στην αγγελία!!! Ασφαλώς και δεν έχω!!! καθόλου μάλιστα!!

Ή μήπως θεωρούν ότι με το να το βάζουν το "ο υποψήφιος πρέπει να έχει όρεξη για σκληρή δουλειά" (ή κάτι παρόμοιο τέλος πάντων...) θα παιχτεί ο εξής διάλογος:

Εργοδότης: Μπράβο μου αρέσει πολύ η δουλειά σας... φαντάζομαι θα έχετε και όρεξη για δουλειά;
Υποψήφιος: Όχι! ...γιατί;
Εργοδότης: ΟΧΙΙΙΙ!!;;;;; ...Μα αφού το λέμε και στην αγγελία... σας ζητώ τα ρέστα κύριε που ήρθατε και σπαταλήσατε το χρόνο μου!!! σας ζητώ τα ρέστα!!!

μπλιαχ! γιάϊκς! ίουκ επιτέλους!

DVD CLUB SAGA, NO 3

Προφανώς θα θυμάσαι τα χαίρια μου με το παλληκάρι που έχει το dvd club στην γειτονιά μου.

Αν δεν τα θυμάσαι, ευγενικέ, πανέμορφε, sexy, και καλλιεργημένε εστέτ αναγνώστη του www.povato.gr (που πάντα με υποστηρίζεις, έτσι δεν είναι;) μπορείς εδώ να διαβάσεις την πρώτη πράξη του "σκληρού gay porn δράματος" ενώ εδώ μπορείς να διαβάσεις την δεύτερη πράξη .

προχτές είχαμε εξελίξεις.

Πήγα και εγώ σαν άνθρωπος να δανειστώ κανένα καινούργιο dvd με σκληρό gay porn που έχω πήξει τρελά στην δουλειά και τα τρεξίματα.

Φτάνω στο dvd club:

- Καλησπέρα λέω στον αγαπημένο μου πωλητή - ιδιοκτήτη

- Καλησπέρα, μου απαντά. Χάθηκες! (έχουμε αρχίσει πια και μιλάμε στον ενικό, πιστεύω ότι έχω το δικαίωμα να είμαι απλός με κάποιους ανθρώπους χωρίς να ανησυχώ ότι θα χαλάσει η εικόνα μου)

- ναι μωρέ... πολύ δουλειά... ας είναι όμως. Κι αν δεν σε επισκέπτομαι συχνά δεν πάει να πει ότι χανόμαστε...

και μου σκάει την τρελή βόμβα και με αφήνει αμίλητο, εμένα που δεν έχεις δει πιο ετοιμόλογο!

- σου είχα κρατήσει και κάτι καινούργια dvd με σκληρό gay porn που πιστεύω ότι θα σου άρεσαν πολύ... αλλά τώρα τα νοίκιασα...

στην αρχή δεν αντιδρώ καθόλου... κάνω φιλότιμη προσπάθεια, δόξα τω Θεώ επιτυχημένη, να μην καταλάβει ότι κατάφερε να με σοκάρει (για μία Nonchalantness ζούμε σε αυτόν τον κόσμο). περνάνε μερικά δευτερόλεπτα σιωπής και τότε λέω στραβοκαταπίνοντας...

- αααα, ναι; (εδώ νομίζω ότι μου έφύγε ένα κοκκοράκι στη φωνή...). και τι ήταν;

Ο καργιόλης ο dvdclubατζής έχει καταλάβει τον θρίαμβο του το μουνάκι και αποφασίζει να είναι ανελέητος μαζί μου...

- και τι δεν ήταν, καγχάζει!!!

είχα μία με φορτηγατζήδες στην Αριζόνα που το κάνουν ανάμεσα σε πρόβατα στην καρότσα του αγροτικού... μία άλλη ήταν με Ρώσους ιδιοκτήτες καντίνας για πιροζκί που τους μπαγλαρώνουν μαφιόζοι επειδή δεν πληρώνουν την προστασία και για να τους τιμωρήσουν τους πετάνε τα κωλοβάρδουλα έξω -

σιγά την τιμωρία... συμπληρώνει!!!! και με αφήνει ακόμα πιο αμίλητο και στα πρόθυρα εγκεφαλικού... και η καλύτερη είναι μία με τίτλο "τρελοί τριχωτοί πυροσβέστες εναντίον μπρατσωμένων υδραυλικών και ηλεκτρολόγων από το Queens".

Συνεχίζει - και με αποτελειώνει:

- Αυτή εικάζω θα σου άρεσε πολύ... αλλά την νοίκιασα στον παππού μου που του κίνησε το ενδιαφέρον.

είμαι στην φάση να του χώσω τρελό μπουκέτο. και μετά να αρχίσω να του τραβάω το μαλλί στις φαβορίτες, ακριβώς πάνω από το αυτί που πονάει τρελά. Αλλά... σφίγγω τα δόντια και αμίλητος γυρίζω την πλάτη και φεύγω... χωρίς ούτε ένα γεια!

Πριν γυρίσω πλάτη προλαβαίνω να δω ότι με κοιτάζει κατάματα με θράσος, ειρωνία, εκδικητικότητα, μίσος, άγρια χαρά, και "στηνέφεραεγώness".

...τελικά ο προβατάκος σου κατάφερε να βρει τον δάσκαλο του;

...όχι βέβαια!!!!...η απάντηση θα είναι σκληρή, αμείλικτη και θα έρθει όταν δεν θα το περιμένει κανείς...

(αλλά αν μη τι άλλο λέω Δόξα Σοι ο Θεός που επιτέλους βρήκα έναν άξιο αντίπαλο!)

Μόνοι. Πάντα.

εχτές το βράδυ πήγα σε ένα σκοτεινό gay bar σε έναν παράδρομο της Ιεράς Οδού.

Πίνωντας το ποτό μου (έχω προσέξει ότι τα ποτά που στα σερβίρει κακότροπος barman είναι πολύ πιο πειραχτικά από αυτά που σου σερβίρει ένας γλυκός και ευγενικός... τι ξυνός που ήταν αυτός εχτές, καλά να είναι....) παρατηρούσα τα βλέματα, τις κινήσεις, την γλώσσα του σώματος των υπόλοιπων πελατών. Αν και υποτίθεται ότι σε αυτό το bar πας κυρίως για να βρεις γκόμενο, όλοι φαίνονταν τόσο ολοκληρωτικά απρόθυμοι να βγουν από την μοναξιά τους.

Τρόμαξε η ψυχή μου.

...Το μαρτύριο που γνωρίζουμε, είναι προτιμότερο από τον παράδεισο που δεν ξέρουμε πως θα είναι.

παράτησα το τελευταίο ποτό μου στην μέση, πήδηξα σε ένα ταξί και έτρεξα γρήγορα σπίτι, στην αγκαλιά του ρεμαλιού

Το τέλος της γιορτής

καυγάς τρικούβερτος εχτές με το ρεμάλι. τρικούβερτος.

με αιτία το Πολυτεχνείο.

είχε την κλασική επιχειρηματολογία: όσοι συμμετείχαν το καπηλεύτηκαν, δεν ήταν αυτό η αιτία που έπεσε η χούντα αλλά το πως τα σκάτωσε η δικτατορία στην Κύπρο, έχει καταντήσει πια ο εορτασμός να είναι ένα πανηγυράκι με σκοπό να εξυπηρετηθούν άλλα συμφέροντα, κ.λπ. κ.λπ. κ.λπ.

...να σου πω πως το βλέπω εγώ;

το Πολυτεχνείο έγινε. Από ανθρώπους που διάλεξαν να χαλάσουν την ζαχαρένια τους για ένα στόχο πάνω και πέρα από αυτούς, για το κοινό καλό. Όπως και να εξελίχτηκαν οι άνθρωποι, όσο μούφα και γελοία να είναι κάθε γιορτή που υποτίθεται ότι τιμά αυτό που έγινε τότε, την δύναμη του και την αξία του την συμβολική δεν μπορεί κανένας να την μειώσει. Τελεία και παύλα.

άκου αυτό - στο χρονικό σημείο 1 λεπτό και 13 δευτερόλεπτα γίνεται μία μεγάλη ανατροπή.

είναι ένα ηχητικό ντοκουμέντο από την βραδιά του Πολυτεχνείου.

tuned In to the world

Η ζωή είναι γεμάτη χρώματα, αρώματα, εκπλήξεις και ανατροπές. Το μόνο που χρειάζεται για να τα χαρείς είναι να είσαι σε συντονισμό με τον κόσμο γύρω σου.

Αυτό, το being tuned in to the world, το θεωρώ απαραίτητη προϋπόθεση για να μπορώ να είμαι ευτυχισμένος. Πιστεύω ότι έτσι είμαι καταρχήν προετοιμασμένος για τα πράγματα που μπορούν να μου συμβούν..

(μωράκη μπεεεευχαριστώ για το artwork!)

Επιπλέον έχω και «καύσιμο» για να είμαι δημιουργικός. όχι μόνο στην δουλειά μου αλλά ακόμα και σε πράγματα στα οποία δεν έχω άλλη άμεση απολαβή, πέρα από την χαρά της δημιουργίας.

Έχω αναπτύξει κάποια μικροκόλπα για να μπορώ να είμαι συντονισμένος με το κόσμο. Να μερικά από αυτά. Είναι πολύ χρήσιμα ειδικά τις περιόδους που έχω πολλά στο κεφάλι μου και δεν προλαβαίνω καθόλου να «πάρω τον χρόνο μου» για να επιτρέψω στην όσμωση με τα πράγματα που με περιβάλλουν να κάνουν την δουλειά τους.

Φύγαμε:

Κυκλοφορώ στο δρόμο, όταν το επιτρέπει ο χρόνος, με αργό βήμα και προσπαθώ να παρατηρήσω τον συλλογικό παλμό των περαστικών. Το καλύτερό μου; Να ανακατεύομαι με μεγάλα πλήθη.

Βλέπω για μία μόνο φορά αλλά όχι περισσότερες – έχουμε και ζωή και ρεμάλι – τα σήριαλ που ξετρελαίνουν τον κόσμο. Ή διαβάζω ένα κεφάλαιο από τα βιβλία που γίνονται μεγάλη επιτυχία. Ή κατεβάζω μερικά τραγούδια από τα cd που πραγματικά πουλάνε πολύ. (Προφανώς αν η σελίδα ή το βιβλίο ή ένα τραγούδι μου αρέσει θα ανακαλύψω και το υπόλοιπο του έργου).

Κοιτάζω τους ανθρώπους στα μάτια ακόμα και στις πιο μικρές συναλλαγές. Το βλέμμα των ανθρώπων λέει τόσα πολλά. Και μάλιστα όσο πιο κλειδωμένοι είναι λόγω της περίστασης τόσο πιο πολύ «ουρλιάζουν» τα μάτια τους.

Κουβεντιάζω με τους ταξιτζήδες. Περί ανέμων και υδάτων. Και τους ρωτάω σουρεάλες. Με έκπληξη διαπιστώνω ότι οι απαντήσεις τους είναι πιο σουρεάλα από τις ερωτήσεις μου.

Είμαι περίεργος. Στήνω αυτί στις συνομιλίες των περαστικών στο κινητό, κοιτάζω τα γράμματα των συγκατοίκων μου στην πολυκατοικία να δω τον αποστολέα (μην μου κάνεις μήνυση - δεν τα ανοίγω!!), κοιτάζω όταν είμαι με αυτοκίνητο τι παίζεται στα δίπλα αυτοκίνητα.

Διαβάζω διαφορετική κυριακάτικη εφημερίδα κάθε βδομάδα για να μπορώ να έχω μία άποψη για τις διαφορετικές οπτικές γωνίες που υπάρχουν σε σχέση με τα πράγματα γύρω μας.

Φιλτράρω ότι μου συμβαίνει με το φίλτρο www.provato.gr Δηλαδή προσπαθώ να δω ποια από τα πράγματα που μου συμβαίνουν μπορούν να γίνουν, για παράδειγμα, ιστορία που θα είναι ενδιαφέρουσα για να «ανέβει» στο blog μου και να ευχαριστήσει, εσένα αυστηρέ, εστέτ, σούπερ sexy και καλλιεργημένε αναγνώστη.

Δεν είμαι σοβαροφανής – όλα τα σοβαρά πράγματα μπορούν να έχουν μια ανάλαφρη πλευρά. Όπως ακριβώς και όλα τα αστεία κρύβουν μία τεράστια αλήθεια. Προσπαθώ να κάνω μίξη του τόνου φωνής των πραγμάτων. Να δω για παράδειγμα ποια μεγάλη αλήθεια μπορεί να κρύβεται σε ένα χυδαίο ανέκδοτο, ή να ψάξω για ένα τρόπο να αλαφρύνω ένα βιβλίο σαν, ας πούμε, το Μαγικό Βουνό του Thomas Mann.

Είμαι δεκτικός στα πράγματα που μου συμβαίνουν. Αυτό έχει δύο πτυχές. Η μία είναι ότι προσπαθώ να φτάσω στο ζουμί τους με όσο το δυνατόν λιγότερη αντίδραση από το είναι μου. Και η δεύτερη είναι ότι δεν κυνηγάω το καλύτερο μονίμως. Προσπαθώ να βελτιώσω το περισσότερο δυνατό τις συνθήκες που είναι διαθέσιμες Αν, για παράδειγμα, μου δόθηκε αυτή η δουλειά η οποία εκ πρώτης όψεως δεν είναι ό,τι καλύτερο υπάρχει, ίσως να είναι γιατί κάτι υπάρχει σαν σχέδιο… "είναι σίγουρο ότι κάτι μπορώ να κάνω υπό αυτές τις συνθήκες" σκέφτομαι "το οποίο θα με προχωρήσει σαν άνθρωπο".

Βλέπω σκληρό gay porno. Είμαι καφτώ αγόρη.

Είμαι περίεργος. Πολύ. Ρωτάω τους ανθρώπους που γνωρίζω ότι μου κατέβει στην κεφάλα – πως δουλεύουν πράγματα, πως ήρθες εδώ, που δούλευες πριν, πότε χωρίσατε, κάθε πότε κάνεις sex, ποιο είναι το αγαπημένο σου τραγούδι, τι είναι αυτό το σημάδι στο πρόσωπό σου, πως και ξέρεις τον Γιώργο… Αυτό σημαίνει ότι γίνομαι πολύ ενοχλητικός και για κάποιους είμαι χαρακτηρισμένος ως αδιάκριτος. ΟΜΩΣ υπάρχουν άνθρωποι που γουστάρουν τρελά να απαντάνε σε ερωτήσεις - Το τέλειο είναι ότι αυτοί είναι που έχουν το μεγαλύτερο ενδιαφέρον και έχουν να σου πουν και τις πιο ενδιαφέρουσες ιστορίες. ΓΟΥΠΙ!!

Τα βιβλία που διαβάζω, τα έργα που βλέπω, τα σήριαλ που μου αρέσουν, προσπαθώ να τα κάνω βίωμα. Δηλαδή: κάποια υποιστορία, ένα storyline το «φέρνω»με την φαντασία μου στη ζωή μου και προσπαθώ να δω τι θα έκανα εγώ στην ανάλογη περίπτωση. Πολύ ενδιαφέρον παιχνίδι.

Επιτρέπω στον εαυτό μου να ξεκουράζεται από παραστάσεις, εικόνες, μουσικές… Δηλαδή κατεβάζω διακόπτες: Μπορεί να περάσουν μέρες και να μην έχω ακούσει καθόλου μουσική, να μην διαβάσω ούτε αράδα, να μην δω ούτε μία φωτογραφία και να πρνάω όλο τον ελεύθερο χρόνο μου κοιτώντας τον τοίχο. εδώ και μερικά χρόνια αυτό το κάνω συνειδητά. Παλιά, μου συνέβαινε με κάτι ξεγυρισμένες καταθλίψεις – τώρα έμαθα να ακούω τον εαυτό μου και όταν μου ζητά ξεκούραση του την προσφέρω.

Αυτά σε γενικές γραμμές. Feel free to add your contribution!!

(αφιερωμένο στον Russell Davies τον καλύτερο blogger του κόσμου, για αυτό εδώ το post του. ένα από τα καλύτερα post που έχω πετύχει ποτέ στον ιστό. Love ya Russell you are the best!)

Και όμως μυρίζει

νομίζω ότι αν εξαιρέσεις την ακοή, την γεύση, την όραση και την αφή η αγαπημένη μου αίσθηση είναι η όσφρηση. :-))



υπάρχει όμως ένα μείον σε αυτή. Πάρα πολλά από τα πράγματα γύρω μου που τα γουστάρω ή μου κινούν την περιέργεια, δεν έχουν μυρωδιά.

Ονειρεύομαι καμία φορά τι ωραία θα ήταν να μου έδινε κάποιος ένα μαγικό αλατοπίπερο στο οποίο θα υπήρχε μία μαγική ουσία που θα την έριχνα πάνω σε ό,τι θέλω και αυτό το ό,τι θέλω θα αποκτούσε μυρωδιά.

ή να γινόμουν μύτη σκύλου για κανένα χρόνο και να μπορούσα να μυρίσω τα πάντα

Να ποια είναι τα "πράγματα" που θα ήθελα να μυρίσω την αυθεντική τους μυρωδιά:

- η λέξη αμάλγαμα

- το Left to my Own Devices, το αγαπημένο μου τραγούδι των Pet Shop Boys

- μία ιδέα διαφημιστική που λύνει με τον ιδανικό τρόπο ένα πρόβλημα και είναι αστεία ή πολύ ενδιαφέρουσα ή πολύ προτώτυπη

- τον επίλογο του Μαγικού Βουνού του Thomas Mann

- το βογκητό που κάνουν οι αγάπες μου όταν εκσπερματώνουν

- το χαμόγελο του ανηψιού μου που είναι μωρούλης

- η κηδεία ενός πολύ δικού μου ανθρώπου που πέθανε όταν ήμουν γύρω στα 20

- τις πρώτες στιγμές του καινούργιου χρόνου!

- άραγε έχει μυρωδιά η "χημεία" ανάμεσα σε δύο ανθρώπους που φιλιώνουν μετά από μεγάλο καυγά; Θα ήθελα πολύ να την μυρίσω.

- ο φόβος ότι θα χάσεις κάποιον που αγαπάς από αρρώστια ή από χωρισμό ή από κάτι κουλό

- η αυτοπεποίθηση (αν ανακάλυπτα την μυρωδιά της θα την έβαζα σε μπουκάλια θα την πούλαγα να γίνω πλούσιος και μετά θα σας έπερνα όλους και θα πηγαίναμε μόνιμες διακοπές στο νησί στην παραλία να τρώμε καρπούζι και να κάνουμε μακροβούτια)

- το σκληρό gay porno σαν σύλληψη (ΠΡΟΣΕΧΕ, δεν εννοώ το ίδιο το dvd ή το εξώφυλλο του)

- η φωνή της Χάρις Αλεξίου όταν τραγουδά τους στίχους "και εγώ σαν πόλη αφήνομαι, την νύχτα του Σαββάτου, να κάνεις στην αγκάλη μου, το γύρο του Θανάτου..."

- την φρίκη που νιώθουμε όλοι τις πρώτες στιγμές που έχουμε ακούσει ένα πολύ κακό νέο που θα μας αλλάξει την ζωή για πάντα

- η βαθιά κατάθλιψη, η αδιαφορία για τα πάντα - πως να μύριζε άραγε, αν μύριζε;

- η στάση του σώματος που παίρνουν τα γκομενάκια όταν κάνουμε την αγαπημένη μου στάση στο σεχτς (δεν στην λέω, να αγοράσεις το dvd www.provato.gr - δι μούβι για να την μάθεις...)

Αυτά ενδεικτικά. Αν θες συμπλήρωσε και εσύ. I am dying to know other wanna be smells

Ο παράδεισος είναι οι άλλοι

Σήμερα το πρωί. Πλένω τα δόντια μου στο μπάνιο του ρεμαλιού.

Αυτός στέκεται στην πόρτα και με κοιτάει. Μαχμουρλίδικα. (Κοιμάται βαριά, σαν μωρό και ξυπνά δύσκολα.)

Απολαμβάνω την στιγμή, με γεμίζει τρυφερότητα. Γυρίζω και του λέω με τον μισοανόητο τρόπο που μιλάνε όσοι πλένουν τα δόντια τους

"...λες να μείνουμε μαζί;"

για μερικά δευτερόλεπτά δεν απαντάει. και μετά λέει:

"...θα ταιριάζουμε; μπορεί να πλακωθούμε και να χωρίσουμε οριστικά..."

απαντάω:

"...άμα δεν με πρήζεις, δεν θα πλακωνόμαστε..."

"...δεν σε πρήζω" μου λέει. "εσύ είσαι γρουσούζης και γκρινιάζεις".

συνεχίζω να βουρτσίζω πίσω φρονιμίτη και σκέφτομαι:

βουρτς σκεψ βουρτς σκεψ βουρτς σκεψ...

σηκώνομαι σε όρθια στάση, απομακρύνομαι από τον νεροχύτη και τον πλησιάζω, με την οδοντόβουρτσα και αφρούς στο στόμα.

"ωραία του λέω!! εσύ με πρήζεις - εγώ σου γκρινιάζω...

άρα, ένα ελάττωμα εσύ και ένα ελάττωμα εγώ. δηλάδη... ... ταιρίαζουμε!"

Εξομολόγηση

Υπάρχουν αρκετά πράγματα που με χαρακτηρίζουν:

Το σέξυ κοιλάκι είναι ένα. Το μεγάλο πουλί είναι άλλο.

Το ότι το www.provato.gr έχει τους πιο καλλιεργημένους, εστέτ, έξυπνους, χιουμορίστες και καλλιεργημένους αναγνώστες ΑΠΟ ΟΛΑ ΤΑ BLOGS στην υφήλιο είναι ένα τρίτο.

…Και η χυμαδούρα μου είναι το τέταρτο. Είμαι ένας άνθρωπος που συνήθως λέει χωρίς δισταγμό αυτό που σκέφτεται (εντάξει τα τριμάρω για να μην γίνομαι και αγενής…) και αυτό είναι κάτι που μου αρέσει… Γενικά με έχει ψιλοβοηθήσει και στην ζωή μου και σίγουρα με έχει βοηθήσει πολύ στις προσωπικές μου σχέσεις.

Αλλά καμία φορά δεν ξέρω γιατί (ίσως επειδή έχω κάνει δέκα μέρες διακοπές στην Μεγάλη Βρετανία) με πιάνει μία τρομερή αγγλιδίλα και τα πιο απλά πράγματα που είναι απολύτως θεμιτό να τα πεις χωρίς να ντραπείς ή να ανησυχήσεις ότι θα σε παρεξηγήσουν προσπαθώ να τα πακετάρω και να τα πω αλλιώς από ότι θα έπρεπε.

Επειδή λοιπόν αγαπημένε και αγαπημένη μου είμαστε πια για τα καλά ο ένας μέσα την ζωή του άλλου ήρθε η ώρα να σου κάνω δώρο το λεξικό ερμηνείας του Προβατάκου σου ώστε να ξέρεις που στέκεσαι και με τι έχεις να κάνεις.

Φύγαμε:

Όταν λέω…

«Δεν ξέρω αν έχεις τόσο δίκιο…»

Εννοώ: «ΧΡΙΣΤΈ ΜΟΥ τι άλλες μαλακίες θα ακούσουμε από το μόγγολο»

Όταν λέω:

«Ναι, πότε πότε κάνω λίγο κολύμπι…»

Εννοώ:

«… Μόλις με ενημέρωσαν από Πεκίνο ότι είμαι qualified να αγωνιστώ στα 400 μέτρα ελέυθερο στους επόμενους Ολυμπιακούς».

Όταν λέω:

«…τις τελευταίες μέρες δεν είμαι και στα καλύτερά μου…»

Εννοώ:

«… έχει στείλει πενταμελή επιτροπή από τέσσερις ψυχοθεραπευτές στο σπίτι μου ο Σύλλογος Ψυχοθεραπευτών Ελλάδας για να με γλιτώσει από την αυτοκτονία».


Όταν λέω:

«μην ταλαιπωριέσαι - θα σε πάρω εγώ, το πολύ μέσα στο Σαββατοκύριακο, για να πάμε για ποτάκι…»

Εννοώ:

«Μην διανοηθείς να ξαναχρησιμοποιήσεις τον αριθμό του κινητού μου γιατί θα βγω πλάτη στον Alpha και θα σε καταγγείλω για παρενόχληση και βία».

Όταν λέω (σε άνθρωπο που μόλις γνώρισα και γουστάρω για γκόμενο):

«… όχι αυτό τον καιρό δεν έχω σχέση… και δεν θα έλεγα ότι ψάχνομαι έχω να σου πω…»

Εννοώ:

«… είμαι τόσο απελπισμένος να βρω γκόμενο που έχω ήδη κλείσει θέση στο αεροπλάνο για Ολλανδία, όπου και θα γίνουν οι γάμοι μας».

Όταν λέω (σε άλλο γκόμενο που μόλις γνώρισα):

«… για μένα η αιχμή του δόρατος σε μία σχέση, και η βάση αν θέλεις, είναι η σωματική έλξη…»

Εννοώ:

«Θέλω να σου ξεσκίσω το είναι, να πάμε σπίτι μου και να πηδιόμαστε μέχρι το πρωί και μετά να μην σου δώσω ούτε το τηλέφωνο μου…»

Όταν λέω:

«πάμε με τα πόδια: δεν είναι πολύ μακριά – καναδυό τετράγωνα»

Εννοώ:

«ελπίζω να έχεις πάρει παγουρίνο μαζί σου γιατί θα πήξει το κωλί σου στην πεζοπορία…»

Όταν λέω:

«πολύ συμπαθητικό το παιδάκι σας - και έχει και πολύ ενέργεια»

Εννοώ:

«πάρε το βρωμογαμίδι σου από το τραπέζι μου κοντά γιατί θα του ρίξω μία κλωτσιά στο τσαούλι που θα φτύσει όλα τα γαμωδόντια του»

Όταν λέω:

«αχ, τι αστείο που το σκυλί σου πηδάει την γάμπα μου…. Μήπως όμως του κάνει κακό ψυχολογικά;»

Εννοώ:

«μάζεψε το ΤΩΡΑ γιατί τηλεφωνώ στην Estee Lauder να έρθουν να το μαζέψουν να δοκιμάζουν στα μάτια του καλλυντικά ότι δεν προκαλούν ερεθισμούς!!!»

Όταν λέω:

«όχι ρε δεν με ξύπνησες – απλά με είχε πάρει ο ύπνος στον καναπέ…»

Εννοώ:

«για να απαντήσω στο τηλεφώνημά σου, αναγκάστηκα να ξετυλιχτώ από το κουκούλι που είχα φτιάξει γύρω από το κορμί μου όσο ήμουν σε λήθαργο…»

…τι τα θες φίλε μου…. Σουρεάλες… θα μπορούσα να σου δώσω εκατό εκατομμύρια παραδείγματα αλλά μην σε κουράζω άλλο (εννοώ: δεν μου κατεβαίνουν άλλες ιδέες…). Νομίζω το πήρες το μήνυμα.

Από δω και μπρος ποτέ δεν θα μπορείς να είσαι σίγουρος για το τι πραγματικά εννοώ, για το τι πραγματικά συμβαίνει, για το αν θα στην φέρω πισώπλατα, για το φίδι που μεγαλώνεις στον κόρφο σου (εννοώ: τώρα πρέπει να μου πεις ότι όχι όχι δεν είμαι υποκριτής και ψέυτης και ανόητος και ότι όλοι λέμε λευκά ψεματάκια...)

Μπαλάντα της μοναξιάς

Είναι γνωστό τοις πάσι ότι εδώ και μερικά χρόνια τα γυμναστήρια για πολλούς ανθρώπους έχουν πάρει περισσότερο από οτιδήποτε άλλο τον ρόλο του χώρου που θα γνωρίσουν κόσμο.

Οι γνωριμίες μπορεί να αποσκοπούν σε ένα ευρύ φάσμα επιδιώξεων. Είναι ενδιαφέρον ότι υπάρχει μία κατηγοριοποίηση. Για παράδειγμα οι Αχιλλείς από το Κάϊρο είναι πολύ ευχαριστημένοι με το casual sex στις σάουνες και τα χαμάμ - όχι ότι άμα κάτσει καμία σχέση θα διαμαρτυρηθούν. Οι ετεροφυλόφιλοι άντρες συνήθως επιδιώκουν να γνωρίσουν παρέα για ποτό, για μπάλα, για κοινωνικά. Και οι ετερό γυναίκες είναι κολλημένες στο μοντέλο "θέλω να γνωρίσω τον πρίγκιπα των ονείρων μου".

…Πριν από μερικές μέρες ήμουν στο γυμναστήριο. Μόλις είχα αλλάξει και ήμουν έτοιμος να κολυμπήσω.

Μπήκα στο ένα από 3 ντους στον χώρο της πισίνας που είναι για να κάνουν ντους όσοι είναι να βουτήξουν. Δίπλα μου τα άλλα δύο ήταν πιασμένα. Σε εκείνο που ήταν ακριβώς δίπλα μου, ήταν ένας κύριος, ενώ στο παραδίπλα μία κυρία. Η ηλικία τους κάπου μεταξύ στα 35 και 40.

Οι δύο τους καθώς πλένονταν είχαν μπλεχτεί σε κουβέντα. Δύο πράγματα μου τράβηξαν την προσοχή στην συζήτηση τους και έστησα αυτί:

Το ένα ήταν η περίσταση. Επρόκειτο για μια από αυτές τις γνωριμίες του γυμναστηρίου. Η αίσθηση ήταν ξεκάθαρη, η ιστορία γνωστή: Η κοπέλα προσπαθούσε να χτίσει κάτι με τον άντρα. Προφανώς τον έβλεπε καιρό, της άρεσε, κάποια στιγμή κατάφερε να μαζέψει το κουράγιο να του μιλήσει… και τώρα ήταν στο στάδιο του να προσπαθήσει να κάνει καλή εντύπωση για τον εαυτό της, να καταφέρει ίσως να βγούνε και εκτός γυμναστηρίου.

Πρέπει να πω ότι την είδα αρκετά λιγότερο χαλαρή από όσο θα έπρεπε να είναι. Ξέρεις το στιλ. Γλωσσοκοπάνα τρομερής ταχύτητας. Είχε αυτό το πράγμα που σε κάνει να σκεφτείς για τον άλλο ότι έχει να μιλήσει ουσιαστικά με κάποιον since… for ever!!!

Ο τυπάκος γενικά έλεγε μερικά «ναι» «ναι» «δεν έχεις άδικο» «μάλιστα» (Polite noises τα λένε στο χωριό μου στο Βόλο) ενώ η κοπέλα του έδινε να καταλάβει στην πολυλογία. Οι προτάσεις της ήταν τόσο μακριές και του ατελείωτου που έκαναν τον Ευάγγελο Βενιζέλο να μοιάζει μονοσήμαντος και μονολεκτικός, σαν να έχει πάρει όρκο σιωπής.

Παρόλα αυτά η πολυλογία της (που δεν την έλεγχε το γεγονός ότι μιλούσε με κάποιον που έκανε ντους όπως κι εκείνη…) δεν ήταν αυτό που μου τράβηξε την προσοχή περισσότερο.

...Έπρεπε να ήσουν από μία γωνία να ακούσεις τι κοινοτυπίες και ξεράσματα κλισέ έλεγε. Δεν ήταν μόνο η θεματολογία, τα δύο τρία πράγματα με τα οποία ασχολήθηκε και τα οποία ήταν τόσο πρωτότυπα όσο το νερό μέσα σε ένα καζανάκι. (Κάτι έλεγε για εκπομπές στην τηλεόραση, μετά κάτι έλεγε για εστιατόρια, μετά κάτι έλεγε για τον καιρό, και μετά έλεγε μετά για κάτι άλλο super original…).

Ηταν και η προσέγγιση της… πραγματικά η τύπισσα ήταν η φωνή του χαμηλότερου κοινού παρονομαστή…. Μπλιαχ – αηδίασα. ήταν τόσο άχρωμο ότιδήποτε έβγαινε από το στόμα της που πραγματικά δυσκολεύομαι να το θυμηθώ... θυμάμαι μόνο την αίσθηση που μου προκαλούσε: ένα μούδιασμα διαχέετο από τα αυτιά μου και πήγαινε προς τον εγκέφαλο. μετά έφτασε στο στομάχι και κατέβηκε στο πουλί μου. Όταν άρχισε να το μουδιάζει και αυτό, πετάχτηκα απο το ντους, μήπως και περισώσω την φήμη μου.

...Και μετά έκανα το λάθος να αρχίσω να σκέφτομαι: Αυτή η κοπέλα κατά πάσα πιθανότητα θα φάει τρελή πόρτα από τον τυπάκο που προσπαθούσε να ρίξει. (εντάξει, και αυτός δεν ήταν η πιο ενδιαφέρουσα προσωπικότητα που θα μπορούσες να συναντήσεις στην ζωή αυτή, αλλά αν μη τι άλλο φαινόταν ότι θα μπορούσε να κάνει και μία άλλου είδους συζήτηση…).

Αφού φάει την πόρτα θα γίνει ([περισσότερο) αρνητική με τον κόσμο και την κοινωνία «που κανένας άντρας δεν καταλαβαίνει τι κορίτσι είμαι, που όλοι θέλουν μόνο να πηδήξουν και δεν είναι διατεθειμένοι να κάνουν μία συζήτηση μαζί μου, που τον μαλάκα τον έχω πάρει 32 φορές και δεν έχει απαντήσει στα τηλεφωνήματά μου…».

Φυσικά, δεν θα αναρωτηθεί ποτέ για το αν έκανε εκείνη κάτι λάθος

και έτσι δεν θα διαπιστώσει ότι η εικόνα που παρουσίασε σε έναν άνθρωπο ήταν τόσο λοβοτομημένη και άχρωμη σαν σπαράγγι που το έχεις ποτίσει Prozac.

Και πρόσεξε μην με κατηγορήσεις για ελιτισμό. Δεν είναι ότι αυτή η γυναίκα δεν είχε κάτι να δείξει σε έναν άνθρωπο, ούτε και αγοράζω το επιχείρημα ότι «κάποιοι άνθρωποι απλά είναι πιο άχρωμοι και πρέπει να το πάρουμε απόφαση…».

Για μένα τα πράγματα είναι απλά… όλοι, ανεξαιρέτως, έχουμε μέσα μας στοιχεία και πράγματα που είναι ζωντανά, έχουν ενδιαφέρον, μπορούν να ανάψουν μία συζήτηση και κατά προέκταση μία σχέση με έναν άνθρωπο. Κάποιοι περισσότερο, κάποιοι λιγότερο, αλλά όλοι τα έχουμε σε αρκετή "ποσότητα" ώστα να μπορούμε να αφήσουμε το στίγμα μας, να προκαλέσουμε μία εντύπωση.

Το θέμα είναι να προσπαθήσεις να τα βρεις αυτά τα πράγματα και να τα αναπτύξεις (θυμήσου την παραβολή των ταλάντων)!! και μετά να τα «μοιράζεις», να τα επενδύεις στους άλλους ανθρώπους.

Αν σε πιάνει φόβος και ανησυχία μην τυχόν και ξεφεύγεις από το κλισέ, ή αν τα χρειάεζεσαι (τα κλισέ) για να μπορέσεις να επικοινωνήσεις με το περιβάλλον... ε, μην απορείς και μην θυμώνεις που έχεις μοναξιές!!!

μην τα βάζεις με τον κόσμο! ...δεν είναι σωστό!

Σκιαχτική Πόλη

Πέρασα μέσα στο Σαββατοκύριακο αρκετές φορές από το «εκλογικό κέντρο» του τυπάκου που είναι υποψήφιος για την δημαρχεία της Αθήνας με τον Συνασπισμό, του Αλέξη Τσίπρα. Είναι στημένο στην Πανεπιστημίου, στον πεζόδρομο ανάμεσα στην Ακαδημία και το Πανεπιστήμιο…

Μπλιαχ ρε αδέλφια Συνασπισμιώτες!! Κάθε εκλογές, το ίδιο βιολί! Δεν υπάρχει περίπτωση να μην κάνετε μία βλακεία που θα με κάνει να το σκεφτώ αν τελικά θα σας ψηφίσω!!

Το περίπτερο είναι μία σκιαχτική κατασκευή, δυσοίωνη και ντουβρουτζένια, από γυμνά αγριευτικά σίδερα, που θα ταίριαζε πολύ περισσότερο σαν «προσωρινή κατασκευή» στον περίβολο του Άουσβιτς, παρά ως περίπτερο του συνδυασμού που ονομάζεται «Ανοιχτή Πόλη»!

Λάθος. Μέγα λάθος το όλο πράγμα.

Όταν είσαι «Ανοιχτή Πόλη» πρέπει, αν θέλεις να φτάσει το μήνυμά σου τους παραλήπτες του ώστε να σε ψηφίσουν, να φροντίζεις όλα τα μέσα που χρησιμοποιείς για να δηλώσεις την παρουσία σου, και για να πεις για σένα, να υποστηρίζουν το νόημα «Ανοιχτή Πόλη».

Παράδειγμα: τα χρώματα στα έντυπά σου να είναι καλωσοριστικά, η ιδέα της καμπάνιας σου να προκαλεί θετικά, ευχάριστα, «ανοιχτά» συναισθήματα σε όσους την βλέπουν, η μουσική που θα διαλέξεις να είναι χαρούμενη, οι λέξεις που μεταχειρίζεσαι όταν μιλάς να θετικές, «ανοιχτές», ζεστές… άρα και το περίπτερό σου πρέπει να είναι έτσι φτιαγμένο ώστε να υποστηρίζει την «ανοιχτότητα» σου!

Αυτό το πράγμα στα προπύλαια μου θυμίζει αυτήν την κατασκευή στην οποία ο Hannibal Lecter σε μία από τις ταινίες της σειράς είχε κρεμάσει κάποιον αστυνομικό αφού τον είχε γδάρει, αν δεν κάνω λάθος… ίουκ!

...φταίω εγώ τώρα να σκεφτώ ότι αυτοί οι άνθρωποι που δεν έκαναν κάν τον κόπο να φτιάξουν ένα πιο τιαριαστό με την πόλη εκλογικό κέντρο δεν θα κάνουν και τόσα για να την ομορφύνουν γενικά όταν με το καλό αναλάβουν κάποιο πόστο; όχι, σε ρωτάω, φταίω;

«Ανοιχτή πόλη» , την Δευτέρα στο γραφείο με τον κηδεμόνα σου!

Πως το είπες αυτό καλή μου;

Αγαπημένε έξυπνε και sexy αναγνώστη/αναγνώστρια:

Νομίζω ότι είναι ώρα να σου πω κάποια πράγματα για μένα τώρα που η σχέση μας αρχίζει και σοβαρεύει, και υπάρχουν πολλές πιθανότητες να έρθουμε πιο κοντά.

Για να ξέρεις τι σε περιμένει, σε περίπτωση που έχεις την φοβερή τύχη και την εύνοια του Θεού Έρωτα να γίνουμε γκόμενοι, θέλω να σου πω τα βασικά πράγματα που θα χρειαστεί να αντιμετωπίσεις σε μία συμβίωση – ερωτική σχέση μαζί μου:

Έχω πολύ μεγάλο πουλί. Θα πονάς και η ηδονή θα σου προκαλεί κομάρες όλη την ημέρα – άρα δεν θα είσαι παραγωγική/παραγωγικός στην δουλειά σου.

Έχω μεγάλη διάρκεια στο sex: συνεχίζω, συνεχίζω, συνεχίζω και τελειωμό δεν έχω… Θα κουράζεσαι και θα μένεις ξάγρυπνος/ξάγρυπνη και αυτή η ερωτική κόπωση θα διαχέεται σε όλη την μέρα σου με αποτέλεσμα να μην είσαι παραγωγική/παραγωγικός στην δουλειά σου.

Είμαι φοβερά τρυφερός – αποτέλεσμα να παθαίνεις στερητικό όταν περάσει έστω και μία νύχτα που δεν κοιμάσαι αγκαλιά μου, να γίνεσαι ξυνός και κακότροπος με τους άλλους… αυτό είναι κακό. Α, επίσης όταν είμαι κοιμισμένος πέφτω με όλο μου το βάρος πάνω στην αγάπη μου, από τρυφερότητα και τον/την ξυπνάω. Λευκές νύχτες θα ζήσεις... που όλο θα θέλω χάδια.

Σέβομαι πολύ την/τον άλλο. Αποτέλεσμα: να «δημιουργώ» κακομαθημένους ανθρώπους που στην δουλειά τους όταν αντιμετωπίζουν αγένεια και γουρουνιά να μην ξέρουν πώς να την χειριστούν. Η καριέρα σου θα αντιμετωπίσει προβλήματα γιατί όλοι ξέρουν ότι η διπλωματικότητα είναι πολύ σημαντικό πράγμα.

Όλα μου τα σώβρακα είναι πεντακάθαρα μεν, ξεφτισμένα δε. Δεν ξέρω γιατί αλλά δεν πετάω σώβρακο παρά μόνο αν έχει μείνει το λάστιχο και τίποτε άλλο. Αποτέλεσμα να κυκλοφορώ μονίμως ημίγυμνος, με το ένα από τα δύο τέστικωλς έξω, να κρέμεται μέχρι το γόνατο… άρα θα σε ερεθίζω συνέχεια άρα, δες παραπάνω το 1 και το 2!

Μαγειρεύω τέλεια! Θα παχύνεις.

Έχω τεράστια βιβλιοθήκη με καταπληκτικά βιβλία – θα πήξεις στο διάβασμα σημαντικών, σχεδόν αρχετυπικών, λογοτεχνικών κειμένων.

Έχω και τις δύο σαιζόν desperate Housewives, και τις 5 season Six Feet Under, και τις 5 πρώτες seasons Soprano's, και πολλά άλλα τέλεια dvd. Κακό γιατί θα δεις πολύ καλή τηλεόραση.

Έχω υπερβολικά sexy κοιλάκι – με αποτέλεσμα να είσαι μονίμως ερεθισμένος με αποτέλεσμα το 1 και το 2!

Αυτά από μένα – σου άνοιξα τα σώψυχα μου. Χωρίς φόβο και πάθος μίλησα για όλα μου τα ελαττώματα. Τώρα είσαι υπεύθυνος για ότι σου συμβεί.

[αυτό το post είναι εμπνευσμένο/αφιερωμένο σε όλους τους φοβερά σεμνούς συνεντευξιαζόμενους καλλιτέχνες, (αυτούς τους ίδιους που όταν λένε ότι αγαπάνε την Θεσσαλονίκη διότι είναι ερωτική πόλη), οι οποίοι στην ερώτηση «ποιο είναι το βασικό σας ελάττωμα» δίνουν κάτι απαντήσεις του τύπου:

Ένα βασικό μου πρόβλημα είναι ότι είμαι φοβερά ταλαντούχος με αποτέλεσμα να δίνομαι πολύ στην δουλειά μου με αποτέλεσμα να έχω φοβερή επιτυχία και απήχηση με αποτέλεσμα όλα να είναι πολύ δύσκολα γιατί πρέπει να αφιερώνω πολύ χρόνο στα εκατομμύρια θαυμαστών και έτσι πιέζομαι.

Επίσης, άλλο βασικό μου ελάττωμα είναι ότι είμαι τελειομανής και καθόλου εγωιστής και δεν προστατεύω το εγώ και το χαρακτήρα μου και γίνομαι χαλί και αυτό είναι πρόβλημα διότι όλοι από μένα κερδίζουν.

Τέλος πολύ βασικό μου ελάττωμα είναι ότι έχω πολύ αυστηρές αρχές με αποτέλεσμα να σέβομαι και όλα να είναι τέλεια στην ζωή μου και τις σχέσεις και οι άλλοι με εκμεταλλεύονται γιατί η κόλαση είναι οι άλλοι, αλλά εγώ που μυαλό να αλλάξω αυτά τα βασικά ελαττώματα, πάντα δίνω τον καλύτερό μου εαυτό και δεν πρέπει…]

… είδα τον Νταλάρα εχτές στο Mega να μιλά για το Λοϊζο και τα θυμήθηκα πάλι όλα αυτά.

…τέλος, νομίζω πρέπει να δω ένα γιατρό… αλλά δεν έχω πληρώσει την ασφάλεια.

(πι ες: για να μην είμαι άδικος με τον εαυτό μου, όλα τα παραπάνω ισχύουν...για να ξέρεις!)

ένας φίλος σ' 'εχει ανάγκη

θέλω να σε ρωτήσω, ευγενικέ (και μη) τρυφερέ (και μη) έξυπνε και sexy και καλλιεργημένε αναγνώστη του www.provato.gr:

Πιστεύεις ότι είναι πολύ gay ένας άντρας που περνάει το βράδυ της Κυριακής του φορώντας ένα άσπρο ξεφτισμένο (αλλά πεντακάθαρο, για να μην ξεχνιόμαστε...) σλιπάκι, κάνοντας δουλειές στο σπίτι (πλύσιμο πιάτων, τακτοποίηση πλυμένων ρούχων, ξεσκόνισμα και άλλα τέτοια...) και ακούγοντας Αλέκα Κανελλίδου (αυτή τη στιγμή ας πούμε παίζει το "πως μ' αγαπάς μου λες" και το ακούω και κοντεύω να λιώσω από την γλύκα...);

(και για να μην κρύβομαι πίσω από το δάχτυλό μου αυτός ο άντρας στον οποίο αναφέρομαι είναι ο yours truly...)

...να μου απαντήσεις χύμα. μπορώ να το αντέξω...

Νύχτα στα βαθιά

είμαι στην πισίνα. Μόλις έχω τελειώσει το πρόγραμμά μου. Είναι αργά και είμαι μόνος μέσα στο νερό. Παίρνω μία βαθιά βαθιά ανάσα και κάνω ένα μακροβούτι με ανοιχτά τα ματιά πριν βγω και πάω για πλύσιμο και ντύσιμο...

ξαφνικά αισθάνομαι μία περίεργη αίσθηση... το νερό ταράσεται περίεργα γύρω μου. Κοιτάζω μεσά από τα γυαλιά και βλέπω να κολυμπάει με μεγάλη ταχύτητα προς το μέρος μου μία τεράστια μέδουσα. Παγώνω μέσα στο νερό, χέζομαι, εκείνη με φτάνει, ακουμπάει πάνω στο στήθος και την κοιλιά μου. αισθάνομαι την μεδουσένια αίσθηση, αλλά κανένα κάψιμο. Χαλαρώνω... η μέδουσα κολυμπάει γύρω μου παιχνιδιάρικα - την ακολουθώ... κολυμπάω γύρω της, ακουμπάω την μύτη μου και τα χείλια μου πάνω της... μου φαίνεται πως φωσφορίζει.
μία μαύρη φιγούρα μου τραβάει την προσοχή... από κάτω μου (...μα από που; η πισίνα στο γυμναστήριο έχει ενάμιση μέτρο βάθος!!) έρχεται αργά αργά, κυματιστά και με "αυτοπεποίθηση" ένα τεράστιο σαλάχι. Πρέπει να είναι 2 μέτρα επί δύο. μας φτάνει... η μέδουσα έρχεται σαν φοβισμένη. εγώ χτυπάω τα πόδια και πετάγομαι μπροστά κολυμπώντας. Από το στόμα μου βγαίνουν μπουρμπουλήθρες. Γελάω με όλη μου την καρδιά. τα δύο πλάσματα του βυθού με ακολουθούν.

έχω χάσει την αίσθηση του χώρου και του χρόνου. από κάπου μας έχει πλησιάσει ένα κοπάδι δελφίνια που κολυμπάνε γύρω μας.
Είμαστε ένα τεράστιο κουβάρι: εγώ, το σαλάχι, η μέδουσα, τα δελφίνια. ένας σχηματισμός από πλάσματα χαρούμενα κολυμπάει και παίζει σε μία πισίνα στο κέντρο της αθήνας, στο κτίριο στην γωνία Πανεπιστημίου και Αμερικής...